Lucas 1
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Ndɔ haʼaŋ ntou ŋgwa paʼo nɔ nāʼaŋ nu pa nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ shɨna pia nɛ,
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ pia nuʼuŋ njaʼo mbhɔ ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbɔ nɔ njɛ̄ yi, njəɨ mbɨnɨ nuʼuŋ nchīi chrà Minnwi,
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 nthɛ ŋa ŋ̀kwo ya ntou ŋguoŋ pa nnu shishiʼi ŋkwaŋ haʼaŋ a ki kie llɔ nɔ njɛ̄ yi nɛ, a pwa ŋa ǹāʼaŋ nnu pighɔ mfɛ vɛ ŋkwaŋ haʼaŋ a ki ya ntɔgɔ nɛ, ma Tiofilu ŋoŋ ndiɛŋ,
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 nɛnnɛ ŋa mimfɛ ɔ ya nji shishiʼi pa nnu haʼaŋ pi shwei ghɔ nɔ nɛ.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 A ni mbɔ thɔ Hɛrɔ, mbɔ fùoŋ Judia, yichəɨ ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Shakaria. A ni ndhɔ moŋ ghrà ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, llɔ moŋ ndaaŋoŋ Abija. A ni mfāʼo ŋgwɛ vi llɔ moŋ ŋgwrɛiŋoŋ Ɛroŋ, ligi yi ni mbɔ Ɛlishabe.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ŋguoŋ vugu ni mbɔ ŋgwa ndɨndɨ shhɨ Minnwi, nthɔ nūʼɔŋ ŋguoŋ kɨ̀na pugu pa gɨ́ Taathɔ ndɔ ki lɔ mfāʼo ntəɨ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ndɔ paʼa pugu lɔ njiʼi fāʼo muuŋ, nthɛ ŋa Ɛlishabe ni mbɔ pi ŋkhwɛ̄, ndɔ pugu ni ŋkwo ya ndunu.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 A ni ŋga mbɔ llɛ́ chəɨ, a pɔ ndɨɨ ghrà pa Shakaria nɔ fāʼa nu nɔ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi, Shakaria fɛ̄ʼi nu,
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 ŋkwaŋ haʼaŋ nùʼɔŋ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Nda Minnwi ni mbɔ nɛ, pugu māʼaŋ yaoŋ nɔ yəɨ nu ŋoŋ ŋa Minnwi chuʼɔ ŋa a tūoŋ *lěi nɛ. A gū mbɨŋ yu ŋa a nii ju Nda Minnwi lɨʼɨ tūoŋ yichəɨ ŋkwaŋ lěi nɔ ghaʼo nu Minnwi.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ntou ŋgwa ni mbɔ mbhi nchhɔ nduoŋ Minnwi moŋ ndɨɨ ghɔ ŋa pi ni nthɔ ntūoŋ lěi nɛ.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ nōoŋ noŋ yi yəɨ yu, nthi ŋgei mbhɔ jɨ lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ ŋa pi ni ntūoŋ lěi nɛ.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Shakaria ni ŋga njəɨ vi, njùʼɔ yi taoŋ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vi.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ndɔ ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ŋa, “Kiʼi mfāʼo pɔgɔ gu, ma Shakaria. Minnwi yaʼo luoŋ yɔ. Ɛlishabe ŋgwɛ ghɔ shi mbhi muuŋ mimbia ɔ chhɔ̄ ligi yi ni Jouŋ.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Muuŋ vei shi mbɔ pwanjuʼɔ ni pwatua vɛ, ntou ŋgwa pɨnɨ mfāʼo pwanjuʼɔ ŋa pi phi vi.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 A shi mbɔ mmɛŋoŋ shhɨ Taathɔ. Kiʼi a ma nnu làʼo ki sheshe làʼo tɨtɨnɨ. A shi ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi llɔ ndɨɨ ŋa a pɔ moŋ puŋ nɛ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 A shi nchwīe ntou puoŋ Ishrae pɨ̄nɨ mbara Taathɔ vugu, mbɔ Minnwi.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 A shi ŋgə̄ɨ ju nɔ likiɛŋ Taathɔ moŋ jijwɛ pugu pa ghrɨ́ nɔ yi njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Elaija, nɔ chīni nu njùʼɔ pa tǎa pugu pa yi puoŋ, ŋkara pa ntɨnɨthɔ pugu kwəɨ ŋkuoŋ mbha shiethɔ ŋgwa ndɨndɨ nɛnnɛ nɔ nchwīe nu ŋgwa ŋa pugu pīri noŋ yugu ni Taathɔ.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Shakaria pie ni ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ŋa, “Mi shi ŋkie pi nɛiŋ mfāʼo tɨnɨnjuʼɔ ni nnu pei ŋa ŋ̀kwo lulunu ŋgaʼa, ŋgwɛ a kwo lulunu ŋkaa yu nɛ?”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Mi Gabreya. Ǹthi shhɨ Minnwi, ŋa a taoŋ a ŋa ǹchrā vɛ ndɔ nshwei ghɔ ni pwa pishaʼakhɔ yei.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Līi njəɨ, nthɛ ŋa ɔ lɔ njiʼi mbiŋ chrà a nɛ, ɔ shi ŋgū fhɨncho ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ llɛ́ yɛ ŋa nnu pei shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Pa ŋgwa ni nchhɔ njwɛrɛ Shakaria, nthɔ ŋgrāo nu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a yiyiri Nda Minnwi nɛ.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 A gha ntaoŋ mfɨfhɨ, pugu yəɨ kiʼɛ ŋa a yəɨ pi nnu Nda Minnwi, a thɔ nōoŋ nnu pi ni mbhɔ ŋkɨna mbɔ fhɨncho.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Ndɨɨ ŋa ndɨɨ fàʼa yi Nda Minnwi ni mmɛ nɛ, a pɨ̄nɨ laʼa.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Pa llɛ́ gha ntɔgɔ, Ɛlishabe ŋgwɛ vi shūu, ndə̄ɨŋ noŋ yi nɔ tiɛŋ nàoŋ, nchhu nu ŋa,
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 “Yei nnu ŋa Taathɔ fāʼa mbɨŋ mu, Taathɔ līi a ni pwapuŋ nɔ pɨʼɨ nu lrithɔ mbɨŋ mu shɨna ŋgwamishua.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 A ni ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa Ɛlishabe ni ŋkwo shūu nɔ ntɨgao nàoŋ nɛ, Minnwi taoŋ ŋgaŋ ntaoŋ vi, mbɔ Gabreya, ŋa a ghə̄ɨ Nasharɛ, mbɔ yichəɨ lɨʼɨ Galili,
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 njəɨ muuŋ miŋgwɛ chəɨ, ligi yi pɔ Meri, ŋa a shi yaʼa ji mimbia nɛ. Pi ni nōoŋ vi ni Joshɛ nɔ ŋgwɛ vi. Joshɛ ni mbɔ ŋoŋ llɔ moŋ ndaaŋoŋ fùoŋ Devi.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ghə̄ɨ nchhu ni Meri ghɔ ŋa, “Ǹchrā vɛ, ma mbrɔthɔ miŋgwɛ, Taathɔ pɔ pəɨ yu kaʼa!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Meri fāʼo fiŋthɔ, mbɨnɨ ŋgrāo ŋa yei pɔ pi yəɨ ŋkwaŋ chrā nu nɛiŋ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi mfāʼo pɔgɔ gu, ma Meri, Minnwi lɔ̄gɔ nthi mi nɔ nōoŋ nu pwapuŋ vɛ.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Līi njəɨ, ɔ shi nshūu mbhi muuŋ mimbia nchhɔ̄ ligi yi ni Jishɔ.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 A shi mbɔ ŋkiɛŋ mmɛŋoŋ ndiɛŋ, pi mɛ̄iŋ vi ni Muuŋ Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ. Minnwi Taathɔ shi nchərə vi ŋkuoŋ faaŋ tǎa vi, mbɔ Devi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 A shi nshaʼa ŋgwrɛiŋoŋ Jakɔ nɔ ŋguoŋ ndɨɨ, mbaʼa ndugwi Shaʼafuoŋ yi ma njiʼi mbɔ.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Meri pie ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ŋa, “Mimfɛ a kie pi nɛiŋ mbɔ nnɛ, ŋa ǹdɔ naa nji mimbia nɛ?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ŋgaŋ ntaoŋ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Jijwɛ Minnwi shi nshwiʼi mbɨŋ ghɔ. Njɨ ju ŋa a Chaapifuoŋ nɛ kuru ghɔ. Nthɛ yie ghɔ, muuŋ ŋa ɔ shi mbhi nɛ, shi mbɔ yi taoŋtaoŋ. Pi mɛ̄iŋ vi ŋa Muuŋ Minnwi.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Līi njəɨ, ndǐŋ ghɔ Ɛlishabe pɔ ni shūu muuŋ mimbia ŋkaa yu nɔ ntɨgao nàoŋ moŋ ndilunu, mbɔ ju ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni ŋkhwɛ̄ nɛ.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Nthɛ ŋa yichəɨ nnu shiʼa ŋgaʼa Minnwi.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Meri chhu ŋa, “M̀bɔ nɛiŋ, mbɔ muuŋ fàʼa Taathɔ, a pɔ vəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chhu nɛ.” Nɛnnɛ ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ ghə̄ɨ ni vhi.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 A gha ndaʼa shɨgɛi llɛ́, Meri lɔllɔ ŋkɔnɔ ŋgə̄ɨ moŋ yichəɨ laʼataoŋ moŋ Juda, laʼataoŋ ntou mbra.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 A ghə̄ɨ nii nda Shakaria nchrā ni Ɛlishabe.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ɛlishabe ni ŋga njaʼo chrà Meri, muuŋ ŋāna ni njɨ moŋ puŋ yu. Ɛlishabe ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi,
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 nɛnnɛ nchhu ni njɨ ŋa, “Ɔ mbrɔthɔ shɨna ŋguoŋ piŋgɛ ghao, ndɔ mbrɔthɔ pɔ muuŋ ŋa ɔ shi mbhi nɛ!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Mi pɔ pi gɔ̌, ŋa yei ŋkwaŋ nnu chwīe a, ŋa mǔuŋ Taathɔ a thɔ ŋkra a?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Nthɛ ŋa ndɨɨ ŋa mi nì njaʼo ɔ chrā vəɨ nɛ, muuŋ ŋa a pɔ puŋ mu nɛ ŋāna ni njɨ nthɛ pwatua.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Mbɔrɔ pɔ vɛ nthɛ ŋa ɔ piŋ nnu ŋa Taathɔ chhu vɛ nɛ!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Meri khwɛ̄ ŋa,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mbɨnɨ mfāʼo pwanjuʼɔ nthɛ Minnwi mbɔ ŋkwe a,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 nthɛ ŋa a kwiŋ muuŋ fàʼa yi, yi juju.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Nthɛ ŋa ju ŋa a tɨnɨ ŋgaʼa nɛ,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Llɔ ŋkuoŋ ŋgwrɛiŋoŋ nshwiʼi ŋkuoŋ ŋgwrɛiŋoŋ,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 A chwīe pa nnu tɨtɨnɨ ni mbhɔ mi,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 A shwiʼi pa mɛmmɛ fùoŋ llɔ ŋkuoŋ faaŋ yugu,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 A nɨʼɨŋ pa ghaŋ njì ni pa maoŋ shiʼi,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 A ghɛ̄rɛ muuŋ fàʼa vi mbɔ Ishrae,
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ŋkwaŋ haʼaŋ a ni ŋkāʼa ni pa tǎa pia,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Meri chhɔ pugu Ɛlishabe nɔ trɛi nàoŋ, maa mbɨnɨ kiʼɛ laʼa yu.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ndɨɨ phi Ɛlishabe ni ŋga ŋkāʼo, a phi muuŋ mimbia.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Pa taakuo pi pugu pa ndaaŋoŋ yi ni ŋa njaʼo fɨʼɨ ntou kwoshɨnɨ ŋa Taathɔ nōoŋ ni Ɛlishabe nɛ, pugu pugu fāʼo pwanjuʼɔ.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Fúoŋ llɛmbhi ni ŋga ŋkāʼo, pi thɔ lɨʼɨ niʼiŋ vi ŋgunu mbrɛi, ntāʼa nu nchhɔ̄ ligi yi ni Shakaria, mbɔ ligi tǎa vi.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mǔuŋ vi lāa, nchhu ŋa, “Pi fāʼo nɔ mɛ̄iŋ nu vi pi ŋa Jouŋ.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ndɔ pugu chhu ghɔ ŋa, “Yichəɨ ndaaŋoŋ yɔ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni ligi yi nɛ.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Nɛnnɛ, pugu nōoŋ ni mbhɔ nɔ pie nu tǎa vi ni ligi ŋa a khwā ŋa muuŋ ghɔ fāʼo nɛ.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Shakaria chhu pi thɔ ni yaoŋ nāʼaŋ yaoŋ, a nāʼaŋ ŋkuoŋ ghɔ ŋa, “Ligi yi Jouŋ.” Nnu ghɔ ghrāo vugu.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, nchò Shakaria chuʼɔ, lɨŋ yi kɨ̄gɛi, a chrā, njɛ̄ ghaʼo nu Minnwi.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Pɔgɔ gu wɛ̄iŋ pa taakuo pugu. Shaaŋga nnu pei nyīeŋ moŋ ŋguoŋ laʼataoŋ moŋ ŋguoŋ Judia, mbɔ laʼataoŋ mbra.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Shesheŋoŋ ŋa a ni njaʼo nnu yei nɛ ywɛrɛ moŋ njùʼɔ yu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ vei ma mbɔ pi ŋkwaŋ khɔ? Nthɛ ŋa mbhɔ Taathɔ ni nja mbɔ mbɨŋ yu.”
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Shakaria tǎa Jouŋ ni ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi, nɛnnɛ nchhu nnu ŋa Minnwi nōoŋ ghɔ nɛ:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Ghaʼo Taathɔ mbɔ Minnwi Ishrae,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Mfɛ tɨtɨnɨ Ŋkwe ni pia
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Wuʼɔ ndɔ haʼaŋ a ni mfɛ kàʼa yi
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 ŋa pia shi ndūgu mbhɔ pa mimbɨna pia pugu pa ŋguoŋ
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 A ni ŋkāʼa ŋa a shi nōoŋ kwoshɨnɨ ni pa tǎa pia
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 kɨ̀na ŋa a ni nshwrɛ̄i ni tǎa via Abrahaŋ nɛ.
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 A ni ŋkāʼa ŋa a shi ŋkwe via mbhɔ pa mimbɨna pia,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 moŋ taoŋtaoŋ pugu pa ndɨndɨ shhɨ yu moŋ ŋguoŋ chɔmbhi yia ghao.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Ndɔ gɔ̀, muuŋ a,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ɔ shi nshwei ŋgwa pi, mbɔ ŋgwa Juu ŋkwaŋ haʼaŋ mimfɛ pugu kie ndūgu nɛ,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Nthɛ pi juju kwoshɨnɨ Minnwi ni pia,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 nɔ fɛ nu líʼɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu chhɔ moŋ njiŋnjiŋ pugu pa miliʼi gu nɛ,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Jouŋ muuŋ ghɔ ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ moŋ jijwɛ, ndaʼa pi moŋ pa ŋkǔnu njó ti nchəɨŋ ndɨɨ ŋa a ni njɛ̄ chīi nu chrà Minnwi ni ŋgwa Ishrae nɛ.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.