Marcos 5
Naꞌ Markus (BKX) vs ACF
1 Nalali te, Jesus nok In asium-noinaꞌ sin ntenuk nifu ꞌnaek Galilea in panin, mbi baal jes, kanan Garasa.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 — ausente —
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 — ausente —
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ma Jesus ntoti mnak, “Ho kaanm ii, sikau?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nalali te, pah-tuaf in nmoeꞌ atoni nane in fefan henati ntoit Jesus, he kaisan nliuꞌ sin mpoin naꞌko bale nane.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Leꞌ ka nakloꞌo fa naꞌko bale nane, anmuiꞌ tuaf ampaon faifn aa puka ꞌnaek es. Faifn ini, on leꞌ he ntee tipuꞌ nifun nua. Sin namin amnahat mbi ꞌnuꞌaf abnapan.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nalali te, pah-tuaf in ntoit Jesus mnak, “Mleul kai he mnao mtaam meu fafi nae kin.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nneen on nane te, Jesus anloem. Ma pah-tuafin nane, naen ampoi naꞌko atoni nane, ma nnaon ntaam neu fafin. Ma leꞌ fafi nifun nua nane, sin naen nasiit-bokan. Ma sin nsikaꞌ-noloꞌ antaam neu nifu naan, ma sin ok-okeꞌ leem anmaten mbi nane.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Olas atoni leꞌ apao fafi sin nail niit on nane te, sin ok-okeꞌ namtaun nmaten. Oke te, sin naenan nnaon natoon toob mbi kuan-kuan mbi nane. Ma atoni namfau mpoi neem, ma nnaon nail saaꞌn aa es anbool.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Sin neem naꞌeuk nok Jesus, ma sin napeen niit atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, ntook mbi nane. In neekn aa naleko ee, ma in natai nalail bael abtais ee. Niit on nane te, atoni sin ok-okeꞌ namtaun, fun sin nahiin nak, atoni sikau es leꞌ nabeiꞌ nliuꞌ napoin pah-tuaf naꞌko atoni nane, in maneꞌo-maneꞌo atoni lo-manenuꞌ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Oke te, sin ok-okeꞌ mantonin mnak, “Hai miit meik hai maatm ini, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan, naleko ee. Ma hai miit faifn aa maneꞌo-maneꞌo leem anmaten.”
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ma toob naꞌko kuan-kuan antoit Jesus he nfeen nnao nasaitan sin bale.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Olas Jesus he nsae neu beor aa nanan, atoni leꞌ pah-tuaf amaunut antaam neu in nekan nane, neem antoit Jesus he in nok amsat.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mes Jesus ka nloim fa. In naꞌuab mnak, “Naleko nneis, ho mnao mfain mutonan ho biak in ok-okeꞌ, saaꞌn aa leꞌ es Uisneno nmoeꞌ nalali neu ko. Ma mutoon mak Uisneno nneek niis ko.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nalali te, atoni nane nnao nfain, he nnao nafuun pah es anmuiꞌ koot boꞌes, es leꞌ sin nteek ee nak, ‘Dekapolis’. In anꞌeut nani leꞌ saaꞌ es Jesus anmoeꞌ nalali neu ne. Atoni ok-okeꞌ leꞌ nneen in uab nane, sin namkakan nmaten mnak, “Namneo, he!”
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Nalali te, Jesus sin nlaak anfanin neu nifu ꞌnaek in panin bian. Olas sin nsaon naꞌko beroꞌ, toob namfau neman ntool naan Ee.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mbi nane, nmuiꞌ tuaf es, in kanan, ꞌnaef Jairo. In leꞌ nane, aꞌnakaf neu uim onen mbi kuan nane. Olas nane napeen niit Jesus, ma in nleuꞌ-tuuꞌ mbi In matan.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ntoti mnak, “Koi, usiꞌ! Au aan feto in feꞌ naan toon boꞌes am nua, nameen he nmate. Ho maen oum feꞌ, he mulekoꞌ maan kau beꞌ.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ma Jesus natuin Jairo nnaon neu in ume.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Mbi toob amfaut sin soonk ini, anmuiꞌ bifeel es, es leꞌ in fun neneem ka nasnaas fa toon boꞌes am nua ben.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 In loit ma in aꞌmaus ok-okeꞌ nalail sine, he mbaen amalot. Mes ka nmuiꞌ fa meseꞌ he naleko ee. Mes in menas nane, nfoe piut.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 — ausente —
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Pas olas nane, Jesus natniin anmuiꞌ maꞌtanin anpoin naꞌko In aon. In niik on kotin, ma niit toob namfau mbi In kotin. Oke te, In antoti mnak, “Sikau es ankais Au sabalu?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 In asium-noinaꞌ sin natae mnak, “Amaꞌ, Ho mail kuum! Atoni namfau on ii es anmabeꞌun. Nasaaꞌ Ho mtoit mak, ‘Sikau es ankais Au sabalu?!’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Mes Jesus nail nateef, he naim leꞌ alelo sikau es ankasi.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Olas bifeel nane nneen Jesus ntoit on nane te, in namtau. Nalali te, in nleuꞌ-tuuꞌ mbi Jesus In matan, ma nmanaok mnak, “Amaꞌ. Au leꞌ es aꞌkais Ho sabalu.”
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ma Jesus natae le mnak, “Fun enaꞌ maneꞌo-maneꞌo mpalsai meu Kau, ho muleok mulali ee. Ma ho mnao mfain mok neek amlilat.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Jesus feꞌ naꞌuab on nane te, nmuiꞌ amnemat naꞌko ꞌnaef Jairo in ume, natoon am nak, “Akoi! Liꞌaan feto nmate! Kaisa muhaeb mtein Kulu ii nai. Amaꞌ naleko nneis, kaisa mnao nai.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Mes Jesus ka ntoe naan fa atoni nane in molok. Ma In naꞌuab neu ꞌnaef Jairo nak, “Ho kaisa mumtau, he! Mpalsai meubah Uisneno.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Oke te, Jairo nok Jesus nnaon nasaitan In asium-noinaꞌ bian. Mes In nnao noba haa Pedru, Yakobus, ma nok Joao, sin nnaon piut.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Olas sin nteen ꞌnaef Jairo in ume, sin niit atoni namfau bataisiubꞌ in, ma sin nkambain naheel okan.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jesus ntaam neu ume naan. Ma In antoit sin am nak, “Anasaaꞌ te hi mtaisibu meu kaet? Liꞌana ije, in ka nmatef. Mes ije, in antuup kuun.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Sin nneen Jesus namolok on nane te, sin ok-okeꞌ maens Ee.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ma Jesus nhuuk liꞌana nane in aꞌniman, oke te, In namolok neu ne neik sin lasi Aram mnak, “Talita kum!” (In aꞌnaonaꞌ nak, “Aan feto! Mfeen nai!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 — ausente —
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.