João 4

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jishɔ ni nji ŋa pa ŋgwa Farashi kwo yaʼo ŋa a thɔ mfāʼo ntou ghaŋ younjiŋ pi ndɔ ŋkwe vugu ni ŋkhǐ nchaa Jouŋ.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Ndɔ Jishɔ nduthɔ yi shini ndɔ nthɔ ŋkwe ŋgwa ni ŋkhǐ, a ni ŋkwe ghaŋ younjiŋ pi ŋkwe ŋgwa ni ŋkhǐ.)
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 A ni ŋga nji nɛnnɛ, ndɔllɔ Judia mbɨnɨ Galili.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 A pie ŋa a tɔgɔ Shamaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Nnɛ a thɔ nchəɨŋ moŋ yichəɨ mmɛ lɨʼɨ Shamaria ŋa pi mɛ̄iŋ ni Shaika, ŋkɨŋ nyìeŋ ŋa Jakɔ ni mfɛ ni Joshɛ muuŋ vi nɛ.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tiɛŋ ŋkhǐ Jakɔ ni mbɔ fɔ. Jishɔ ni ŋkwo kɨna nthɛ fɨʼɨ nyīeŋ nu ŋa a ni ŋkwo nyīeŋ nɛ, nnɛ, nchɔchhɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ ghɔ. Ndɨɨ ghɔ ni mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Miŋgwɛ Shamaria thɔ lɨʼɨ shūu ŋkhǐ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Fɛ ŋkhǐ vəɨ nnu.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋgə̄ɨ moŋ laʼa lɨʼɨ yuoŋ maoŋ jɨ.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Miŋgwɛ Shamaria ghɔ chhu ŋa, “A kie pi nɛiŋ, gɔ̀ mbɔ ŋoŋ Juu, pie yaoŋ nnu llɔ mbhɔ a mbɔ miŋgwɛ Shamaria?” (Nthɛ ŋa pa ŋgwa Juu shini ndɔ nthɔ mbɔ nu ni pra pugu pa ŋgwa Shamaria.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ɔ kaŋ nji fɛ́ Minnwi, ki nji ŋoŋ yɛ ŋa a thɔ nchhu nu ŋa, ‘Fɛ ŋkhǐ nnu nɛ’, ɔ kaŋ mbie vi, a fɛ ŋkhǐ ŋa a ghà mfɛ chɔmbhi nɛ vɛ.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Miŋgwɛ ghɔ chhu ŋa, “Masha, ɔ lɔ njiʼi mfāʼo yaoŋ nɔ shūu nu ŋkhǐ nɔ ghɔ, tiɛŋ ŋkhǐ ghɔ lɔ nja nshīi. Ti ɔ shi mfāʼo ŋkhǐ fɛ chɔmbhi yei pi hɨŋ?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 A ni mfɛ ŋkhu tǎa vigi Jakɔ mfɛ tiɛŋ ŋkhǐ yei ni pigi. Ju nduthɔ yi pugu pa puoŋ pi pugu pa minyieŋ pi ni ŋguʼɔ nnu ŋkhǐ pi llɔ fɔ. Ɔ tāʼa nu nchhu ŋa ɔ ghaʼoghaʼo nchaa Jakɔ tǎa vigi ghɔ?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Njì ŋkhǐ shi ŋguʼɔ mbɨnɨ njia ŋgwa pɛ ŋa pugu nnu yei ŋkhǐ nɛ.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ndɔ ŋoŋ ŋa a nnu yɛ ŋkhǐ ŋa ǹshi mfɛ nɛ, mbaʼa njì ŋkhǐ ma nuʼuŋ njia vi. Ŋkhǐ ŋa ǹshi mfɛ nɛ shi ŋgū shaʼashhɛ moŋ noŋ yu ŋkuʼɔ nu mfɛ chɔmbhi ki mmɛ.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, fɛ ŋkhǐ yei vəɨ nji ŋa m̀baʼa ma nuʼuŋ mfāʼo njì ŋkhǐ, ki nthɔ hɛiŋ lɨʼɨ shūu ŋkhǐ.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ mɛ̄iŋ ndaoŋ ghɔ pəɨ yu thɔ.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Miŋgwɛ ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ndɔ njiʼi mfāʼo ndaoŋ a.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 nthɛ ŋa ɔ kwo laŋ tiɛŋ pimbia, ndɔ ti yɛ ŋa pəɨ yu pɔ ndwɛ nɛ lɔ njiʼi mbɔ ndaoŋ ghɔ, nnu ŋa ɔ chhu nɛ nnu shini.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, ǹjəɨ ŋa ɔ pɔ pi njəɨlɨʼɨ Minnwi.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Pa tǎa pigi ni nthɔ ŋgaʼo Minnwi pi ŋkuoŋ mbra yei, ndɔ pəɨ chhu ŋa a pie ŋa ŋgwa wuʼɔ ŋgaʼo Minnwi pi Jerushalɛiŋ.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ma! Piŋ nnu ŋa ǹchhu nu nɛ, ndɨɨ thɔ nu ŋa mbaʼa pi yiʼi ŋgaʼo Tǎa pi ŋkuoŋ mbra yei ki Jerushalɛiŋ.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Pəɨ ghaʼo yaoŋ ŋa pəɨ lɔ nji nɛ, pigi ghaʼo yaoŋ ŋa pigi ji. Nthɛ ŋa lūgu nu tɔgɔ pi mbhɔ ŋgwa Juu.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ndɔ ndɨɨ chhɔ thɔ nu, ndɔ ŋkwo pɔ hɛiŋ, ŋa ŋkiɛŋ ghaŋ ghaʼo Minnwi shi ŋgaʼo Tǎa moŋ Jijwɛ pugu pa nnu shini. Nthɛ ŋa Tǎa tāʼa pi ŋkwaŋ ŋgwa pighɔ ŋa pugu ghaʼo vi.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Minnwi pɔ pi Jijwɛ, a pie ŋa ŋgwa haʼaŋ pugu shi ŋgaʼo vi nɛ, ghaʼo moŋ jijwɛ pugu pa nnu shini.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Ǹji ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ thɔ nu (mbɔ ju ŋa pi mɛ̄iŋ ni Krishto nɛ). A shi ŋga nthɔ, kaŋ a shi nshwei vigi ni ŋguoŋ nnu.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Mmu ŋa ǹchrā nu vɛ nɛ ju.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ pa ghaŋ younjiŋ pi pɨnɨ, ŋgrāo ŋa a chrā nu pugu miŋgwɛ, ndɔ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vugu lɔ mbie vi ŋa, “Ɔ tāʼa pi khɔ?” ki ŋa, “Pəɨ yu chrā nu nthɛ khɔ?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Nnɛ miŋgwɛ ghɔ mieŋ kɨ̌ŋ ŋkhǐ yi, ŋgə̄ɨ moŋ laʼa nchhu ni pa ŋgwa ŋa,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “P̂əɨ thɔ njəɨ ŋoŋ ŋa a shwei a ni ŋguoŋ pa nnu ŋa mi ni ŋkwo ma nchwīe nɛ. A nthɛ yei pɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Pa ŋgwa pighɔ mieŋ moŋ laʼa nthɔ nu lɨʼɨ yəɨ Jishɔ.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ndɨɨ ghɔ pa ghaŋ younjiŋ pi lɨ̄gəɨ Jishɔ, nchhu nu ŋa, “Masha, jɨ maoŋ.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “M̀fāʼo maoŋ jɨ nɔ jɨ nu ŋa pəɨ shi lɔ njiʼi nji.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi chhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ ni nthɔ ni maoŋ jɨ mfɛ ghɔ ŋa a jɨ?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Maoŋ jɨ paŋ pɔ pi nɔ chwīe nu nnu ŋa ŋoŋ ŋa a taoŋ a khwā nɛ, ti mīʼɛŋ fàʼa yi ghɔ.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Pəɨ lɔ nchhu ŋa a wuʼɔ mbiʼi khwɛ nàoŋ pi maa ŋkwōo maoŋ? Līi njəɨ, ǹshwei vəɨ, pəɨ pɨʼɨ ligi yəɨ ndīi pa moŋ nyìeŋ. Pa maoŋ kwo tɨnɨ ŋkāʼo kwōo nu.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Ŋoŋ ŋa a kwōo maoŋ nɛ kwo nthɔ mfāʼo pe yi, nthɔ nu ni maoŋ kwōo pighɔ ŋa pugu fāʼo chɔmbhi ki mmɛ, nnɛ ŋa ŋoŋ haʼaŋ a phi nɛ pugu ŋoŋ haʼaŋ a kwōo nɛ fāʼo pwanjuʼɔ kaʼa.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Nthɛ ŋa chrà yei nnu shini ŋa, ‘Yichəɨ ŋoŋ phī, ŋoŋ nduoŋ kwōo.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ǹtaoŋ vəɨ ŋa pəɨ ghə̄ɨ ŋkwōo yaoŋ ŋa pəɨ shini ndɔ mfāʼa. Ŋgwa nduoŋ fāʼa, pəɨ shei nɔ ghɔ.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ntou pa ŋgwa Shamaria moŋ laʼataoŋ ghɔ piŋ vi nthɛ chrà miŋgwɛ ghɔ ŋa, “A shwei a ni ŋguoŋ nnu ŋa mi ni ŋkwo ma nchwīe nɛ.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Pa ŋgwa Shamaria ni ŋga nthɔ njəɨ vi, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a laʼa pugu pugu. A laʼa fɔ nɔ paa llɛ́.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ntou pa ŋgwa pɨnɨ mbīgi mbiŋ vi ntɔgɔ ŋkuoŋ chrà yi.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Nchhu ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “A lɔ ŋguʼɔ mbɔ nthɛ pi pa nnu pɛ ŋa ɔ chhu nɛ ŋa pigi piŋ. Pigi yaʼo ni noŋ yigi llɔ mbhɔ yu, ndɔ nji ŋa a ju shini mbɔ Ŋkwe mbhi.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Paa llɛ́ gha ntɔgɔ, a lɔllɔ ŋgə̄ɨ Galili.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Nthɛ ŋa nduthɔ yi ni nchhu ŋa, “Pi shiʼa ma ŋgaʼo pa njəɨlɨʼɨ Minnwi laʼa pugu.”)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Nnɛ, a gha ŋgə̄ɨ Galili, pa ŋgwa Galili piŋ vi nthɛ ŋa pugu ni ŋga ŋgə̄ɨ lɨʼɨ jɨ Lli Njiʼa Jerushalɛiŋ, njəɨ fɨʼɨ nnu pɛ ŋa a ni nchwīe lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Nnɛ, a pɨnɨ nuʼuŋ nthɔ ŋkamuʼɔŋ Kanaŋ moŋ Galili, lɨʼɨ ŋa a ni ŋkara ŋkhǐ a gū làʼo nɛ. Mmɛŋoŋ ndiɛŋ chəɨ ni mbɔ Kapanuŋ ŋa muuŋ vi yi mimbia ni ŋgɨ̄nɔ nu.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 A ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ lɔllɔ Judia nthɔ Galili, a ghə̄ɨ ndɨ̄gəɨ vi ŋa a shwiʼi Kapanuŋ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ muuŋ vi nthɛ ŋa a ni ŋkwo chhɔ ŋkhukhu.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Nnɛ Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “P̈əɨ mieŋ ki yəɨ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao paʼa pəɨ lɔ mbiŋ.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Mmɛŋoŋ ndiɛŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, thɔ ŋkaoŋ muuŋ a maa ŋkhu.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ, muuŋ ghɔ shi mbɔ yi maoŋ.” Ŋoŋ ghɔ piŋ chrà Jishɔ ndhɔ nyìeŋ.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nɔ haʼaŋ a ni nshwiʼi nu nɛ, puoŋ fàʼa pi para vi nchhu ghɔ ŋa muuŋ ghɔ yi maoŋ.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Nnɛ a pie vugu ni ndɨɨ ŋa noŋ yi ni njɛ̄ yo nu nɛ. Pugu chhu ghɔ ŋa, “A yua moŋ taʼa minaoŋ ni naoŋchɨ ŋa shɨ̀gao ghɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Tǎa ghɔ ji kiʼɛ ŋa a ndɨɨ yɛ ŋa Jishɔ ni nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ shi mbɔ yi maoŋ nɛ.” Ju nduthɔ yi pugu pa mbaanda yi gū pa ghaŋ piŋ.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Yei ni mbɔ mbra lì ŋa Jishɔ ni nōoŋ ndɨɨ ŋa a ni ntaoŋ moŋ Judia ŋgə̄ɨ Galili nɛ.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.