João 4

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jishɔ ni nji ŋa pa ŋgwa Farashi kwo yaʼo ŋa a thɔ mfāʼo ntou ghaŋ younjiŋ pi ndɔ ŋkwe vugu ni ŋkhǐ nchaa Jouŋ.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (Ndɔ Jishɔ nduthɔ yi shini ndɔ nthɔ ŋkwe ŋgwa ni ŋkhǐ, a ni ŋkwe ghaŋ younjiŋ pi ŋkwe ŋgwa ni ŋkhǐ.)
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 A ni ŋga nji nɛnnɛ, ndɔllɔ Judia mbɨnɨ Galili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 A pie ŋa a tɔgɔ Shamaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Nnɛ a thɔ nchəɨŋ moŋ yichəɨ mmɛ lɨʼɨ Shamaria ŋa pi mɛ̄iŋ ni Shaika, ŋkɨŋ nyìeŋ ŋa Jakɔ ni mfɛ ni Joshɛ muuŋ vi nɛ.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Tiɛŋ ŋkhǐ Jakɔ ni mbɔ fɔ. Jishɔ ni ŋkwo kɨna nthɛ fɨʼɨ nyīeŋ nu ŋa a ni ŋkwo nyīeŋ nɛ, nnɛ, nchɔchhɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ ghɔ. Ndɨɨ ghɔ ni mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Miŋgwɛ Shamaria thɔ lɨʼɨ shūu ŋkhǐ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Fɛ ŋkhǐ vəɨ nnu.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Pa ghaŋ younjiŋ pi ni ŋgə̄ɨ moŋ laʼa lɨʼɨ yuoŋ maoŋ jɨ.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Miŋgwɛ Shamaria ghɔ chhu ŋa, “A kie pi nɛiŋ, gɔ̀ mbɔ ŋoŋ Juu, pie yaoŋ nnu llɔ mbhɔ a mbɔ miŋgwɛ Shamaria?” (Nthɛ ŋa pa ŋgwa Juu shini ndɔ nthɔ mbɔ nu ni pra pugu pa ŋgwa Shamaria.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ɔ kaŋ nji fɛ́ Minnwi, ki nji ŋoŋ yɛ ŋa a thɔ nchhu nu ŋa, ‘Fɛ ŋkhǐ nnu nɛ’, ɔ kaŋ mbie vi, a fɛ ŋkhǐ ŋa a ghà mfɛ chɔmbhi nɛ vɛ.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Miŋgwɛ ghɔ chhu ŋa, “Masha, ɔ lɔ njiʼi mfāʼo yaoŋ nɔ shūu nu ŋkhǐ nɔ ghɔ, tiɛŋ ŋkhǐ ghɔ lɔ nja nshīi. Ti ɔ shi mfāʼo ŋkhǐ fɛ chɔmbhi yei pi hɨŋ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 A ni mfɛ ŋkhu tǎa vigi Jakɔ mfɛ tiɛŋ ŋkhǐ yei ni pigi. Ju nduthɔ yi pugu pa puoŋ pi pugu pa minyieŋ pi ni ŋguʼɔ nnu ŋkhǐ pi llɔ fɔ. Ɔ tāʼa nu nchhu ŋa ɔ ghaʼoghaʼo nchaa Jakɔ tǎa vigi ghɔ?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Njì ŋkhǐ shi ŋguʼɔ mbɨnɨ njia ŋgwa pɛ ŋa pugu nnu yei ŋkhǐ nɛ.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ndɔ ŋoŋ ŋa a nnu yɛ ŋkhǐ ŋa ǹshi mfɛ nɛ, mbaʼa njì ŋkhǐ ma nuʼuŋ njia vi. Ŋkhǐ ŋa ǹshi mfɛ nɛ shi ŋgū shaʼashhɛ moŋ noŋ yu ŋkuʼɔ nu mfɛ chɔmbhi ki mmɛ.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, fɛ ŋkhǐ yei vəɨ nji ŋa m̀baʼa ma nuʼuŋ mfāʼo njì ŋkhǐ, ki nthɔ hɛiŋ lɨʼɨ shūu ŋkhǐ.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ mɛ̄iŋ ndaoŋ ghɔ pəɨ yu thɔ.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Miŋgwɛ ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ndɔ njiʼi mfāʼo ndaoŋ a.”
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 nthɛ ŋa ɔ kwo laŋ tiɛŋ pimbia, ndɔ ti yɛ ŋa pəɨ yu pɔ ndwɛ nɛ lɔ njiʼi mbɔ ndaoŋ ghɔ, nnu ŋa ɔ chhu nɛ nnu shini.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, ǹjəɨ ŋa ɔ pɔ pi njəɨlɨʼɨ Minnwi.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Pa tǎa pigi ni nthɔ ŋgaʼo Minnwi pi ŋkuoŋ mbra yei, ndɔ pəɨ chhu ŋa a pie ŋa ŋgwa wuʼɔ ŋgaʼo Minnwi pi Jerushalɛiŋ.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ma! Piŋ nnu ŋa ǹchhu nu nɛ, ndɨɨ thɔ nu ŋa mbaʼa pi yiʼi ŋgaʼo Tǎa pi ŋkuoŋ mbra yei ki Jerushalɛiŋ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Pəɨ ghaʼo yaoŋ ŋa pəɨ lɔ nji nɛ, pigi ghaʼo yaoŋ ŋa pigi ji. Nthɛ ŋa lūgu nu tɔgɔ pi mbhɔ ŋgwa Juu.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ndɔ ndɨɨ chhɔ thɔ nu, ndɔ ŋkwo pɔ hɛiŋ, ŋa ŋkiɛŋ ghaŋ ghaʼo Minnwi shi ŋgaʼo Tǎa moŋ Jijwɛ pugu pa nnu shini. Nthɛ ŋa Tǎa tāʼa pi ŋkwaŋ ŋgwa pighɔ ŋa pugu ghaʼo vi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Minnwi pɔ pi Jijwɛ, a pie ŋa ŋgwa haʼaŋ pugu shi ŋgaʼo vi nɛ, ghaʼo moŋ jijwɛ pugu pa nnu shini.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Miŋgwɛ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Ǹji ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ thɔ nu (mbɔ ju ŋa pi mɛ̄iŋ ni Krishto nɛ). A shi ŋga nthɔ, kaŋ a shi nshwei vigi ni ŋguoŋ nnu.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Mmu ŋa ǹchrā nu vɛ nɛ ju.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ pa ghaŋ younjiŋ pi pɨnɨ, ŋgrāo ŋa a chrā nu pugu miŋgwɛ, ndɔ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vugu lɔ mbie vi ŋa, “Ɔ tāʼa pi khɔ?” ki ŋa, “Pəɨ yu chrā nu nthɛ khɔ?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Nnɛ miŋgwɛ ghɔ mieŋ kɨ̌ŋ ŋkhǐ yi, ŋgə̄ɨ moŋ laʼa nchhu ni pa ŋgwa ŋa,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “P̂əɨ thɔ njəɨ ŋoŋ ŋa a shwei a ni ŋguoŋ pa nnu ŋa mi ni ŋkwo ma nchwīe nɛ. A nthɛ yei pɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Pa ŋgwa pighɔ mieŋ moŋ laʼa nthɔ nu lɨʼɨ yəɨ Jishɔ.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Ndɨɨ ghɔ pa ghaŋ younjiŋ pi lɨ̄gəɨ Jishɔ, nchhu nu ŋa, “Masha, jɨ maoŋ.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “M̀fāʼo maoŋ jɨ nɔ jɨ nu ŋa pəɨ shi lɔ njiʼi nji.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ pi chhu nu ni noŋ pugu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ ni nthɔ ni maoŋ jɨ mfɛ ghɔ ŋa a jɨ?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Maoŋ jɨ paŋ pɔ pi nɔ chwīe nu nnu ŋa ŋoŋ ŋa a taoŋ a khwā nɛ, ti mīʼɛŋ fàʼa yi ghɔ.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Pəɨ lɔ nchhu ŋa a wuʼɔ mbiʼi khwɛ nàoŋ pi maa ŋkwōo maoŋ? Līi njəɨ, ǹshwei vəɨ, pəɨ pɨʼɨ ligi yəɨ ndīi pa moŋ nyìeŋ. Pa maoŋ kwo tɨnɨ ŋkāʼo kwōo nu.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ŋoŋ ŋa a kwōo maoŋ nɛ kwo nthɔ mfāʼo pe yi, nthɔ nu ni maoŋ kwōo pighɔ ŋa pugu fāʼo chɔmbhi ki mmɛ, nnɛ ŋa ŋoŋ haʼaŋ a phi nɛ pugu ŋoŋ haʼaŋ a kwōo nɛ fāʼo pwanjuʼɔ kaʼa.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Nthɛ ŋa chrà yei nnu shini ŋa, ‘Yichəɨ ŋoŋ phī, ŋoŋ nduoŋ kwōo.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ǹtaoŋ vəɨ ŋa pəɨ ghə̄ɨ ŋkwōo yaoŋ ŋa pəɨ shini ndɔ mfāʼa. Ŋgwa nduoŋ fāʼa, pəɨ shei nɔ ghɔ.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ntou pa ŋgwa Shamaria moŋ laʼataoŋ ghɔ piŋ vi nthɛ chrà miŋgwɛ ghɔ ŋa, “A shwei a ni ŋguoŋ nnu ŋa mi ni ŋkwo ma nchwīe nɛ.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Pa ŋgwa Shamaria ni ŋga nthɔ njəɨ vi, ndɨ̄gəɨ vi ŋa a laʼa pugu pugu. A laʼa fɔ nɔ paa llɛ́.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ntou pa ŋgwa pɨnɨ mbīgi mbiŋ vi ntɔgɔ ŋkuoŋ chrà yi.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Nchhu ni miŋgwɛ ghɔ ŋa, “A lɔ ŋguʼɔ mbɔ nthɛ pi pa nnu pɛ ŋa ɔ chhu nɛ ŋa pigi piŋ. Pigi yaʼo ni noŋ yigi llɔ mbhɔ yu, ndɔ nji ŋa a ju shini mbɔ Ŋkwe mbhi.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Paa llɛ́ gha ntɔgɔ, a lɔllɔ ŋgə̄ɨ Galili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 (Nthɛ ŋa nduthɔ yi ni nchhu ŋa, “Pi shiʼa ma ŋgaʼo pa njəɨlɨʼɨ Minnwi laʼa pugu.”)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Nnɛ, a gha ŋgə̄ɨ Galili, pa ŋgwa Galili piŋ vi nthɛ ŋa pugu ni ŋga ŋgə̄ɨ lɨʼɨ jɨ Lli Njiʼa Jerushalɛiŋ, njəɨ fɨʼɨ nnu pɛ ŋa a ni nchwīe lɨʼɨ jɨ ghɔ nɛ.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Nnɛ, a pɨnɨ nuʼuŋ nthɔ ŋkamuʼɔŋ Kanaŋ moŋ Galili, lɨʼɨ ŋa a ni ŋkara ŋkhǐ a gū làʼo nɛ. Mmɛŋoŋ ndiɛŋ chəɨ ni mbɔ Kapanuŋ ŋa muuŋ vi yi mimbia ni ŋgɨ̄nɔ nu.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 A ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ lɔllɔ Judia nthɔ Galili, a ghə̄ɨ ndɨ̄gəɨ vi ŋa a shwiʼi Kapanuŋ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ muuŋ vi nthɛ ŋa a ni ŋkwo chhɔ ŋkhukhu.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Nnɛ Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “P̈əɨ mieŋ ki yəɨ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao paʼa pəɨ lɔ mbiŋ.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Mmɛŋoŋ ndiɛŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, “Masha, thɔ ŋkaoŋ muuŋ a maa ŋkhu.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ, muuŋ ghɔ shi mbɔ yi maoŋ.” Ŋoŋ ghɔ piŋ chrà Jishɔ ndhɔ nyìeŋ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Nɔ haʼaŋ a ni nshwiʼi nu nɛ, puoŋ fàʼa pi para vi nchhu ghɔ ŋa muuŋ ghɔ yi maoŋ.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Nnɛ a pie vugu ni ndɨɨ ŋa noŋ yi ni njɛ̄ yo nu nɛ. Pugu chhu ghɔ ŋa, “A yua moŋ taʼa minaoŋ ni naoŋchɨ ŋa shɨ̀gao ghɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tǎa ghɔ ji kiʼɛ ŋa a ndɨɨ yɛ ŋa Jishɔ ni nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ shi mbɔ yi maoŋ nɛ.” Ju nduthɔ yi pugu pa mbaanda yi gū pa ghaŋ piŋ.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yei ni mbɔ mbra lì ŋa Jishɔ ni nōoŋ ndɨɨ ŋa a ni ntaoŋ moŋ Judia ŋgə̄ɨ Galili nɛ.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.