Lucas 1
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Ndɔ haʼaŋ ntou ŋgwa paʼo nɔ nāʼaŋ nu pa nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ shɨna pia nɛ,
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ pia nuʼuŋ njaʼo mbhɔ ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbɔ nɔ njɛ̄ yi, njəɨ mbɨnɨ nuʼuŋ nchīi chrà Minnwi,
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 nthɛ ŋa ŋ̀kwo ya ntou ŋguoŋ pa nnu shishiʼi ŋkwaŋ haʼaŋ a ki kie llɔ nɔ njɛ̄ yi nɛ, a pwa ŋa ǹāʼaŋ nnu pighɔ mfɛ vɛ ŋkwaŋ haʼaŋ a ki ya ntɔgɔ nɛ, ma Tiofilu ŋoŋ ndiɛŋ,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 nɛnnɛ ŋa mimfɛ ɔ ya nji shishiʼi pa nnu haʼaŋ pi shwei ghɔ nɔ nɛ.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 A ni mbɔ thɔ Hɛrɔ, mbɔ fùoŋ Judia, yichəɨ ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Shakaria. A ni ndhɔ moŋ ghrà ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, llɔ moŋ ndaaŋoŋ Abija. A ni mfāʼo ŋgwɛ vi llɔ moŋ ŋgwrɛiŋoŋ Ɛroŋ, ligi yi ni mbɔ Ɛlishabe.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ŋguoŋ vugu ni mbɔ ŋgwa ndɨndɨ shhɨ Minnwi, nthɔ nūʼɔŋ ŋguoŋ kɨ̀na pugu pa gɨ́ Taathɔ ndɔ ki lɔ mfāʼo ntəɨ.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Ndɔ paʼa pugu lɔ njiʼi fāʼo muuŋ, nthɛ ŋa Ɛlishabe ni mbɔ pi ŋkhwɛ̄, ndɔ pugu ni ŋkwo ya ndunu.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 A ni ŋga mbɔ llɛ́ chəɨ, a pɔ ndɨɨ ghrà pa Shakaria nɔ fāʼa nu nɔ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, Shakaria fɛ̄ʼi nu,
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 ŋkwaŋ haʼaŋ nùʼɔŋ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Nda Minnwi ni mbɔ nɛ, pugu māʼaŋ yaoŋ nɔ yəɨ nu ŋoŋ ŋa Minnwi chuʼɔ ŋa a tūoŋ *lěi nɛ. A gū mbɨŋ yu ŋa a nii ju Nda Minnwi lɨʼɨ tūoŋ yichəɨ ŋkwaŋ lěi nɔ ghaʼo nu Minnwi.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Ntou ŋgwa ni mbɔ mbhi nchhɔ nduoŋ Minnwi moŋ ndɨɨ ghɔ ŋa pi ni nthɔ ntūoŋ lěi nɛ.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ nōoŋ noŋ yi yəɨ yu, nthi ŋgei mbhɔ jɨ lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ ŋa pi ni ntūoŋ lěi nɛ.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Shakaria ni ŋga njəɨ vi, njùʼɔ yi taoŋ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vi.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Ndɔ ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ŋa, “Kiʼi mfāʼo pɔgɔ gu, ma Shakaria. Minnwi yaʼo luoŋ yɔ. Ɛlishabe ŋgwɛ ghɔ shi mbhi muuŋ mimbia ɔ chhɔ̄ ligi yi ni Jouŋ.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Muuŋ vei shi mbɔ pwanjuʼɔ ni pwatua vɛ, ntou ŋgwa pɨnɨ mfāʼo pwanjuʼɔ ŋa pi phi vi.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 A shi mbɔ mmɛŋoŋ shhɨ Taathɔ. Kiʼi a ma nnu làʼo ki sheshe làʼo tɨtɨnɨ. A shi ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi llɔ ndɨɨ ŋa a pɔ moŋ puŋ nɛ.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 A shi nchwīe ntou puoŋ Ishrae pɨ̄nɨ mbara Taathɔ vugu, mbɔ Minnwi.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 A shi ŋgə̄ɨ ju nɔ likiɛŋ Taathɔ moŋ jijwɛ pugu pa ghrɨ́ nɔ yi njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Elaija, nɔ chīni nu njùʼɔ pa tǎa pugu pa yi puoŋ, ŋkara pa ntɨnɨthɔ pugu kwəɨ ŋkuoŋ mbha shiethɔ ŋgwa ndɨndɨ nɛnnɛ nɔ nchwīe nu ŋgwa ŋa pugu pīri noŋ yugu ni Taathɔ.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Shakaria pie ni ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ŋa, “Mi shi ŋkie pi nɛiŋ mfāʼo tɨnɨnjuʼɔ ni nnu pei ŋa ŋ̀kwo lulunu ŋgaʼa, ŋgwɛ a kwo lulunu ŋkaa yu nɛ?”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Mi Gabreya. Ǹthi shhɨ Minnwi, ŋa a taoŋ a ŋa ǹchrā vɛ ndɔ nshwei ghɔ ni pwa pishaʼakhɔ yei.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Līi njəɨ, nthɛ ŋa ɔ lɔ njiʼi mbiŋ chrà a nɛ, ɔ shi ŋgū fhɨncho ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ llɛ́ yɛ ŋa nnu pei shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Pa ŋgwa ni nchhɔ njwɛrɛ Shakaria, nthɔ ŋgrāo nu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a yiyiri Nda Minnwi nɛ.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 A gha ntaoŋ mfɨfhɨ, pugu yəɨ kiʼɛ ŋa a yəɨ pi nnu Nda Minnwi, a thɔ nōoŋ nnu pi ni mbhɔ ŋkɨna mbɔ fhɨncho.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Ndɨɨ ŋa ndɨɨ fàʼa yi Nda Minnwi ni mmɛ nɛ, a pɨ̄nɨ laʼa.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Pa llɛ́ gha ntɔgɔ, Ɛlishabe ŋgwɛ vi shūu, ndə̄ɨŋ noŋ yi nɔ tiɛŋ nàoŋ, nchhu nu ŋa,
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 “Yei nnu ŋa Taathɔ fāʼa mbɨŋ mu, Taathɔ līi a ni pwapuŋ nɔ pɨʼɨ nu lrithɔ mbɨŋ mu shɨna ŋgwamishua.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 A ni ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa Ɛlishabe ni ŋkwo shūu nɔ ntɨgao nàoŋ nɛ, Minnwi taoŋ ŋgaŋ ntaoŋ vi, mbɔ Gabreya, ŋa a ghə̄ɨ Nasharɛ, mbɔ yichəɨ lɨʼɨ Galili,
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 njəɨ muuŋ miŋgwɛ chəɨ, ligi yi pɔ Meri, ŋa a shi yaʼa ji mimbia nɛ. Pi ni nōoŋ vi ni Joshɛ nɔ ŋgwɛ vi. Joshɛ ni mbɔ ŋoŋ llɔ moŋ ndaaŋoŋ fùoŋ Devi.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ghə̄ɨ nchhu ni Meri ghɔ ŋa, “Ǹchrā vɛ, ma mbrɔthɔ miŋgwɛ, Taathɔ pɔ pəɨ yu kaʼa!”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Meri fāʼo fiŋthɔ, mbɨnɨ ŋgrāo ŋa yei pɔ pi yəɨ ŋkwaŋ chrā nu nɛiŋ.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi mfāʼo pɔgɔ gu, ma Meri, Minnwi lɔ̄gɔ nthi mi nɔ nōoŋ nu pwapuŋ vɛ.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Līi njəɨ, ɔ shi nshūu mbhi muuŋ mimbia nchhɔ̄ ligi yi ni Jishɔ.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 A shi mbɔ ŋkiɛŋ mmɛŋoŋ ndiɛŋ, pi mɛ̄iŋ vi ni Muuŋ Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ. Minnwi Taathɔ shi nchərə vi ŋkuoŋ faaŋ tǎa vi, mbɔ Devi.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 A shi nshaʼa ŋgwrɛiŋoŋ Jakɔ nɔ ŋguoŋ ndɨɨ, mbaʼa ndugwi Shaʼafuoŋ yi ma njiʼi mbɔ.”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Meri pie ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ŋa, “Mimfɛ a kie pi nɛiŋ mbɔ nnɛ, ŋa ǹdɔ naa nji mimbia nɛ?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Ŋgaŋ ntaoŋ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Jijwɛ Minnwi shi nshwiʼi mbɨŋ ghɔ. Njɨ ju ŋa a Chaapifuoŋ nɛ kuru ghɔ. Nthɛ yie ghɔ, muuŋ ŋa ɔ shi mbhi nɛ, shi mbɔ yi taoŋtaoŋ. Pi mɛ̄iŋ vi ŋa Muuŋ Minnwi.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Līi njəɨ, ndǐŋ ghɔ Ɛlishabe pɔ ni shūu muuŋ mimbia ŋkaa yu nɔ ntɨgao nàoŋ moŋ ndilunu, mbɔ ju ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni ŋkhwɛ̄ nɛ.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Nthɛ ŋa yichəɨ nnu shiʼa ŋgaʼa Minnwi.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Meri chhu ŋa, “M̀bɔ nɛiŋ, mbɔ muuŋ fàʼa Taathɔ, a pɔ vəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chhu nɛ.” Nɛnnɛ ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ghə̄ɨ ni vhi.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 A gha ndaʼa shɨgɛi llɛ́, Meri lɔllɔ ŋkɔnɔ ŋgə̄ɨ moŋ yichəɨ laʼataoŋ moŋ Juda, laʼataoŋ ntou mbra.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 A ghə̄ɨ nii nda Shakaria nchrā ni Ɛlishabe.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Ɛlishabe ni ŋga njaʼo chrà Meri, muuŋ ŋāna ni njɨ moŋ puŋ yu. Ɛlishabe ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi,
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 nɛnnɛ nchhu ni njɨ ŋa, “Ɔ mbrɔthɔ shɨna ŋguoŋ piŋgɛ ghao, ndɔ mbrɔthɔ pɔ muuŋ ŋa ɔ shi mbhi nɛ!
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Mi pɔ pi gɔ̌, ŋa yei ŋkwaŋ nnu chwīe a, ŋa mǔuŋ Taathɔ a thɔ ŋkra a?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Nthɛ ŋa ndɨɨ ŋa mi nì njaʼo ɔ chrā vəɨ nɛ, muuŋ ŋa a pɔ puŋ mu nɛ ŋāna ni njɨ nthɛ pwatua.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Mbɔrɔ pɔ vɛ nthɛ ŋa ɔ piŋ nnu ŋa Taathɔ chhu vɛ nɛ!”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Meri khwɛ̄ ŋa,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mbɨnɨ mfāʼo pwanjuʼɔ nthɛ Minnwi mbɔ ŋkwe a,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 nthɛ ŋa a kwiŋ muuŋ fàʼa yi, yi juju.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Nthɛ ŋa ju ŋa a tɨnɨ ŋgaʼa nɛ,
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Llɔ ŋkuoŋ ŋgwrɛiŋoŋ nshwiʼi ŋkuoŋ ŋgwrɛiŋoŋ,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 A chwīe pa nnu tɨtɨnɨ ni mbhɔ mi,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 A shwiʼi pa mɛmmɛ fùoŋ llɔ ŋkuoŋ faaŋ yugu,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 A nɨʼɨŋ pa ghaŋ njì ni pa maoŋ shiʼi,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 A ghɛ̄rɛ muuŋ fàʼa vi mbɔ Ishrae,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 ŋkwaŋ haʼaŋ a ni ŋkāʼa ni pa tǎa pia,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Meri chhɔ pugu Ɛlishabe nɔ trɛi nàoŋ, maa mbɨnɨ kiʼɛ laʼa yu.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Ndɨɨ phi Ɛlishabe ni ŋga ŋkāʼo, a phi muuŋ mimbia.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Pa taakuo pi pugu pa ndaaŋoŋ yi ni ŋa njaʼo fɨʼɨ ntou kwoshɨnɨ ŋa Taathɔ nōoŋ ni Ɛlishabe nɛ, pugu pugu fāʼo pwanjuʼɔ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Fúoŋ llɛmbhi ni ŋga ŋkāʼo, pi thɔ lɨʼɨ niʼiŋ vi ŋgunu mbrɛi, ntāʼa nu nchhɔ̄ ligi yi ni Shakaria, mbɔ ligi tǎa vi.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Mǔuŋ vi lāa, nchhu ŋa, “Pi fāʼo nɔ mɛ̄iŋ nu vi pi ŋa Jouŋ.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Ndɔ pugu chhu ghɔ ŋa, “Yichəɨ ndaaŋoŋ yɔ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni ligi yi nɛ.”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nɛnnɛ, pugu nōoŋ ni mbhɔ nɔ pie nu tǎa vi ni ligi ŋa a khwā ŋa muuŋ ghɔ fāʼo nɛ.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Shakaria chhu pi thɔ ni yaoŋ nāʼaŋ yaoŋ, a nāʼaŋ ŋkuoŋ ghɔ ŋa, “Ligi yi Jouŋ.” Nnu ghɔ ghrāo vugu.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, nchò Shakaria chuʼɔ, lɨŋ yi kɨ̄gɛi, a chrā, njɛ̄ ghaʼo nu Minnwi.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ pa taakuo pugu. Shaaŋga nnu pei nyīeŋ moŋ ŋguoŋ laʼataoŋ moŋ ŋguoŋ Judia, mbɔ laʼataoŋ mbra.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Shesheŋoŋ ŋa a ni njaʼo nnu yei nɛ ywɛrɛ moŋ njùʼɔ yu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ vei ma mbɔ pi ŋkwaŋ khɔ? Nthɛ ŋa mbhɔ Taathɔ ni nja mbɔ mbɨŋ yu.”
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Shakaria tǎa Jouŋ ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nɛnnɛ nchhu nnu ŋa Minnwi nōoŋ ghɔ nɛ:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Ghaʼo Taathɔ mbɔ Minnwi Ishrae,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Mfɛ tɨtɨnɨ Ŋkwe ni pia
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Wuʼɔ ndɔ haʼaŋ a ni mfɛ kàʼa yi
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 ŋa pia shi ndūgu mbhɔ pa mimbɨna pia pugu pa ŋguoŋ
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 A ni ŋkāʼa ŋa a shi nōoŋ kwoshɨnɨ ni pa tǎa pia
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 kɨ̀na ŋa a ni nshwrɛ̄i ni tǎa via Abrahaŋ nɛ.
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 A ni ŋkāʼa ŋa a shi ŋkwe via mbhɔ pa mimbɨna pia,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 moŋ taoŋtaoŋ pugu pa ndɨndɨ shhɨ yu moŋ ŋguoŋ chɔmbhi yia ghao.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ndɔ gɔ̀, muuŋ a,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Ɔ shi nshwei ŋgwa pi, mbɔ ŋgwa Juu ŋkwaŋ haʼaŋ mimfɛ pugu kie ndūgu nɛ,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Nthɛ pi juju kwoshɨnɨ Minnwi ni pia,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 nɔ fɛ nu líʼɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu chhɔ moŋ njiŋnjiŋ pugu pa miliʼi gu nɛ,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Jouŋ muuŋ ghɔ ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ moŋ jijwɛ, ndaʼa pi moŋ pa ŋkǔnu njó ti nchəɨŋ ndɨɨ ŋa a ni njɛ̄ chīi nu chrà Minnwi ni ŋgwa Ishrae nɛ.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.