2 Coríntios 1

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ŋwaʼaŋlɨ yei llɔ pi mbhɔ mu Pɔɔ, mbɔ ŋgaŋ ntaoŋ Krishto Jishɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ khwā njùʼɔ Minnwi ndɔ mbɨnɨ ndhɔ mbhɔ Timoti ndǐŋ via, ŋgə̄ɨ ni chɔshi Minnwi ŋa a pɔ laʼataoŋ Koriŋ pugu pa ŋguoŋ pa ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ ŋa pugu pɔ moŋ ŋguoŋ krao ŋgei Akaya.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Pwapuŋ pugu pa ghɨghrɨ llɔ mbhɔ Minnwi, mbɔ Tǎa via, pugu Jishɔ Krishto, mbɔ Taathɔ, pɔ ni pəɨ.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Mbɔrɔ yi Minnwi ndɔ mbɔ Tǎa Jishɔ Krishto, mbɔ Taathɔ via. A Tǎa pa kwoshɨnɨ ndɔ mbɔ Minnwi ŋguoŋ māʼaŋ njùʼɔ ghao,
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 ŋa a ghà māʼaŋ njùʼɔ yigi moŋ ŋguoŋ pa ŋgəʼɨ yigi ghao, nnɛ ŋa minthɛ pigi fāʼo njɨ nɔ māʼaŋ nu njùʼɔ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu pɔ moŋ sheshe ŋgəʼɨ ni māʼaŋ njùʼɔ ŋa Minnwi māʼaŋ njùʼɔ nduthɔ yigi nɔ ghɔ nɛ.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Nthɛ ŋa wuʼɔ nɔ haʼaŋ pigi yəɨ ŋgəʼɨ ntou yi nɔ haʼaŋ Krishto ni njəɨ nɛ, wuʼɔ nɛnnɛ, māʼaŋ njùʼɔ yigi shi njiɛŋ ntɔgɔ pi mbhɔ Krishto.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Ndɔ p̈igi njəɨ ŋgəʼɨ, a pɔ pi māʼaŋ njùʼɔ pugu pa lūgu nu ni pəɨ, ki pi māʼaŋ pi njùʼɔ yigi, kaŋ a pɔ pi māʼaŋ njùʼɔ yəɨ, ŋa a fāʼa mbɨŋ pəɨ ndɨɨ ŋa pəɨ wɛ̄iŋ njùʼɔ yəɨ, ntīi shii moŋ taʼa ŋkwaŋ ŋgəʼɨ ŋa pigi ŋkaa pigi yəɨ nɛ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Kwàʼa yigi nthɛ vəɨ lɔ njiʼi nchɨʼɨ, nthɛ ŋa pigi ji ŋa nɔ haʼaŋ pəɨ fāʼo ghrà moŋ ŋgəʼɨ yigi nɛ, pəɨ shi mbɨnɨ nuʼuŋ mfāʼo ghrà moŋ māʼaŋ njùʼɔ yigi.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Pa lǐŋ paŋ, pigi tāʼa nu nshwei vəɨ ni ŋgəʼɨ ŋa pigi tɔgɔ moŋ ghɔ Eshia nɛ. Pa lrì haʼaŋ pi ni nūʼɔŋ mbɨŋ pigi nɛ ni ŋgāʼo ndɔ ndrī nchaa ghrɨ́ yigi ti chɔmbhi gu nnu gha ni pigi.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Shishini, pigi ni mbīʼi ŋa pi fɛ njɔ́ gu ni pigi. Ndɔ yei ni mbɔ nɔ chwīe nu kiʼi pigi yɨʼə noŋ yigi mbɨŋ pigi, ndɔ pigi yɨʼə pi mbɨŋ Minnwi ŋa a ghà mbɨʼɨ pa ŋgwa khu moŋ gu nɛ.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 A ni mfuʼu vigi moŋ yie cho gu pɨphɨ ndɔ shi ŋguʼɔ mbɨnɨ mfuʼu vigi ŋkamuʼɔŋ. Pigi nūʼɔŋ kwàʼa yigi pi mbɨŋ yu ŋa a shi mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkwe vigi ŋkamuʼɔŋ.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Pəɨ ŋkaa pəɨ fāʼo nɔ ghɛ̄rɛ nu vigi ni luoŋ Minnwi, nnɛ ŋa ntou ŋgwa shi mfɛ ntōo nu nɔ ligi yigi nthɛ mbɔrɔ ŋa Minnwi fɛ ni pigi nthɛ luoŋ Minnwi ntou ŋgwa nɛ.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Kwēi njùʼɔ yigi pɔ pi yei, ndɔ ŋgaŋthɔ yigi chhu ni pigi ŋa pigi ni nchwīe nnu pigi ŋkuoŋ mbhi yei ni taʼanjuʼɔ ndɔ ntɔgɔ ndaoŋ ntou moŋ pɔgɔ Minnwi, ki lɔ mbɔ pi shiethɔ ŋkuoŋ mbhi yei, mbɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pwapuŋ Minnwi, mīʼɛŋ mbɔ pi ni pəɨ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Nthɛ ŋa pigi lɔ nchhɔ nāʼaŋ pi yichəɨ nnu nduoŋ ni pəɨ ŋkiɛŋ yaoŋ ŋa pəɨ mɛ̄iŋ ndɔ nji nɛ, ndɔ ŋkwāʼa nu ŋa pəɨ shi nja nji ghao,
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 wuʼɔ nɔ haʼaŋ pəɨ ni nji vigi shɨgɛi nɛ, ŋa moŋ llɛmbhi ŋa Jishɔ Taathɔ via shi mbɨ̄nɨ nɛ, pəɨ shi mfāʼo titɛnɛ nthɛ vigi nɔ haʼaŋ pigi fāʼo nthɛ vəɨ nɛ.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Nthɛ ŋa mi ni mfāʼo yei tɨnɨnjuʼɔ nɛ, mi ni ntāʼa nu mfǔoŋ nthɔ ŋkra vəɨ, nnɛ ŋa minthɛ pəɨ fāʼo mbɔrɔ mbra ŋgɛ.
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 Mi ni ntāʼa nu ŋkra vəɨ ndɨɨ ŋa ŋ̀gə̄ɨ nu Mashedonia nɛ, ndɔ nshi mbɨnɨ njəɨ vəɨ llɔ Mashedonia, nnɛ ŋa pəɨ ghɛ̄rɛ a ŋ̀gə̄ɨ Judia.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Mi ni ŋgə̄ɨ pi shhɨ ŋkwəɨ nu njiŋ ndɨɨ ŋa mi ni ntāʼa nu nchwīe yei nɛ? Ŋ̀ga ŋkāʼa nnu paŋ pi ŋkwaŋ haʼaŋ frɛinoŋ tāʼa nu nɛ, mbīri nɔ chhu nu ŋa, “Ooŋ, ooŋ” ki ŋa “Ŋga, ŋga” wuʼɔ taʼa ndɨɨ ghɔ?
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Shishini, nɔ haʼaŋ Minnwi ŋoŋ ŋa a ghà nchwīe nɔ haʼaŋ a chhu nɛ, chrà yigi ni pəɨ lɔ njiʼi mbɔ pi Ooŋ pugu Ŋga.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Nthɛ ŋa Muuŋ Minnwi mbɔ Jishɔ Krishto ŋa Shaila, ni Timoti ni mmu nduthɔ a chīi nu ni pəɨ nɛ shini ndɔ mbɔ pi Ooŋ pugu Ŋga ndɔ moŋ Krishto a ghà ŋguʼɔ mbɔ pi Ooŋ.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Nthɛ ŋa ŋguoŋ pa kàʼa Minnwi Ooŋ mbɨŋ yu. A chwīe yie a pɔ ntɔgɔ pi mbhɔ yu ŋa pia chhu ŋa “A pɔ nɛnnɛ” ni Minnwi nɔ ndighaʼo yi.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 A chwīe Minnwi pia thi tɨtɨnɨ moŋ Krishto, ndɔ mbɨnɨ nchuʼɔ via nūʼɔŋ nɔ ji,
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 ndɔ mbɨnɨ mbɔ ju mbɔ ŋoŋ ŋa a nūʼɔŋ lì yi mbɨŋ pia ndɔ mfɛ Jijwɛ yi njùʼɔ pia nɔ miŋkwentie pa nnu pɛ ŋa a kàʼa via nɔ ghɔ nɛ.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Ŋ̀gɛ̄ Minnwi nɔ miŋkwentie a ŋa ǹdɔ ndɛʼi pi ŋgiɛŋ, ŋa a ni mbɔ nthɛ pi ŋa ǹshini ndɔ ntāʼa nu mfɛ ŋgəʼɨ ni pəɨ ŋa mi ni mieŋ ki lɔ nthɔ njəɨ vəɨ Koriŋ.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 A lɔ njiʼi mbɔ pi ŋa pigi kuʼɔ kuʼɔ thɔ pəɨ moŋ piŋ yəɨ, ndɔ pia ghà mfāʼa kaʼa nɔ pwanjuʼɔ yəɨ, nnɛ ŋa pəɨ thi a tɨnɨ moŋ piŋ yəɨ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.