Lucas 11

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Llɛ́ chəɨ ni mbɔ, Jishɔ thɔ nduoŋ Minnwi lɨʼɨ chəɨ, ŋga mīʼɛŋ, yichəɨ taʼa ŋgaŋ younjiŋ yi thɔ nchhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, yɛʼi vigi ni luoŋ nu Minnwi ŋkwaŋ haʼaŋ Jouŋ ni njɛʼi ghaŋ younjiŋ pi nɛ.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa pəɨ luoŋ Minnwi nɛ, pəɨ chhu ŋa,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Fɛ maoŋ ni pigi ŋa pigi shi njru ŋkuoŋ ghɔ sheshe llɛ́ nɛ,
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 ndɔ ndīʼɛ phɨ yigi,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Nnɛ a pɨnɨ nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Lɔ̄gɔ ŋa taʼa ŋoŋ vəɨ ghə̄ɨ nda taannu vi moŋ ntuŋ mbhi nchhu ghɔ ŋa, ‘Taannu a, fōo a ni trɛi ndigi brɛi,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 nthɛ ŋa taannu a ŋa a chhɔ ŋgə̄ɨ kra, chəɨŋ nda mu, paʼa ǹdɔ mfāʼo maoŋ jɨ nɔ fɛ nu ghɔ!’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Lɔ̄gɔ ŋa taannu yɔ ghɔ khwɛ̄ nda ŋa, ‘Kiʼi ŋgana a! Ŋ̀kwo chri nda ti pigi pa puoŋ paŋ kwo nanuaŋ. Minthɛ paʼa ǹdɔ nuʼuŋ ndɔllɔ mfɛ yaoŋ vɛ.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Ǹchhu vɛ ŋa, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ mbaʼa a yiʼi ndɔllɔ mfɛ vɛ nthɛ ŋa a taannu yɔ nɛ, ndɔ ti a shi ndɔllɔ mfɛ vɛ nthɛ ŋa ɔ lɔ njiʼi ndrithɔ nɔ pie nu ki jwɛ.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Ndɔ ti ǹshwei vəɨ, p̂əɨ pie, kaŋ Minnwi shi mfɛ ni pəɨ, p̂əɨ tāʼa, kaŋ Minnwi shi nchwīe pəɨ yəɨ, p̂əɨ kwēi kaŋ Minnwi shi nchuʼɔ chonda ni pəɨ.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a pie nɛ ghà mfāʼo, ŋoŋ ŋa a tāʼa nɛ yəɨ, ni ŋoŋ ŋa a kwēi nɛ pi shi nchuʼɔ chonda ghɔ.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “A gɔ̌ shɨna pəɨ ŋa m̈uuŋ vi mbie shhu ghɔ, a fɛ pi mitwɛʼi ghɔ?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ki mbie vi ni mbāoŋ, a fɛ pi ŋíeŋ ghɔ?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ti p̈əɨ kiʼɛ ŋa pəɨ ghà nchwīe phɨ nɛ nji fɛ nu pi pa maoŋ shiʼi ni puoŋ pəɨ, ti Tǎa vəɨ ŋa a chhɔ po nɛ shi mfɛ Jijwɛ Minnwi pi fɨʼɨ yi nɛiŋ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu pie vi nɛ?”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Yichəɨ ndɨɨ, Jishɔ ni nthɔ mfuʼu miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋoŋ ŋa a ni nchwīe ŋoŋ ghɔ pɔ pi fhɨncho. Miŋwɛiŋ ghɔ ni ŋga ntaoŋ, fhɨncho ghɔ chrā, ŋgwa pighɔ ghrāo.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Ndɔ pichəɨ ŋgwa pighɔ chhu ŋa, “A fuʼu miŋwɛiŋ ni ghrɨ́ Bɛjɛbu, mbɔ nthishɨ pa miŋwɛiŋ.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Pichəɨ tāʼa nu mōoŋ vi, nnɛ nchhu ghɔ ŋa â chwīe taʼa lì nɔ nōoŋ nu ŋa njɨ yi llɔ pi mbhɔ Minnwi.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu nɛ, nnɛ nchhu kiʼɛ ni pugu ŋa, “Mbaʼa sheshe laʼa ŋa ŋgwa chhɔ māʼaŋ noŋ pugu ni nchhɔ̀ nɛ mieŋ ki gū, ndɔ ti sheshe nda ŋa a pɔ pi ni minduoŋnduoŋ nɛ shi ŋgū nshāaŋ.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Nnɛ ti S̈hata nthi pi moŋ minduoŋnduoŋ ni noŋ yi, shaʼafuoŋ yi lara pi nɛiŋ? Nthɛ ŋa ɔ chhu ŋa m̀fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ Bɛjɛbu.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Ti ä mbɔ ŋa m̀fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ Bɛjɛbu, kaŋ pa ghaŋ younjiŋ pəɨ ghà mfuʼu pi ni ghrɨ́ gɔ̌? Nthɛ yie ghɔ, pugu shi mbɔ ŋgwa haʼaŋ pugu shi nshaʼa vəɨ nɛ.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Ndɔ ä mbɔ ŋa m̀fuʼu pa miŋwɛiŋ pi ni mbhɔ Minnwi, kaŋ yie nōoŋ ŋa Shaʼafuoŋ Minnwi kwo nyīeŋ ti mbara vəɨ.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Ndɨɨ ŋa ŋgaŋ ghrɨ́ tuo maoŋ nchhɔ̀ pi nthɔ ŋkɛ̄ʼi laʼa yi nɛ, kaŋ maoŋ pi pighɔ pɔ shiʼi.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Ndɔ ti ndɨɨ ŋa ŋoŋ ŋa a pɨnɨ mfāʼo ghrɨ́ nchaa vi, nii vi ŋgaʼa vi nɛ, kaŋ a shi ŋkwe maoŋ nchhɔ̀ pi ŋa a yɨʼə noŋ yi ŋkuoŋ ghɔ nɛ, ndɔ̄gɔ maoŋ pi pighɔ ŋgə̄ɨ nɔ ŋgra.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Shesheŋoŋ ŋa a lɔ mbɔ ŋgei mu nɛ mbɨ̌na a, ŋoŋ ŋa pigi yu lɔ ŋkɨrɨ nu kaʼa nɛ thɔ nshaaŋshaaŋ.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Ndɨɨ ŋa jijwɛ miŋwɛiŋ taoŋ mbɨŋ ŋoŋ nɛ, a nyīeŋ moŋ pa lɨʼɨ yó nthɔ ntāʼa lɨʼɨ fɛrɛ noŋ yi. Ŋga mieŋ ki yəɨ sheshe lɨʼɨ, nchhu ŋa, ‘Ǹshi mbɨnɨ nda mu, lɨʼɨ ŋa mi ni ndhɔ nɛ.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 A ghà mbɨnɨ, njəɨ moŋ nda pi kwo yɨ̄gɨ ndɔ nchwīe a kāʼo.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 A pɨnɨ kiʼɛ ndɔ̄gɔ khwachəɨ pichəɨ jijwɛ ŋa pugu pɨ̄nɨ mbɨgɨ nchaa vi nɛ, pugu pugu thɔ nii ndaʼa nu fɔ, chɔmbhi ŋoŋ ghɔ pɨnɨ mbɨgɨ nchaa nɔ haʼaŋ a ni fǔoŋ mbɔ nɛ.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Jishɔ ni ŋga nchhu nnu yei, yichəɨ miŋgwɛ shɨna yú ŋgwa pighɔ kə̄rə ŋggì yi nchhu ghɔ ŋa, “Mbɔrɔ yi puŋ yɛ ŋa a phi ghɔ nɛ, pugu pa yi pɨnɨ yɛ ŋa a nuʼɔŋ ghɔ nɛ.”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Ndɔ a khwɛ̄ ŋa, “Mbɔrɔ ka pɔ pi yi ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nchwīe nɛ.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Nɔ haʼaŋ yú ŋgwa ni mbīgi nu nɛ, a jɛ̄ nchhu nu ŋa, “Ŋgwrɛiŋoŋ yei ŋgwrɛiŋoŋ pɨphɨ, a taʼa lì llɔ mbhɔ Minnwi ndɔ mbaʼa pi nōoŋ kaŋ taʼa lì ni pugu ŋkiɛŋ nnu ghraoghrao Jona.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Wuʼɔ nɔ haʼaŋ Jona ni mbɔ lì ni ŋgwa Nineve nɛ, a wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ Muuŋ Ŋoŋmishua shi mbɔ lì ni ŋgwrɛiŋoŋ yei nɛ.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 “Moŋ llɛmbhi sháʼa, Ŋgwafuoŋ Sheba shi ma ntithi pugu pa ŋgwrɛiŋoŋ yei ŋgwɛ̄iŋ vugu nɔ pa ŋgushaʼa nthɛ ŋa a ki nyīeŋ ŋkiɛŋ ntaaŋ ndaoŋ llɔ laʼataoŋ yu nthɔ njwɛrɛ ntɨ́gɨ shiethɔ mbhɔ Fùoŋ Sholomu, ndɔ līi njəɨ, yaoŋ ŋa a chaa Sholomu nɛ pɔ hɛiŋ.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Moŋ llɛmbhi sháʼa, ŋgwa Nineve shi ma ntithi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ nɔ pa ŋgushaʼa, nthɛ ŋa pugu ni mbāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ ndɨɨ ŋa Jona ni nshwei chrà Minnwi ni pugu nɛ, ndɔ ti līi njəɨ, yaoŋ ŋa a chaa Jona nɛ pɔ hɛiŋ.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Ŋoŋ shiʼa nchuʼu truka ndɔ ndə̄ɨŋ, ki niʼiŋ laʼo mikru, ŋoŋ ghà nchuʼu ntigi pi ŋkuoŋ ntigi, nnɛ ŋa ŋgwa gha nii nu pugu yəɨ líʼɛ.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Ligi yɔ pɔ pi laŋ noŋ yɔ. Ndɨɨ ŋa ɔ yəɨ fàʼa Minnwi mbiŋ shiʼi nɛ ŋguoŋ noŋ yɔ lɨnaoŋ ni líʼɛ. Ndɨɨ ŋa ɔ yaʼo ŋgīʼɛ piŋ nu nɛ, noŋ yɔ lɨnaoŋ ni njiŋnjiŋ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Nthɛ yie ghɔ, lɨna nu ŋa kiʼi yaoŋ ŋa ɔ pīʼi ŋa a líʼɛ mbɨŋ ghɔ nɛ pɔ pi njiŋnjiŋ.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Ti ŋguoŋ noŋ yɔ ndɨnaoŋ pi ni líʼɛ ki yichəɨ ghrà lɔ mbɔ njiŋ, kaŋ ŋguoŋ noŋ yɔ shi ndiʼɛ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ truka ghà ndiʼɛ shiʼi ɔ yəɨ ŋguoŋ noŋ yɔ nɛ.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ chrā nu, ŋoŋ Farashi gɛ̄ vi ŋa pugu yu jɨ maoŋ, nnɛ a nii nda nchɔchhɔ nɔ jɨ nu maoŋ pighɔ.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Ŋoŋ Farashi ghɔ ni ŋgrào ndɨɨ ŋa a ni njəɨ Jishɔ jɨ nu ki lɔ njiʼi nshɨ̄gao mbhɔ yi nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yugu ni nchhu nɛ.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Taathɔ chhu ghɔ ŋa, “Pəɨ Farashi ghà nshɨ̄gao ŋkǔnu ndua pugu pa mikru, ndɔ ndɨnaoŋ ni pɨ̀ga pugu pa mbha nnu pɨphɨ.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Pa na pei! Minnwi ŋa a chwīe ŋkuoŋ yi nɛ, lɔ ŋguʼɔ nchwīe ju nchwīe mooŋ yi?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Ndɔ lɔ̄gɔ maoŋ pɛ ŋa a pɔ moŋ ndua pugu pa mikru nɛ ŋgɛ̄rɛ ghaŋ pou nɔ ghɔ, kaŋ ŋguoŋ yaoŋ shi mbɔ yi taoŋtaoŋ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yəɨ chhu nɛ.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, ma ŋgwa Farashi, nthɛ ŋa pəɨ fɛ shwéi pa mishwrɛi pugu pa laoŋ, ni pa trǔ kru, ndɔ paʼa ndɔ ntuʼɔshə nɔ pɔ nu ŋgwa ndɨndɨ ni ŋgwamishua ndɔ mbɨnɨ ŋkhwā Minnwi. Pəɨ chwīe nnu pei ndɔ ki lɔ mieŋ pichəɨ.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, ma ŋgwa Farashi, nthɛ ŋa pəɨ khwā nɔ chhɔ nu ŋkuoŋ lə̌ɨ pa ŋgwa ndiɛŋ moŋ nda luoŋ Minnwi pugu pa ŋa pi chrā ni pəɨ ni ndighaʼo moŋ pa lɨʼɨ kaʼa.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, nthɛ ŋa pəɨ pɔ nɔ fúŋ ŋa pi lɔ nūʼɔŋ lì yi, ŋgwa nyīeŋ nu ŋkuoŋ ghɔ ki lɔ nji.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ chhu ghɔ ŋa, “Masha, ɔ ghà ŋga nchhu nɛiŋ ŋgwɛʼi vigi wɛʼi.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ ŋkaa pəɨ, ma ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́, nthɛ ŋa pəɨ ghà mfrɛ̄i ŋgwa ni lrì ŋa a ghaʼa nɔ tiɛŋ nu, ndɔ paʼa ndɔ mfɛ muuŋshɨmbhɔ yəɨ ŋkaa pəɨ ndrɨ nɔ ghɔ.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ vəɨ, nthɛ ŋa pəɨ ghà ŋkrao pa ŋkiɛŋ fúŋ ni pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, nɔ kwiŋ nu vugu, ŋguʼɔ mbɔ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pɛ ŋa tǎa pəɨ ni njwi nɛ.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Pəɨ ŋkaa pəɨ nōoŋ nu ŋa pəɨ piŋ nnu ŋa pa tǎa pəɨ ni nchwīe nu nɛ, pugu ni njwi pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, pəɨ krao fúŋ yugu.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Nthɛ yie ghɔ, shiethɔ Minnwi chhu ŋa, ‘Ǹshi ntaoŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa ghaŋ ntaoŋ, pi jwi pichəɨ ndɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pichəɨ.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 “Nɛnnɛ chhǐ ŋguoŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ŋa pi jwi jɛ̄ ndɨɨ ŋa Minnwi ni mbaʼo mbhi nɛ shi nthi thɔ ŋgwa mbhi shiʼa.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Llɔ ŋkuoŋ jwi nu Abe ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ŋkuoŋ jwi nu Shakaria, ŋa pi ni njwi vi shɨna lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ pugu lɨʼɨ Taoŋtaoŋ Nda Minnwi nɛ. A yie, ǹchhu ni pəɨ ŋa chhǐ yugu shi nthi thɔ pəɨ. Shishini, pəɨ mbhi shiʼa fāʼo njɔ́ nɔ thɔ yugu ghao.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Ŋgəʼɨ shi nii vəɨ, ma pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi, pəɨ lə̄ɨŋ chuʼɔ nda yɛ ŋa shiethɔ pɔ moŋ ghɔ nɛ, pəɨ ŋkaa pəɨ lɔ njiʼi mbiŋ nɔ nii nu moŋ ghɔ, ndɔ paʼa ndɔ mieŋ ŋgwa ŋa pugu tāʼa nu nii fɔ nɛ ŋa pugu nii.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Jishɔ ni ŋga ndɔllɔ fɔ, pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa ŋgwa Farashi thɔ ndāa chrà yi ŋkiɛŋ ntou yi, nthɔ mfra vi ni ntou pie ŋa a chrā ntou nnu.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Nnɛ nthɔ ŋkuʼɔ puŋ yi ŋa a chrā nnu ŋa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɛ, pugu wɛ̄iŋ vi.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.