Apocalipse 14
Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs NAA
1 Guzenaimai, iz kolital ameitaimai, Sipsip Nag go duailel 144,000 abai ereg Saion em tabag ebu tapai daremen uligaremin. Duailel go Sipsip Nag nugau wanib mui gonugau Memeg nugau wanib mui goagal aipag ebu sikut wai maremenin uligaremin.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Iz saiu naliu Mesgai wag eiman aleun domin. Go saiu ze salu banou nugau saiu sul mui, em guruina, saiu banou zuaneu sul mui. Go saiu naliu, dudu agen goagal wag wanemen sul.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Duailel 144,000 go Uwait nugau biz mui, ece iwanarai awau darem mui, dudu banban mui, agal ameagab ebu tapai daimai, kabal awau wai daremen. Duailel 144,000 go Uwait nug gau maraimai, em ebuan imareun, go kabal tutak awau go abiu mabun iboin.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Go duailel ag wal igul beu beu ipal i macanemen, gonun, ag Uwait nugau ameg ebu unu tamacag. Ag Sipsip Nag go erueiman wanena, go sesamorai aidanemen. Duailel go ag em ebuan duailel ipal ulacan Uwait nugtal gau mareun, gonun, ag Uwait nug mui, Sipsip Nag dual agal duailel pet. Duailel go awau wai ebuan ee wanemen sul.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Agal oiagsau eim polu ze tub i macanemen. Ag igul eg tub i macanemen. Agal igul naliupet pet.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Iz Uwait nugau tibur tub nug Mesgai wag eiman pururai aleun pemin. Go Uwait nugau Ze Naliupet muzmuz daneu duailel unum em ebu darem awarabun patai aleun. Duailel unum enimag beu beu mui, ug beu beu mui, ze beu beu mui, emgasag beu beu mui, em ebu darem awarabun aleun.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Go guzenai gusig uleun, “Ag Uwait en uminaiban, gonugau wanib tutak ulagwag moron. Einen, gonugau duailel sisiarabun ziwas aleun. Emes, em, ibut ze, ze kom unum usalareun, gonun, ag gonugau wanib ulagwag muramamen.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Uwait nugau tibur ianai aliag nug amegai aleun tibur sesamorai alaimai, guzenai aneun, “Babilon ban uzan go eg weun. Petak, go unum eg weun. Ban uzan gonug gonugau wal igul sesamorabun duailel ipal gusig awarina, go guzenanemen. Gonugau igul sul, gonugau wain ze gusig duailel unum marena, zaimai, kar wageun sul.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 — ausente —
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ab go eleimai, gonugau abmuk muzmuz damau gonug duair go mu eg muzmuz marai damau. Duailel go ag egun zag mui, gonugau dorog ulagwag moroimai, gonugau wanib nugau sikut agal aipag ebu ta, agal ebeag naliu eiman daneu mui, ag amban mui, umaum mui, mu muzmuz oimai, imai i damamen.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Igul eg go guzenai zuba, Uwait nugau duailel ag gonugau kasai ze sesamoraimai, agal oiagab Yesus en petak emen, gusig mai daimai, ag suban gusig tapai damamen.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Guzenaimai, iz du tub nugau zeu Mesgai wag eiman guzenai ul weun, domin, “Na ze go guzenai sikut wen. Duailel ag ulis em e ebu Uwait nugau salau maimai, ag noumamamen agal oiagab naliu damamen.” Uwait nugau Ah Wes nug han guzental aneun, “Petak pet, Uwait nug agal salau memen go gue abiu macaneu, gonun, ag oiagab naliu usalaimai, iau suban imai damamen.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Gonun, iz koli wag ameitaimai, Mesgai wag pi ausiau ebu du tub go Du Nugau Nag sul, gumaraneu du nugau hat gol gonugau gagalig ebu maimai, gonugau ebeg sil sarep pataimai, hoboi dareun pemin.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Guzenina, Uwait nugau tibur tub go Uwait nugau zaueim daimai, noimai, du go pi wag ebu hoboi dareu guzenai aureun, “Nait sarep go sil ee kuatai onen, einen, ee wabun ziwas aleu. Em ebu ee naliu noi dareu, gonun, kuatai onen.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Go guzenai ze mina, du go pi wag ebu hoboi dareun gonugau sarep sil em ebu ee naliu useg mai dareun kuataimai, oun.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Guzenina, iz tibur tub go Mesgai wag Uwait nugau zau eiman go han guzental sarep aig siua patai alina, pemin.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Iz tibur tub ab gumei dacaneu pemin, go Uwait ulagwag muranemen biz ebu aleun. Gonug tibur go sarep aig siua mui guzenai gusig uleun, “Nait sarep aig siua sil em ebuan wain dab epelai dareu kuatai en. Einen, go wain epelai darem.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Gonun, gonug sarep sil wain dab epeleun em ebuan kuatai oimai, wain pasianem empip eun. Go Uwait nug aigsisilaneu nugau dorog sul.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Go wain dab pasianem empip go ban uzan uzaneim dareu. Go wain eseu go zewei nuaneu em huia handret ainarai kilomita, gonugau unig banou, go aliag mita sul.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.