Marcos 7

Naꞌ Markus (BKX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nmuiꞌ atoni anoinaꞌ Farisi puukn es, nok kulu akama sin fafauk neem naꞌko Jerusalem he naꞌeuk nok Jesus.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 — ausente —
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 — ausente —
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 — ausente —
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 — ausente —
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 — ausente —
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 — ausente —
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 — ausente —
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 — ausente —
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Un-unuꞌ naꞌi Moijes natoon nalali Uisneno in aplenat be nak, ‘Hit musti taꞌbees teu hit enaꞌ-amaꞌ sin.’ Ma es antein mnak, ‘Kalu atoni es naꞌakan in enaꞌ-amaꞌ, in musti mahukuꞌ ma maꞌmateꞌ.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Nane fun, Au ꞌutoon ꞌulail ꞌak, hi maikoit milail Uisneno In aꞌlomin, he hi mseek meik plenat feꞌu. Nmuiꞌ plenat namfau es hi mseke mani be.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Oke te, Jesus noꞌen atoni bian mbinuk nane nak, “Mitniin lek-leok, henati hi mihiin.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Saaꞌ leꞌ es antaam neu taik, nane ka mahaiꞌnisit fa neu atoni. Mes saaꞌ leꞌ es ampoi naꞌko taik, nane es haiꞌniis atoni.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Sikau es malukeꞌ, mneen lek-leok!”]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin nnaon nasaitan atoni nane kin, he ntaam neu uum jes. Ma In asium-noinaꞌ sin ntoit laes letaꞌ nane in aꞌnaon.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 — ausente —
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Saaꞌ leꞌ es ampoi naꞌko atoni in nekan, nane es neik naꞌkotoꞌ niꞌ atoni, tala Uisneno maiꞌniis ne, ma ka nloem fa nabua nok ne.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Lasi amleꞌut namfau leꞌ mpoi naꞌko atoni in nekan! Namnees on leꞌ: naneꞌop amleꞌut, lasi lahi, lais bakan, lasi naꞌmaet atoni,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 lais paluꞌ, naleꞌun atoni, putal atoni, sinmakat, maneek-nanan, naꞌuab naꞌleꞌuf atoni, anteol, ka maꞌnoinaꞌ, ma naꞌnaak faut.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Aleꞌ ok-okeꞌ leꞌ amleꞌut nane, mpoi naꞌko atoni in nekan. Nane esan neik naleuꞌ ne. Uisneno maiꞌniis ne msat.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Nalali te, Jesus sin nasaitan bale nane, he nnaon neu koot es, kanan Tirus. Nnaon ntenuk nane, sin ntaam neu uum jes, fun Jesus ka nloem fa atoni nahiin nak In es nane. Mes In ka nabeiꞌ fa he In naꞌkoloꞌ In aon.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 — ausente —
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 — ausente —
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Mes Jesus naꞌuab laes polin mnak, “Liꞌanaꞌ sin musti naah nahunun feꞌ, he niꞌ npolin maak nesif nane neu asu.” [Ma nok laes polin, Jesus musti namnau In atoni Jahudi sin feꞌ, he niꞌ namnau atoni bian.]
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Mes bifeel nane natae mnak, “Namneo, Amaꞌ! Mes asu nane, in es meij aa nupun. In naah maklapuf msat leꞌ anmouf naꞌko liꞌanaꞌ in pikaꞌ lulun.” [In aꞌnaonaꞌ nak, olas liꞌanaꞌ sin nanahan, asu nabeiꞌ naah amsat. Masti Jesus namnau In atoin in, mes In musti namnau atoni bian msat.]
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Nneen on nane te, Jesus natoon mnak, “Haaa! Enaꞌ, ho muꞌuab amtoom! Es on nane, enaꞌ ho mnao mfain nai, fun pah-tuaf nane mpoi nalail naꞌko ho aan feto be.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Nalali te, bifeel nane nnao nfain. Ntee in ume, in aan feto nane ntuup anfiin. Ma pah-tuaf nane mpoi jen.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Nalali te, Jesus sin nnaon nasaitan koot Tirus, nnaon mbi koot Sidon natuin tasi ninen. Naꞌko nane, sin nnaon piut neu nifu ꞌnaek Galilea. Oke te, sin nnaon mbi baal es nok koot boꞌes, leꞌ sin anteek ee nak, ‘Dekapolis’.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Mbi nane, nmuiꞌ atoni es nmoon ma ntonoꞌ. In aok-biak in nok ne nnao neu Jesus. Sin ntoit he Jesus ntao In aꞌniman neu in aꞌnakan, ma he naleok ee.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ma Jesus nasaitan toob amfaut in nane he nnao nmees nok atoni nane. Jesus ntao In ꞌniman fuan neu atoni nane in luken nua sin. Oke te, In npulan hape neu In ꞌniman fuan, ma nlaab atoni nane in maan.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Jesus nfuat on neno tunan, ma nheel asnasan amenat, oke te nlelu mnak, “Efata”, (in aꞌnaonaꞌ nak, “Mutfei nai!”)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 In naꞌuab on nane haa, ma atoni nane in luken natsoi nain. Atoni in maan leꞌ maꞌtaniꞌ nane, maluel nain, tal antee in naꞌuab alekot-alekot.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Nalali te, sin nua sin nnaon nfain neu atoin amfaut in. Jesus naꞌekaꞌ sin nak, “Mneen, he! Hi kaisa mitoon atoni bian mak, Au ꞌesa ꞌuleko atoni ije.” Masti Jesus npaaꞌ sin maꞌtaniꞌ, sin ka naꞌebok fa, mes natoon ambi mee-mee.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Atoni-atoni leꞌ nnenan molok nane, sin namkakan. Sin mantonin mnak, “Atoni ije, lo-esan! Atoni ije, nmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ nabeiꞌ naleok okeꞌ. Atonoꞌ nabeiꞌ nneen. Ma amonot nabeiꞌ namolok.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.