João 11
Hen alen Apudyus (BLW) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 wat imfilin cha Maria an Marta ah Jesus way mangaliyén, “Apo, chan saket ah Lazaro way ifam way laylaychém.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Angkay chengngar Jesuschi yag ekatnéén, “Faén matéy hen kahalenonotan hen anchi saket Lazaro, te an kachayawan Apudyus way yachi agé hen machayawà way anàna.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Ah Jesus, laylaychéna tot-owa chicha amin way masosnod,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 ngém hen nangngarana hen nansaketan Lazaro, iggay chillu lumigwat hen hiyachi te egad nanlooh hen chuway ag-agaw
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 yag annaat ifaga hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Intaaw ta kasentaaw éméy hen sakopon Judea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 “Oo Apo,” way chacha ekat, “ngém tég-angay cha-a funto-on hen anchichay Judio ahchi ad chin-argaw wat ay ammoh kasentaaw agé éméy.”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Yachi, yag nampani ah Jesus agé way mangaliyén, “Hemporo ya chuway uras hen umi-innitan hen init hen ihay ag-agaw, wat no manaran hen tatagu hen ag-agaw, achi mehagaw te hehellawan hen init hen charanéna.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ngém no lafi hen manaranana, kapeletan way mehagaw te helang.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Enalen Jesuschi yag annaat ekat agéén, “Nanasséy hen anchi ifataaw way Lazaro, wat intaaw ta iyà fangonon hiya.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Yag sommongfat hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Oo a Apo, ngém no an nasséy, kapeletan way cha umun-unnina hen saketna.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ngém hen laychén peet Jesus way aryénat, an peet nanattéy ah Lazaro, yag hen na-awatanchaat an nasséy.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Yachi yag anat lawrawagén Jesus way mangaliyén, “An natéy ah Lazaro,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 ngém ah pagsaya-atanyu, ammay te maichà hen natéyana ta wachay mangafurotanyu an haén. Wat intaaw ta intaaw ilan hiya.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Yachi yag nan-ale hen ihay ifacha way ah Tomas way kapel, yag ekatnan chichéén, “Antaaw ammag màyéy amin an Apotaaw ta no pédténcha, yag nìyatéytaaw kagé amin an hiya.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Angkay hiyachi way inumchah cha Jesus ad Betania, chengngarcha way looh nilurufù ah Lazaro hen opatay ag-agaw.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Yag gapo ta an yanggay toroy lometor ménat hen ka-achawwéy Betania ad Jerusalem,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 wat chuarcha hen anchichay iJerusalem way émméy way i mangay-ayu an cha Marta an Maria gapon natéyan hen sonodcha.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Angkay hiyachi way chengngar Marta way naway cha Jesus, ina hinib-at chicha. Waman ah Maria, iggay gumhad.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Angkay inumchah ah Marta an cha Jesus yag ekatnéén, “Apo, non an-a koma wacha wat iggay matéy hen sonodtaaw.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ngém innilà chillu way uray ad uwan, wat heno way ifagam an Apudyusat idchatna an hea.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yachi yag ekat Jesus an hiyéén, “Man-uchi hen annay sonodno.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 “Oo, innilà way man-uchi,” way ekat Marta, “te afurotò way man-uchicha chillu hen aminay natéy ah pegwana.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Yag anat ekat Jesus agéén, “Haén hen mangempauchi hen tatagu te haén hen managu an chicha. Wat heno way mangafurot an haén, tàén matéyat taguwê hiya chillu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ya heno way natattagu, no omafurot an haén, achi matéy ah ing-inggana. Ay afurotomto.”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 “Oo Apo, afurotòha,” way ekat Marta, “ya afurotò agé way hea hen Cristu way anà Apudyus way empopostana way umale hen antoy lota.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Angkay hiyachi way enalen Martachi, yag ommanamot ah faréycha way i nanget-én an Maria way mangaliyén, “Inumchah ah Apotaaw yag chana imohon hea.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Hen nangngaran Mariahchi, enag-aggagna way ginumhad way i manib-at an Jesus,
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 te cha Jesus, cha-ancha homàyat ah fabréy, te é-éttégcha hen anchi nanaynanan Marta an chicha.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Yachi yag hen anchichay tatagu way inu-umfun ah faréy, innilacha hen ginumhachan Maria wat ummunudcha, te ekatcha ah hamhamàchéén an ménat éméy ah lufù way i mankela.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Angkay inumchah ah Maria hen anchi iggawcha, ammag nampalentomang hen henagong Jesus way mangaliyén, “Apo cha-an angkay matéy hen anchi sonodtaaw non an-a wachahto.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Yachi way innilan Jesus hen chana mankelaan ya hen anchichay netnod way tatagu way ahekekela agé, yag naség-angan way térén yag ammag ommaghéy ah hamhamàna,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 yag annaat ekatén, “Chuud hen nanginlufuanyu an hiya.” Yag ekatchéén, “Ahchi Apo, wat intaaw ta intaaw ilan.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Yachi yag nankela agéh Jesus.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Wat ekat hen anchichay tataguwén, “Ammag amchan tot-owa hen hamhamàna an Lazaro.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ngém ekat agé hen tapenéén, “Oo a, ngém no makaka-an hen finurag hen tatagu, wat pakay emparufusna hen natéyan hen annay ifana nò.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Angkay hiyachi way chengngar Jesus hen anchi enalecha, ammag kaskasen way nahéphép hen hamhamàna. Yag hiyachi way inumchahcha hen anchi lufù way liyang way natangfan ah tépà,
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 yag anat ifagan Jesus way mangaliyén, “Ka-anényu hen annay tangéb hen lufù.” Ngém ommamhew ah Marta way mangaliyén, “Apo, man-agub angkay ad uwan te apatna way ag-agaw hen natéyana.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Yag ekat agé Jesus an hiyéén, “Oo a, ngém imfafaggà met an hea way no afurotona-at ilam hen machayawan Apudyus.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Yachi yag kena-ancha hen anchi tangébna yag nantangad ah Jesus way mangaliyén, “Ama, manyamanà an hea te cham changrén haén.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Inni-ilà chillu way chachangrénà, ngém aryêto ah mangngaran hen antochay tatagu ta afurotoncha koma agé way hea hen nannag an haén.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yachi way enalen Jesuschi, yag annaat chakarén way mangaliyén, “Lazaro, fùnag-a.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Yag ammag fummùnagat agé hen anchi natéy way napopottepotan hen limana ingganah he-ena way naoppeopan amin hen uruna. Yag anat ekat Jesus hen anchichay tataguwén, “Ùfachényu ta wachay én-énnéna way omanamot.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Angkay hen anchichay Judio way i nì-ib-ifun an Maria, chuar an chicha hen ommafurot an Jesus hen nangil-ancha hen anchi enammaana.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ngém wachacha chillu hen tapena way i nanaphapet hen anchichay Fariseo hen anchi enammaana.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Yag hen anchichay Fariseo ya hen anap-apon hen papachi, empa-ayagcha hen anchichay toray way konsel, yag nan-a-atopàpàcha way mangaliyén, “Nokay lawa hen én-énnéntaaw hen ihay taguwanna way ammag lonay hen chana ammaan way kaskascha-aw.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Te no antaaw ammag igiginnang ta chana payépayéén, ah awni yag hiyaat agé hen somorotan hen katagutagu. Yag no hiyachi hen mekaman, omaningarngarcha hen anchichay toray ad Roma wat awni yag anchag chachaelén hen anchi Templotaaw yag kena-ancha agé hen aminay mantorayantaaw.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Yachi yag nan-ale hen iha an chicha way ah Caifas hen ngachanna way hiya hen anchi kangatowan way pachi hen hiyachiy tawén, ekatnéén, “Aẁ ay ammoh ammag maid pèot chi hamhamàyu,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 te ay ammoh achiyu peet elasin way un-unnina hen ihà-an ah matéy ah sobfot hen kachuaran no hen machachaelantaaw amin way Judio.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Hen hiyachiy enalen Caifas, faén ah hamhamàna hen narpowana te gapo ta hiya hen kangatowanay pachi wat an empahmà Apudyus an hiya way masapor matéy ah Jesus ah sokat hen aminay Judio.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ya faén agé yanggay hen anchichay Judio hen masobfot hen matéyan Jesus, te aminay tatagu way niwaras hen antoy lota way anaén Apudyusat masobfotcha ah kateponancha amin.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Nanepod hen hiyachi, inlugin hen anchichay anap-apon hen Judio way mantatagépfar ah ekamancha way mamchit an Jesus.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Wat yachi, ammag maid én-énnén Jesus way manggégga-ay hen kawad-an hen chuaray Judio, wat inyapetna ad Efraim way fabréy way nehag-én hen anchi chanak, wat ahchi hen ini-inggawancha.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Angkay hiyachi way tég-angay umchah hen anchi lagsak hen Judio way Manmanma-an, wat chacha ma-amoamong ad Jerusalem hen chuaray tatagu way narpoh kafabréfabréy, ta incha mampacharos ah Templo ya anchaat mèlagsak.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yachi way nahibhib-atcha ah Templo chacha langrangéén ah Jesus way manganap ya chachan ahepennoot way mangaliyén, “Nokay ngata hen manmanmàyu, ay umale ngén ah Jesus way i mèlagsak ono achi.”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Hen anchichay Fariseo ya anap-apon hen papachi, imfilincha hen anchichay tatagu ta no wacha hen mangila an Jesus, masapor ifagacha ta mepatelew.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.