2 Coríntios 7
Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs ARIB
1 O zaiar, iz ag alarem. Uwait nug petak ze go unum aigeun, gonun, ig iguatal igual enimig, igual doropig ta, suban gumab. Igual igul eg unum uteimai, Uwait nugau igul tuguiai pet sesamoraimai, uminai mui gonugau pigsal daimai, go sul usalabun salau gusig mab.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 O zaiar, ag ig en agal oiagab petak aiban, ig en oiagab nug nouman. Ig igul eg tub ag ebalagab mab tam. Ig du tub nugau ougab petak eun go eg murab tam. Ig du tub ameg pataimai, gonugau ecesab wab tam.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Iz ag en ze mui aimai awarab tam. Getal ig ag en oigeb nug noumanem ze awaremun, gonun, umkoskos ag en oigeb nug noumaimai, ig ag abai ereg awau damam ta, noumamam ta, ig umkoskos guzental guzenai damam.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Iz agal igul abe memin, gonun, izal ze wagemabun iborain tam. Iz ag en umkoskos oiab siksikeu. Ig uhu asiu wanem, bo, iz gusig maimai, oiab siksikai mui dacanem.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ig Masedonia agaig alemun ziwas ebu, uhu go beu beu guzental oimai, suban imab tam. Duailel ipal agen ig ibaig ze alalaimai, igual salau tapelabun guzenemen. Guzenina, igual oigeb eg waimai, ig banban uminemun.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Bo, du in uhu mui Uwait nug gonugau ougab iau dabun usalai macaneu. Ig uhu mui daremun ebu, Taitas alina, Uwait nug igual oigeb iau dabun usalai migeun.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Taitas nug alaimai, igual oigeb gusig migeun. Agen han gonugau ougab gusig moromen ze aileun domin. Agen iz peilabun emen go Taitas nug alai aileun domin. Getal ag ze alalaimai, uhu asiu milanemen, bo, ulis ag koli go en oiagab eg wemen, gonun, go nug ze go aileun. Ag iz ibail oiagab tutak mai dabun ze gusig memen, ze go han aileun. Iz ze go unum doimai, izal oiab banban siksikeun.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Iz getal agau sikut wai maremin go agal oiagab uhu usaleun. Bo, iz agau go sikut wai maremin go ag uhu marena, uligaimai, iz ag en bisomag piab tam, einen, iz abiu ag izal agau nanalaimai, agal oiagab uhu usaleun, bo, uhu go ziwas ban i dareun.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Iz ag uhu maremin en oiab siksikab tam. Bo, ag uhu go oimai, agal igul eg ebuan koli kekulemen, go en ulis iz oiab siksikeu. Uwait nug agagal igul eg en oiagab eg wabun aimai dabeleun. Guzenina, iguan ag ebalagab igul eg marab tam.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Du tub go igul eg maimai, go Uwait nugau ameg ebu go en ougab eg waimai, igul eg go ebuan koli kekulamau, Uwait nug go koli imamau. Guzenaba, ziwas go ebu gonugau ougab uhu tamacag. Bo, oiagab petak ab tam duailel ag igul eg maimai, ag go en oiagab eg waimai, igul eg go ebuan koli kekulab tam, gonun, Uwait nug ag koli i imaramau. Aiu ses agal doropag unum noumamam.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Bo, ag, Korin duailel, agen Uwait nugau ameg ebu agal igul eg en oiagab eg waimai, koli kekulemen. Gonun, ein igul naliu ag ebalagab zoun suban dabilan. Ag agal oiagab koli kekulemen, ziwas go ebutal duailel ipal igul eg uteimai, igul naliu mabun gusig ze awaremen. Ag duailel ipal agal ameagab ebu, ein ze ag ebalagab dareu kasabun gusig dabilemen. Uwait nug ag eg maramau en uminaimai, iz ag waiagab agal igul awau macanemen biteimai, piabun oiagab weinaneu. Du go igul eg meun, go ag tuguiai murabun wasig wagab tam. Ag igul go unum sesamoraimai, ag ulis ig ze tamacag aimai abai miganem.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Einen iz getal agau go sikut wai maremin? Iz du go igul eg meun en sikut wab tam. Iz du gonug zaug eg moroun en han sikut wab tam. Ag agau go nanalaimai, Uwait nugau ameg ebu ag petak agal oiagab ougeim izal pisal daimai, izal ze sesamoranemen abai marabun sikut wai maremin.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Ag izal ze sesamoremenin, gonug igual oigeb gusig migemen.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Izan Taitas ag Kristen duailel naliu auremin. Go ag waiagab beteimai, agal igul naliu uligaimai, izal ze auremin go petak abe meun. Ig umkoskos ag petak ze awaremun. Igul go enai, ze naliu go iz Taitas ag en auremin agal igul nug ze go petak abai moromen.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Go ag waiagab beteimai, go nug ag uhu maramau uminaimai, ag go imai aimai, suban gumeimai, gonugau ze sesamoremen. Go getal ag en ougab noumeun, bo, koli alaimai, agal igul naliu go ebu memen koli dabeleimai, gonugau ougab ag en banban noumaneu.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Iz petak abiu, ag igul naliu macanemen, gonun, izal oiab siksikeu.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.