Romanos 4

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sei námane Jiusi enemboda mambube, Abraham, daiyagha eta uria-nu, nundubea gigige!
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Gigige! Enembo avona buro urota, guri badua, namonde amó jo anadu vesa gaa rambi egegasire. Aná unda buroda mino re. Taubana adua mo, mino taubana baita rouvie. Akuago adua mo, mino akuago baita rouvie.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Namonde Iesu gaabee eta rousua enembodava ari akokogo eta rousua-da mino akuago utasue-tago, God namonde anda gaabee ari gerurota, namonde anda ari akokogo nundubea gia doa, namonde andú “Imó taubana re.” reta rouvie.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Avore, enembo avona God tefo gaabee egegota, God undú “Imó taubana re.” rata gangoro aita rouvia-du, Devit na unda Daa Bukava seibe eghá gefirie,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “God enembo avoda ari akokogo nundubea gia dotuturota, númanda ari sembago seghea fugadua mo, númane gangoro egegaita rousue.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 God enembo avoda ari akokogo neno itia, jo rekago irugambi aita rouvia mo, aná enembo gangoro egegaita rousue.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 — ausente —
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 — ausente —
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Avore, Abraham sei gaabee urieta-gea, God na gangoro ea “Imó taubana re” rea, ambova umó Abraham du gangoro uria-da saro urota, unda vii mendó andoro tafugari-du ririe. Amindu námane Jiusi enemboda gitofo avona vii mendó andoro tafugambi irirota, gaabee egegota, God númandu “Imó taubana re” raita rouvia-da beforo righari kotú afa mo, Abraham umó re.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Kotú Jiusi enembo vii mendó andoro tafugea, God gaabee egegadua-da afa beago, Abraham umó re. Amó jo enembo tamo tafugari nuenembo egegeta rousua-du rambi re. Abraham vii mendó andoro tafugambi irirota, gaabee eta uria aghagonu gaabee eta rousua Jiusi enembodu rere.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Abraham God gaabee eta uria-du, umó Abraham du be gajiturota, eghá ririe, “Anda uubu urera enda, aná inda mambube manede nímanda tofo aita rouvie.” God aghá riria-da bee mo, Abraham jo Agho Darida emborova irirota, ari taubana uria-du, enda utaita rambi re. Abraham da gaabee ari nuenembo gia “Imó taubana re.” rirota, undú enda utaita be gajiturie.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Anada bee mo, enembo Agho Dari kaifa urota, God donu utaita be gajituria-nu bubugasua mo, namonde anda gaabee ari siosa asue. Kotú God da be gajari beago siosa asue.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Avore, Agho Dari anami God da neno akuago bua futa rouvie. Anada bee mo, Agho Dari ututuria-nu namonde amó jo kaifa egegambi eta rosore. Kotú, Agho Dari jo utambi asua mo, Agho Dari bejarida emboro jo sirorambi asue.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Agho Dari jo kaifa ari inono irambi-gea, God donu utaita riria, namonde amó gaabee urota buta rosore, jo namonde anda aito fugari taubana einidu bambi aita rosore. Gaabee urota buta rosora-gea, namonde amó tanana rosore. God unda be gajituria-da bee gaabee ari enembodava tefo utota, bubugaita rousue. Amó Abraham da mambube, Agho Dari bua vitia enembo nenuka nendu jo rambi re. Amó God gaabee egegeta rousua enembo danodedu rere. Anada bee mo, namonde amó God gaabee eta rosora enembo nanjogoda afa, aná Abraham umó re.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 God da Gagava eghá reirie, “Anona imó ea simbugetora-du inona abua dumeni dumenida mambube aita roravore.” Avore, Abraham na God gaabee eta uria-du, God na ririeta, Abraham namonde anda gaabee arida afa urie. God eini-eini ari inono bee re. Umó reaveta, amburari enembo amburarivareta jejebugeta rousue. Kotú unona reaveta, eini-eini tefo siroreta rouvie.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Umó Abraham du eghá ririe, “Inda mambube mane oruabe damanago siroraita rousue. Imó abua-abua dumenida mambube aita roravore.” Abraham undava donu sirorasua-nu kaifa gigita ambi asua katogo re. Tago, God da Gagava donu riria-nu gaabee urota, bee sirorari-du inini urieta, bee siroruturie.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Fefera aghade, Abraham umó ghaeko 100 aita ueta, unda tamo gia nundubuturie, “Amó emboko etore. Amburaita itoko rore. Kotú anda evetu Sara eero re.” aghá nundubuturie-tago, ano ea tefo gaabee urie.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Umó jo mana-mana urota, unda gaabee ari doata jurambi re. God undú donu utaita be gajituria-nu gaabee urota ano ea, God du raga ririe.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 God na Abraham dava donu aita be gajituria aná ata, inono aita rouvia-nu tanana urota, umó God gaabee ea goghó urie.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Amindu, God Abraham da gaabee ari jojabe gerurota, undú “Imó taubana re.” ririe.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Tago, God da Abraham du, “Imó taubana re.” riria gaga, aná jo unuka undú rambi re.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.