João 11
Hen alen Apudyus (BLW) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 wat imfilin cha Maria an Marta ah Jesus way mangaliyén, “Apo, chan saket ah Lazaro way ifam way laylaychém.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Angkay chengngar Jesuschi yag ekatnéén, “Faén matéy hen kahalenonotan hen anchi saket Lazaro, te an kachayawan Apudyus way yachi agé hen machayawà way anàna.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ah Jesus, laylaychéna tot-owa chicha amin way masosnod,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 ngém hen nangngarana hen nansaketan Lazaro, iggay chillu lumigwat hen hiyachi te egad nanlooh hen chuway ag-agaw
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 yag annaat ifaga hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Intaaw ta kasentaaw éméy hen sakopon Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 “Oo Apo,” way chacha ekat, “ngém tég-angay cha-a funto-on hen anchichay Judio ahchi ad chin-argaw wat ay ammoh kasentaaw agé éméy.”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yachi, yag nampani ah Jesus agé way mangaliyén, “Hemporo ya chuway uras hen umi-innitan hen init hen ihay ag-agaw, wat no manaran hen tatagu hen ag-agaw, achi mehagaw te hehellawan hen init hen charanéna.
9 Jesus respondeu:
10 Ngém no lafi hen manaranana, kapeletan way mehagaw te helang.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Enalen Jesuschi yag annaat ekat agéén, “Nanasséy hen anchi ifataaw way Lazaro, wat intaaw ta iyà fangonon hiya.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Yag sommongfat hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Oo a Apo, ngém no an nasséy, kapeletan way cha umun-unnina hen saketna.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ngém hen laychén peet Jesus way aryénat, an peet nanattéy ah Lazaro, yag hen na-awatanchaat an nasséy.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yachi yag anat lawrawagén Jesus way mangaliyén, “An natéy ah Lazaro,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ngém ah pagsaya-atanyu, ammay te maichà hen natéyana ta wachay mangafurotanyu an haén. Wat intaaw ta intaaw ilan hiya.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Yachi yag nan-ale hen ihay ifacha way ah Tomas way kapel, yag ekatnan chichéén, “Antaaw ammag màyéy amin an Apotaaw ta no pédténcha, yag nìyatéytaaw kagé amin an hiya.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Angkay hiyachi way inumchah cha Jesus ad Betania, chengngarcha way looh nilurufù ah Lazaro hen opatay ag-agaw.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Yag gapo ta an yanggay toroy lometor ménat hen ka-achawwéy Betania ad Jerusalem,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 wat chuarcha hen anchichay iJerusalem way émméy way i mangay-ayu an cha Marta an Maria gapon natéyan hen sonodcha.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Angkay hiyachi way chengngar Marta way naway cha Jesus, ina hinib-at chicha. Waman ah Maria, iggay gumhad.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Angkay inumchah ah Marta an cha Jesus yag ekatnéén, “Apo, non an-a koma wacha wat iggay matéy hen sonodtaaw.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ngém innilà chillu way uray ad uwan, wat heno way ifagam an Apudyusat idchatna an hea.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yachi yag ekat Jesus an hiyéén, “Man-uchi hen annay sonodno.”
23 Jesus disse a ela:
24 “Oo, innilà way man-uchi,” way ekat Marta, “te afurotò way man-uchicha chillu hen aminay natéy ah pegwana.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yag anat ekat Jesus agéén, “Haén hen mangempauchi hen tatagu te haén hen managu an chicha. Wat heno way mangafurot an haén, tàén matéyat taguwê hiya chillu.
25 Então Jesus declarou:
26 Ya heno way natattagu, no omafurot an haén, achi matéy ah ing-inggana. Ay afurotomto.”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 “Oo Apo, afurotòha,” way ekat Marta, “ya afurotò agé way hea hen Cristu way anà Apudyus way empopostana way umale hen antoy lota.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Angkay hiyachi way enalen Martachi, yag ommanamot ah faréycha way i nanget-én an Maria way mangaliyén, “Inumchah ah Apotaaw yag chana imohon hea.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Hen nangngaran Mariahchi, enag-aggagna way ginumhad way i manib-at an Jesus,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 te cha Jesus, cha-ancha homàyat ah fabréy, te é-éttégcha hen anchi nanaynanan Marta an chicha.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yachi yag hen anchichay tatagu way inu-umfun ah faréy, innilacha hen ginumhachan Maria wat ummunudcha, te ekatcha ah hamhamàchéén an ménat éméy ah lufù way i mankela.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Angkay inumchah ah Maria hen anchi iggawcha, ammag nampalentomang hen henagong Jesus way mangaliyén, “Apo cha-an angkay matéy hen anchi sonodtaaw non an-a wachahto.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yachi way innilan Jesus hen chana mankelaan ya hen anchichay netnod way tatagu way ahekekela agé, yag naség-angan way térén yag ammag ommaghéy ah hamhamàna,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 yag annaat ekatén, “Chuud hen nanginlufuanyu an hiya.” Yag ekatchéén, “Ahchi Apo, wat intaaw ta intaaw ilan.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yachi yag nankela agéh Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Wat ekat hen anchichay tataguwén, “Ammag amchan tot-owa hen hamhamàna an Lazaro.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ngém ekat agé hen tapenéén, “Oo a, ngém no makaka-an hen finurag hen tatagu, wat pakay emparufusna hen natéyan hen annay ifana nò.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Angkay hiyachi way chengngar Jesus hen anchi enalecha, ammag kaskasen way nahéphép hen hamhamàna. Yag hiyachi way inumchahcha hen anchi lufù way liyang way natangfan ah tépà,
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 yag anat ifagan Jesus way mangaliyén, “Ka-anényu hen annay tangéb hen lufù.” Ngém ommamhew ah Marta way mangaliyén, “Apo, man-agub angkay ad uwan te apatna way ag-agaw hen natéyana.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yag ekat agé Jesus an hiyéén, “Oo a, ngém imfafaggà met an hea way no afurotona-at ilam hen machayawan Apudyus.”
40 Jesus respondeu:
41 Yachi yag kena-ancha hen anchi tangébna yag nantangad ah Jesus way mangaliyén, “Ama, manyamanà an hea te cham changrén haén.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Inni-ilà chillu way chachangrénà, ngém aryêto ah mangngaran hen antochay tatagu ta afurotoncha koma agé way hea hen nannag an haén.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yachi way enalen Jesuschi, yag annaat chakarén way mangaliyén, “Lazaro, fùnag-a.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Yag ammag fummùnagat agé hen anchi natéy way napopottepotan hen limana ingganah he-ena way naoppeopan amin hen uruna. Yag anat ekat Jesus hen anchichay tataguwén, “Ùfachényu ta wachay én-énnéna way omanamot.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Angkay hen anchichay Judio way i nì-ib-ifun an Maria, chuar an chicha hen ommafurot an Jesus hen nangil-ancha hen anchi enammaana.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ngém wachacha chillu hen tapena way i nanaphapet hen anchichay Fariseo hen anchi enammaana.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Yag hen anchichay Fariseo ya hen anap-apon hen papachi, empa-ayagcha hen anchichay toray way konsel, yag nan-a-atopàpàcha way mangaliyén, “Nokay lawa hen én-énnéntaaw hen ihay taguwanna way ammag lonay hen chana ammaan way kaskascha-aw.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Te no antaaw ammag igiginnang ta chana payépayéén, ah awni yag hiyaat agé hen somorotan hen katagutagu. Yag no hiyachi hen mekaman, omaningarngarcha hen anchichay toray ad Roma wat awni yag anchag chachaelén hen anchi Templotaaw yag kena-ancha agé hen aminay mantorayantaaw.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Yachi yag nan-ale hen iha an chicha way ah Caifas hen ngachanna way hiya hen anchi kangatowan way pachi hen hiyachiy tawén, ekatnéén, “Aẁ ay ammoh ammag maid pèot chi hamhamàyu,
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 te ay ammoh achiyu peet elasin way un-unnina hen ihà-an ah matéy ah sobfot hen kachuaran no hen machachaelantaaw amin way Judio.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Hen hiyachiy enalen Caifas, faén ah hamhamàna hen narpowana te gapo ta hiya hen kangatowanay pachi wat an empahmà Apudyus an hiya way masapor matéy ah Jesus ah sokat hen aminay Judio.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ya faén agé yanggay hen anchichay Judio hen masobfot hen matéyan Jesus, te aminay tatagu way niwaras hen antoy lota way anaén Apudyusat masobfotcha ah kateponancha amin.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nanepod hen hiyachi, inlugin hen anchichay anap-apon hen Judio way mantatagépfar ah ekamancha way mamchit an Jesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Wat yachi, ammag maid én-énnén Jesus way manggégga-ay hen kawad-an hen chuaray Judio, wat inyapetna ad Efraim way fabréy way nehag-én hen anchi chanak, wat ahchi hen ini-inggawancha.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Angkay hiyachi way tég-angay umchah hen anchi lagsak hen Judio way Manmanma-an, wat chacha ma-amoamong ad Jerusalem hen chuaray tatagu way narpoh kafabréfabréy, ta incha mampacharos ah Templo ya anchaat mèlagsak.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yachi way nahibhib-atcha ah Templo chacha langrangéén ah Jesus way manganap ya chachan ahepennoot way mangaliyén, “Nokay ngata hen manmanmàyu, ay umale ngén ah Jesus way i mèlagsak ono achi.”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Hen anchichay Fariseo ya anap-apon hen papachi, imfilincha hen anchichay tatagu ta no wacha hen mangila an Jesus, masapor ifagacha ta mepatelew.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.