Marcos 11

Naꞌ Markus (BKX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Olas sin nhaumaak koot Jerusalem, sin ntenuk kuan nua, Betfage nok Betania, mbi ꞌnuꞌaf Oliveira in abnapan. Naꞌko nane, Jesus sin mpao nanuk kleꞌo. Nalail, In nsonuꞌ In asium-noinaꞌ sin atoni nua nnaon nahunun.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 In nak, “Hi nua ki mnao mihuun meu leꞌ kuan nae. Olas hi mtaam, lofa hi miit bikaes ‘keledai’ anaꞌ meseꞌ, leꞌ mafutuꞌ ambi nane. Tuaf es feꞌ ka nsae neu ne. Hi mnao mseif ee, ma mheel meki neem neu ii.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Mes kalu nmuiꞌ atoni nabokan ki nak, ‘Anasaaꞌ te hi mseif meik bikase nane?’ Hi mitae mak, ‘Usiꞌ he npake. Kalu npaek nalali, niꞌ hai meki nfain neem.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nalali te, atoin nua in nane nnaon, ma sin niit bikaes aan es leꞌ mafutu mbi ume nesun leꞌ mbi lalan ninen. Ma sin nseif neki he neem neu ne.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Mes nmuiꞌ atoni ahaket mbi nane nabokan sin mnak, “Hoi! Anasaaꞌ te hi mseif atoni in bikase?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Nalail sin natae mnak, “Hai Usiꞌ nloem he npaek je. Kalu npaek nalali, niꞌ hai meki nfain neem.” Ma atoni leꞌ nane kin, sin nafetin he nheel neik bikase nane.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Sin nheel neki nnao neu Jesus. Nalali te, sin napeinit bikaes aneik sin tainusat. Oke te, Jesus ansaeꞌ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Olas sin he ntaam neu koot in nanan, nmuiꞌ atoni namfau sin nait sin bael tainusat, ma nok sin beit anaꞌ, ma naꞌbene neu lalan. Ma bian nnaon nꞌoten peet noꞌo mbi lalan ninen, he sin nabeen neu lalan tnanan. Nane nmoꞌe takaf nak sin nseun Usif Jesus nok neek pules. On leꞌ sin biasa nseun kase ꞌnaek.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ma nmuiꞌ atoni bian nnaon nahunun neu Jesus In matan, ma nmuiꞌ atuinas naꞌko In kotin. Ma sin naꞌbaaꞌ mnak,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Hosana! Hai mpules miꞌnaeb Uisneno!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Olas sin ntenuk koot in nanan, Jesus sin ntaam neu Uisneno In Uim Onen Uuf in kintal. Ma Jesus nail lek-leok nateef bale nane. Mes, fun neem bi nmaeb je, sin nnaon nfanin mbi kuan Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Mbi nok-nok anaꞌ, sin nnaon mpoin naꞌko Betania, he nnaon nfain neu koot Jerusalem. Mes mbi lalan tnanan, Jesus namnaah.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 In napeen niit hau uuf es in anmoni mbi lalan ninen. Atoni biasa neuk in fuan. Ma Jesus nnao nhaumaak hau uuf nane ma he nail nafua, ka aiꞌ kah. Mes olas In ntee haub nane in uun, In ka niit naan fa hau fua es. Fun feꞌ ka ntee in toon he nafuaꞌ. In fa niit sa natuna.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ma Jesus naꞌuab neu haub nane mnak, “Fun ho ka mufua fa he Au ꞌeuk, jadi mulai naꞌko ii, ho lof ka mufua mtein fa neu atoni bian antein!”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Oke te, sin nnaon piut, tal antee Jerusalem, ma Jesus ntaam antein mbi Uisneno In Uim Onen Uuf. Mbi Uim Onen nane in kintal, toob nmoeꞌ nfain Uim Onen nane on pasaꞌ he sin naꞌsaꞌun kool pani leꞌ biasa atoni neik nmoeꞌ neu onen naꞌtuluꞌ. Nail on nane te, Jesus nnao nliuꞌ napoin sin. In isuꞌ-baiꞌ meij-meij leꞌ sin npaken he matukal neik loit. Ma In ntepon naleꞌun bangku-bangku leꞌ sin npaken he naꞌsaꞌu kolo nane.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 In nakain toob ok-okeꞌ he ka nabeiꞌ neik sin baleꞌ nnaon natuin nuk Uim Onen in kintal nane in nanan.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ma In naꞌnoinaꞌ sin mnak, “Hi mihiin milail saaꞌ es leꞌ Uisneno In mafefaꞌ leꞌ nluul nani nak, ‘Au ufenaꞌ Au ume ije, henati atoni naꞌko pah-pah he neman nꞌonen mbi ii.’ Mes hi mmoeꞌ ume ii nfain on atoin abakat in bale tolaꞌ!”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Olas ꞌnakaf-aꞌnakaf akama ma kulu akama sin nnenan Jesus nmoeꞌ on nane, sin natooꞌ Ne. Oke te, sin namin lalan he naꞌmaet Ee. Mes sin namtaun amsat, fun nmuiꞌ toob namfau nloem he nnenan In aꞌnoinaꞌ.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Olas mbi neon nmabeꞌ, Jesus sin mpoin naꞌko koot Jerusalem, nfain he ntupan mbi kuan Betania.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 — ausente —
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 — ausente —
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ma Jesus natae mnak, “Namneo! Ile lamu hi mpalsai neu Uisneno on nane.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kalu maneꞌo-maneꞌo hi mpalsai, hi nabeiꞌ mleul ꞌnuꞌaf es he naskout on tasi. Ma Uisneno msat naskotub ꞌnuꞌaf nane, ile lamu hi neek palsait nane kaisa stena-stena! Mes hi musti mpalsai maneꞌo-maneꞌo neu Uisneno.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kais mipnikan, he! Ile lamu hi mpalsai maneꞌo-maneꞌo mak Uisneno nabeiꞌ anfee saaꞌ leꞌ hi mtoit, In lofa nmoeꞌ neu ki!
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Mes kalu nmuiꞌ atoni nꞌonen, ma in nekan nanan ka nmanleko fa nok atoni bian, in musti manleko nok atoni nane feꞌ. On nane, niꞌ hi Ama mbi neno tunan nnoes ki hi sanat ma penu.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Kalu hi mneek asꞌunu, ma ka mloem mkaos fa atoni bian sin sanat, hi Ama mbi neno tunan msat ka nloem fa he napnikan hi sanat ma penu sin.]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Oke te, sin nnaon piut. Ntenuk Jerusalem, sin ntaman ntenin mbinuk Uisneno In Uim Onen Uuf. Olas sin ntaman ntenuk kintal naan, ꞌnakaf-aꞌnakaf akama ma kulu akama sin neman,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 he maksuilꞌin nok Jesus mnak, “Afi, sikau es anleul ko, he ho oum mmoeꞌ humaꞌ-humaꞌ mbi ii? Sikau es anfee ko hak!?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Mes Jesus nahiin sin namin lalan he namofu. Oke te, In natae nak, “Au he ꞌtoti ꞌfain ki msat. Hi mitae Kau feꞌ, he niꞌ Au utae ki.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Au he ꞌtoit ki, on ii: hi ok-okeꞌ leꞌ ii mihiin naꞌ Joao, Aslain Atoni nane, aiꞌ? Sikau es anlelu ee he nnao naslain atoni? Uisneno ka, aiꞌ mansian?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Nalali te, sin natenab nuu-neman, ma ntolan naketi lasi mnak, “Akee! Hit he tapeni, ee! Kalu hit tatae mtak, ‘Uisneno es anlelu,’ lofa in natae mnak, ‘Kalu on naan, anasaaꞌ te hi ka mpalsai fa neu naiꞌ Joao?!’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Mes hit msat lof ka tak fa, tak, ‘Mansian es anlelu.’ Fun atoin in ok-okeꞌ lof namaunun. Fun sin npalsai nak, naꞌ Joao nane, Uisneno in mafefa kninuꞌ.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nalail sin natae mnak, “Hai ka mihiin ee fa!”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.