Lucas 15
Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs ARC
1 Ziwas tub ebu, aiwag wanemen dudu mui, ipal zigulin eg macanemen dudu mui Yesus nugau ze duabun alemen.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Parisi dudu ipal mui, kasai ze tapaimaranem dudu mui, agen go uligaimai, enemen, “E du go zigulin eg macanemen dudu abai ereg ee zaneu. Go igul naliu tam.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 — ausente —
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 — ausente —
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Go igul sulai iz petak pet awarem, dudu 99 sag, go igul tuguiai naliu macanemen Mesgai wag go siksikamam. Bo, du tub gonugau zigulin meun semoroimai, gonugau ougab kekulaimai, ougab petak aneu, Mesgai wag go banban pet siksikamam.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesus nug koli awareun, Air tub gonugau aiwag naliupet houhou sag, tutak kaiaba, go erunamau? Go al usai oimai, gonugau zaueim es kalaimai, empip unum suban pimau.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Go aiwag tutak itanai peimai oimai, gonugau zaugul ularaba, alai gotulebi, awaramau, ‘Izal aiwag kaieun itanai peimai om, gonun, ag iz ibail ereg siksikan.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Go igul enai, iz petak pet awarem, du tub go zigulin macaneu go gonugau ougab koli kekulaimai, ougab petak aba, Uwait nugau salau tibur agen Mesgai wag guzental banban siksikamam.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesus nug koli tatau ze tub guzenai awareun, “Du tub go mogoi aliag a sag.
11 E disse:
12 Amag ginam nug zoimai, gonugau memeg guzenai aureun, ‘Mekai, na izal esab kakaiba, iz milen!’ Guzenina, memeg nug gonugau esab kakaimai, gonugau gelegul aliag ata atai doumareun.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Dai dai, go amag ginam gonugau esab unum dudu ipal aiwag en marena, go ebuan aiwag oimai, uzan tub pulig dabun utei waneun. Go uzan tub pulig go beteimai, gonugau aiwag unum zigulin eg ebu amareun.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Gonugau esab dareun unum poina, ziwas go ebu uzan tub ebu we banban pet zoun. Go esab tub tamacag.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 — ausente —
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 — ausente —
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Dai dai, gonugau dabeleu naliu zuna, eneun, ‘Izal mekai nugau salau dudu ee naliu asiu zaidarem, e ebu ee tamacag dai dai, iz noumamanem.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Izal mekai waugab beteimai, aurai, “Mekai, iz Uwait nugau amegwab mui, nait amenab iz zigulin eg memin.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Na iz nait mogoi aimai i ailen, nait salau du sul milen.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Guzenai dabeleimai, go usaimai, gonugau uzan memeg waugab beteun. Go pulig alina alina, gonugau memeg nug pulig eiman peimai, gonugau mogoi en bisou peimai, pigai betei kuanaimai, moletoroimai, imai aleun.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Gonugau nag nug memeg aureun, ‘Mekai, iz Uwait nugau amegwab mui nait amenab iz zigulin eg pet memin, gonun, na iz nait mogoi aimai i ailen.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Bo, gonugau memeg nug gonugau salau dudu ularaimai, awareun, ‘Tibur galau naliupet pigai oi zoiban, tugai moron. Sai tub oimai, gonugau ebeg ebu macan. Arab galau oimai, gonugau arab ebu macan.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Guzenaiban, beteimai, izal bulumakau nag naliu waiban, mis macan. Ig go mui ereg ee zaimai, siksikab.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Izal mogoi e, go noumeun dabelemin go koli alai peileu, go unum waneu emin, iz koli go pem.’ Guzenaimai, go ee mis banou memen.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Guzenai darena, mogoi kaman go ougem dareun, uzan esunap zoimai, zaueim kabal waimai, siksikai daren saipag doun.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Guzenina, gonug salau du tub uloron, nondai, kanabeun, ‘Go zaueim ein erunai saipag hem?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Salau du gonug koli aureun, ‘Nait amai koli uzan aleun, gonun, nait memen nug siksikaimai, gonugau bulumakau nag naliu waimai, go dual hubabun ee mis banou mai darem, einen, gonugau mogoi utei waneun koli aleun.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mogoi kaman go banban aigsisilina, go zaueim siabun uteun. Guzenina, memeg nug alaimai, gonugau ougab naliu usalabun ze aureun.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Bo, gonug memeg aureun, ‘Iz wai asiu iz nait salau du sul salau asiu mai daremin, nait ze suban sesamoranem. Izal zaiar abai ee mis mabun meme nag ginampet tub i milanem.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Bo, nait mogoi go nait esab unum oi betei go amaharaimai, alina, nait bulumakau nag naliu wai morom.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Memeg nug koli aureun, ‘Izal mogoi, na iz ibail umkoskos dacanem, izal esab dareu go unum nait.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Igag ereg siksikab igual oigab naliu usalamau, einen, nait amai e go noumeun aimai dabelemin, ulis go koli alai dareu. Go unum waneun dabelemin, ulis koli imai emin alai dareu.’”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.