Lucas 1

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndɔ haʼaŋ ntou ŋgwa paʼo nɔ nāʼaŋ nu pa nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ shɨna pia nɛ,
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ pia nuʼuŋ njaʼo mbhɔ ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbɔ nɔ njɛ̄ yi, njəɨ mbɨnɨ nuʼuŋ nchīi chrà Minnwi,
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 nthɛ ŋa ŋ̀kwo ya ntou ŋguoŋ pa nnu shishiʼi ŋkwaŋ haʼaŋ a ki kie llɔ nɔ njɛ̄ yi nɛ, a pwa ŋa ǹāʼaŋ nnu pighɔ mfɛ vɛ ŋkwaŋ haʼaŋ a ki ya ntɔgɔ nɛ, ma Tiofilu ŋoŋ ndiɛŋ,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 nɛnnɛ ŋa mimfɛ ɔ ya nji shishiʼi pa nnu haʼaŋ pi shwei ghɔ nɔ nɛ.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 A ni mbɔ thɔ Hɛrɔ, mbɔ fùoŋ Judia, yichəɨ ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Shakaria. A ni ndhɔ moŋ ghrà ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, llɔ moŋ ndaaŋoŋ Abija. A ni mfāʼo ŋgwɛ vi llɔ moŋ ŋgwrɛiŋoŋ Ɛroŋ, ligi yi ni mbɔ Ɛlishabe.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Ŋguoŋ vugu ni mbɔ ŋgwa ndɨndɨ shhɨ Minnwi, nthɔ nūʼɔŋ ŋguoŋ kɨ̀na pugu pa gɨ́ Taathɔ ndɔ ki lɔ mfāʼo ntəɨ.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ndɔ paʼa pugu lɔ njiʼi fāʼo muuŋ, nthɛ ŋa Ɛlishabe ni mbɔ pi ŋkhwɛ̄, ndɔ pugu ni ŋkwo ya ndunu.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 A ni ŋga mbɔ llɛ́ chəɨ, a pɔ ndɨɨ ghrà pa Shakaria nɔ fāʼa nu nɔ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, Shakaria fɛ̄ʼi nu,
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 ŋkwaŋ haʼaŋ nùʼɔŋ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Nda Minnwi ni mbɔ nɛ, pugu māʼaŋ yaoŋ nɔ yəɨ nu ŋoŋ ŋa Minnwi chuʼɔ ŋa a tūoŋ *lěi nɛ. A gū mbɨŋ yu ŋa a nii ju Nda Minnwi lɨʼɨ tūoŋ yichəɨ ŋkwaŋ lěi nɔ ghaʼo nu Minnwi.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Ntou ŋgwa ni mbɔ mbhi nchhɔ nduoŋ Minnwi moŋ ndɨɨ ghɔ ŋa pi ni nthɔ ntūoŋ lěi nɛ.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ nōoŋ noŋ yi yəɨ yu, nthi ŋgei mbhɔ jɨ lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ ŋa pi ni ntūoŋ lěi nɛ.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Shakaria ni ŋga njəɨ vi, njùʼɔ yi taoŋ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vi.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ndɔ ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ŋa, “Kiʼi mfāʼo pɔgɔ gu, ma Shakaria. Minnwi yaʼo luoŋ yɔ. Ɛlishabe ŋgwɛ ghɔ shi mbhi muuŋ mimbia ɔ chhɔ̄ ligi yi ni Jouŋ.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Muuŋ vei shi mbɔ pwanjuʼɔ ni pwatua vɛ, ntou ŋgwa pɨnɨ mfāʼo pwanjuʼɔ ŋa pi phi vi.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 A shi mbɔ mmɛŋoŋ shhɨ Taathɔ. Kiʼi a ma nnu làʼo ki sheshe làʼo tɨtɨnɨ. A shi ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi llɔ ndɨɨ ŋa a pɔ moŋ puŋ nɛ.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 A shi nchwīe ntou puoŋ Ishrae pɨ̄nɨ mbara Taathɔ vugu, mbɔ Minnwi.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 A shi ŋgə̄ɨ ju nɔ likiɛŋ Taathɔ moŋ jijwɛ pugu pa ghrɨ́ nɔ yi njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Elaija, nɔ chīni nu njùʼɔ pa tǎa pugu pa yi puoŋ, ŋkara pa ntɨnɨthɔ pugu kwəɨ ŋkuoŋ mbha shiethɔ ŋgwa ndɨndɨ nɛnnɛ nɔ nchwīe nu ŋgwa ŋa pugu pīri noŋ yugu ni Taathɔ.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Shakaria pie ni ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ŋa, “Mi shi ŋkie pi nɛiŋ mfāʼo tɨnɨnjuʼɔ ni nnu pei ŋa ŋ̀kwo lulunu ŋgaʼa, ŋgwɛ a kwo lulunu ŋkaa yu nɛ?”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Mi Gabreya. Ǹthi shhɨ Minnwi, ŋa a taoŋ a ŋa ǹchrā vɛ ndɔ nshwei ghɔ ni pwa pishaʼakhɔ yei.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Līi njəɨ, nthɛ ŋa ɔ lɔ njiʼi mbiŋ chrà a nɛ, ɔ shi ŋgū fhɨncho ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ llɛ́ yɛ ŋa nnu pei shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Pa ŋgwa ni nchhɔ njwɛrɛ Shakaria, nthɔ ŋgrāo nu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a yiyiri Nda Minnwi nɛ.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 A gha ntaoŋ mfɨfhɨ, pugu yəɨ kiʼɛ ŋa a yəɨ pi nnu Nda Minnwi, a thɔ nōoŋ nnu pi ni mbhɔ ŋkɨna mbɔ fhɨncho.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Ndɨɨ ŋa ndɨɨ fàʼa yi Nda Minnwi ni mmɛ nɛ, a pɨ̄nɨ laʼa.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Pa llɛ́ gha ntɔgɔ, Ɛlishabe ŋgwɛ vi shūu, ndə̄ɨŋ noŋ yi nɔ tiɛŋ nàoŋ, nchhu nu ŋa,
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Yei nnu ŋa Taathɔ fāʼa mbɨŋ mu, Taathɔ līi a ni pwapuŋ nɔ pɨʼɨ nu lrithɔ mbɨŋ mu shɨna ŋgwamishua.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 A ni ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa Ɛlishabe ni ŋkwo shūu nɔ ntɨgao nàoŋ nɛ, Minnwi taoŋ ŋgaŋ ntaoŋ vi, mbɔ Gabreya, ŋa a ghə̄ɨ Nasharɛ, mbɔ yichəɨ lɨʼɨ Galili,
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 njəɨ muuŋ miŋgwɛ chəɨ, ligi yi pɔ Meri, ŋa a shi yaʼa ji mimbia nɛ. Pi ni nōoŋ vi ni Joshɛ nɔ ŋgwɛ vi. Joshɛ ni mbɔ ŋoŋ llɔ moŋ ndaaŋoŋ fùoŋ Devi.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ghə̄ɨ nchhu ni Meri ghɔ ŋa, “Ǹchrā vɛ, ma mbrɔthɔ miŋgwɛ, Taathɔ pɔ pəɨ yu kaʼa!”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Meri fāʼo fiŋthɔ, mbɨnɨ ŋgrāo ŋa yei pɔ pi yəɨ ŋkwaŋ chrā nu nɛiŋ.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi mfāʼo pɔgɔ gu, ma Meri, Minnwi lɔ̄gɔ nthi mi nɔ nōoŋ nu pwapuŋ vɛ.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Līi njəɨ, ɔ shi nshūu mbhi muuŋ mimbia nchhɔ̄ ligi yi ni Jishɔ.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 A shi mbɔ ŋkiɛŋ mmɛŋoŋ ndiɛŋ, pi mɛ̄iŋ vi ni Muuŋ Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ. Minnwi Taathɔ shi nchərə vi ŋkuoŋ faaŋ tǎa vi, mbɔ Devi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 A shi nshaʼa ŋgwrɛiŋoŋ Jakɔ nɔ ŋguoŋ ndɨɨ, mbaʼa ndugwi Shaʼafuoŋ yi ma njiʼi mbɔ.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Meri pie ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ŋa, “Mimfɛ a kie pi nɛiŋ mbɔ nnɛ, ŋa ǹdɔ naa nji mimbia nɛ?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Ŋgaŋ ntaoŋ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Jijwɛ Minnwi shi nshwiʼi mbɨŋ ghɔ. Njɨ ju ŋa a Chaapifuoŋ nɛ kuru ghɔ. Nthɛ yie ghɔ, muuŋ ŋa ɔ shi mbhi nɛ, shi mbɔ yi taoŋtaoŋ. Pi mɛ̄iŋ vi ŋa Muuŋ Minnwi.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Līi njəɨ, ndǐŋ ghɔ Ɛlishabe pɔ ni shūu muuŋ mimbia ŋkaa yu nɔ ntɨgao nàoŋ moŋ ndilunu, mbɔ ju ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni ŋkhwɛ̄ nɛ.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Nthɛ ŋa yichəɨ nnu shiʼa ŋgaʼa Minnwi.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Meri chhu ŋa, “M̀bɔ nɛiŋ, mbɔ muuŋ fàʼa Taathɔ, a pɔ vəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chhu nɛ.” Nɛnnɛ ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ghə̄ɨ ni vhi.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 A gha ndaʼa shɨgɛi llɛ́, Meri lɔllɔ ŋkɔnɔ ŋgə̄ɨ moŋ yichəɨ laʼataoŋ moŋ Juda, laʼataoŋ ntou mbra.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 A ghə̄ɨ nii nda Shakaria nchrā ni Ɛlishabe.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Ɛlishabe ni ŋga njaʼo chrà Meri, muuŋ ŋāna ni njɨ moŋ puŋ yu. Ɛlishabe ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 nɛnnɛ nchhu ni njɨ ŋa, “Ɔ mbrɔthɔ shɨna ŋguoŋ piŋgɛ ghao, ndɔ mbrɔthɔ pɔ muuŋ ŋa ɔ shi mbhi nɛ!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Mi pɔ pi gɔ̌, ŋa yei ŋkwaŋ nnu chwīe a, ŋa mǔuŋ Taathɔ a thɔ ŋkra a?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Nthɛ ŋa ndɨɨ ŋa mi nì njaʼo ɔ chrā vəɨ nɛ, muuŋ ŋa a pɔ puŋ mu nɛ ŋāna ni njɨ nthɛ pwatua.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Mbɔrɔ pɔ vɛ nthɛ ŋa ɔ piŋ nnu ŋa Taathɔ chhu vɛ nɛ!”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Meri khwɛ̄ ŋa,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Mbɨnɨ mfāʼo pwanjuʼɔ nthɛ Minnwi mbɔ ŋkwe a,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 nthɛ ŋa a kwiŋ muuŋ fàʼa yi, yi juju.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Nthɛ ŋa ju ŋa a tɨnɨ ŋgaʼa nɛ,
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Llɔ ŋkuoŋ ŋgwrɛiŋoŋ nshwiʼi ŋkuoŋ ŋgwrɛiŋoŋ,
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 A chwīe pa nnu tɨtɨnɨ ni mbhɔ mi,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 A shwiʼi pa mɛmmɛ fùoŋ llɔ ŋkuoŋ faaŋ yugu,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 A nɨʼɨŋ pa ghaŋ njì ni pa maoŋ shiʼi,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 A ghɛ̄rɛ muuŋ fàʼa vi mbɔ Ishrae,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 ŋkwaŋ haʼaŋ a ni ŋkāʼa ni pa tǎa pia,
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Meri chhɔ pugu Ɛlishabe nɔ trɛi nàoŋ, maa mbɨnɨ kiʼɛ laʼa yu.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Ndɨɨ phi Ɛlishabe ni ŋga ŋkāʼo, a phi muuŋ mimbia.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Pa taakuo pi pugu pa ndaaŋoŋ yi ni ŋa njaʼo fɨʼɨ ntou kwoshɨnɨ ŋa Taathɔ nōoŋ ni Ɛlishabe nɛ, pugu pugu fāʼo pwanjuʼɔ.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Fúoŋ llɛmbhi ni ŋga ŋkāʼo, pi thɔ lɨʼɨ niʼiŋ vi ŋgunu mbrɛi, ntāʼa nu nchhɔ̄ ligi yi ni Shakaria, mbɔ ligi tǎa vi.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Mǔuŋ vi lāa, nchhu ŋa, “Pi fāʼo nɔ mɛ̄iŋ nu vi pi ŋa Jouŋ.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ndɔ pugu chhu ghɔ ŋa, “Yichəɨ ndaaŋoŋ yɔ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni ligi yi nɛ.”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Nɛnnɛ, pugu nōoŋ ni mbhɔ nɔ pie nu tǎa vi ni ligi ŋa a khwā ŋa muuŋ ghɔ fāʼo nɛ.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Shakaria chhu pi thɔ ni yaoŋ nāʼaŋ yaoŋ, a nāʼaŋ ŋkuoŋ ghɔ ŋa, “Ligi yi Jouŋ.” Nnu ghɔ ghrāo vugu.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, nchò Shakaria chuʼɔ, lɨŋ yi kɨ̄gɛi, a chrā, njɛ̄ ghaʼo nu Minnwi.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ pa taakuo pugu. Shaaŋga nnu pei nyīeŋ moŋ ŋguoŋ laʼataoŋ moŋ ŋguoŋ Judia, mbɔ laʼataoŋ mbra.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Shesheŋoŋ ŋa a ni njaʼo nnu yei nɛ ywɛrɛ moŋ njùʼɔ yu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ vei ma mbɔ pi ŋkwaŋ khɔ? Nthɛ ŋa mbhɔ Taathɔ ni nja mbɔ mbɨŋ yu.”
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Shakaria tǎa Jouŋ ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nɛnnɛ nchhu nnu ŋa Minnwi nōoŋ ghɔ nɛ:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Ghaʼo Taathɔ mbɔ Minnwi Ishrae,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Mfɛ tɨtɨnɨ Ŋkwe ni pia
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Wuʼɔ ndɔ haʼaŋ a ni mfɛ kàʼa yi
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 ŋa pia shi ndūgu mbhɔ pa mimbɨna pia pugu pa ŋguoŋ
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 A ni ŋkāʼa ŋa a shi nōoŋ kwoshɨnɨ ni pa tǎa pia
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 kɨ̀na ŋa a ni nshwrɛ̄i ni tǎa via Abrahaŋ nɛ.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 A ni ŋkāʼa ŋa a shi ŋkwe via mbhɔ pa mimbɨna pia,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 moŋ taoŋtaoŋ pugu pa ndɨndɨ shhɨ yu moŋ ŋguoŋ chɔmbhi yia ghao.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Ndɔ gɔ̀, muuŋ a,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Ɔ shi nshwei ŋgwa pi, mbɔ ŋgwa Juu ŋkwaŋ haʼaŋ mimfɛ pugu kie ndūgu nɛ,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Nthɛ pi juju kwoshɨnɨ Minnwi ni pia,
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 nɔ fɛ nu líʼɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu chhɔ moŋ njiŋnjiŋ pugu pa miliʼi gu nɛ,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Jouŋ muuŋ ghɔ ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ moŋ jijwɛ, ndaʼa pi moŋ pa ŋkǔnu njó ti nchəɨŋ ndɨɨ ŋa a ni njɛ̄ chīi nu chrà Minnwi ni ŋgwa Ishrae nɛ.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.