2 Coríntios 7

Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 O zaiar, iz ag alarem. Uwait nug petak ze go unum aigeun, gonun, ig iguatal igual enimig, igual doropig ta, suban gumab. Igual igul eg unum uteimai, Uwait nugau igul tuguiai pet sesamoraimai, uminai mui gonugau pigsal daimai, go sul usalabun salau gusig mab.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 O zaiar, ag ig en agal oiagab petak aiban, ig en oiagab nug nouman. Ig igul eg tub ag ebalagab mab tam. Ig du tub nugau ougab petak eun go eg murab tam. Ig du tub ameg pataimai, gonugau ecesab wab tam.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Iz ag en ze mui aimai awarab tam. Getal ig ag en oigeb nug noumanem ze awaremun, gonun, umkoskos ag en oigeb nug noumaimai, ig ag abai ereg awau damam ta, noumamam ta, ig umkoskos guzental guzenai damam.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Iz agal igul abe memin, gonun, izal ze wagemabun iborain tam. Iz ag en umkoskos oiab siksikeu. Ig uhu asiu wanem, bo, iz gusig maimai, oiab siksikai mui dacanem.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ig Masedonia agaig alemun ziwas ebu, uhu go beu beu guzental oimai, suban imab tam. Duailel ipal agen ig ibaig ze alalaimai, igual salau tapelabun guzenemen. Guzenina, igual oigeb eg waimai, ig banban uminemun.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Bo, du in uhu mui Uwait nug gonugau ougab iau dabun usalai macaneu. Ig uhu mui daremun ebu, Taitas alina, Uwait nug igual oigeb iau dabun usalai migeun.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Taitas nug alaimai, igual oigeb gusig migeun. Agen han gonugau ougab gusig moromen ze aileun domin. Agen iz peilabun emen go Taitas nug alai aileun domin. Getal ag ze alalaimai, uhu asiu milanemen, bo, ulis ag koli go en oiagab eg wemen, gonun, go nug ze go aileun. Ag iz ibail oiagab tutak mai dabun ze gusig memen, ze go han aileun. Iz ze go unum doimai, izal oiab banban siksikeun.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Iz getal agau sikut wai maremin go agal oiagab uhu usaleun. Bo, iz agau go sikut wai maremin go ag uhu marena, uligaimai, iz ag en bisomag piab tam, einen, iz abiu ag izal agau nanalaimai, agal oiagab uhu usaleun, bo, uhu go ziwas ban i dareun.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Iz ag uhu maremin en oiab siksikab tam. Bo, ag uhu go oimai, agal igul eg ebuan koli kekulemen, go en ulis iz oiab siksikeu. Uwait nug agagal igul eg en oiagab eg wabun aimai dabeleun. Guzenina, iguan ag ebalagab igul eg marab tam.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Du tub go igul eg maimai, go Uwait nugau ameg ebu go en ougab eg waimai, igul eg go ebuan koli kekulamau, Uwait nug go koli imamau. Guzenaba, ziwas go ebu gonugau ougab uhu tamacag. Bo, oiagab petak ab tam duailel ag igul eg maimai, ag go en oiagab eg waimai, igul eg go ebuan koli kekulab tam, gonun, Uwait nug ag koli i imaramau. Aiu ses agal doropag unum noumamam.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Bo, ag, Korin duailel, agen Uwait nugau ameg ebu agal igul eg en oiagab eg waimai, koli kekulemen. Gonun, ein igul naliu ag ebalagab zoun suban dabilan. Ag agal oiagab koli kekulemen, ziwas go ebutal duailel ipal igul eg uteimai, igul naliu mabun gusig ze awaremen. Ag duailel ipal agal ameagab ebu, ein ze ag ebalagab dareu kasabun gusig dabilemen. Uwait nug ag eg maramau en uminaimai, iz ag waiagab agal igul awau macanemen biteimai, piabun oiagab weinaneu. Du go igul eg meun, go ag tuguiai murabun wasig wagab tam. Ag igul go unum sesamoraimai, ag ulis ig ze tamacag aimai abai miganem.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Einen iz getal agau go sikut wai maremin? Iz du go igul eg meun en sikut wab tam. Iz du gonug zaug eg moroun en han sikut wab tam. Ag agau go nanalaimai, Uwait nugau ameg ebu ag petak agal oiagab ougeim izal pisal daimai, izal ze sesamoranemen abai marabun sikut wai maremin.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ag izal ze sesamoremenin, gonug igual oigeb gusig migemen.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Izan Taitas ag Kristen duailel naliu auremin. Go ag waiagab beteimai, agal igul naliu uligaimai, izal ze auremin go petak abe meun. Ig umkoskos ag petak ze awaremun. Igul go enai, ze naliu go iz Taitas ag en auremin agal igul nug ze go petak abai moromen.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Go ag waiagab beteimai, go nug ag uhu maramau uminaimai, ag go imai aimai, suban gumeimai, gonugau ze sesamoremen. Go getal ag en ougab noumeun, bo, koli alaimai, agal igul naliu go ebu memen koli dabeleimai, gonugau ougab ag en banban noumaneu.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Iz petak abiu, ag igul naliu macanemen, gonun, izal oiab siksikeu.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.