Marcos 11
Naꞌ Markus (BKX) vs ARA
1 Olas sin nhaumaak koot Jerusalem, sin ntenuk kuan nua, Betfage nok Betania, mbi ꞌnuꞌaf Oliveira in abnapan. Naꞌko nane, Jesus sin mpao nanuk kleꞌo. Nalail, In nsonuꞌ In asium-noinaꞌ sin atoni nua nnaon nahunun.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 In nak, “Hi nua ki mnao mihuun meu leꞌ kuan nae. Olas hi mtaam, lofa hi miit bikaes ‘keledai’ anaꞌ meseꞌ, leꞌ mafutuꞌ ambi nane. Tuaf es feꞌ ka nsae neu ne. Hi mnao mseif ee, ma mheel meki neem neu ii.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Mes kalu nmuiꞌ atoni nabokan ki nak, ‘Anasaaꞌ te hi mseif meik bikase nane?’ Hi mitae mak, ‘Usiꞌ he npake. Kalu npaek nalali, niꞌ hai meki nfain neem.’ ”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Nalali te, atoin nua in nane nnaon, ma sin niit bikaes aan es leꞌ mafutu mbi ume nesun leꞌ mbi lalan ninen. Ma sin nseif neki he neem neu ne.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Mes nmuiꞌ atoni ahaket mbi nane nabokan sin mnak, “Hoi! Anasaaꞌ te hi mseif atoni in bikase?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Nalail sin natae mnak, “Hai Usiꞌ nloem he npaek je. Kalu npaek nalali, niꞌ hai meki nfain neem.” Ma atoni leꞌ nane kin, sin nafetin he nheel neik bikase nane.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Sin nheel neki nnao neu Jesus. Nalali te, sin napeinit bikaes aneik sin tainusat. Oke te, Jesus ansaeꞌ.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Olas sin he ntaam neu koot in nanan, nmuiꞌ atoni namfau sin nait sin bael tainusat, ma nok sin beit anaꞌ, ma naꞌbene neu lalan. Ma bian nnaon nꞌoten peet noꞌo mbi lalan ninen, he sin nabeen neu lalan tnanan. Nane nmoꞌe takaf nak sin nseun Usif Jesus nok neek pules. On leꞌ sin biasa nseun kase ꞌnaek.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Ma nmuiꞌ atoni bian nnaon nahunun neu Jesus In matan, ma nmuiꞌ atuinas naꞌko In kotin. Ma sin naꞌbaaꞌ mnak,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Hosana! Hai mpules miꞌnaeb Uisneno!
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Olas sin ntenuk koot in nanan, Jesus sin ntaam neu Uisneno In Uim Onen Uuf in kintal. Ma Jesus nail lek-leok nateef bale nane. Mes, fun neem bi nmaeb je, sin nnaon nfanin mbi kuan Betania.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Mbi nok-nok anaꞌ, sin nnaon mpoin naꞌko Betania, he nnaon nfain neu koot Jerusalem. Mes mbi lalan tnanan, Jesus namnaah.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 In napeen niit hau uuf es in anmoni mbi lalan ninen. Atoni biasa neuk in fuan. Ma Jesus nnao nhaumaak hau uuf nane ma he nail nafua, ka aiꞌ kah. Mes olas In ntee haub nane in uun, In ka niit naan fa hau fua es. Fun feꞌ ka ntee in toon he nafuaꞌ. In fa niit sa natuna.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Ma Jesus naꞌuab neu haub nane mnak, “Fun ho ka mufua fa he Au ꞌeuk, jadi mulai naꞌko ii, ho lof ka mufua mtein fa neu atoni bian antein!”
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Oke te, sin nnaon piut, tal antee Jerusalem, ma Jesus ntaam antein mbi Uisneno In Uim Onen Uuf. Mbi Uim Onen nane in kintal, toob nmoeꞌ nfain Uim Onen nane on pasaꞌ he sin naꞌsaꞌun kool pani leꞌ biasa atoni neik nmoeꞌ neu onen naꞌtuluꞌ. Nail on nane te, Jesus nnao nliuꞌ napoin sin. In isuꞌ-baiꞌ meij-meij leꞌ sin npaken he matukal neik loit. Ma In ntepon naleꞌun bangku-bangku leꞌ sin npaken he naꞌsaꞌu kolo nane.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 In nakain toob ok-okeꞌ he ka nabeiꞌ neik sin baleꞌ nnaon natuin nuk Uim Onen in kintal nane in nanan.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Ma In naꞌnoinaꞌ sin mnak, “Hi mihiin milail saaꞌ es leꞌ Uisneno In mafefaꞌ leꞌ nluul nani nak, ‘Au ufenaꞌ Au ume ije, henati atoni naꞌko pah-pah he neman nꞌonen mbi ii.’ Mes hi mmoeꞌ ume ii nfain on atoin abakat in bale tolaꞌ!”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Olas ꞌnakaf-aꞌnakaf akama ma kulu akama sin nnenan Jesus nmoeꞌ on nane, sin natooꞌ Ne. Oke te, sin namin lalan he naꞌmaet Ee. Mes sin namtaun amsat, fun nmuiꞌ toob namfau nloem he nnenan In aꞌnoinaꞌ.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Olas mbi neon nmabeꞌ, Jesus sin mpoin naꞌko koot Jerusalem, nfain he ntupan mbi kuan Betania.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 — ausente —
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 — ausente —
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Ma Jesus natae mnak, “Namneo! Ile lamu hi mpalsai neu Uisneno on nane.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Kalu maneꞌo-maneꞌo hi mpalsai, hi nabeiꞌ mleul ꞌnuꞌaf es he naskout on tasi. Ma Uisneno msat naskotub ꞌnuꞌaf nane, ile lamu hi neek palsait nane kaisa stena-stena! Mes hi musti mpalsai maneꞌo-maneꞌo neu Uisneno.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Kais mipnikan, he! Ile lamu hi mpalsai maneꞌo-maneꞌo mak Uisneno nabeiꞌ anfee saaꞌ leꞌ hi mtoit, In lofa nmoeꞌ neu ki!
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Mes kalu nmuiꞌ atoni nꞌonen, ma in nekan nanan ka nmanleko fa nok atoni bian, in musti manleko nok atoni nane feꞌ. On nane, niꞌ hi Ama mbi neno tunan nnoes ki hi sanat ma penu.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Kalu hi mneek asꞌunu, ma ka mloem mkaos fa atoni bian sin sanat, hi Ama mbi neno tunan msat ka nloem fa he napnikan hi sanat ma penu sin.]
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Oke te, sin nnaon piut. Ntenuk Jerusalem, sin ntaman ntenin mbinuk Uisneno In Uim Onen Uuf. Olas sin ntaman ntenuk kintal naan, ꞌnakaf-aꞌnakaf akama ma kulu akama sin neman,
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 he maksuilꞌin nok Jesus mnak, “Afi, sikau es anleul ko, he ho oum mmoeꞌ humaꞌ-humaꞌ mbi ii? Sikau es anfee ko hak!?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Mes Jesus nahiin sin namin lalan he namofu. Oke te, In natae nak, “Au he ꞌtoti ꞌfain ki msat. Hi mitae Kau feꞌ, he niꞌ Au utae ki.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Au he ꞌtoit ki, on ii: hi ok-okeꞌ leꞌ ii mihiin naꞌ Joao, Aslain Atoni nane, aiꞌ? Sikau es anlelu ee he nnao naslain atoni? Uisneno ka, aiꞌ mansian?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Nalali te, sin natenab nuu-neman, ma ntolan naketi lasi mnak, “Akee! Hit he tapeni, ee! Kalu hit tatae mtak, ‘Uisneno es anlelu,’ lofa in natae mnak, ‘Kalu on naan, anasaaꞌ te hi ka mpalsai fa neu naiꞌ Joao?!’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Mes hit msat lof ka tak fa, tak, ‘Mansian es anlelu.’ Fun atoin in ok-okeꞌ lof namaunun. Fun sin npalsai nak, naꞌ Joao nane, Uisneno in mafefa kninuꞌ.”
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Nalail sin natae mnak, “Hai ka mihiin ee fa!”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.