Atos 17
Tai Dam (BLT) vs ARC
1 Mốt ꞌtan Pôn đảy au căn ꞌtiếu ꞌtáng pay cai ꞌmướng Ăm‑ꞌphi‑pô‑ꞌli cắp ꞌmướng ꞌA‑pô‑ꞌlô‑ꞌni, ꞌlẹo chắng pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn. Dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 ꞌTan Pôn chắng khảu pay ꞌsúm cắp ꞌcốn ꞌDiu ꞌsướng ꞌlớng ꞌkhới ꞌdệt bón ứn#ꞌmá. Cuông sam ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌtan đảy au khỏ ꞌquám nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá ổ ꞌtố cắp#sau,
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 ꞌchị bók hảư sau ꞌhụ ꞌquám ꞌmen#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn hák ꞌchọ báp#ꞌmo, tai pay ꞌlẹo ꞌcọ đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá. ꞌTan Pôn ꞌvạu tó pay máư#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu phủ khỏi páo hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng lai ꞌhụ ꞌnị lỏ#ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn#lo.”
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Cuông mốt sau ꞌmí ꞌsán ꞌcốn ꞌDiu đảy#ꞌchưa, ꞌlẹo ꞌhuôm ꞌtáng ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla, ꞌtếng#cá lai ꞌcốn Ca‑ꞌlịch phủ ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ kéng lai ꞌnáng nủ#ꞌme.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu phủ báu#ꞌchưa hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến ꞌmí chaư hơng ꞌchắng ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla, chắng pay chướng ꞌchứa au ꞌpứng ꞌcốn ác chan ꞌpán ꞌhại nẳng bón ꞌcốn ꞌmá ꞌhạu ꞌmá#ꞌhốm, ꞌnhuốn au dên ꞌpay có cuôn ꞌhại khửn nẳng cuông#ꞌmướng. Sau chắng đủm khảu pay ꞌhướn phủ#ꞌnưng ꞌchư Da‑ꞌsôn, sáo pắt au ꞌtan Pôn kéng ꞌtan ꞌSi‑ꞌla ók ꞌmá tó nả dên#ꞌpay.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Hák#ꞌva sáo báu#hên song#ꞌtan, sau ꞌdiến pắt au Da‑ꞌsôn kéng kỉ ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌlạk ꞌtắng au pay ha ꞌpứng án ꞌnhá téng đa ꞌmướng ꞌlẹo khék ꞌhọng#ꞌva, “Pôn cắp ꞌSi‑ꞌla phủ đảy ꞌdệt nhủng nhao hảư ꞌtua bản ꞌtua#ꞌmướng, ꞌkhạy sau ꞌcọ ꞌmá ꞌhọt ꞌnị#ꞌlẹo.
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Da‑ꞌsôn đảy tỏn ꞌhặp au sau ꞌvạy nẳng ꞌhướn#ꞌmắn. Mốt sau phaư ꞌcọ ꞌdệt phít tó ꞌquám sắng khong Chảu Cai‑ꞌsa, ꞌhiạk#ꞌva ꞌmí pua phủ ứn ꞌchư ꞌGiê‑ꞌsu.”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Dên ꞌpay cắp ꞌpứng án ꞌnhá đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌnặn ꞌdiến ꞌpá căn ꞌhọn ꞌhún ꞌtún chaư#khửn.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 ꞌPứng án ꞌnhá hảư mốt Da‑ꞌsôn au ꞌngớn ꞌmá tháy ꞌlẹo ꞌcọ pói sau#pay.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 ꞌHọt ꞌchớ ꞌtếng ꞌcứn, ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa ꞌdiến hảư ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla ꞌpai ók pay cá ꞌmướng Bê‑ꞌloi‑a sia. Pay ꞌhọt ꞌlẹo song ꞌtan ꞌcọ khảu pay bók son nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌmướng ꞌnị ꞌhén ꞌmí chaư quảng ꞌsứa ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn, sau ꞌmuôn ꞌmớng chaư ꞌphắng au kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmự đaư sau ꞌcọ ꞌmặc bớng nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpưa é ꞌhụ#ꞌva, kháo ꞌtan Pôn páo ꞌnặn ꞌmen ꞌtẹ ꞌhứ#báu.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 ꞌSướng ꞌnặn ꞌcọ chắng ꞌmí lai ꞌcốn ꞌDiu#ꞌchưa. ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí lai ꞌnáng nủ ꞌme ꞌcốn Ca‑ꞌlịch kéng lai phủ ꞌchái ꞌcốn Ca‑ꞌlịch ꞌcọ đảy ꞌmá ꞌchưa pék#căn.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn ꞌnghín kháo#ꞌva, ꞌtan Pôn đảy páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng Bê‑ꞌloi‑a, sau chắng pay ꞌnhuốn au dên ꞌpay ꞌdệt ꞌnắn ꞌnướng khửn nẳng bón ꞌnặn#máư.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Mốt ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến bók hảư ꞌtan Pôn ꞌpai ók pay cá ꞌhím ꞌnặm#bể, hák#ꞌva ꞌtan ꞌSi‑ꞌla cắp Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu lỏ#ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng Bê‑ꞌloi‑a.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 ꞌPứng phủ sống ꞌtan Pôn pay ꞌnặn ꞌcọ đảy ꞌpá ꞌtan pay ꞌtạu ꞌhọt ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen ꞌlẹo ꞌcứn#ꞌmá, ꞌtan Pôn sắng ꞌquám bók hảư ꞌSi‑ꞌla cắp Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu pay ha ꞌvắn ꞌto đaư ꞌvén#đi.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Cuông ꞌchớ ꞌtan Pôn ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen thả ꞌSi‑ꞌla kéng Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu ꞌnặn, ꞌcọ hên ꞌmướng ꞌnặn têm ꞌto hún ꞌthớn théng#pom, ꞌtan ꞌcọ nắc chaư#lai.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 ꞌTan ꞌlớng khảu ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, ổ ꞌtố cắp sau kéng ꞌcốn táng ꞌphắn phủ ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌMự đaư ꞌtan ꞌcọ pay ha bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, ꞌpọ phủ đaư ꞌtan ꞌcọ ổ ꞌtố cắp sau nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 ꞌChớ ꞌtan đang páo kháo ꞌhung saư nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtếng#cá ꞌviạk ꞌpứng ꞌcốn tai pay ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌnặn, ꞌdiến ꞌmí kỉ ꞌcốn phái Ê‑pi‑cu‑ꞌliêu cắp phái ꞌSa‑tô‑i‑cô ꞌmá ꞌpọ#ꞌtan. ꞌMí ꞌcốn ꞌcọ pák đu ꞌngai ꞌtan#ꞌva, “ꞌKhạy bả ꞌvạu lai ꞌnặn ꞌmắn ꞌnhắng é ꞌvạu săng#máư?” ꞌMí ꞌcốn ꞌcọ#ꞌva, “ꞌMắn ꞌchí ꞌmá páo ꞌquám ꞌthớn théng ꞌphắn ꞌcốn ứn ꞌsứ#ꞌlế.”
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng au ꞌtan Pôn pay ha mốt ꞌcốn téng bản đa#ꞌmướng, ꞌlẹo phen au pay ꞌnặn chắng tham#ꞌva, “ꞌQuám bók son máư ꞌtan ꞌvạu#ꞌnặn, so bók hảư ꞌsúm khỏi ꞌhụ#é.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 ꞌSúm khỏi đảy ꞌnghín ꞌtan au ꞌquám bók son ꞌnéo lák ꞌmá#ꞌvạu. ꞌSướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi ꞌcọ é ꞌhụ ꞌquám ꞌnặn mai#ꞌva#săng.”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Sau tham ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa ꞌcốn ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen kéng ꞌcốn ứn dú hẳn ꞌchớ váng phaư ꞌcọ ꞌmặc ꞌvạu ꞌmặc ꞌphắng nả ꞌviạk ꞌnéo máư#thôi.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 ꞌTan Pôn ꞌcọ ꞌdiến dưn khửn tó nả cáo cắp mốt ꞌcốn téng bản đa ꞌmướng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen ꞌhới, khỏi#hên, báu#ꞌva ăn đaư ꞌpứng ꞌtan ꞌcọ pên ꞌcốn au chaư sáư ꞌtẹ ꞌtoi nả ꞌviạk vảy ꞌháu ꞌpứng ꞌthớn#théng.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 ꞌChớ khỏi cai pay ꞌmá nẳng ꞌmướng ꞌnị ꞌcọ đảy bớng hên ꞌnéo ꞌpứng ꞌtan vảy ꞌháu#ꞌnặn, ꞌlẹo ꞌcọ hên ꞌpán ꞌsớ#ꞌnưng tẻm ꞌvạy#ꞌva, ‘Vảy ꞌsớ ꞌthớn théng phủ ꞌnhắng báu#ꞌhế#ꞌhụ.’ ꞌKhạy ꞌnị ꞌthớn théng phủ ꞌpứng ꞌtan báu#ꞌhế ꞌhụ hák#ꞌva cứ vảy ꞌsớ ꞌnặn ꞌmen ꞌthớn théng khỏi đang au ꞌmá bók son ꞌnị#lo.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Chảu Pua ꞌPhạ phủ sảng téng phén đin kéng ꞌchu sính ꞌchu ꞌnéo dú cuông#hẳn, ꞌnặn lo pên Chảu Chom ꞌtếng cá ꞌphạ cá#đin. ꞌTan chảu báu#đảy kin dú nẳng ꞌhướn ꞌsớ ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum tẳng ꞌvạy cá#đaư.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Chảu Pua ꞌPhạ báu#thả hảư ꞌcốn ꞌkhớng ha săng#hảư. ꞌTan chảu phủ hảư ꞌcốn ꞌháu ꞌtếng#cá ꞌmí ꞌchua ꞌlới#dú, ꞌmí ꞌlốm ha#chaư, kéng ꞌmí ꞌchu sính ꞌchu#ꞌnéo.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ꞌTan chảu hảư ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn ók ꞌmá nẳng phủ điêu hảư dú ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum. ꞌTan chảu ꞌcọ téng ꞌvạy cón hảư ꞌphắn ꞌcốn mẳn ꞌdứn hơng ꞌto#đaư, ꞌchí ꞌchọ dú bón#đaư.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 ꞌTan chảu téng hảư ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa hảư ꞌcốn sáo#ha, áo#ꞌva ꞌchí sáo ha hảư ꞌpọ ꞌTan#chảu. ꞌMen ꞌtẹ ꞌTan chảu báu#đảy dú đắc sia ꞌháu ꞌchu ꞌcốn cá#đaư,
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 ꞌpưa#ꞌva ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌháu chắng đảy pên ꞌcốn ꞌmí ꞌchua ꞌlới dú pay ꞌmá#đảy, ꞌcọ ꞌsướng ꞌsán ꞌcốn nẳng cuông ꞌpứng chảu đảy ꞌchang bắc ꞌvạu#ꞌva:
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Chảu Pua ꞌPhạ pẳn ló ꞌcốn ꞌháu ók#ꞌmá, ꞌháu ꞌcọ báu#ꞌchọ ꞌtứ#ꞌva ꞌTan chảu pên ꞌsướng ꞌngớn#ꞌcắm, tón đán phủ pên ꞌchang ꞌdệt hún ꞌhang ꞌcuột pẳn ꞌdệt hún ꞌthớn théng khửn ꞌvạy vảy#ꞌsớ.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 ꞌMưa pang#cón, ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌháu báu#ꞌhế ꞌhụ#ꞌhọt, báu#ꞌhế ngắm#thơng, ꞌTan chảu ꞌcọ báu#ngắm ꞌquám săng hảư#ꞌháu. ꞌKhạy ꞌnị ꞌTan chảu bók hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá, ꞌtua ꞌchu#bón, piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng#phít,
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 ꞌpưa#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌmự#ꞌnưng#ꞌvạy, ꞌchí hảư phủ ꞌTan chảu téng ꞌmá sét ꞌván ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum ꞌtoi ꞌluống#ꞌmen. ꞌTan chảu chắng ꞌdệt mai au phủ ꞌnị tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌvạy pên chứng hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌhụ hên#ꞌva phủ ꞌnị pên phủ ꞌchí ꞌmá sét#ꞌván.”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Mốt ꞌcốn téng bản đa ꞌmướng đảy ꞌnghín ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk tai pay ꞌlẹo ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌSán ꞌcốn ꞌvạu siết suôi#ꞌtan. ꞌSán ꞌcốn lỏ#ꞌva, ꞌtưa nả é ꞌphắng ꞌtan ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌnặn#máư.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 ꞌLẹo ꞌtan Pôn chắng ók pay sia mốt#sau.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Hák ꞌmí kỉ ꞌcốn đảy ꞌmá ꞌhuôm ꞌtáng#ꞌtan, sau ꞌcọ ꞌdiến au chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Cuông ꞌpứng ꞌcốn#ꞌchưa, ꞌmí ꞌtan Đi‑ô‑ꞌni‑ꞌsi‑ô pên phủ#ꞌnưng nẳng mốt ꞌcốn ꞌván ꞌviạk#ꞌnặn. ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí phủ ꞌnhính#ꞌnưng ꞌchư Đa‑ꞌma‑ꞌli cắp phủ ứn ꞌcọ au căn ꞌmá#ꞌchưa.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.