Hebreus 11

Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Oigeb petak abun igul go enai. Uwait nug ein ece wabun aigeun ig ece go wabun gumei darem go petak ig aiu ses umam. Ig ece go igual ameig nug piab tam, bo, ig abiu ece go petak umam.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Muz duailel go agal oiagab petak emen, gonun, Uwait nugau ougab ag en siksikaimai, duailel go naliu eun.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Ig abiu Uwait nugtal Mesgai mui, em mui, gonugau ze eimantal usalareun. Ig go en igual oigeb petak emun. Gonun, ig abiu, ecesab unum ig ulis pianem, ecesab go Uwait nug ece duailel agen piabun iborain tam oimai, usalareun.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abel go Uwait en gonugau ougab petak eun, gonun, go egun agaimai, Uwait moroun. Uwait nug igul go uligaimai, go en ougab siksikeun. Kain go han ecesab Uwait moroun, bo, go en ougab siksikab tam. Abel gonugau ougab petak eun, gonun, gonug gonugau ecesab morona, Uwait nug go du naliu aureun. Abel go noumeun, bo, gonugau ougab petak eun ze ulis aigai dareu.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enok han gonugau ougab petak eun, gonun, Uwait nug go noumab tam ebu, awau enib tabug mui imaiceun. Duailel ag itanemen, itanemen, bo, go piab tam, einen, Uwait nug imai, sieun. Uwait nugau ze nug guzenai aneun, “Enok go Uwait nug imab tam ebu, go Uwait nugau igul unum sesamorina, Uwait go gonugau igul uligaimai, go en gonugau ougab siksikeun.” Stat 5:24
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Du tub go gonugau ougab Uwait en petak ab tam, go Uwait nugau dabeleu sesamorabun iborain tam. Uwait go en ougab i siksikamau. Du in go Uwait waugab siabun, go Uwait dareu en gonugau ougab petak amau. Du Uwait piabun salau gusig macaneu, Uwait nug du go suban isanuraba, ougab petak amau.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Noa han gonugau ougab petak eun, gonun, Uwait nug Noa aureun, “Iz ze banou em e ebu palautemin, alaimai, duailel igul eg macanemen unum ze nug egarai zamau. Duailel igul go getal piab tam.” Noa go Uwait nugau ze doimai, gonugau ougab petak eun, gonun, go Uwait nugau Ze sesamoraimai, gonugau ug abai naliu dabun tebil patai meun. Go guzenaimai, duailel ipal agal igul eg araog abai mareun. Noa gonugau ougab petak eun, gonun, Uwait nug go du naliu eun.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abraham han gonugau ougab petak eun, gonun, Uwait nug Abraham aureun, “Na nait uzan uteiba, em tub mizai wabun beten.” Go em wabun Uwait nug abai moroun. Go gonugau ougab petak eun, gonun, go Uwait nugau ze sesamoraimai, gonugau uzan utei beteun. Go uzan go i abiu, go gaul sag beteun.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Gonugau ougab petak eun, gonun, go Uwait nug em go wabun aureun go betei em go oimai, uzan tuban du sul dareun. Go ninabun salap zau tapai maimai, dareun. Aisak, gonugau nag Zekop dual ag han salap zau tapai maimai, daremen. Getal Uwait nug ag han em marabun aneun.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Abraham go ougab siksikaimai, salap zaueim dareun, einen, Uwait nug ban uzan tub zau asiu mui tapai mina, go uzan go ebu muzmuz naliu dabun gumei dareun. Uwait nug gonugau dabeleu eiman go ban uzan muzmuz gusig dabun tapai meun.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Abraham, go ureg pet, go mogoi wabun iborain tam. Sara han go ureg air, go mogoi wabun iborain tam. Abraham gonugau ougab petak eun, gonun, Uwait nug gusig morona, go mogoi oun. Go abiu getal Uwait nug baib moroun, go petak zumau.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Du go Abraham go ureg pet, go noumam ereun, bo, go eiman duailel asiu, Mesgai wagan ureb sul usalemen. Duailel go asiu asiu pet zimagan us sul usalemen. Du tub nug nanalabun iborain tam.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Dudu goagal oiagab petak aimai, noumemen. Uwait nug ein ece wabun baib mareun ag ece go wab tam. Ag gaul sag noumemen. Go abiu, ece go aiu ses zumau go umam, gonun, goagal oiagab naliu usaleun. Ag duailel guzenai awaremen, “Em e go igual tam, ig uzan tuban dudu sul gaul alai darem. Igual em pet Uwait nug migabun baib meun go dareu.”
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Duailel ag guzenai ze mina, ig abiu duailel go ag petak uzan tub wabun daremen, en dabilei dacanemen, ag aiu ses go umamen.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Duailel go ag agal uzan utei alemen en dabilemen zob, koli bitabun iboin.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Bo, dudu go ag uzan naliu wabun dabilanemen, uzan go Mesgai wag dareu. Guzenaimai, ag Uwait “Na igual Uwait.” aurebi, Uwait nug go en aiu i numau. Gonug go dudu agal ban uzan naliu muzmuz dabun tapai mareun dareu.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abraham nug Aisak waba, noumamaun, gonugau dabeleu Uwait nug duailel noumanem koli asarabun iboin. Gonun, Aisak noumaba, Uwait nug go asai maimai, koli Abraham moroun sul.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Aisak han gonugau ougab petak eun, gonun, gonug Zekop, apag Iso dual go aiu ses suban dabun en Uwait aureun.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Zekop han gonugau ougab petak eun, gonun, gonug noumabun ziwas ebu, gonugau taru ebu pezai daimai, Zosep nugau gelegul aliag go suban dabun en Uwait auraimai, go ulagwag moroimai, noumeun.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Zosep han gonugau ougab petak eun, gonun, go noumamoroi aimai, go abiu aiu ses Uwait nug Israel duailel Izip emgasag eiman imarai alamau, gonun, Israel duailel awareun, “Ag Izip emgasag utei unamamen ebu, izal paicil oimai, koli eru ebu em oimai, go ebu ob heilamamen.”
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Moses gonugau memeg anag dual han agal oiagab petak emen, gonun, gonugau anag nug soligwina, ag geil ainarai go wageimai mina, dareun. Ag go pemenin go mogoi naliupet pet. Pero nug Israel duailel guzenai awareun, “Agal ailel mogoi soliagwebi, mogoi go wagarebi, noumamam.” Ag gonugau ze uminab tam.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Moses han gonugau ougab petak eun, gonun, go ban maimai, du banou usaleun. Duailel agen go Pero nugau aleg gonugau nag ina, go ze go duabun utaneun.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Go em ebuan igul sesamoraimai, gonugau ougab siksikabun igul eg maimai, dabilab tam. Go em ebuan igul sesamoramau, pigai tamamau. Guzenaimai, Moses go Uwait nugau duailel abai uhu wabun dabeleun.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Moses go guzenai dabeleun, “Iz Izip emgasag ebuan aiwag mui ecesab asiu oimai, suban dabun utem. Iz Uwait nug go Kristus aiu ses alamau aneun, nugau wanib eiman uhu wai, go iboi, aiu ses gonug ece naliu milamau.”
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Moses gonugau ougab petak eun, gonun, go Izip emgasag utei beteun ebu, Izip emgasag gumaraneu du Pero aigsisilaneu go uminab tam. Duailel ag Uwait piabun iborain tam. Bo, Moses go Uwait uligeun sul, gonugau ougab petak eun gusig pateun.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Moses gonugau ougab petak eun, gonun, go Israel duailel awarina, go sipsip nag waimai, gonugau eseu oimai, a ebeg go eseu oug maimai, agal zau og ebu ziorai betemen. Go igul go guzenina, Uwait nugau tibur alaimai, agal zau og ebu egun eseu go uligaimai, Israel duailel agal kaman mogoi i wagebi noumamam.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Israel duailel agal oiagab petak emen, gonun, go Ibut Ze Epeu matelemen. Go ebu ze tamacag, em sagau gusig dareun sul tapai tapai betemen. Izip agal malai dudu go ze go matelaimai, ula betena, go ze nug koli suai zoimai, unum egarai zeun.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Israel duailel agal oiagab petak emen, gonun, ag gil kwali ebu, gil tutak tutak ebu, Zeriko ban uzan gilan kaia kaia aidarena, Uwait nug gilan go ulagai amaceun.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Zeriko uzanan wal air Rahap go gonugau ougab petak eun, gonun, go Israel agal bai abarabun dudu gonugau zaugul sul gonugau zaueim imarai simai, ee maraimai, suban gumareun. Zeriko duailel ipal ag Uwait nugau ze sesamorab tam, go unum noumemen, air go noumab tam.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Iz ze tub awaramoroi, bo, Gideon, Barak, Samson, Zepta, Devit, Samuel mui Uwait nugau ze doimai, awaranemen dudu agal ze i awarai. Einen, iz agal ze awarabun, ziwas asiu i dareu.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Dudu go agal oiagab petak emen, gonun, go emgasag unum betei, alalaimai, agtal go ebuan malai dudu unum zilacaremen. Dudu ipal agen duailel suban gumarina, duailel go ag agal zaiagar abai igul eg i maranem. Uwait nugtal ein igul ag isanarabun awareun sultal, go igul go dudu go ebalagab guzeneun. Duailel ipal agen egun laion agal oiagsau tapelai maremen.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Ipal agal iwai zaiagar agen ab banou zorona, goagen ab go elaneu wausanem. Dudu ipal agal iwai zaiagar agen ag maulzag uiaban sil wagarabun igaranem. Duailel ag gusig tamacag agal oiagab petak emen, gonun, Uwait nug gusig mareun. Guzenina, ag malai dudu gusig pet usalaimai, agal iwai zaiagar emgasag tub ebuan unum zilacaremen.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Ailel ipal agal oiagab petak emen, gonun, agal dudu go noumemen, Uwait nug koli asarai meun. Dudu go ag koli agal ailel waiagab bitanemen.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Duailel ipal ag busil esalausul wagaranem, ipal ag ze biabial kuai awaranem, ipal agal ebeag us sil kiaraimai, hiacaranem zau oug maranem.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ipal ag hiacaranem zau oug maraimai, aiwag sil wagaranem. Ipal so sil enimag ula ebutal kuatai hianem. Ipal ag siag sil wagarina, noumanem. Duailel ipal ag tibur galau tamacag, gonun, ag sipsip, meme galau oimai, tuganem. Ag duailel esab tamacag sul bitanem. Dudu ipal agen duailel go oiagab petak emen uhu maraimai, igul eg pet maranem.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Go Uwait nugau duailel agal igul naliupet, gonun, ag em ebuan duailel abai ereg dabun iborain tam. Guzenina, ag em ula ebu, em tabag ebu, aizau ob oug, em ob oug bitei dacanem.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Duailel go agal oiagab petak pet emen. Uwait ag en gonugau ougab siksikaimai, ece ipal wabun awareun. Bo, ag ece go wab tam.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Einen, Uwait nug ag ig ibaig aiu ses ece naliu migabun tapai mai dareu. Ig han igual oigeb petak amam, gonug dudu go abai aiu ses ece naliu migabun tapai migeun dareu go migamau.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.