2 Coríntios 7
Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs NAA
1 O zaiar, iz ag alarem. Uwait nug petak ze go unum aigeun, gonun, ig iguatal igual enimig, igual doropig ta, suban gumab. Igual igul eg unum uteimai, Uwait nugau igul tuguiai pet sesamoraimai, uminai mui gonugau pigsal daimai, go sul usalabun salau gusig mab.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 O zaiar, ag ig en agal oiagab petak aiban, ig en oiagab nug nouman. Ig igul eg tub ag ebalagab mab tam. Ig du tub nugau ougab petak eun go eg murab tam. Ig du tub ameg pataimai, gonugau ecesab wab tam.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Iz ag en ze mui aimai awarab tam. Getal ig ag en oigeb nug noumanem ze awaremun, gonun, umkoskos ag en oigeb nug noumaimai, ig ag abai ereg awau damam ta, noumamam ta, ig umkoskos guzental guzenai damam.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Iz agal igul abe memin, gonun, izal ze wagemabun iborain tam. Iz ag en umkoskos oiab siksikeu. Ig uhu asiu wanem, bo, iz gusig maimai, oiab siksikai mui dacanem.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ig Masedonia agaig alemun ziwas ebu, uhu go beu beu guzental oimai, suban imab tam. Duailel ipal agen ig ibaig ze alalaimai, igual salau tapelabun guzenemen. Guzenina, igual oigeb eg waimai, ig banban uminemun.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Bo, du in uhu mui Uwait nug gonugau ougab iau dabun usalai macaneu. Ig uhu mui daremun ebu, Taitas alina, Uwait nug igual oigeb iau dabun usalai migeun.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Taitas nug alaimai, igual oigeb gusig migeun. Agen han gonugau ougab gusig moromen ze aileun domin. Agen iz peilabun emen go Taitas nug alai aileun domin. Getal ag ze alalaimai, uhu asiu milanemen, bo, ulis ag koli go en oiagab eg wemen, gonun, go nug ze go aileun. Ag iz ibail oiagab tutak mai dabun ze gusig memen, ze go han aileun. Iz ze go unum doimai, izal oiab banban siksikeun.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Iz getal agau sikut wai maremin go agal oiagab uhu usaleun. Bo, iz agau go sikut wai maremin go ag uhu marena, uligaimai, iz ag en bisomag piab tam, einen, iz abiu ag izal agau nanalaimai, agal oiagab uhu usaleun, bo, uhu go ziwas ban i dareun.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Iz ag uhu maremin en oiab siksikab tam. Bo, ag uhu go oimai, agal igul eg ebuan koli kekulemen, go en ulis iz oiab siksikeu. Uwait nug agagal igul eg en oiagab eg wabun aimai dabeleun. Guzenina, iguan ag ebalagab igul eg marab tam.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Du tub go igul eg maimai, go Uwait nugau ameg ebu go en ougab eg waimai, igul eg go ebuan koli kekulamau, Uwait nug go koli imamau. Guzenaba, ziwas go ebu gonugau ougab uhu tamacag. Bo, oiagab petak ab tam duailel ag igul eg maimai, ag go en oiagab eg waimai, igul eg go ebuan koli kekulab tam, gonun, Uwait nug ag koli i imaramau. Aiu ses agal doropag unum noumamam.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Bo, ag, Korin duailel, agen Uwait nugau ameg ebu agal igul eg en oiagab eg waimai, koli kekulemen. Gonun, ein igul naliu ag ebalagab zoun suban dabilan. Ag agal oiagab koli kekulemen, ziwas go ebutal duailel ipal igul eg uteimai, igul naliu mabun gusig ze awaremen. Ag duailel ipal agal ameagab ebu, ein ze ag ebalagab dareu kasabun gusig dabilemen. Uwait nug ag eg maramau en uminaimai, iz ag waiagab agal igul awau macanemen biteimai, piabun oiagab weinaneu. Du go igul eg meun, go ag tuguiai murabun wasig wagab tam. Ag igul go unum sesamoraimai, ag ulis ig ze tamacag aimai abai miganem.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Einen iz getal agau go sikut wai maremin? Iz du go igul eg meun en sikut wab tam. Iz du gonug zaug eg moroun en han sikut wab tam. Ag agau go nanalaimai, Uwait nugau ameg ebu ag petak agal oiagab ougeim izal pisal daimai, izal ze sesamoranemen abai marabun sikut wai maremin.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ag izal ze sesamoremenin, gonug igual oigeb gusig migemen.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Izan Taitas ag Kristen duailel naliu auremin. Go ag waiagab beteimai, agal igul naliu uligaimai, izal ze auremin go petak abe meun. Ig umkoskos ag petak ze awaremun. Igul go enai, ze naliu go iz Taitas ag en auremin agal igul nug ze go petak abai moromen.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Go ag waiagab beteimai, go nug ag uhu maramau uminaimai, ag go imai aimai, suban gumeimai, gonugau ze sesamoremen. Go getal ag en ougab noumeun, bo, koli alaimai, agal igul naliu go ebu memen koli dabeleimai, gonugau ougab ag en banban noumaneu.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Iz petak abiu, ag igul naliu macanemen, gonun, izal oiab siksikeu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.