Lucas 11
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Llɛ́ chəɨ ni mbɔ, Jishɔ thɔ nduoŋ Minnwi lɨʼɨ chəɨ, ŋga mīʼɛŋ, yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, yɛʼi vigi ni luoŋ nu Minnwi ŋkwaŋ haʼaŋ Jouŋ ni njɛʼi ghaŋ younjiŋ pi nɛ.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa pəɨ luoŋ Minnwi nɛ, pəɨ chhu ŋa,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Fɛ maoŋ ni pigi ŋa pigi shi njru ŋkuoŋ ghɔ sheshe llɛ́ nɛ,
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 ndɔ ndīʼɛ phɨ yigi,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Nnɛ a pɨnɨ nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Lɔ̄gɔ ŋa taʼa ŋoŋ vəɨ ghə̄ɨ nda taannu vi moŋ ntuŋ mbhi nchhu ghɔ ŋa, ‘Taannu a, fōo a ni trɛi ndigi brɛi,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 nthɛ ŋa taannu a ŋa a chhɔ ŋgə̄ɨ kra, chəɨŋ nda mu, paʼa ǹdɔ mfāʼo maoŋ jɨ nɔ fɛ nu ghɔ!’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Lɔ̄gɔ ŋa taannu yɔ ghɔ khwɛ̄ nda ŋa, ‘Kiʼi ŋgana a! Ŋ̀kwo chri nda ti pigi pa puoŋ paŋ kwo nanuaŋ. Minthɛ paʼa ǹdɔ nuʼuŋ ndɔllɔ mfɛ yaoŋ vɛ.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Ǹchhu vɛ ŋa, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ mbaʼa a yiʼi ndɔllɔ mfɛ vɛ nthɛ ŋa a taannu yɔ nɛ, ndɔ ti a shi ndɔllɔ mfɛ vɛ nthɛ ŋa ɔ lɔ njiʼi ndrithɔ nɔ pie nu ki jwɛ.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 “Ndɔ ti ǹshwei vəɨ, p̂əɨ pie, kaŋ Minnwi shi mfɛ ni pəɨ, p̂əɨ tāʼa, kaŋ Minnwi shi nchwīe pəɨ yəɨ, p̂əɨ kwēi kaŋ Minnwi shi nchuʼɔ chonda ni pəɨ.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a pie nɛ ghà mfāʼo, ŋoŋ ŋa a tāʼa nɛ yəɨ, ni ŋoŋ ŋa a kwēi nɛ pi shi nchuʼɔ chonda ghɔ.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 “A gɔ̌ shɨna pəɨ ŋa m̈uuŋ vi mbie shhu ghɔ, a fɛ pi mitwɛʼi ghɔ?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Ki mbie vi ni mbāoŋ, a fɛ pi ŋíeŋ ghɔ?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Ti p̈əɨ kiʼɛ ŋa pəɨ ghà nchwīe phɨ nɛ nji fɛ nu pi pa maoŋ shiʼi ni puoŋ pəɨ, ti Tǎa vəɨ ŋa a chhɔ po nɛ shi mfɛ Jijwɛ Minnwi pi fɨʼɨ yi nɛiŋ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu pie vi nɛ?”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Yichəɨ ndɨɨ, Jishɔ ni nthɔ mfuʼu miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋoŋ ŋa a ni nchwīe ŋoŋ ghɔ pɔ pi fhɨncho. Miŋwɛiŋ ghɔ ni ŋga ntaoŋ, fhɨncho ghɔ chrā, ŋgwa pighɔ ghrāo.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Ndɔ pichəɨ ŋgwa pighɔ chhu ŋa, “A fuʼu miŋwɛiŋ ni ghrɨ́ Bɛjɛbu, mbɔ nthishɨ pa miŋwɛiŋ.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Pichəɨ tāʼa nu mōoŋ vi, nnɛ nchhu ghɔ ŋa â chwīe taʼa lì nɔ nōoŋ nu ŋa njɨ yi llɔ pi mbhɔ Minnwi.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu nɛ, nnɛ nchhu kiʼɛ ni pugu ŋa, “Mbaʼa sheshe laʼa ŋa ŋgwa chhɔ māʼaŋ noŋ pugu ni nchhɔ̀ nɛ mieŋ ki gū, ndɔ ti sheshe nda ŋa a pɔ pi ni minduoŋnduoŋ nɛ shi ŋgū nshāaŋ.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Nnɛ ti S̈hata nthi pi moŋ minduoŋnduoŋ ni noŋ yi, shaʼafuoŋ yi lara pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ɔ chhu ŋa m̀fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ Bɛjɛbu.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Ti ä mbɔ ŋa m̀fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ Bɛjɛbu, kaŋ pa ghaŋ younjiŋ pəɨ ghà mfuʼu pi ni ghrɨ́ gɔ̌? Nthɛ yie ghɔ, pugu shi mbɔ ŋgwa haʼaŋ pugu shi nshaʼa vəɨ nɛ.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Ndɔ ä mbɔ ŋa m̀fuʼu pa miŋwɛiŋ pi ni mbhɔ Minnwi, kaŋ yie nōoŋ ŋa Shaʼafuoŋ Minnwi kwo nyīeŋ ti mbara vəɨ.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Ndɨɨ ŋa ŋgaŋ ghrɨ́ tuo maoŋ nchhɔ̀ pi nthɔ ŋkɛ̄ʼi laʼa yi nɛ, kaŋ maoŋ pi pighɔ pɔ shiʼi.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ndɔ ti ndɨɨ ŋa ŋoŋ ŋa a pɨnɨ mfāʼo ghrɨ́ nchaa vi, nii vi ŋgaʼa vi nɛ, kaŋ a shi ŋkwe maoŋ nchhɔ̀ pi ŋa a yɨʼə noŋ yi ŋkuoŋ ghɔ nɛ, ndɔ̄gɔ maoŋ pi pighɔ ŋgə̄ɨ nɔ ŋgra.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Shesheŋoŋ ŋa a lɔ mbɔ ŋgei mu nɛ mbɨ̌na a, ŋoŋ ŋa pigi yu lɔ ŋkɨrɨ nu kaʼa nɛ thɔ nshaaŋshaaŋ.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Ndɨɨ ŋa jijwɛ miŋwɛiŋ taoŋ mbɨŋ ŋoŋ nɛ, a nyīeŋ moŋ pa lɨʼɨ yó nthɔ ntāʼa lɨʼɨ fɛrɛ noŋ yi. Ŋga mieŋ ki yəɨ sheshe lɨʼɨ, nchhu ŋa, ‘Ǹshi mbɨnɨ nda mu, lɨʼɨ ŋa mi ni ndhɔ nɛ.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 A ghà mbɨnɨ, njəɨ moŋ nda pi kwo yɨ̄gɨ ndɔ nchwīe a kāʼo.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 A pɨnɨ kiʼɛ ndɔ̄gɔ khwachəɨ pichəɨ jijwɛ ŋa pugu pɨ̄nɨ mbɨgɨ nchaa vi nɛ, pugu pugu thɔ nii ndaʼa nu fɔ, chɔmbhi ŋoŋ ghɔ pɨnɨ mbɨgɨ nchaa nɔ haʼaŋ a ni fǔoŋ mbɔ nɛ.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Jishɔ ni ŋga nchhu nnu yei, yichəɨ miŋgwɛ shɨna yú ŋgwa pighɔ kə̄rə ŋggì yi nchhu ghɔ ŋa, “Mbɔrɔ yi puŋ yɛ ŋa a phi ghɔ nɛ, pugu pa yi pɨnɨ yɛ ŋa a nuʼɔŋ ghɔ nɛ.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Ndɔ a khwɛ̄ ŋa, “Mbɔrɔ ka pɔ pi yi ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nchwīe nɛ.”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Nɔ haʼaŋ yú ŋgwa ni mbīgi nu nɛ, a jɛ̄ nchhu nu ŋa, “Ŋgwrɛiŋoŋ yei ŋgwrɛiŋoŋ pɨphɨ, a taʼa lì llɔ mbhɔ Minnwi ndɔ mbaʼa pi nōoŋ kaŋ taʼa lì ni pugu ŋkiɛŋ nnu ghraoghrao Jona.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Jona ni mbɔ lì ni ŋgwa Nineve nɛ, a wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ Muuŋ Ŋoŋmishua shi mbɔ lì ni ŋgwrɛiŋoŋ yei nɛ.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 “Moŋ llɛmbhi sháʼa, Ŋgwafuoŋ Sheba shi ma ntithi pugu pa ŋgwrɛiŋoŋ yei ŋgwɛ̄iŋ vugu nɔ pa ŋgushaʼa nthɛ ŋa a ki nyīeŋ ŋkiɛŋ ntaaŋ ndaoŋ llɔ laʼataoŋ yu nthɔ njwɛrɛ ntɨ́gɨ shiethɔ mbhɔ Fùoŋ Sholomu, ndɔ līi njəɨ, yaoŋ ŋa a chaa Sholomu nɛ pɔ hɛiŋ.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Moŋ llɛmbhi sháʼa, ŋgwa Nineve shi ma ntithi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ nɔ pa ŋgushaʼa, nthɛ ŋa pugu ni mbāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ ndɨɨ ŋa Jona ni nshwei chrà Minnwi ni pugu nɛ, ndɔ ti līi njəɨ, yaoŋ ŋa a chaa Jona nɛ pɔ hɛiŋ.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 “Ŋoŋ shiʼa nchuʼu truka ndɔ ndə̄ɨŋ, ki niʼiŋ laʼo mikru, ŋoŋ ghà nchuʼu ntigi pi ŋkuoŋ ntigi, nnɛ ŋa ŋgwa gha nii nu pugu yəɨ líʼɛ.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Ligi yɔ pɔ pi laŋ noŋ yɔ. Ndɨɨ ŋa ɔ yəɨ fàʼa Minnwi mbiŋ shiʼi nɛ ŋguoŋ noŋ yɔ lɨnaoŋ ni líʼɛ. Ndɨɨ ŋa ɔ yaʼo ŋgīʼɛ piŋ nu nɛ, noŋ yɔ lɨnaoŋ ni njiŋnjiŋ.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Nthɛ yie ghɔ, lɨna nu ŋa kiʼi yaoŋ ŋa ɔ pīʼi ŋa a líʼɛ mbɨŋ ghɔ nɛ pɔ pi njiŋnjiŋ.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Ti ŋguoŋ noŋ yɔ ndɨnaoŋ pi ni líʼɛ ki yichəɨ ghrà lɔ mbɔ njiŋ, kaŋ ŋguoŋ noŋ yɔ shi ndiʼɛ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ truka ghà ndiʼɛ shiʼi ɔ yəɨ ŋguoŋ noŋ yɔ nɛ.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ chrā nu, ŋoŋ Farashi gɛ̄ vi ŋa pugu yu jɨ maoŋ, nnɛ a nii nda nchɔchhɔ nɔ jɨ nu maoŋ pighɔ.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Ŋoŋ Farashi ghɔ ni ŋgrào ndɨɨ ŋa a ni njəɨ Jishɔ jɨ nu ki lɔ njiʼi nshɨ̄gao mbhɔ yi nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yugu ni nchhu nɛ.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Taathɔ chhu ghɔ ŋa, “Pəɨ Farashi ghà nshɨ̄gao ŋkǔnu ndua pugu pa mikru, ndɔ ndɨnaoŋ ni pɨ̀ga pugu pa mbha nnu pɨphɨ.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Pa na pei! Minnwi ŋa a chwīe ŋkuoŋ yi nɛ, lɔ ŋguʼɔ nchwīe ju nchwīe mooŋ yi?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Ndɔ lɔ̄gɔ maoŋ pɛ ŋa a pɔ moŋ ndua pugu pa mikru nɛ ŋgɛ̄rɛ ghaŋ pou nɔ ghɔ, kaŋ ŋguoŋ yaoŋ shi mbɔ yi taoŋtaoŋ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yəɨ chhu nɛ.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, ma ŋgwa Farashi, nthɛ ŋa pəɨ fɛ shwéi pa mishwrɛi pugu pa laoŋ, ni pa trǔ kru, ndɔ paʼa ndɔ ntuʼɔshə nɔ pɔ nu ŋgwa ndɨndɨ ni ŋgwamishua ndɔ mbɨnɨ ŋkhwā Minnwi. Pəɨ chwīe nnu pei ndɔ ki lɔ mieŋ pichəɨ.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, ma ŋgwa Farashi, nthɛ ŋa pəɨ khwā nɔ chhɔ nu ŋkuoŋ lə̌ɨ pa ŋgwa ndiɛŋ moŋ nda luoŋ Minnwi pugu pa ŋa pi chrā ni pəɨ ni ndighaʼo moŋ pa lɨʼɨ kaʼa.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, nthɛ ŋa pəɨ pɔ nɔ fúŋ ŋa pi lɔ nūʼɔŋ lì yi, ŋgwa nyīeŋ nu ŋkuoŋ ghɔ ki lɔ nji.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ chhu ghɔ ŋa, “Masha, ɔ ghà ŋga nchhu nɛiŋ ŋgwɛʼi vigi wɛʼi.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ ŋkaa pəɨ, ma ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́, nthɛ ŋa pəɨ ghà mfrɛ̄i ŋgwa ni lrì ŋa a ghaʼa nɔ tiɛŋ nu, ndɔ paʼa ndɔ mfɛ muuŋshɨmbhɔ yəɨ ŋkaa pəɨ ndrɨ nɔ ghɔ.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, nthɛ ŋa pəɨ ghà ŋkrao pa ŋkiɛŋ fúŋ ni pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, nɔ kwiŋ nu vugu, ŋguʼɔ mbɔ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pɛ ŋa tǎa pəɨ ni njwi nɛ.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Pəɨ ŋkaa pəɨ nōoŋ nu ŋa pəɨ piŋ nnu ŋa pa tǎa pəɨ ni nchwīe nu nɛ, pugu ni njwi pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, pəɨ krao fúŋ yugu.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Nthɛ yie ghɔ, shiethɔ Minnwi chhu ŋa, ‘Ǹshi ntaoŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa ghaŋ ntaoŋ, pi jwi pichəɨ ndɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pichəɨ.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 “Nɛnnɛ chhǐ ŋguoŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pi jwi jɛ̄ ndɨɨ ŋa Minnwi ni mbaʼo mbhi nɛ shi nthi thɔ ŋgwa mbhi shiʼa.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Llɔ ŋkuoŋ jwi nu Abe ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ŋkuoŋ jwi nu Shakaria, ŋa pi ni njwi vi shɨna lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ pugu lɨʼɨ Taoŋtaoŋ Nda Minnwi nɛ. A yie, ǹchhu ni pəɨ ŋa chhǐ yugu shi nthi thɔ pəɨ. Shishini, pəɨ mbhi shiʼa fāʼo njɔ́ nɔ thɔ yugu ghao.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Ŋgəʼɨ shi nii vəɨ, ma pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi, pəɨ lə̄ɨŋ chuʼɔ nda yɛ ŋa shiethɔ pɔ moŋ ghɔ nɛ, pəɨ ŋkaa pəɨ lɔ njiʼi mbiŋ nɔ nii nu moŋ ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ mieŋ ŋgwa ŋa pugu tāʼa nu nii fɔ nɛ ŋa pugu nii.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Jishɔ ni ŋga ndɔllɔ fɔ, pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa ŋgwa Farashi thɔ ndāa chrà yi ŋkiɛŋ ntou yi, nthɔ mfra vi ni ntou pie ŋa a chrā ntou nnu.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Nnɛ nthɔ ŋkuʼɔ puŋ yi ŋa a chrā nnu ŋa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɛ, pugu wɛ̄iŋ vi.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.