2 Coríntios 2
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 Nɛnnɛ, mi ni mbīri njùʼɔ a ŋa m̀baʼa nthɔ njəɨ vəɨ nnɛ ŋa kiʼi ǹchwīe pəɨ pɔ moŋ yuʼɔ njùʼɔ ŋkamuʼɔŋ.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Nthɛ ŋa m̈i nchwīe pəɨ fāʼo yuʼɔ njùʼɔ, a shi mbɨnɨ nchwīe gɔ̌ m̀fāʼo pwanjuʼɔ ŋkiɛŋ gɔ̀ ghɔ ŋa ŋ̀kwo chwīe ɔ fāʼo yuʼɔ njùʼɔ nɛ?
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Mi ni nāʼaŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋki nāʼaŋ nɛ, nnɛ ŋa ǹshi ŋga nthɔ, paʼa ǹdɔ mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ llɔ mbhɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu kaŋ ni nchwīe m̀fāʼo pwanjuʼɔ nɛ. Mi ni mfāʼo tɨnɨnjuʼɔ mbɨŋ pəɨ ŋa pwanjuʼɔ a shi mbɔ pwanjuʼɔ ŋguoŋ yəɨ ghao.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Nthɛ ŋa ŋki nāʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ mfɛ ni pəɨ pi moŋ ŋkiɛŋ ntou ŋgəʼɨ pugu pa mmɛ yuʼɔ njùʼɔ, ni ŋkhǐ ligi, paʼa ndɔ ntāʼa pi ŋa pəɨ pɔ moŋ yúʼɔ, ntāʼa pi ŋa pəɨ ji fɨʼɨ ntou khwǎ ŋa m̀fāʼo nthɛ vəɨ nɛ.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Ndwɛ s̈hesheŋoŋ kaŋ ni nchwīe ŋoŋ fāʼo yuʼɔ njùʼɔ, kaŋ a lɔ nchwīe pi mbɨŋ mu nɔ yichəɨ fɨʼɨ, a chwīe pi mbɨŋ ŋguoŋ yəɨ, nɔ chhu nu ki lɔ niʼiŋ nchunchru yi.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Ni ŋkwaŋ ŋoŋ yinɛ, njɔ́ ŋa a llɔ mbhɔ yiɛŋ yəɨ nɛ kāʼo.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Nnɛ, a ka pie pi ŋa p̂əɨ līʼɛ phɨ yi ndɔ māʼaŋ njùʼɔ yi, kaŋ minthɛ yuʼɔ njùʼɔ yiɛŋ ŋgaʼa vi.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Nnɛ, ǹdɨ̄gəɨ vəɨ ŋa pəɨ pɨnɨ nuʼuŋ nchwīe a ji ŋa pəɨ khwǎ vi.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Nthɛ ŋa yei nnu ŋa a ni nchwīe ǹāʼaŋ mfɛ ni pəɨ ŋa minthɛ ǹjwɛʼi vəɨ njəɨ ŋa pəɨ ghà njaʼo nchò moŋ ŋguoŋ nnu ghao.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Shesheŋoŋ ŋa pəɨ līʼɛ phɨ yi nɛ, mummu ŋkaa mu shi ndīʼɛ phɨ yi. Nthɛ ŋa sheshe ndɨɨ ŋa ŋ̀kwo līʼɛ phɨ nɛ, nɔ haʼaŋ ä mbɔ ŋa ŋ̀kwo līʼɛ phɨ, kaŋ a pɔ nthɛ pi pəɨ shhɨ Krishto,
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 nnɛ ŋa kiʼi Shata ghaʼa via, nthɛ ŋa pia shi lɔ mbɔ pi pa ghɨ̀nɨ ni pa shìri ŋa a pīri nu nɛ.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Ndɨɨ ŋa mi ni nthɔ nchəɨŋ Troa lɨʼɨ chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ Krishto nɛ, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ chonda fàʼa Taathɔ ni mbɔ yi chuʼɔ vəɨ fɔ nɛ,
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 njùʼɔ a shini ndɔ mbɔ shiʼi nthɛ ŋa ǹshini ndɔ njəɨ Taitu ndǐŋ a fɔ. Nnɛ m̀ieŋ vugu ŋgə̄ɨ Mashedonia.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Ndɔ pia tōo Minnwi, ŋa, moŋ pɔ nu taʼa yi pia pa Krishto, a ghà ŋguʼɔ nthi shhɨ ntia via ŋgə̄ɨ nu nɔ ghɔ, nɔ ŋgwa ŋa pugu māʼaŋ ti ŋgaʼa, ntɔgɔ mbhɔ pia Minnwi chwīe yaoŋ ŋa Krishto yie nɛ nyīeŋ ŋguoŋ lɨʼɨ nɔ luŋ mbwa laminda.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Nthɛ ŋa pia pɔ pi nɔ mbwa luŋ laminda Krishto ni Minnwi shɨna ŋgwa pɛ ŋa pugu lūgu nu nɛ, ndɔ mbɨnɨ mbɔ shɨna ŋgwa pɛ ŋa pugu phɛ nu gha nɛ.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Ni ŋgwa pɛ ŋa pugu phɛ nu gha nɛ, a luŋ gu ŋa a thɔ ni gu, ndɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu lūgu nu nɛ, luŋ chɔmbhi ŋa a thɔ ni chɔmbhi. Ti a gɔ̌ ŋa nnu pei kāʼo ghrɨ́ yu?
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Nthɛ ŋa pigi shi lɔ mbɔ pi nɔ ntou pichəɨ ŋgwa ŋa pugu lɔ̄gɔ chrà Minnwi nɔ maoŋ taŋ, ndɔ nɔ ghaŋ taʼanjuʼɔ ŋa Minnwi fɛ fàʼa ni pugu nɛ, shhɨ Minnwi, pigi ghà nchrā moŋ pɔ nu taʼa yi pigi pa Krishto.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.