Atos 17
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 Mốt ꞌtan Pôn đảy au căn ꞌtiếu ꞌtáng pay cai ꞌmướng Ăm‑ꞌphi‑pô‑ꞌli cắp ꞌmướng ꞌA‑pô‑ꞌlô‑ꞌni, ꞌlẹo chắng pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn. Dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 ꞌTan Pôn chắng khảu pay ꞌsúm cắp ꞌcốn ꞌDiu ꞌsướng ꞌlớng ꞌkhới ꞌdệt bón ứn#ꞌmá. Cuông sam ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌtan đảy au khỏ ꞌquám nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá ổ ꞌtố cắp#sau,
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 ꞌchị bók hảư sau ꞌhụ ꞌquám ꞌmen#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn hák ꞌchọ báp#ꞌmo, tai pay ꞌlẹo ꞌcọ đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá. ꞌTan Pôn ꞌvạu tó pay máư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu phủ khỏi páo hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng lai ꞌhụ ꞌnị lỏ#ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn#lo.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Cuông mốt sau ꞌmí ꞌsán ꞌcốn ꞌDiu đảy#ꞌchưa, ꞌlẹo ꞌhuôm ꞌtáng ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla, ꞌtếng#cá lai ꞌcốn Ca‑ꞌlịch phủ ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ kéng lai ꞌnáng nủ#ꞌme.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu phủ báu#ꞌchưa hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến ꞌmí chaư hơng ꞌchắng ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla, chắng pay chướng ꞌchứa au ꞌpứng ꞌcốn ác chan ꞌpán ꞌhại nẳng bón ꞌcốn ꞌmá ꞌhạu ꞌmá#ꞌhốm, ꞌnhuốn au dên ꞌpay có cuôn ꞌhại khửn nẳng cuông#ꞌmướng. Sau chắng đủm khảu pay ꞌhướn phủ#ꞌnưng ꞌchư Da‑ꞌsôn, sáo pắt au ꞌtan Pôn kéng ꞌtan ꞌSi‑ꞌla ók ꞌmá tó nả dên#ꞌpay.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Hák#ꞌva sáo báu#hên song#ꞌtan, sau ꞌdiến pắt au Da‑ꞌsôn kéng kỉ ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌlạk ꞌtắng au pay ha ꞌpứng án ꞌnhá téng đa ꞌmướng ꞌlẹo khék ꞌhọng#ꞌva, “Pôn cắp ꞌSi‑ꞌla phủ đảy ꞌdệt nhủng nhao hảư ꞌtua bản ꞌtua#ꞌmướng, ꞌkhạy sau ꞌcọ ꞌmá ꞌhọt ꞌnị#ꞌlẹo.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Da‑ꞌsôn đảy tỏn ꞌhặp au sau ꞌvạy nẳng ꞌhướn#ꞌmắn. Mốt sau phaư ꞌcọ ꞌdệt phít tó ꞌquám sắng khong Chảu Cai‑ꞌsa, ꞌhiạk#ꞌva ꞌmí pua phủ ứn ꞌchư ꞌGiê‑ꞌsu.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Dên ꞌpay cắp ꞌpứng án ꞌnhá đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌnặn ꞌdiến ꞌpá căn ꞌhọn ꞌhún ꞌtún chaư#khửn.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 ꞌPứng án ꞌnhá hảư mốt Da‑ꞌsôn au ꞌngớn ꞌmá tháy ꞌlẹo ꞌcọ pói sau#pay.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 ꞌHọt ꞌchớ ꞌtếng ꞌcứn, ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa ꞌdiến hảư ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla ꞌpai ók pay cá ꞌmướng Bê‑ꞌloi‑a sia. Pay ꞌhọt ꞌlẹo song ꞌtan ꞌcọ khảu pay bók son nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌmướng ꞌnị ꞌhén ꞌmí chaư quảng ꞌsứa ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn, sau ꞌmuôn ꞌmớng chaư ꞌphắng au kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmự đaư sau ꞌcọ ꞌmặc bớng nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpưa é ꞌhụ#ꞌva, kháo ꞌtan Pôn páo ꞌnặn ꞌmen ꞌtẹ ꞌhứ#báu.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 ꞌSướng ꞌnặn ꞌcọ chắng ꞌmí lai ꞌcốn ꞌDiu#ꞌchưa. ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí lai ꞌnáng nủ ꞌme ꞌcốn Ca‑ꞌlịch kéng lai phủ ꞌchái ꞌcốn Ca‑ꞌlịch ꞌcọ đảy ꞌmá ꞌchưa pék#căn.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn ꞌnghín kháo#ꞌva, ꞌtan Pôn đảy páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng Bê‑ꞌloi‑a, sau chắng pay ꞌnhuốn au dên ꞌpay ꞌdệt ꞌnắn ꞌnướng khửn nẳng bón ꞌnặn#máư.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Mốt ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến bók hảư ꞌtan Pôn ꞌpai ók pay cá ꞌhím ꞌnặm#bể, hák#ꞌva ꞌtan ꞌSi‑ꞌla cắp Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu lỏ#ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng Bê‑ꞌloi‑a.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 ꞌPứng phủ sống ꞌtan Pôn pay ꞌnặn ꞌcọ đảy ꞌpá ꞌtan pay ꞌtạu ꞌhọt ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen ꞌlẹo ꞌcứn#ꞌmá, ꞌtan Pôn sắng ꞌquám bók hảư ꞌSi‑ꞌla cắp Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu pay ha ꞌvắn ꞌto đaư ꞌvén#đi.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Cuông ꞌchớ ꞌtan Pôn ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen thả ꞌSi‑ꞌla kéng Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu ꞌnặn, ꞌcọ hên ꞌmướng ꞌnặn têm ꞌto hún ꞌthớn théng#pom, ꞌtan ꞌcọ nắc chaư#lai.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 ꞌTan ꞌlớng khảu ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, ổ ꞌtố cắp sau kéng ꞌcốn táng ꞌphắn phủ ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌMự đaư ꞌtan ꞌcọ pay ha bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, ꞌpọ phủ đaư ꞌtan ꞌcọ ổ ꞌtố cắp sau nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 ꞌChớ ꞌtan đang páo kháo ꞌhung saư nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtếng#cá ꞌviạk ꞌpứng ꞌcốn tai pay ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌnặn, ꞌdiến ꞌmí kỉ ꞌcốn phái Ê‑pi‑cu‑ꞌliêu cắp phái ꞌSa‑tô‑i‑cô ꞌmá ꞌpọ#ꞌtan. ꞌMí ꞌcốn ꞌcọ pák đu ꞌngai ꞌtan#ꞌva, “ꞌKhạy bả ꞌvạu lai ꞌnặn ꞌmắn ꞌnhắng é ꞌvạu săng#máư?” ꞌMí ꞌcốn ꞌcọ#ꞌva, “ꞌMắn ꞌchí ꞌmá páo ꞌquám ꞌthớn théng ꞌphắn ꞌcốn ứn ꞌsứ#ꞌlế.”
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng au ꞌtan Pôn pay ha mốt ꞌcốn téng bản đa#ꞌmướng, ꞌlẹo phen au pay ꞌnặn chắng tham#ꞌva, “ꞌQuám bók son máư ꞌtan ꞌvạu#ꞌnặn, so bók hảư ꞌsúm khỏi ꞌhụ#é.
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 ꞌSúm khỏi đảy ꞌnghín ꞌtan au ꞌquám bók son ꞌnéo lák ꞌmá#ꞌvạu. ꞌSướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi ꞌcọ é ꞌhụ ꞌquám ꞌnặn mai#ꞌva#săng.”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Sau tham ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa ꞌcốn ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen kéng ꞌcốn ứn dú hẳn ꞌchớ váng phaư ꞌcọ ꞌmặc ꞌvạu ꞌmặc ꞌphắng nả ꞌviạk ꞌnéo máư#thôi.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 ꞌTan Pôn ꞌcọ ꞌdiến dưn khửn tó nả cáo cắp mốt ꞌcốn téng bản đa ꞌmướng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen ꞌhới, khỏi#hên, báu#ꞌva ăn đaư ꞌpứng ꞌtan ꞌcọ pên ꞌcốn au chaư sáư ꞌtẹ ꞌtoi nả ꞌviạk vảy ꞌháu ꞌpứng ꞌthớn#théng.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 ꞌChớ khỏi cai pay ꞌmá nẳng ꞌmướng ꞌnị ꞌcọ đảy bớng hên ꞌnéo ꞌpứng ꞌtan vảy ꞌháu#ꞌnặn, ꞌlẹo ꞌcọ hên ꞌpán ꞌsớ#ꞌnưng tẻm ꞌvạy#ꞌva, ‘Vảy ꞌsớ ꞌthớn théng phủ ꞌnhắng báu#ꞌhế#ꞌhụ.’ ꞌKhạy ꞌnị ꞌthớn théng phủ ꞌpứng ꞌtan báu#ꞌhế ꞌhụ hák#ꞌva cứ vảy ꞌsớ ꞌnặn ꞌmen ꞌthớn théng khỏi đang au ꞌmá bók son ꞌnị#lo.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Chảu Pua ꞌPhạ phủ sảng téng phén đin kéng ꞌchu sính ꞌchu ꞌnéo dú cuông#hẳn, ꞌnặn lo pên Chảu Chom ꞌtếng cá ꞌphạ cá#đin. ꞌTan chảu báu#đảy kin dú nẳng ꞌhướn ꞌsớ ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum tẳng ꞌvạy cá#đaư.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Chảu Pua ꞌPhạ báu#thả hảư ꞌcốn ꞌkhớng ha săng#hảư. ꞌTan chảu phủ hảư ꞌcốn ꞌháu ꞌtếng#cá ꞌmí ꞌchua ꞌlới#dú, ꞌmí ꞌlốm ha#chaư, kéng ꞌmí ꞌchu sính ꞌchu#ꞌnéo.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 ꞌTan chảu hảư ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn ók ꞌmá nẳng phủ điêu hảư dú ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum. ꞌTan chảu ꞌcọ téng ꞌvạy cón hảư ꞌphắn ꞌcốn mẳn ꞌdứn hơng ꞌto#đaư, ꞌchí ꞌchọ dú bón#đaư.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 ꞌTan chảu téng hảư ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa hảư ꞌcốn sáo#ha, áo#ꞌva ꞌchí sáo ha hảư ꞌpọ ꞌTan#chảu. ꞌMen ꞌtẹ ꞌTan chảu báu#đảy dú đắc sia ꞌháu ꞌchu ꞌcốn cá#đaư,
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 ꞌpưa#ꞌva ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌháu chắng đảy pên ꞌcốn ꞌmí ꞌchua ꞌlới dú pay ꞌmá#đảy, ꞌcọ ꞌsướng ꞌsán ꞌcốn nẳng cuông ꞌpứng chảu đảy ꞌchang bắc ꞌvạu#ꞌva:
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Chảu Pua ꞌPhạ pẳn ló ꞌcốn ꞌháu ók#ꞌmá, ꞌháu ꞌcọ báu#ꞌchọ ꞌtứ#ꞌva ꞌTan chảu pên ꞌsướng ꞌngớn#ꞌcắm, tón đán phủ pên ꞌchang ꞌdệt hún ꞌhang ꞌcuột pẳn ꞌdệt hún ꞌthớn théng khửn ꞌvạy vảy#ꞌsớ.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 ꞌMưa pang#cón, ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌháu báu#ꞌhế ꞌhụ#ꞌhọt, báu#ꞌhế ngắm#thơng, ꞌTan chảu ꞌcọ báu#ngắm ꞌquám săng hảư#ꞌháu. ꞌKhạy ꞌnị ꞌTan chảu bók hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá, ꞌtua ꞌchu#bón, piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng#phít,
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 ꞌpưa#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌmự#ꞌnưng#ꞌvạy, ꞌchí hảư phủ ꞌTan chảu téng ꞌmá sét ꞌván ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum ꞌtoi ꞌluống#ꞌmen. ꞌTan chảu chắng ꞌdệt mai au phủ ꞌnị tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌvạy pên chứng hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌhụ hên#ꞌva phủ ꞌnị pên phủ ꞌchí ꞌmá sét#ꞌván.”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Mốt ꞌcốn téng bản đa ꞌmướng đảy ꞌnghín ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk tai pay ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌSán ꞌcốn ꞌvạu siết suôi#ꞌtan. ꞌSán ꞌcốn lỏ#ꞌva, ꞌtưa nả é ꞌphắng ꞌtan ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌnặn#máư.
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 ꞌLẹo ꞌtan Pôn chắng ók pay sia mốt#sau.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Hák ꞌmí kỉ ꞌcốn đảy ꞌmá ꞌhuôm ꞌtáng#ꞌtan, sau ꞌcọ ꞌdiến au chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Cuông ꞌpứng ꞌcốn#ꞌchưa, ꞌmí ꞌtan Đi‑ô‑ꞌni‑ꞌsi‑ô pên phủ#ꞌnưng nẳng mốt ꞌcốn ꞌván ꞌviạk#ꞌnặn. ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí phủ ꞌnhính#ꞌnưng ꞌchư Đa‑ꞌma‑ꞌli cắp phủ ứn ꞌcọ au căn ꞌmá#ꞌchưa.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.