Marcos 5
Naꞌ Markus (BKX) vs VC
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ntenuk nifu ꞌnaek Galilea in panin, mbi baal jes, kanan Garasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 — ausente —
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 — ausente —
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 — ausente —
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ma Jesus ntoti mnak, “Ho kaanm ii, sikau?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nalali te, pah-tuaf in nmoeꞌ atoni nane in fefan henati ntoit Jesus, he kaisan nliuꞌ sin mpoin naꞌko bale nane.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Leꞌ ka nakloꞌo fa naꞌko bale nane, anmuiꞌ tuaf ampaon faifn aa puka ꞌnaek es. Faifn ini, on leꞌ he ntee tipuꞌ nifun nua. Sin namin amnahat mbi ꞌnuꞌaf abnapan.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Nalali te, pah-tuaf in ntoit Jesus mnak, “Mleul kai he mnao mtaam meu fafi nae kin.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Nneen on nane te, Jesus anloem. Ma pah-tuafin nane, naen ampoi naꞌko atoni nane, ma nnaon ntaam neu fafin. Ma leꞌ fafi nifun nua nane, sin naen nasiit-bokan. Ma sin nsikaꞌ-noloꞌ antaam neu nifu naan, ma sin ok-okeꞌ leem anmaten mbi nane.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Olas atoni leꞌ apao fafi sin nail niit on nane te, sin ok-okeꞌ namtaun nmaten. Oke te, sin naenan nnaon natoon toob mbi kuan-kuan mbi nane. Ma atoni namfau mpoi neem, ma nnaon nail saaꞌn aa es anbool.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Sin neem naꞌeuk nok Jesus, ma sin napeen niit atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, ntook mbi nane. In neekn aa naleko ee, ma in natai nalail bael abtais ee. Niit on nane te, atoni sin ok-okeꞌ namtaun, fun sin nahiin nak, atoni sikau es leꞌ nabeiꞌ nliuꞌ napoin pah-tuaf naꞌko atoni nane, in maneꞌo-maneꞌo atoni lo-manenuꞌ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Oke te, sin ok-okeꞌ mantonin mnak, “Hai miit meik hai maatm ini, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan, naleko ee. Ma hai miit faifn aa maneꞌo-maneꞌo leem anmaten.”
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ma toob naꞌko kuan-kuan antoit Jesus he nfeen nnao nasaitan sin bale.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Olas Jesus he nsae neu beor aa nanan, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, neem antoit Jesus he in nok amsat.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Mes Jesus ka nloim fa. In naꞌuab mnak, “Naleko nneis, ho mnao mfain mutonan ho biak in ok-okeꞌ, saaꞌn aa leꞌ es Uisneno nmoeꞌ nalali neu ko. Ma mutoon mak Uisneno nneek niis ko.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Nalali te, atoni nane nnao nfain, he nnao nafuun pah es anmuiꞌ koot boꞌes, es leꞌ sin nteek ee nak, ‘Dekapolis’. In anꞌeut nani leꞌ saaꞌ es Jesus anmoeꞌ nalali neu ne. Atoni ok-okeꞌ leꞌ nneen in uab nane, sin namkakan nmaten mnak, “Namneo, he!”
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nalali te, Jesus sin nlaak anfanin neu nifu ꞌnaek in panin bian. Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau neman ntool naan Ee.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Mbi nane, nmuiꞌ tuaf es, in kanan, ꞌnaef Jairo. In leꞌ nane, aꞌnakaf neu uim onen mbi kuan nane. Olas nane napeen niit Jesus, ma in nleuꞌ-tuuꞌ mbi In matan.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ntoti mnak, “Koi, usiꞌ! Au aan feto in feꞌ naan toon boꞌes am nua, nameen he nmate. Ho maen oum feꞌ, he mulekoꞌ maan kau beꞌ.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ma Jesus natuin Jairo nnaon neu in ume.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mbi toob amfaut sin soonk ini, anmuiꞌ bifeel es, es leꞌ in fun neneem ka nasnaas fa toon boꞌes am nua ben.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 In loit ma in aꞌmaus ok-okeꞌ nalail sine, he mbaen amalot. Mes ka nmuiꞌ fa meseꞌ he naleko ee. Mes in menas nane, nfoe piut.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 — ausente —
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Pas olas nane, Jesus natniin anmuiꞌ maꞌtanin anpoin naꞌko In aon. In niik on kotin, ma niit toob namfau mbi In kotin. Oke te, In antoti mnak, “Sikau es ankais Au sabalu?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 In asium-noinaꞌ sin natae mnak, “Amaꞌ, Ho mail kuum! Atoni namfau on ii es anmabeꞌun. Nasaaꞌ Ho mtoit mak, ‘Sikau es ankais Au sabalu?!’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Mes Jesus nail nateef, he naim leꞌ alelo sikau es ankasi.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Olas bifeel nane nneen Jesus ntoit on nane te, in namtau. Nalali te, in nleuꞌ-tuuꞌ mbi Jesus In matan, ma nmanaok mnak, “Amaꞌ. Au leꞌ es aꞌkais Ho sabalu.”
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ma Jesus natae le mnak, “Fun enaꞌ maneꞌo-maneꞌo mpalsai meu Kau, ho muleok mulali ee. Ma ho mnao mfain mok neek amlilat.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Jesus feꞌ naꞌuab on nane te, nmuiꞌ amnemat naꞌko ꞌnaef Jairo in ume, natoon am nak, “Akoi! Liꞌaan feto nmate! Kaisa muhaeb mtein Kulu ii nai. Amaꞌ naleko nneis, kaisa mnao nai.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Mes Jesus ka ntoe naan fa atoni nane in molok. Ma In naꞌuab neu ꞌnaef Jairo nak, “Ho kaisa mumtau, he! Mpalsai meubah Uisneno.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Oke te, Jairo nok Jesus nnaon nasaitan In asium-noinaꞌ bian. Mes In nnao noba haa Pedru, Yakobus, ma nok Joao, sin nnaon piut.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Olas sin nteen ꞌnaef Jairo in ume, sin niit atoni namfau bataisiubꞌ in, ma sin nkambain naheel okan.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Jesus ntaam neu ume naan. Ma In antoit sin am nak, “Anasaaꞌ te hi mtaisibu meu kaet? Liꞌana ije, in ka nmatef. Mes ije, in antuup kuun.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Sin nneen Jesus namolok on nane te, sin ok-okeꞌ maens Ee.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ma Jesus nhuuk liꞌana nane in aꞌniman, oke te, In namolok neu ne neik sin lasi Aram mnak, “Talita kum!” (In aꞌnaonaꞌ nak, “Aan feto! Mfeen nai!”)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 — ausente —
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 — ausente —
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.