Atos 22
Plang (BLR) vs NVT
1 “Ecˊawngˊ maeeˊ aˊkuiingˊ naˊ peˊ, hk'oˊ peˊ leuceng leukahˊ kaw uiˊ lahˊ naˊ.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Yam mhawngˊ ce lahˊ eun leukahˊ Arameˊ naˊ ce ditˊti yenˊ. Hawcˊ koˊ, Pawˊlu eun lahˊ a,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Meuh uiˊ peue Yuˊda keutˊ nang veng Tarsasˊ kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ, daecti uiˊ keuting nang veng Yeruˊsalaem aenˊ na. Uiˊ meuh luksicˊ eun Gamalelaˊ. Uiˊ pun ri rin leukahˊ ritroe ce aˊtaˊ aˊya eˊ naˊ meulamlam ri. Uiˊ ku hpumˊ hukˊ hk'aˊnaee Peucawoˊ Eun seunˊ buih hpumˊ hukˊ peˊ seunyaenˊ naˊ yeut.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Uiˊ tawn keunhapˊ peue hotˊ ‘hk'aˊ ka ritroe aenˊ’ ce rot ri toh uiˊ ce. Uiˊ mheutˊ ri seueˊ beunˊ me naˊ ce nang htawngˊ.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Saecˊ meuh peue jhawpˊ rit keuting maeeˊ muk peue tawsˊ kanˊ naˊ kaw ce cang meuh saˊhkiˊ uiˊ naˊ. Uiˊ yeuh a rot ri heulˊ hk'oˊ uiˊ lai ri ce punta kaw uiˊ heulˊ tuilˊ a ri ecˊawngˊ ce kuˊ utˊ nang veng Damasˊkasˊ naˊ ce. Hawcˊ koˊ, punta kaw uiˊ mheutˊ peue awnˊ ce meuh peue htawngˊ ingˊ ciyang ce nang veng Yeruˊsalaem naˊ, uiˊ heulˊ nang veng Damasˊkasˊ naˊ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Yam peunnyi keuting yam kaw uiˊ hk'awsˊ rot nang veng Damasˊkasˊ naˊ, a keulawnˊ kueˊ kuˊ cengˊ reng nyawkˊ lih neum pang maoˊ naˊ. A htawngˊ uiˊ rop.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Uiˊ cungˊkus pang keuteˊ naˊ, uiˊ pun ri mhawngˊ sengˊ naˊ lahˊ ka ri uiˊ, ‘Sawˊlu, Sawˊlu, a ciˊ meuh kop keunhawˊ mi vaeeˊ keunhapˊ Uiˊ?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Uiˊ mhaingˊ, ‘Cawoˊ, Mi ciˊ meuh aˊnhawˊ?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Peue hotˊ uiˊ naˊ ce saecˊ nyu kuˊ cengˊ awnˊ a naˊ, daecti ce hkuinˊ mhawngˊ leukahˊ lahˊ ri ri uiˊ naˊ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Uiˊ mhaingˊ Eun, ‘Cawoˊ, uiˊ ciˊ kaw htukˊ ri yeuh saˊnhawˊ?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Kopti kuˊ cengˊ awnˊ yeuh ka ngaiˊ uiˊ fecˊ naˊ, peue hotˊ uiˊ naˊ ce teukˊ tiˊ uiˊ naˊ ingˊ nang veng Damasˊkasˊ naˊ.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 A kueˊ peue muis Ananiˊ ti peue eun ingˊ ri uiˊ. Eun meuh peue reng hk'aˊnaee leukahˊ ritroe naˊ. Peue Yuˊda utˊ tehˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce yumyamˊ eun nyawkˊ.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Eun cawng keunam uiˊ naˊ, eun lahˊ, ‘Awngˊ uiˊ Sawˊlu, tang cang nyu hk'aˊ ri reuˊ.’ Yam awnˊ na, uiˊ ku cang nyu eun.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Hawcˊ koˊ, eun lahˊ, ‘Peucawoˊ Eun aˊtaˊ aˊya eˊ naˊ leuk Eun ri ti mi. Eun kah mi yawng alo ri naˊ, kah mi pun ri nyu hk'aˊ leupaws seumeuˊ naˊ maeeˊ kah mi pun ri mhawngˊ leukahˊ lih neum moeng ri naˊ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Mi kaw pun ri meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ pun Heun nanggalˊ peue gawmˊeucˊ ri kuˊ pun mi ri nyu mhawngˊ naˊ ce.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Maetˊmaenˊ mi ciˊ kawnˊ koˊ keunhawˊ? Kuhˊ rap ri ti hk'aˊ cumˊ saicˊ ri tec mapˊ mi naˊ gawmˊeucˊ ri klawng muis Eun naˊ reuˊ.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Yam keutah uiˊ ingˊ rot nang veng Yeruˊsalaem uiˊ buih hk'oˊ munˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ, uiˊ pun ri nyu limit.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Uiˊ nyu Peucawoˊ lahˊ Eun, ‘Vaeevaee, keulawnˊ puc mi heulˊ hk'aiˊ veng Yeruˊsalaem naˊ reuˊ. Kopti kuˊ hkamˊ mi saˊhkiˊ lawng Uiˊ naˊ, peue aenˊ kaw ce unˊ rap ri ti a.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Uiˊ topˊ a, ‘Cawoˊ, peue aenˊ yawng ce lawng heulˊ uiˊ ri saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ, punta kaw uiˊ seueˊ peue yumˊ Mi naˊ ce nang htawngˊ maeeˊ taˊfaetˊ ce naˊ.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Yam yeuh ce nhamˊ eun Satehpan kuˊ meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ Mi naˊ peucˊ naˊ, uiˊ ku cawng keunam ce. Kuˊ yeuh ce naˊ a ku htukˊ hpumˊ uiˊ. Uiˊ koˊ hk'eung ce peue toh eun naˊ ce.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Hawcˊ koˊ, Peucawoˊ Eun lahˊ a ri uiˊ, ‘Heulˊ reuˊ, kaw uiˊ cusˊ mi heulˊ vang seungai ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Yam leuceng ce leukahˊ eun Pawˊlu naˊ rot ri leukahˊ aenˊ a naˊ, ce klawng ri lahˊ lawsˊ a, “Ti ri tec eun hk'aiˊ pang bhenˊ keuteˊ naˊ reuˊ, peue yeuhkoˊ naˊ unˊ kuingˊ eun ri aˊyu imˊ.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Yam buih taˊulˊ ce naˊ, ce hpuicˊ hk'o ri kupˊ ri puinˊ keuteˊ naˊ hukˊ angˊkatˊ naˊ,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 poˊ suikˊ keuting naˊ eun kah ce va Pawˊlu eun hukˊ lec nang tawp naˊ. Eun kah ce taˊfaetˊ eun ri muˊ, mhaingˊ eun a ciˊ meuh kop keunhawˊ, peue vaeeˊ klawng ri lahˊ kuˊ yeuhkoˊ ri heun.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Yam mawt ce ri kaw taˊfaetˊ eun naˊ, Pawˊlu eun mhaingˊ poˊ suikˊ cawng keunam ri naˊ eun, “Peue Roˊma naˊ eun ciˊ kleucˊ unˊ kleucˊ unˊ nang tawsˊ aˊmu ka taˊfaetˊ eun naˊ, cawpˊ a ritroe ka aw?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Yam poˊ suikˊ naˊ mhawngˊ eun leukahˊ awnˊ a naˊ, eun heulˊ ris a ri poˊ suikˊ keuting naˊ eun. Mhaingˊ eun, “Mi ciˊ kuit ri kaw yeuh saˊnhawˊ? Peue aenˊ meuh eun peue Roˊma.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Poˊ suikˊ keuting naˊ eun ingˊ mhaingˊ Pawˊlu eun, “Meuh mi peue Roˊma aw? Lahˊ uiˊ mhawngˊ a reuˊ.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Poˊ suikˊ keuting naˊ eun lahˊ, “Punta kaw uiˊ pun ri meuh peue Roˊma naˊ, pun uiˊ ri seueˊ leumuil heunˊ.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Peue kaw caet mhaingˊ eun naˊ ce keulawnˊ pucti heulˊ. Saecˊ meuh poˊ suikˊ keuting naˊ kopti pun eun ri kah ce mawt Pawˊlu kuˊ meuh peue Roˊma naˊ eun ri muˊ lhecˊ naˊ, eun ku tokˊseupa.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, poˊ suikˊ keuting naˊ eun ploeˊ Pawˊlu eun. Kopti sumˊ yawng eun a ciˊ meuh kop keunhawˊ, peue Yuˊda naˊ ce vaeeˊ tangˊ aˊmu hk'aˊpang Pawˊlu eun naˊ, eun klawng peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce maeeˊ muk peue hk'om kanˊ naˊ ce hk'om puri. Hawcˊ koˊ, eun kah ce uinˊ Pawˊlu eun cawng nanggalˊ ce peue hk'om kanˊ naˊ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.