Marcos 5

Naꞌ Markus (BKX) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ntenuk nifu ꞌnaek Galilea in panin, mbi baal jes, kanan Garasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ma Jesus ntoti mnak, “Ho kaanm ii, sikau?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nalali te, pah-tuaf in nmoeꞌ atoni nane in fefan henati ntoit Jesus, he kaisan nliuꞌ sin mpoin naꞌko bale nane.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Leꞌ ka nakloꞌo fa naꞌko bale nane, anmuiꞌ tuaf ampaon faifn aa puka ꞌnaek es. Faifn ini, on leꞌ he ntee tipuꞌ nifun nua. Sin namin amnahat mbi ꞌnuꞌaf abnapan.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Nalali te, pah-tuaf in ntoit Jesus mnak, “Mleul kai he mnao mtaam meu fafi nae kin.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nneen on nane te, Jesus anloem. Ma pah-tuafin nane, naen ampoi naꞌko atoni nane, ma nnaon ntaam neu fafin. Ma leꞌ fafi nifun nua nane, sin naen nasiit-bokan. Ma sin nsikaꞌ-noloꞌ antaam neu nifu naan, ma sin ok-okeꞌ leem anmaten mbi nane.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Olas atoni leꞌ apao fafi sin nail niit on nane te, sin ok-okeꞌ namtaun nmaten. Oke te, sin naenan nnaon natoon toob mbi kuan-kuan mbi nane. Ma atoni namfau mpoi neem, ma nnaon nail saaꞌn aa es anbool.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Sin neem naꞌeuk nok Jesus, ma sin napeen niit atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, ntook mbi nane. In neekn aa naleko ee, ma in natai nalail bael abtais ee. Niit on nane te, atoni sin ok-okeꞌ namtaun, fun sin nahiin nak, atoni sikau es leꞌ nabeiꞌ nliuꞌ napoin pah-tuaf naꞌko atoni nane, in maneꞌo-maneꞌo atoni lo-manenuꞌ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Oke te, sin ok-okeꞌ mantonin mnak, “Hai miit meik hai maatm ini, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan, naleko ee. Ma hai miit faifn aa maneꞌo-maneꞌo leem anmaten.”
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ma toob naꞌko kuan-kuan antoit Jesus he nfeen nnao nasaitan sin bale.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Olas Jesus he nsae neu beor aa nanan, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, neem antoit Jesus he in nok amsat.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mes Jesus ka nloim fa. In naꞌuab mnak, “Naleko nneis, ho mnao mfain mutonan ho biak in ok-okeꞌ, saaꞌn aa leꞌ es Uisneno nmoeꞌ nalali neu ko. Ma mutoon mak Uisneno nneek niis ko.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nalali te, atoni nane nnao nfain, he nnao nafuun pah es anmuiꞌ koot boꞌes, es leꞌ sin nteek ee nak, ‘Dekapolis’. In anꞌeut nani leꞌ saaꞌ es Jesus anmoeꞌ nalali neu ne. Atoni ok-okeꞌ leꞌ nneen in uab nane, sin namkakan nmaten mnak, “Namneo, he!”
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nalali te, Jesus sin nlaak anfanin neu nifu ꞌnaek in panin bian. Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau neman ntool naan Ee.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mbi nane, nmuiꞌ tuaf es, in kanan, ꞌnaef Jairo. In leꞌ nane, aꞌnakaf neu uim onen mbi kuan nane. Olas nane napeen niit Jesus, ma in nleuꞌ-tuuꞌ mbi In matan.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ntoti mnak, “Koi, usiꞌ! Au aan feto in feꞌ naan toon boꞌes am nua, nameen he nmate. Ho maen oum feꞌ, he mulekoꞌ maan kau beꞌ.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ma Jesus natuin Jairo nnaon neu in ume.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mbi toob amfaut sin soonk ini, anmuiꞌ bifeel es, es leꞌ in fun neneem ka nasnaas fa toon boꞌes am nua ben.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 In loit ma in aꞌmaus ok-okeꞌ nalail sine, he mbaen amalot. Mes ka nmuiꞌ fa meseꞌ he naleko ee. Mes in menas nane, nfoe piut.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 — ausente —
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Pas olas nane, Jesus natniin anmuiꞌ maꞌtanin anpoin naꞌko In aon. In niik on kotin, ma niit toob namfau mbi In kotin. Oke te, In antoti mnak, “Sikau es ankais Au sabalu?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 In asium-noinaꞌ sin natae mnak, “Amaꞌ, Ho mail kuum! Atoni namfau on ii es anmabeꞌun. Nasaaꞌ Ho mtoit mak, ‘Sikau es ankais Au sabalu?!’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Mes Jesus nail nateef, he naim leꞌ alelo sikau es ankasi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Olas bifeel nane nneen Jesus ntoit on nane te, in namtau. Nalali te, in nleuꞌ-tuuꞌ mbi Jesus In matan, ma nmanaok mnak, “Amaꞌ. Au leꞌ es aꞌkais Ho sabalu.”
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ma Jesus natae le mnak, “Fun enaꞌ maneꞌo-maneꞌo mpalsai meu Kau, ho muleok mulali ee. Ma ho mnao mfain mok neek amlilat.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesus feꞌ naꞌuab on nane te, nmuiꞌ amnemat naꞌko ꞌnaef Jairo in ume, natoon am nak, “Akoi! Liꞌaan feto nmate! Kaisa muhaeb mtein Kulu ii nai. Amaꞌ naleko nneis, kaisa mnao nai.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Mes Jesus ka ntoe naan fa atoni nane in molok. Ma In naꞌuab neu ꞌnaef Jairo nak, “Ho kaisa mumtau, he! Mpalsai meubah Uisneno.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Oke te, Jairo nok Jesus nnaon nasaitan In asium-noinaꞌ bian. Mes In nnao noba haa Pedru, Yakobus, ma nok Joao, sin nnaon piut.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Olas sin nteen ꞌnaef Jairo in ume, sin niit atoni namfau bataisiubꞌ in, ma sin nkambain naheel okan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jesus ntaam neu ume naan. Ma In antoit sin am nak, “Anasaaꞌ te hi mtaisibu meu kaet? Liꞌana ije, in ka nmatef. Mes ije, in antuup kuun.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Sin nneen Jesus namolok on nane te, sin ok-okeꞌ maens Ee.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ma Jesus nhuuk liꞌana nane in aꞌniman, oke te, In namolok neu ne neik sin lasi Aram mnak, “Talita kum!” (In aꞌnaonaꞌ nak, “Aan feto! Mfeen nai!”)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 — ausente —
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.