Romanos 7
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH
1 Anda ikoko mendi, ariri gharovu, nímane God da Agho Dari iruguturota, gia tanana rosora-gea, amó oreki donu raita rora nímandava isagha rouvie. Enembo avona Agho Darida emborova yadua, umó Agho Darida gaganu ambo-ambo uta ya, amburarimi tano ata, Agho Darida ano undava, aná sidara aita rouvie.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 — ausente —
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 — ausente —
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Anda ikoko mendi, ariri gharovu, gari dabako aghago nímandava sirorea vitie. Anada bee mo, nímane Keriso da tofo ea, unda tamoda dumeni ea Keriso ambubuturia-va, nímane beago Keriso de dano ambubuturieta, Agho Darida ano nímandava sidara urie. Avore, God na ririeta, namonde Keriso da tofo ea vitera-da bee mo, namonde undú ari taubana urota iririgasire.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Namonde amó Keriso da tofo jo ambi irirota, tamoda uno egegutueta, Agho Darimi namonde anda neno dirieta, tamoda unomi namonde amó kofiri eta urie. Amindu, namonde fefera anava donu egegeta urera-mi amburari namonde amó daba dabadava unumbea bua furie.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Sei namonde amó Agho Darimi bunditurieta irieta, Keriso de dano ambubuturera aghade, Agho Darida ano namonde andava sidara urie. Oreki namonde amó jo Agho Darida emborova yambi eta rosore. Tago, oreki jebuga reka God da Asisida ututa rouvia emborova reisi-fore.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Agho Dari taubana dogo re-tago, amó Agho Dari niningurota, Ari Akuagoda goroto dumeni tanana urere. Amó sei, muu undari aná ari akuago re, jo gia tanana ambi irirota, Agho Dari niningurota, gaga eini, “Mania komanada eini-eini einidu muu undata!” ningia, aghagonu arida nundubari andava siroruturie.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Aghá nundubuturota, Agho Darida gaga tanana ueta, Ari Akuagomi anda neno feru-feru ueta, eini-eini dibe eini be einidu muu direre. Anada bee mo, Agho Dari jo irambi asua mo, Ari Akuago beago jo sirorambi asue.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Amó Agho Darida bee jo ningia tanana ambi irirota, jebuga vitirere. Tago, Agho Darida bee ningia tanana uua mo, Ari Akuago anda neno rova terua, ano urie.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Aghá urieta, anda asisi ambubuturie. Dara! Agho Darimi andú jebuga utasua katogo, andú amburarinu bua furie.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Agho Darimi goroto ifeguturieta, Ari Akuagomi amó kukuvirieta, anda asisi damé-damé ea ambubuturie.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Gaa bee re, Agho Dari taubana kotú kakara bee re. Unda donu reiria-va dinunu eini tefo re.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Agho Darida donu reta rouvia-da gaga, sei retueta niningigetoravore. Gaa bee re, anda asisi ambubuturia-da ruru mo, jo Agho Dari taubanami ata-gea, amburambi re. Tago Ari Akuagomi Agho Dari righia kaveruturieta, andava amburari bua furie. Aghá uria-du namonde gia tanana rosore, Ari Akuagoda rova taubana eini tefo bee tefo re.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Agho Dari mo, God na ututurie, undavareta furie. O amó tefo embó re. Eto-bato bagia kakatomi embó eini nandia bua, guri baita rea, embó einidava utota, unda tofo adua aghagonu, amó Ari Akuagoda sabua* ea irieta, Ari Akuago anda barirari ea vitie.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 — ausente —
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 — ausente —
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Aghá-gea, amó andufako aná ari akokogo jo ambi eta rore. Ari Akuago anda neno rova irita rouvia-mi eaveta siroreta rouvie.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Amó tanana rore, anda neno rova taubana eini tefo re. Aghá rera-da bee mo, ari taubanadu uno urota, aita nundubadora, amó jo ari inono irambi re.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Amó ari taubana uno rore. Tago, jo ambi eta rore. Amó kasovigea Ari Akuago injigha rora-nu eta rore.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Nundubea gigige! Amó eini-eini injigha urota eta rora-da bee mo, amó jo tofo anda barirari irambi re. Ari Akuago anda neno rova anda barirari ea vitia-mi, eaveta ari akokogo eta rore.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Avore, amó aito taubana eini fugaita uno asire-tago, anda firí rova agho dari einimi eaveta kasovigea, ari akokogonu eta rore.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Anda neno roomi, amó God da Agho Darinu uno eta rore.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Avotago, anda neno rova agho dari eini, God da Agho Darigha tataya eta rouvia-mi, amó bundia, Ari Akuagoda ingova ututa rouvie.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Arii! Amó makasi embó re. Amó avona sonembota, anda tamo firída unomi amburari bua reifia, seriga?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Bakua, Afadu “aiye” rere. Namonde anda Jojabee Iesu Keriso aghá aita rouvie.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.