Marcos 5

Verikariano Vou Na Baki (BKI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naruei Yesu nalo amaluvo aboru ea burum̃ara ueiyabo nei tivelinio, naina memedu ka vio na Kerasa, mia nalo tealo ajisia ka Katara p̃eli na Kerkasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Naruei nalo abauro ea vio nene, ana ea vio nene be buluvae nalo na tomu na am̃arm̃aro nalo ajuaio, mia be toro tai napano niununo va telabo ajuaio, napano naio jo joa m̃artanbo nei, jibe ka kiano vio.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Toro nene be deden laka, mia tomu nalo amila von ka aiorikario banbano-o mia amila de ga.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Va telabo ruei amiorkar jaano bija jum̃ano ka m̃arimieni, mia naio jo burukokorovio ga, mia va telabo amiorkar ea iesi, mia jo mila kokorovio ga, banbano-o napano maka bunu ve toro tai na be kiano moroano bare ka rila toro nei rimei melumu.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ana ea legiano nonovio a bogiano nonovio naio jom̃a jeliviv ea m̃artanbo nalo a bunu mave ea suku dedade nalo, a naio jom̃a miaga m̃erere, a naio jo jukujuku niabeno ka puruveru nalo.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ana toro nei naruei napano bogo na naio jo koalabo kia ga vo ka vio na Yesu nalo abauro eaio, mia naio mial Yesu, ana jikiti batove keanio, a batove ka naio, minie tano kamu kanio.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Mia Yesu bika denio, berinavo “?Na siamo, kei?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Mia niununo va nei naio jo bivika kirisikili den Yesu bereio, ka Yesu rijil bulaglo re ea kialo tanobuku nei.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Mia ea burusuku neibano tivelinio, be burum̃ara taara na kiribue nalo miroano, nalo aju amiuo ea borotano, abokar kovio menu juo [2,000],
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 ana sim̃aro nalo neibano ajegi, nalo abika kirisikili den Yesu aberinavo “Nuber bo banso, jau koiila kumemi nuvan ea kiribue nalo na, jau kajamo ka kumemi nuva nuvitu joomo ealo.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Mia Yesu naio mijamo kalo, berinavo “Bo ga, kamiu kuvano.” Naruei nalo ajaluvo den toro neibano, ana aba aju joomo ea kiribue nalo neibano. Ana sop̃eli ga kiribue nalo neibano ajikiti, abatove ea bavio tai burukorovio, ana nalo ajibirbili abavatove ea ueiyabo na toru ana nalo amunu tei banbano-o abiniu amadudu.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Naruei tomu nalo na abitikar kiribue aburo, aban bereio vonuo, aban aberial vite nei, a aberveriio ea vio dedade nonovio bunu, mila na tomu telabo abinimei ajidom aialio.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Mia bogo na aba amial ka Yesu naio jo, naio bija toro neibano nua niununo va nalo ajuaio, napano vonganei, naio miya vatitig kulum̃arauo ruei, naio jom̃a jotano marga, a maka bunu rive deden leleio. Nalo amialio ka naio binimei bo ruei jibe na, mia amerou.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Mia nalo napano m̃a aju beamu, napano amial vite nonovio nalo, ajukunu ka nalo na abinimei vonga, aber vaio na Yesu mila ka toro nei, a jum̃abe na kiribue nalo neibano aba amadudu ea tei.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Mia nalo amialio bova ga, mia nalo ajum̃a ajikili ka Yesu, ajidom ka mia naio tubilig den kialo vio.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Mia Yesu nalo abatove ea kialo uako bereio, mia bogo napano Yesu jo bavin mave ea uako, toro neibano na, naio binimei bika kirisikili den Yesu, berinavo “Aiou, Tubo, kiniou nojidom ka ver jau kajamo ka kiniou nemei vijaso.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Mia Yesu naio maka rijamo kanio, mia naio ber ka ga berinavo “Makanio, bior bo laka ka jau kova vonuo bereio, a kava kotukunu rivan kiamo m̃aratavo vija kiamo bilbilu nalo, jau kover kalo ka jum̃abe na Atua tinien miiaso toru laka, ana naio mila bo mia bo laka banso jibe na.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Naruei toro nei naio ban bereio, ana naio jo jeliviv ea vio nalo na kiano tanobuku nei, napano ajisia ka Komeli Duelimo, napano tomu nalo na maka ave Ju ajuaio, a naio berial im̃auano novo nalo napano Yesu jom̃a mila ka naio. Mia nalo na amijog kanano tukunuano nei, nalo amiilo toru ka naio.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Mia Yesu nalo ajel ea uako, abarkorov bereio ueiyabo nei aba tivelinio ruei, ana bogo na Yesu biako yetano jo bauro ga, tiniobi toru na tomu nalo abinimei ajelivivi eaio bereio.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ana toro na toru tai na kialo yimo na volkouano ea vio na, siano Jairas, naio binimei mial Yesu, binimei vaataro kanio, minie keanio.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ana naio jegi ban Yesu, bika berinavo “Keneriku tira sesa mie mia mie, vonganei p̃eli naio m̃aro ruei. Mia kiniou nebika denso ka jau komei, kodu jum̃amo toaio, ka naio mijikia rijog rivu bereio, ka naio rimeul kia to.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ana Yesu naio jumolu, ban naljuo kema neibano abano, ana tomu telabo na tiniobi neibano, nalo bunu ga aban bijalo, napano ajum̃a aba amivinvinkakarlo janea vio jeliviv ea ga Yesu.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 A nalo tai napano aju aban bija Yesu jibena, naio be tira tai, napano mieiano na jada mila naio bogoti nonovio ga, bokar yuka duelimo ba juo [12] ruei.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 A tira neibano, naio bulu nakulekuleano nalo banbano-o kiano veru biniu, mia nalo amim̃auka naio bano-o, mia mijog bova ga, kiano mieiano nei jo ba bova lie dam̃ariga.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Mia naio jokol Yesu m̃ano kulum̃arauo jibe na, ana monloglog ka bogo nene ga, jada nei mijelkorovio, mia naio mijoglubar ea niabeno ka kiano mieiano jaluvo denio ruei.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Mia Yesu bunu ga mijogii ea naio, naio mijogii ka kiano moroano jaluvo den naio, ana sop̃eli ga barp̃ilig naio iviso ka tomu nalo, ana naio bika berinavo “?Mia kei naio jokol vonga kiaku kulum̃arauo?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Mia naiagagoano nalo aber ka naio aberinavo “?Jau kobika koberinavo kei naio jokolso vonga na, ana jum̃abe, jau maka keial ka tomu nalo na miroano nei na aju ga amivinkakarlo jeliviv easo?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ana Yesu naio jo jiraravo jeliviv kia ga vo mila von ka rial kei jokol naio.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Mia tira neibano, naio mijikia ruei ka naina, ana naio merou laka, ana jo memebiju, mia naio binimei ea Yesu, mijorua Yesu jaano, ana naio berial vite nonovio.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Mia Yesu berkanio, berinavo “Nena, kiamo viekouoiano ea kiniou milaso komijog bo bereio ruei, kiamo mieiano na maka bunu. Atua kiano tum̃aro to vijaso, jau kava vonuo bereio ga.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Mia bogo na Yesu jo mil kiaga vo ban tira nei, mia iliano tai binimei den Jairas kunuano, aber ka toro na toru nei, aberenio “Kenerimo tira sesa m̃aro ruei. Bo ka jau kovuru re bunu naverloglogiano na toru na rimei, kala bulag re naio.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Mia Yesu bunu ga mijogio, ana naio ber ka Jairas, berinavo “Kiamo iviso rivova re, jau komonea kar ga Atua sikili.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Naruei Yesu berbure tom nonovio ka mia atakisor re bunu naio avan ea vio neibano, ana naio buru ga tom tolu nei, nina Pitere, bija Yemesi, bija kuruano Jone, abano.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Mia bogo na abinimei vaataro ka toro na toru nei kunuano, amial ka tomu nalo ajum̃a tiniel miia tira sesa neibano ruei, aju ajegi, a amila burum̃ara uetubaiano.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Mia Yesu ba joomo, ber ka tomu nalo nene berinavo “?Ka vaio ana kamiu kumitum̃a kumila uetubaiano toru, a kumitum̃a kumiteg jibe na? Tira sesa na naio maka rim̃aro, naio jo monmelio ga.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Mia nalo abital niege naio ga.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ana Yesu ba bokar jum̃ano, mia naio mil banio jelea kialo iliano, berinavo “Talita kum” napano naio berenio “Keneriku tira sesa, jau kotumolu von beamu vo.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Mia ea bogo nene ga, tira sesa nei, napano kiano yuka duelimo ba juo [12], jumolu, ana jo mieliel. Mia nalo na amialio vite nei, amiilo bano-o, jidomiano bulati ga.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Mia Yesu ber kalo berenio mia adu sinaniano ve telisu vanio, a naio ber bunu banlo ber mia tomu dolu nalo monokanio ajog re tenei.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.