Atos 22
Plang (BLR) vs ARIB
1 “Ecˊawngˊ maeeˊ aˊkuiingˊ naˊ peˊ, hk'oˊ peˊ leuceng leukahˊ kaw uiˊ lahˊ naˊ.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Yam mhawngˊ ce lahˊ eun leukahˊ Arameˊ naˊ ce ditˊti yenˊ. Hawcˊ koˊ, Pawˊlu eun lahˊ a,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Meuh uiˊ peue Yuˊda keutˊ nang veng Tarsasˊ kuingˊ Siˊliˊsiˊ naˊ, daecti uiˊ keuting nang veng Yeruˊsalaem aenˊ na. Uiˊ meuh luksicˊ eun Gamalelaˊ. Uiˊ pun ri rin leukahˊ ritroe ce aˊtaˊ aˊya eˊ naˊ meulamlam ri. Uiˊ ku hpumˊ hukˊ hk'aˊnaee Peucawoˊ Eun seunˊ buih hpumˊ hukˊ peˊ seunyaenˊ naˊ yeut.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Uiˊ tawn keunhapˊ peue hotˊ ‘hk'aˊ ka ritroe aenˊ’ ce rot ri toh uiˊ ce. Uiˊ mheutˊ ri seueˊ beunˊ me naˊ ce nang htawngˊ.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Saecˊ meuh peue jhawpˊ rit keuting maeeˊ muk peue tawsˊ kanˊ naˊ kaw ce cang meuh saˊhkiˊ uiˊ naˊ. Uiˊ yeuh a rot ri heulˊ hk'oˊ uiˊ lai ri ce punta kaw uiˊ heulˊ tuilˊ a ri ecˊawngˊ ce kuˊ utˊ nang veng Damasˊkasˊ naˊ ce. Hawcˊ koˊ, punta kaw uiˊ mheutˊ peue awnˊ ce meuh peue htawngˊ ingˊ ciyang ce nang veng Yeruˊsalaem naˊ, uiˊ heulˊ nang veng Damasˊkasˊ naˊ.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Yam peunnyi keuting yam kaw uiˊ hk'awsˊ rot nang veng Damasˊkasˊ naˊ, a keulawnˊ kueˊ kuˊ cengˊ reng nyawkˊ lih neum pang maoˊ naˊ. A htawngˊ uiˊ rop.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Uiˊ cungˊkus pang keuteˊ naˊ, uiˊ pun ri mhawngˊ sengˊ naˊ lahˊ ka ri uiˊ, ‘Sawˊlu, Sawˊlu, a ciˊ meuh kop keunhawˊ mi vaeeˊ keunhapˊ Uiˊ?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Uiˊ mhaingˊ, ‘Cawoˊ, Mi ciˊ meuh aˊnhawˊ?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Peue hotˊ uiˊ naˊ ce saecˊ nyu kuˊ cengˊ awnˊ a naˊ, daecti ce hkuinˊ mhawngˊ leukahˊ lahˊ ri ri uiˊ naˊ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Uiˊ mhaingˊ Eun, ‘Cawoˊ, uiˊ ciˊ kaw htukˊ ri yeuh saˊnhawˊ?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kopti kuˊ cengˊ awnˊ yeuh ka ngaiˊ uiˊ fecˊ naˊ, peue hotˊ uiˊ naˊ ce teukˊ tiˊ uiˊ naˊ ingˊ nang veng Damasˊkasˊ naˊ.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 A kueˊ peue muis Ananiˊ ti peue eun ingˊ ri uiˊ. Eun meuh peue reng hk'aˊnaee leukahˊ ritroe naˊ. Peue Yuˊda utˊ tehˊ naˊ ce gawmˊeucˊ ce yumyamˊ eun nyawkˊ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Eun cawng keunam uiˊ naˊ, eun lahˊ, ‘Awngˊ uiˊ Sawˊlu, tang cang nyu hk'aˊ ri reuˊ.’ Yam awnˊ na, uiˊ ku cang nyu eun.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Hawcˊ koˊ, eun lahˊ, ‘Peucawoˊ Eun aˊtaˊ aˊya eˊ naˊ leuk Eun ri ti mi. Eun kah mi yawng alo ri naˊ, kah mi pun ri nyu hk'aˊ leupaws seumeuˊ naˊ maeeˊ kah mi pun ri mhawngˊ leukahˊ lih neum moeng ri naˊ.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Mi kaw pun ri meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ pun Heun nanggalˊ peue gawmˊeucˊ ri kuˊ pun mi ri nyu mhawngˊ naˊ ce.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Maetˊmaenˊ mi ciˊ kawnˊ koˊ keunhawˊ? Kuhˊ rap ri ti hk'aˊ cumˊ saicˊ ri tec mapˊ mi naˊ gawmˊeucˊ ri klawng muis Eun naˊ reuˊ.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Yam keutah uiˊ ingˊ rot nang veng Yeruˊsalaem uiˊ buih hk'oˊ munˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ, uiˊ pun ri nyu limit.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Uiˊ nyu Peucawoˊ lahˊ Eun, ‘Vaeevaee, keulawnˊ puc mi heulˊ hk'aiˊ veng Yeruˊsalaem naˊ reuˊ. Kopti kuˊ hkamˊ mi saˊhkiˊ lawng Uiˊ naˊ, peue aenˊ kaw ce unˊ rap ri ti a.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Uiˊ topˊ a, ‘Cawoˊ, peue aenˊ yawng ce lawng heulˊ uiˊ ri saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ ti duihˊ hawcˊ ti duihˊ, punta kaw uiˊ seueˊ peue yumˊ Mi naˊ ce nang htawngˊ maeeˊ taˊfaetˊ ce naˊ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Yam yeuh ce nhamˊ eun Satehpan kuˊ meuh nang hkamˊ saˊhkiˊ Mi naˊ peucˊ naˊ, uiˊ ku cawng keunam ce. Kuˊ yeuh ce naˊ a ku htukˊ hpumˊ uiˊ. Uiˊ koˊ hk'eung ce peue toh eun naˊ ce.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Hawcˊ koˊ, Peucawoˊ Eun lahˊ a ri uiˊ, ‘Heulˊ reuˊ, kaw uiˊ cusˊ mi heulˊ vang seungai ri peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda naˊ ce.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Yam leuceng ce leukahˊ eun Pawˊlu naˊ rot ri leukahˊ aenˊ a naˊ, ce klawng ri lahˊ lawsˊ a, “Ti ri tec eun hk'aiˊ pang bhenˊ keuteˊ naˊ reuˊ, peue yeuhkoˊ naˊ unˊ kuingˊ eun ri aˊyu imˊ.”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Yam buih taˊulˊ ce naˊ, ce hpuicˊ hk'o ri kupˊ ri puinˊ keuteˊ naˊ hukˊ angˊkatˊ naˊ,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 poˊ suikˊ keuting naˊ eun kah ce va Pawˊlu eun hukˊ lec nang tawp naˊ. Eun kah ce taˊfaetˊ eun ri muˊ, mhaingˊ eun a ciˊ meuh kop keunhawˊ, peue vaeeˊ klawng ri lahˊ kuˊ yeuhkoˊ ri heun.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Yam mawt ce ri kaw taˊfaetˊ eun naˊ, Pawˊlu eun mhaingˊ poˊ suikˊ cawng keunam ri naˊ eun, “Peue Roˊma naˊ eun ciˊ kleucˊ unˊ kleucˊ unˊ nang tawsˊ aˊmu ka taˊfaetˊ eun naˊ, cawpˊ a ritroe ka aw?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Yam poˊ suikˊ naˊ mhawngˊ eun leukahˊ awnˊ a naˊ, eun heulˊ ris a ri poˊ suikˊ keuting naˊ eun. Mhaingˊ eun, “Mi ciˊ kuit ri kaw yeuh saˊnhawˊ? Peue aenˊ meuh eun peue Roˊma.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Poˊ suikˊ keuting naˊ eun ingˊ mhaingˊ Pawˊlu eun, “Meuh mi peue Roˊma aw? Lahˊ uiˊ mhawngˊ a reuˊ.”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Poˊ suikˊ keuting naˊ eun lahˊ, “Punta kaw uiˊ pun ri meuh peue Roˊma naˊ, pun uiˊ ri seueˊ leumuil heunˊ.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Peue kaw caet mhaingˊ eun naˊ ce keulawnˊ pucti heulˊ. Saecˊ meuh poˊ suikˊ keuting naˊ kopti pun eun ri kah ce mawt Pawˊlu kuˊ meuh peue Roˊma naˊ eun ri muˊ lhecˊ naˊ, eun ku tokˊseupa.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi, poˊ suikˊ keuting naˊ eun ploeˊ Pawˊlu eun. Kopti sumˊ yawng eun a ciˊ meuh kop keunhawˊ, peue Yuˊda naˊ ce vaeeˊ tangˊ aˊmu hk'aˊpang Pawˊlu eun naˊ, eun klawng peue jhawpˊ rit keuting naˊ ce maeeˊ muk peue hk'om kanˊ naˊ ce hk'om puri. Hawcˊ koˊ, eun kah ce uinˊ Pawˊlu eun cawng nanggalˊ ce peue hk'om kanˊ naˊ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.