João 11

Hen alen Apudyus (BLW) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 wat imfilin cha Maria an Marta ah Jesus way mangaliyén, “Apo, chan saket ah Lazaro way ifam way laylaychém.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Angkay chengngar Jesuschi yag ekatnéén, “Faén matéy hen kahalenonotan hen anchi saket Lazaro, te an kachayawan Apudyus way yachi agé hen machayawà way anàna.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ah Jesus, laylaychéna tot-owa chicha amin way masosnod,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ngém hen nangngarana hen nansaketan Lazaro, iggay chillu lumigwat hen hiyachi te egad nanlooh hen chuway ag-agaw
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 yag annaat ifaga hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Intaaw ta kasentaaw éméy hen sakopon Judea.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “Oo Apo,” way chacha ekat, “ngém tég-angay cha-a funto-on hen anchichay Judio ahchi ad chin-argaw wat ay ammoh kasentaaw agé éméy.”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yachi, yag nampani ah Jesus agé way mangaliyén, “Hemporo ya chuway uras hen umi-innitan hen init hen ihay ag-agaw, wat no manaran hen tatagu hen ag-agaw, achi mehagaw te hehellawan hen init hen charanéna.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ngém no lafi hen manaranana, kapeletan way mehagaw te helang.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Enalen Jesuschi yag annaat ekat agéén, “Nanasséy hen anchi ifataaw way Lazaro, wat intaaw ta iyà fangonon hiya.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Yag sommongfat hen anchichay pasorotna way mangaliyén, “Oo a Apo, ngém no an nasséy, kapeletan way cha umun-unnina hen saketna.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Ngém hen laychén peet Jesus way aryénat, an peet nanattéy ah Lazaro, yag hen na-awatanchaat an nasséy.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Yachi yag anat lawrawagén Jesus way mangaliyén, “An natéy ah Lazaro,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ngém ah pagsaya-atanyu, ammay te maichà hen natéyana ta wachay mangafurotanyu an haén. Wat intaaw ta intaaw ilan hiya.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Yachi yag nan-ale hen ihay ifacha way ah Tomas way kapel, yag ekatnan chichéén, “Antaaw ammag màyéy amin an Apotaaw ta no pédténcha, yag nìyatéytaaw kagé amin an hiya.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Angkay hiyachi way inumchah cha Jesus ad Betania, chengngarcha way looh nilurufù ah Lazaro hen opatay ag-agaw.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Yag gapo ta an yanggay toroy lometor ménat hen ka-achawwéy Betania ad Jerusalem,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 wat chuarcha hen anchichay iJerusalem way émméy way i mangay-ayu an cha Marta an Maria gapon natéyan hen sonodcha.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Angkay hiyachi way chengngar Marta way naway cha Jesus, ina hinib-at chicha. Waman ah Maria, iggay gumhad.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Angkay inumchah ah Marta an cha Jesus yag ekatnéén, “Apo, non an-a koma wacha wat iggay matéy hen sonodtaaw.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ngém innilà chillu way uray ad uwan, wat heno way ifagam an Apudyusat idchatna an hea.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yachi yag ekat Jesus an hiyéén, “Man-uchi hen annay sonodno.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 “Oo, innilà way man-uchi,” way ekat Marta, “te afurotò way man-uchicha chillu hen aminay natéy ah pegwana.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yag anat ekat Jesus agéén, “Haén hen mangempauchi hen tatagu te haén hen managu an chicha. Wat heno way mangafurot an haén, tàén matéyat taguwê hiya chillu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ya heno way natattagu, no omafurot an haén, achi matéy ah ing-inggana. Ay afurotomto.”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 “Oo Apo, afurotòha,” way ekat Marta, “ya afurotò agé way hea hen Cristu way anà Apudyus way empopostana way umale hen antoy lota.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Angkay hiyachi way enalen Martachi, yag ommanamot ah faréycha way i nanget-én an Maria way mangaliyén, “Inumchah ah Apotaaw yag chana imohon hea.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Hen nangngaran Mariahchi, enag-aggagna way ginumhad way i manib-at an Jesus,
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 te cha Jesus, cha-ancha homàyat ah fabréy, te é-éttégcha hen anchi nanaynanan Marta an chicha.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Yachi yag hen anchichay tatagu way inu-umfun ah faréy, innilacha hen ginumhachan Maria wat ummunudcha, te ekatcha ah hamhamàchéén an ménat éméy ah lufù way i mankela.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Angkay inumchah ah Maria hen anchi iggawcha, ammag nampalentomang hen henagong Jesus way mangaliyén, “Apo cha-an angkay matéy hen anchi sonodtaaw non an-a wachahto.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yachi way innilan Jesus hen chana mankelaan ya hen anchichay netnod way tatagu way ahekekela agé, yag naség-angan way térén yag ammag ommaghéy ah hamhamàna,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 yag annaat ekatén, “Chuud hen nanginlufuanyu an hiya.” Yag ekatchéén, “Ahchi Apo, wat intaaw ta intaaw ilan.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yachi yag nankela agéh Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Wat ekat hen anchichay tataguwén, “Ammag amchan tot-owa hen hamhamàna an Lazaro.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ngém ekat agé hen tapenéén, “Oo a, ngém no makaka-an hen finurag hen tatagu, wat pakay emparufusna hen natéyan hen annay ifana nò.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Angkay hiyachi way chengngar Jesus hen anchi enalecha, ammag kaskasen way nahéphép hen hamhamàna. Yag hiyachi way inumchahcha hen anchi lufù way liyang way natangfan ah tépà,
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 yag anat ifagan Jesus way mangaliyén, “Ka-anényu hen annay tangéb hen lufù.” Ngém ommamhew ah Marta way mangaliyén, “Apo, man-agub angkay ad uwan te apatna way ag-agaw hen natéyana.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yag ekat agé Jesus an hiyéén, “Oo a, ngém imfafaggà met an hea way no afurotona-at ilam hen machayawan Apudyus.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Yachi yag kena-ancha hen anchi tangébna yag nantangad ah Jesus way mangaliyén, “Ama, manyamanà an hea te cham changrén haén.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Inni-ilà chillu way chachangrénà, ngém aryêto ah mangngaran hen antochay tatagu ta afurotoncha koma agé way hea hen nannag an haén.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Yachi way enalen Jesuschi, yag annaat chakarén way mangaliyén, “Lazaro, fùnag-a.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Yag ammag fummùnagat agé hen anchi natéy way napopottepotan hen limana ingganah he-ena way naoppeopan amin hen uruna. Yag anat ekat Jesus hen anchichay tataguwén, “Ùfachényu ta wachay én-énnéna way omanamot.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Angkay hen anchichay Judio way i nì-ib-ifun an Maria, chuar an chicha hen ommafurot an Jesus hen nangil-ancha hen anchi enammaana.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ngém wachacha chillu hen tapena way i nanaphapet hen anchichay Fariseo hen anchi enammaana.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Yag hen anchichay Fariseo ya hen anap-apon hen papachi, empa-ayagcha hen anchichay toray way konsel, yag nan-a-atopàpàcha way mangaliyén, “Nokay lawa hen én-énnéntaaw hen ihay taguwanna way ammag lonay hen chana ammaan way kaskascha-aw.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Te no antaaw ammag igiginnang ta chana payépayéén, ah awni yag hiyaat agé hen somorotan hen katagutagu. Yag no hiyachi hen mekaman, omaningarngarcha hen anchichay toray ad Roma wat awni yag anchag chachaelén hen anchi Templotaaw yag kena-ancha agé hen aminay mantorayantaaw.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Yachi yag nan-ale hen iha an chicha way ah Caifas hen ngachanna way hiya hen anchi kangatowan way pachi hen hiyachiy tawén, ekatnéén, “Aẁ ay ammoh ammag maid pèot chi hamhamàyu,
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 te ay ammoh achiyu peet elasin way un-unnina hen ihà-an ah matéy ah sobfot hen kachuaran no hen machachaelantaaw amin way Judio.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Hen hiyachiy enalen Caifas, faén ah hamhamàna hen narpowana te gapo ta hiya hen kangatowanay pachi wat an empahmà Apudyus an hiya way masapor matéy ah Jesus ah sokat hen aminay Judio.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ya faén agé yanggay hen anchichay Judio hen masobfot hen matéyan Jesus, te aminay tatagu way niwaras hen antoy lota way anaén Apudyusat masobfotcha ah kateponancha amin.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Nanepod hen hiyachi, inlugin hen anchichay anap-apon hen Judio way mantatagépfar ah ekamancha way mamchit an Jesus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Wat yachi, ammag maid én-énnén Jesus way manggégga-ay hen kawad-an hen chuaray Judio, wat inyapetna ad Efraim way fabréy way nehag-én hen anchi chanak, wat ahchi hen ini-inggawancha.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Angkay hiyachi way tég-angay umchah hen anchi lagsak hen Judio way Manmanma-an, wat chacha ma-amoamong ad Jerusalem hen chuaray tatagu way narpoh kafabréfabréy, ta incha mampacharos ah Templo ya anchaat mèlagsak.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Yachi way nahibhib-atcha ah Templo chacha langrangéén ah Jesus way manganap ya chachan ahepennoot way mangaliyén, “Nokay ngata hen manmanmàyu, ay umale ngén ah Jesus way i mèlagsak ono achi.”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Hen anchichay Fariseo ya anap-apon hen papachi, imfilincha hen anchichay tatagu ta no wacha hen mangila an Jesus, masapor ifagacha ta mepatelew.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.