Atos 9

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndɔ ndɨɨ yei Shɔɔ wuʼɔ nthɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ nchhu nu ŋa a shi njwi ghaŋ younjiŋ taathɔ. Ŋgə̄ɨ mbara taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 nchhu ghɔ ŋa a nāʼaŋ pa ŋwaʼaŋlɨ mfɛ ghɔ, nɔ shwei nu ŋoŋ ŋa ju, Shɔɔ, yie ghɔ nɛ ni ŋgwa moŋ pa nda luoŋ Minnwi Damashiku, nnɛ ŋa ä njəɨ ŋgwa ŋa pugu pɔ pi ŋgwa Shɛndaoŋ ŋa Jishɔ ni nōoŋ nɛ, mbia ki piŋgɛ, kaŋ a shi ŋgwɛ̄iŋ vugu mbɨnɨ ni pugu Jerushalɛiŋ.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Nɔ haʼaŋ Shɔɔ ni nyīeŋ mbara nu Damashiku nɛ, líʼɛ wīʼi shɛiŋ mbɨŋ yu llɔ po.Jishɔ kwri ndɔ ŋgɛ̄ Pɔɔ shɛndaoŋ Damashiku|alt="Jesus called and changed Paul on the way to Damascus" src="BA03026BW.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="9:3"
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 A gū shhɛ njaʼo yichəɨ ŋggì chhu nu ghɔ ŋa, “Shɔɔ! Shɔɔ! Ɔ fɛ ŋgəʼɨ vəɨ ŋa?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Shɔɔ pie ŋa, “Ɔ pɔ pi gɔ̌, Taathɔ?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ndɔ lɔllɔ nii moŋ laʼa, kaŋ pi shi nshwei ghɔ ni nnu ŋa ɔ shi nchwīe nɛ.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ndɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ tithi, nchò yugu llwī, njaʼo ŋggì, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ ŋgaŋ vi.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Shɔɔ lɔllɔ shhɛ, mfēi ligi yi, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ lɨʼɨ. Nthɛ yie ghɔ, pi wɛ̄iŋ pi mbhɔ yi nii nɔ ghɔ Damashiku.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Ndɔ a shini ndɔ njəɨ lɨʼɨ nɔ trɛi llɛ́ ndɔ paʼa ndɔ njɨ yaoŋ ki nnu sheshe yaoŋ.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ chəɨ ni mbɔ fɔ Damashiku, ligi yi pɔ Anania, Taathɔ chwīe a yəɨ nnu, nchhu ghɔ moŋ nnu ghɔ ŋa, “Anania!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Taathɔ chhu ghɔ ŋa, “Pīri noŋ yɔ ŋgə̄ɨ shɛndaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Ndɨndɨ nɛ, nda Judashi, ndīi ŋoŋ chəɨ llɔ Tashɔ, ligi yi pɔ Shɔɔ. A chhɔ nɛ nduoŋ Minnwi.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Minnwi kwo chwīe a yəɨ nnu, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Anania, thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ yu nnɛ ŋa a pɨnɨ njəɨ lɨʼɨ.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ndɔ Anania khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ, ntou ŋgwa kwo fɨ̄ʼɨ ntou pa nnu vəɨ nthɛ ŋoŋ vei, fɨʼɨ pa nnu wuwuru ŋa a chwīe mbɨŋ ŋgwa pɔ pi taoŋtaoŋ Jerushalɛiŋ nɛ.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ndɔ a ni ŋkwe ghrɨ́ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ thɔ nu Damashiku hɛiŋ ŋgwɛ̄iŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ghà njɨʼə noŋ yugu mbɨŋ ghɔ.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ndɔ Taathɔ chhu ghɔ ŋa, “Ghə̄ɨ, nthɛ ŋa a yaoŋ fàʼa ŋa ǹchuʼɔ ŋa a chwīe pa ŋgwa taoŋ nduoŋ pugu pa fùoŋ ni pa ŋgwa Ishrae ji a nɛ.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Nthɛ ŋa mmu nduthɔ a, shi nōoŋ ghɔ fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a pie ŋa a yəɨ ŋgəʼɨ nthɛ a nɛ.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Nnɛ, Anania lɔllɔ ŋgə̄ɨ nii nda ghɔ, ŋga nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ yu, nchhu ŋa, “Ndǐŋ a Shɔɔ, Jishɔ Taathɔ ŋa a nōoŋ noŋ yi vɛ shɛndaoŋ ŋa ɔ nì ntɔgɔ fɔ nthɔ nɛ, taoŋ a nnɛ ŋa minthɛ ɔ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ lɨʼɨ ndɔ ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, pichəɨ yaoŋ nɔ ghrǎo shadi paʼa ntaoŋ nɔ ligi yi a pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ lɨʼɨ. Ndɔllɔ kiʼɛ pi kwe vi ni ŋkhǐ.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 A jɨ maoŋ mfāʼo ghrɨ́ kiʼɛ.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Shɔɔ yrɛi taʼa ŋgɛ́ ŋgə̄ɨ moŋ pa nda luoŋ Minnwi njɛ̄ chīi nu chrà Minnwi fɔ, ŋa Jishɔ muuŋ Minnwi.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni njaʼo a thɔ nchīi nu nɛ ni ŋgrào, mbie ŋa, “Yei shi lɔ mbɔ ŋoŋ ŋa a ni nthɔ mfɛ wuwuru ŋgəʼɨ ni ŋgwa pɛ Jerushalɛiŋ, ŋa pugu ghà njɨʼə noŋ yugu mbɨŋ ŋoŋ ghɔ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Jishɔ nɛ? A shini ndɔ ŋguʼɔ nthɔ hɛiŋ pi nɔ wɛ̄iŋ nu ŋgwa pighɔ ŋgə̄ɨ mfɛ vugu ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ndɔ chīi nu chrà Minnwi Shɔɔ pɨnɨ ntɨnɨ ŋgaʼa, a llwī nchò pa Juu Damashiku nɔ nōoŋ nu ki khuthɔ ŋa Jishɔ pɔ pi Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ shini.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Ntou llɛ́ ni ŋga ntɔgɔ, pa Juu paoŋ ntaŋ nɔ jwi nu vi.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ndɔ pi tūgu ntáŋ yugu ghɔ ni Shɔɔ. Pugu ni nthɔ mbɛʼi pa choŋkaʼa ŋa pi ghà ntɔgɔ fɔ nii moŋ laʼa nɛ ni naoŋchɨ pugu pa tuʼu nɔ jwi nu vi.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ndɔ ni tuʼu chəɨ, pa ghaŋ younjiŋ Shɔɔ lɔ̄gɔ vi niʼiŋ vi moŋ mikuo nshwiʼi vi moŋ mbo mbɨŋ nda, a taoŋ.Pi shwiʼi Pɔɔ moŋ mikuo nɔ ghɛ̄rɛ nu vi a taoŋ Damashiku|alt="Paul is lowered in a basket to help him leave Damascus" src="CN01937c.TIF" size="col" copy="David C Cook" ref="9:25"
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Shɔɔ ni ŋga ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ, ŋkaa nu nɔ tūru nu pugu pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ. Ndɔ paʼa pugu lɔ njiʼi mbiŋ ŋa a taʼa ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ, ŋka pɔgɔ vi pɔgɔ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ndɔ Banaba thɔ nɔ ghɛ̄rɛ nu vi, ŋgwɛ̄iŋ mbhɔ yi ŋgə̄ɨ ni ju njəɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, nshwei vugu ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njəɨ Taathɔ shɛndaoŋ, Taathɔ ghɔ chhu pa nnu ghɔ. Mbɨnɨ mfɨ̄ʼɨ ni pugu ŋkwaŋ haʼaŋ Shɔɔ ni nshwei chrà Minnwi nɔ ligi Jishɔ ni tɨnɨnjuʼɔ Damashiku nɛ.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Nnɛ Shɔɔ ni nyīeŋ nu pugu pugu kaʼa Jerushalɛiŋ, nthɔ nchīi chrà Minnwi ni tɨnɨnjuʼɔ moŋ ligi Taathɔ.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 A ni nchrā nu ndɔ ndōu nu pugu pa ŋgwa Juu pɛ ŋa pugu ni nchrā pi chrà Gri nɛ, ndɔ ŋgwa Juu pighɔ tāʼa nu njwi vi jwi.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Pa pichəɨ ghaŋ piŋ ni ŋga nji ŋa pi tāʼa nu njwi vi, ndɔ̄gɔ vi nshwiʼi nɔ Kaisharia ntaoŋ vi Tashɔ.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Nnɛ, chɔshi moŋ ŋguoŋ Judia, ni Galili, ni Shamaria fāʼo ghɨghrɨ. Jijwɛ Minnwi ghɛ̄rɛ chɔshi pɨnɨ ntɨnɨ mbīgi ndɔ mbɨnɨ njiɛŋ mbīgi nɔ haʼaŋ pugu chhɔ chɔmbhi yugu ni pɔ́gɔ Taathɔ nɛ.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita ni nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao, nɔ yichəɨ ŋgɛ́ a ghə̄ɨ lɨʼɨ kra ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ Lida,
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 ŋga nchəɨŋ fɔ njəɨ yichəɨ ŋoŋ, ligi yi pɔ Aenia, ŋa pəʼɨ noŋ yi ni ŋkwo khu, a kwo nūaŋ kúoŋ nɔ fúoŋ ŋgaʼo.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pita chhu ghɔ ŋa, “Aenia, Jishɔ Krishto yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yɔ, lɔllɔ nchwīe kúoŋ yɔ.” Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ a lɔllɔ.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni ndaʼa nu Lida pugu Sharoŋ nɛ, yəɨ vi ŋkara mbiŋ Taathɔ ghao.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ndɨɨ ghɔ moŋ laʼataoŋ Jopa, ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Tabita, mbɔ moŋ chrà Gri ŋa Dɔka. A ni ndɔ̄gɔ ŋguoŋ ndɨɨ yi ghao nthɔ nchwīe shiʼi ndɔ ŋgɛ̄rɛ ghaŋ pou.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Moŋ llɛ́ pighɔ a gū ghɨ̌nɔ ndɔ ŋkhu. Pi ni ŋga nshɨ̄gao vi, ndɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ nūʼɔŋ moŋ njiɛŋ nda tɔthɨ.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Nthɛ ŋa Lida ni mbara Jopa nɛ, pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ gha njaʼo ŋa Pita ni mbɔ Jopa, ntaoŋ paa ŋgwa ghɔ, māʼaŋ ghrɨ́ yi nchhu nu ŋa, “Pigi paʼo mbhɔ, kɔnɔ nthɔ njəɨ vigi ki lɔ nuʼuŋ njīri.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Pita yrɛi ŋgə̄ɨ pugu pugu, ŋga nchəɨŋ fɔ pi lɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ ni ju moŋ nda tɔthɨ. Ŋguoŋ pa ŋkugu ni ŋkɨrɨ yəɨ Pita ŋkə̄ɨ ndɔ nthɔ nōoŋ pa puoŋ mi ndhwí pugu pa pichəɨ mɛmmɛ ndhwí fɨgəɨ yugu ŋa Dɔka ni nchwīe ndɨɨ ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita chhu ŋguoŋ yugu taoŋ moŋ njiɛŋ nda ghɔ, â ŋkwi kwɛ́rɛ yi nduoŋ Minnwi, ŋkara mbɛʼi khu ŋoŋ ghɔ nchhu ŋa, “Tabita, lɔllɔ!” A fēi ligi yi ŋga njəɨ Pita, ndɔllɔ nchɔchhɔ.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pita fɛ mbhɔ yi ŋgɛ̄rɛ vi a lɔllɔ tɔthɨ. Nnɛ, a mɛ̄iŋ ŋguoŋ ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ, pugu pa ŋkugu, mfɛ vi yi maoŋ ni pugu.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Nnu pei ni nyīeŋ ŋkwe ŋguoŋ Jopa, ntou ŋgwa kara mbiŋ Taathɔ.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pita laʼa Jopa nɔ ntou llɛ́ pugu yichəɨ ŋoŋ, ligi yi pɔ Shemu, mbɔ ŋgaŋ chwīe ŋgrào.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.