Lucas 16
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa: “Ŋgaŋ fàʼo chəɨ ni mbɔ fɔ mfāʼo nthishɨ pa puoŋ fàʼa pi, ŋgwa thɔ ntūgu ghɔ ŋa muuŋ fàʼa yi ghɔ thɔ nshāaŋ mbɨŋ yi shāaŋ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Nthɛ yie ghɔ, a mɛ̄iŋ vi nchhu ghɔ ŋa, ‘Yei khɔ ŋa ǹthɔ njaʼo nu nthɛ ghɔ? Fɨ̄ʼɨ vəɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ɔ thɔ ntuo maoŋ paŋ nɛ, nthɛ ŋa mbaʼa ɔ nuʼuŋ mbiʼi nthishɨ pa puoŋ fàʼa paŋ.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Nthishɨ pa puoŋ fàʼa ghɔ chhu ni noŋ yi ŋa, ‘Mi shi nchwīe pi nɛiŋ ndwɛ ŋa masha a tāʼa nu mfuʼu a fuʼu moŋ fàʼa a nɛ. Ǹdɔ njiʼi mfāʼo ghrɨ́ fāʼa nu nyìeŋ pi pe a, ndɔ thɔ a lilri nɔ luoŋ nu.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ǹji nnu ŋa ǹshi nchwīe nɛ ndwɛ, nji ŋa ŋgwa shi mbiŋ a nda pugu ndɨɨ ŋa pi fuʼu a moŋ fàʼa nɛ.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Nnɛ a gɛ̄ ŋguoŋ ghaŋ ŋkrù masha vi pa taʼa yi taʼa yi, ŋa pugu thɔ njəɨ vi. A pie ni fǔoŋ yi ŋa, ‘Ŋkrù masha a pɔ puŋ ghɔ yi khɔ?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 A khwɛ̄ ŋa, ‘Taʼa ŋkɨɨ jo wru.’ A chhu ghɔ ŋa, ‘Chɔchɔ ŋkwe ŋwaʼaŋlɨ ŋkrù yɔ ŋkɛrɛ nāʼaŋ ŋa a tiɛŋ wuŋ jo puŋ ghɔ.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 “A pɨnɨ nchhu ni yichəɨ ŋa, ‘Jɔ ŋkrù yi khɔ?’ A chhu ŋa, ‘Taʼa ŋkɨɨ pìɛŋ pilei.’ A chhu ghɔ ŋa, ‘Kɛrɛ nāʼaŋ fúoŋ wuŋ pìɛŋ.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Nthɛ yie ghɔ, masha nthishɨ pa puoŋ fàʼa yei piŋ vi nthɛ nnu shiethɔ yei ŋa a ni nchwīe nɛ. Nthɛ ŋa ghaŋ ŋkuoŋ mbhi yei fāʼo shiethɔ ni ŋkwaŋ haʼaŋ pugu ghà nchwīe nnu pugu nchaa ŋgwa ŋa pugu pɔ moŋ líʼɛ nɛ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ndɔ ǹshwei ghɔ, lɔ̄gɔ maoŋ ŋkuoŋ mbhi yei mbwa puŋ nɔ ghɔ, nji ŋa maoŋ pighɔ shi ŋga mieŋ ki lɔ nūʼɔŋ mbɔ, Minnwi fɛ laʼa vɛ po.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Ŋoŋ ŋa a tɔgɔ ndaoŋ ntou moŋ puoŋ mi nnu nɛ shi ntɔgɔ ndaoŋ ntou moŋ mɛmmɛ nnu. Wuʼɔ nɔ haʼaŋ ŋoŋ ŋa a chwīe nnu fifiri moŋ puoŋ mi nnu nɛ, shi nchwīe fifiri moŋ mɛmmɛ nnu.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ti p̈əɨ mieŋ ki tɔgɔ ndaoŋ ntou ni ŋkwaŋ haʼaŋ pəɨ tuo fàʼo ŋkuoŋ mbhi yei nɛ, Minnwi kie pi nɛiŋ mfɛ ŋkiɛŋ fàʼo llɔ po ni pəɨ, ŋa pəɨ lɨna nɔ ghɔ?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ti p̈əɨ mieŋ ki tɔgɔ ndaoŋ ntou ni yaoŋ ŋa a yi ŋoŋ nduoŋ nɛ, Minnwi kie pi nɛiŋ mfɛ fàʼo ŋa a shi mbɔ yəɨ nɛ ni pəɨ?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Mbaʼa taʼa muuŋ fàʼa fāʼa mbhɔ paa masha. A shi ŋguʼɔ mbɨ̄na taʼa yi ŋkhwā vichəɨ, a shi njaʼo taʼa yi, nchɨ̄ʼə nchò vichəɨ. Mbaʼa pəɨ fāʼa mbhɔ Minnwi pugu mbɨŋ.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Pa Farashi ni ŋga njaʼo nnu yei, māʼaŋ Jishɔ ni kwə̀ɨŋ nthɛ ŋa pugu ni ŋkhwā mbɨŋ.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ pa ŋgwa haʼaŋ pəɨ ghà nchwīe ŋa ŋgwamishua līi vəɨ nɔ pa ŋgwa tithi, ndɔ Minnwi ji njùʼɔ yəɨ. Nthɛ ŋa yaoŋ ŋa ŋgwamishua līi a pɔ mmɛ yi nɛ, pɔ pi yaoŋ pɨphɨ ligi Minnwi.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Gɨ́ Mushi pugu pa nnu ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ nɛ ni nthɔ fāʼa nu ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ ndɨɨ Jouŋ. Jɛ̄ ndɨɨ ghɔ, pi chīi pwa pishaʼakhɔ Shaʼafuoŋ Minnwi, ŋgwa ŋa pugu piŋ nɛ chhɔ mfra nu nii moŋ ghɔ ni pri.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 A yīʼɛ ni po pugu shhɛ nɔ pɨrɨ nu nchaa ŋa taʼa muuŋ mi nnu ŋa a pɔ moŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ mieŋ ki lɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Shesheŋoŋ ŋa a shāaŋ láŋ pugu ŋgwɛ vi ndáŋ miŋgwɛ nduoŋ nɛ kwo shúoŋ, ŋoŋ ŋa a laŋ miŋgwɛ ŋa a taoŋ láŋ nɛ kwo shúoŋ ŋkaa yu.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Ŋgaŋ fàʼo chəɨ ni mbɔ fɔ nthɔ māʼaŋ pa ndhwí tɨnɨnchuoŋ, nchhɔ njɨ ŋkiɛŋkiɛŋ maoŋ jɨ ŋguoŋ llɛ́ ghao.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ŋgaŋ pou chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Lasharɔ, ŋa pi ni nūʼɔŋ vi choŋkaʼa ŋgaŋ fàʼo yei, noŋ yi ni ŋguʼɔ mbɔ pi fɨfɨ ghao.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 A ni ŋkhwā nu njɨ pa ŋkuʼu maoŋ pɛ ŋa a gū llɔ ŋkuoŋ taprɛi ŋgaŋ fàʼo ghɔ nɛ. Nɔ pigi nu, pa miŋgu ni nthɔ nchhɔ ndra fɨ́ yi.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Ŋgaŋ pou ghɔ khu, ghaŋ ntaoŋ Minnwi thɔ ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nūʼɔŋ shoyəɨ Abrahaŋ. Ŋgaŋ fàʼo ghɔ khu ŋkaa yu, pi twei vi,
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 a ghə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ ghaŋ phɨ ghà ŋkhu ŋgə̄ɨ nɛ, nchhɔ njəɨ ŋgəʼɨ fɔ, ŋga mbɨʼɨ ligi yi, njəɨ Abrahaŋ fie hiŋ pugu Lasharɔ shoyəɨ yu.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 “Ŋgaŋ fàʼo ghɔ yūa ni Abrahaŋ ŋa, ‘Tǎa, fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ mu, ntaoŋ Lasharɔ ŋa a chrū thɔ muuŋshɨmbhɔ yi moŋ ŋkhǐ nthɔ ŋgrɨ túa a nɔ ghɔ, nthɛ ŋa m̀bɔ moŋ tɨtɨnɨ yúʼɔ moŋ móŋoŋ yei.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Ndɔ Abrahaŋ chhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ a, kwiŋ ŋa moŋ chɔmbhi yɔ pi ni mfɛ pa maoŋ shiʼi vɛ, Lasharɔ fāʼo ji pi pɨphɨ. Ndɔ ti ndwɛ, a pɔ moŋ nchhɔ́ shiʼi hɛiŋ, ɔ pɔ hɛnɛ moŋ tɨtɨnɨ ŋgəʼɨ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Mbapa nɛnnɛ, pi nūʼɔŋ mmɛ wə́ɨŋ, a fɛ̄nɛ via, nɛnnɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a tāʼa nu nshāʼa hɛnɛ nɛ nthɛ paʼa a lɔ nshāʼa, wuʼɔ nɔ haʼaŋ mbaʼa ŋoŋ llɔ ŋgei pəɨ nthɔ njəɨ vigi nɛ.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Ŋgaŋ fàʼo ghɔ chhu ŋa, ‘Mbaʼo mbhɔ nɛ shhɨ ghɔ, ma tǎa, ŋa ɔ taoŋ nɛ Lasharɔ puŋ nda pigi.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Nthɛ ŋa m̀fāʼo lǐŋ paŋ pi pimbia pi tiɛŋ, nɛnnɛ ŋa a ghə̄ɨ shūu tə́nə yugu, kiɛŋ nɛnnɛ, kaŋ pugu ŋkaa pugu shi nii moŋ lɨʼɨ ŋgəʼɨ yei.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Abrahaŋ khwɛ̄ ŋa, ‘Pugu fāʼo gɨ́ Mushi pugu pa nnu ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi nāʼaŋ nɛ, pugu yaʼo pie ghɔ.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “A chhu ŋa, ‘Ŋga, ma tǎa vigi Abrahaŋ, ŋoŋ ŋa a khu nɛ mbɨnɨ ŋkuʼɔ ŋgə̄ɨ nchrā ni pugu, pugu kwri.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Abrahaŋ chhu ghɔ ŋa, ‘P̈ugu mieŋ ki yaʼo gɨ́ Mushi pugu pa nnu ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi nāʼaŋ nɛ, kaŋ mbaʼa pugu yiʼi mbiŋ nɔ haʼaŋ a njiʼi nthɔ ŋoŋ ŋa a khu mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.