Mateus 26
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC
1 Iesu gaga dano rea sidara uria-da ambova, unda ambo nimbidu ririe,
1 — ausente —
2 “Nímane reisi-geravore, fefera ungaghada ambova Serigea Yarida Banau* urota, Enemboda Jojabee* kivumi gitofodava utota ifatarava data amburaita rouvie.” aghá ririe.
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 — ausente —
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 — ausente —
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Tago, númane eghá regeguturie, “Namonde amó jo Serigea Yarida Banauda feferava ambi aita rosore. Anada bee mo, enembo oruaruabe desaita rousua-mi neno akuago ea, umó sorea namonde tataya egegauveta!”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Iesu umó aria, Betani naava bubua, embó ragaro Saimon Refero da kambova terua irieta,
6 — ausente —
7 evetu einimi uka muu munode mino bee itivanu botoro singoi ragaro arabasta va fendarinu bua furie. Iesu undari dieta, umó terua, aná botoro righia bejea, aná uka muunu Iesu da beforova avereguturie.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Aghá urieta, Iesu da ambo nimbi aghá gigigea, neno sembago egeguturie-gea, eghá regeguturie, “Dodu aná uka munode sara-siosa averegetu?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Ená uka muu munodeda mino jojabe-gea, utua guri bua, makasi enembodu ututugasire.”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Aghá regegutueta Iesu gerurie-gea, númandu eghá ririe, “Nímane dodu ená evetudu bouvu reisi-ututuguto? Umó andava ari taubana bee etue!
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Atá, reisi-gerora, makasi enembo aná nemonde dano, fefera numbo tofo bee iraita rosoravore-tago amó jo namonde tumanadu irambi aita rore.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Atá, ená uka muu anda tamova averegetua mo, anda tamo furugaita rouvia-du simbugetue.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Amó nímandu gaa bee rere! Anda Gaga Taubana ya, roo enda niavo niavo ningia fafata egegaita rouvia-va, ená evetu andava donu etua-da kiki anda Gaga Taubanade dano minono regeguturota, ená evetu beago nundubaita rousue!”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
15 — ausente —
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 — ausente —
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Yisti Tama Arida Banauda* rifo tutunova, unda ambo nimbi furia, undú uriga egeguturie, “Námane kambesi niavo ya, Serigea Yarida Banau simbugota undaita uno ro?”
17 — ausente —
18 Aghá regeguturieta, umó mino ririe, “Igige, ená bogu naa rorova igiguturota, embó eini anda isuri aita rora-nu tambua, eghá regege, ‘Irugari kato, unda fefera bubia-du, unda ambo nimbide Serigea Yari Banau inda kambova undidigaita rousue,’ aghá regege!”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Aghá ririeta, unda ambo nimbi unda riria aghagonu ea, Serigea Yari Banau simbuguturie.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Jama urieta, Iesu unda ambo nimbi 12 de aria, aná kambova bubua, Serigea Yari Banau undidiguturie.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Aghade numonde undari undidiguturota, umó eghá ririe, “Amó nímandu gaa bee rere. Embó eini nímanda rorova vitia-mi, amó dubo urota, gitofoda ingova utaita rouvie.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Aghá ririeta, númane neno mema jojabe egeguturie-gea, tutuno ea, uriga ea serigea urota regeguturie, “Jojabee, jo amó irambi ra?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Aghá regegutueta, Iesu mino ririe, “Avona unda ingomi angá danode aagha dabakova ga degimbea nendera-mi, amó dubo urota, gitofoda ingova utaita rouvie.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Enemboda Jojabee* umó donu ari-du gefiria, aghagonu aita rouvie. Tago, umó avona Enemboda Jojabee dari-du kivumi emboro aita rouvia embódu ‘Arii’ rere. Taubana mo, umó jo sirorambi asue.”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Aghá ririeta, Judas Iesu gitofomi dari-du kivumi bua utaita rouvia embómi ririe, “Jojabee, jo amó irambi ra?” riria mo, Iesu mino, “Eeee, aná imó re,” ririe.
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Aghá rea, numonde undari undidiguturota, Iesu farava ingari bua, God du aiye rea, righia ingegebea, unda ambo nimbidu ututurota eghá ririe, “Ená anda tamo reta, bua undidige!”
26 — ausente —
27 Anada ambova, vaini aaghava bua, God du aiye rea, unda ambo nimbidu ututurota ririe, “Nímane dano, ená aagha dabakova undidige!
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Anda tatangu enembo oruabedu averegota voraita rouvia-mi God Afa unda natofoda ari-bari akokogo nundubea gia doarida, kotú undava ya bububugarida emboro* reka ifegaita rouvie.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Atá amó nímandu enanu rere, amó vaini ghavesida bee jo rekago undambi irogo, Afa na unda natofo* rata ya, unda kambesiva terota gia, namonde dano vaini rekago undidigaita rosore.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Aghá rea, numonde daa eini divua sidara ea bubua, ooto ragaro Olivi avo rekimbea igiguturie.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Anada ambova, Iesu númandu ririe, “Oreki tumbade nímane dano oru susumbugea, amonu doaita rosoravore. Anada bee, bukava eghá gefirie,
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Tago, ambova amó amburarivareta erea, nímane Galili yambi-da dibe kena, sei anona yaita rore.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Aghá ririeta, Pita na mino ririe, “Númane dano imó doa susumbugaita rousue-tago, amó jo imó doambi aitare.”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Aghá ririeta, Iesu na mino ririe, “Amó indú gaa bee rere. Oreki tumbade kokora be dimbambi irota, imó fefera bakode amó jo gambi gaa rea, kivu aita roravore.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Tago, Pita kariguturota ririe, “Amó angá dano amburaita asire, imó jo kivu ambi aita rore.” Aghá ririeta, unda ambo nimbi dano Pita da riria aghago regeguturie.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Anada ambova, Iesu unda ambo nimbide kambesi ragaro Getsemani avo aria bubua, Iesu númandu ririe, “Nímane eve asumbea iririgutu-gea, amó ya onava benunu are.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Aghá rea, Pita de, Sebedi da sasingu ungaghade dano bua numonde igiguturota, umó tutuno ea unda neno nundubari jujurueta mema jojabe itatama urie.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Urie-gea, umó númandu eghá ririe, “Amó neno memami sumbua serigetueta amburaita itoko rore. Amindu nímane dibe fakara egege, namonde kaifa egegore!”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Aghá rea itoko gosá ea aria, koubumi jengirea gonea vorea, dibe be endava takembea, benunu eghá urie, “Anda Afa, imó ‘avore’ rari inono asira, ená mema nanjogo andava doa bu! Tago jo anda unonu ambi aita roreta, do-gea, inda unonu siroroe!” |src="15 Gethsemane_IB04155gr.tif" size="col" loc="26:39-44" ref="Matyu 26:39"
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Anada ambova, umó kaverea aria, unda ambo nimbi bakodedava bubua, númane evivigutueta gerurie-gea, Pita du eghá ririe, “Nímane daiyagha fefera tufoko dibe fakara ea, namonde dano kaifa egegambi roso?”
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 “Dibe fakara ea, benunu egege, rourogo Satan furá nímane kuvirota, ari akokogo egegara-degea, rere! Nímanda unode nundubaride aná andava vitie. Tago, nímanda tamo firída unomi righieta, nímane jo ano ambi rosoravore.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Aghá rea, umó rekago kaverea aria, benunu urie, “Anda Afa, ená mema andava reifia doadi serigambi adua mo, do-gea inda unonu siroroe!”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Benunuda ambova, umó rekago kaverea aria mo, unda ambo nimbi dibe bouvu egeguturieta vasia evivigutueta gerurie.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Gia doa, umó fefera bako rekago kaverea aria, benunu dabako ananu ririe.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Anada ambova, umó kaverea aria, unda ambo nimbidava bubua númandu ririe, “Nímane eviviguturota, nangu undidiguturota vitera? Gigige, Enemboda Jojabee* dubo ea bua, ari-bari akokogo egegari enembodava utari fefera etia utuvako bubie.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Amindu, ererege, namonde igigore! Gigige, amó dubo ea bua, ari-bari akokogo egegari enembodava utaita rouvia embó enanu bubie.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Iesu aghá rieta, unda ambo nimbi 12 da rova, embó eini ragaro Judas buburiturie. Umó fristida* kokotofude, kotú Jiusi enemboda babarigaridemi númanda mene-mene ari kakato dumenide ninenguturieta, kaiyade, gandighade bubugea, Judas da ambo-ambo egeguta aria bububuguturie.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Aghade, númane jo furia, utuvako ambi irirota, Judas unda ari-bari daiyagha aita rouvia-nu natofodu eghá ririe, “Embó avonu amó nandia, muno aita rora, aná umó reta, nanandige!”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Aghá rea, numonde aria bubua, Judas dibe dambu aria, Iesu du, “Irugari Kato, tumba taubana! Vitera?” rirota, umó nandia muno urie.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Urieta, Iesu mino ririe, “Mambu, imó donu aita etera, ananu ege!” ririeta gitofo buburiturota, Iesu nanandiguturie.
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Aghá ueta, Iesu da ambo nimbi einimi unda kaiya bua, fristida beforo righarida buro kato einida nghaĩ vegea kositurieta jujururie.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Urieta, Iesu undú ririe, “Inda kaiya unda voruva fendi! Anada bee mo, enembo avona kaiya jijimu adua, númane kaiyami gayota ambubugaita rousue.
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Atá, amó anda Afadava sonembadu benunu asira, aná mene-mene ari anera noni jojabe utasue, imó gambi rora?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Tago, aghá adora mo, Afada uno eghá sirorari-du riria mo, daiyagha sirorea gaa bee adu?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Fefera aghade, Iesu aná natofodu ririe, “Nímane dodu vikokode gandighade bua, amó nandaita fufugeto? Amó jo gavana tuvari gaa eini jo rambi re. Atá, amó fefera yafabe namonde God du Tafaroro Ari Kambo* ghokava terua irirota irugeta riara mo, nímane daiyagha amó avo nanandigambi egegeta rosa?
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Tago, feroveta maneda donu gefiria-da bee sirorari-du rirota, eghá rei-sirorutue.” Aghá rieta, Iesu da ambo nimbi dano umó doa susumbuguturie.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Númane avona Iesu nanandiguturia, aná bua aria, fristi* maneda beforo righari embó ragaro Kaiafas da kambova Moses da Gaga Irugari Kakatode* kotú Jiusi enemboda babarigaride dano desea vitiria-va, bububuguturie. |src="16 MapJerus_HK054A.tif" size="span" loc="26:57 - 27:18" ref="Matyu 26:57"
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Aghade, Pita umó itoko ambo fugea ea jiria uta aria, fristi maneda beforo righarida kambesiva bubua kambo ghouka rova terua aria, mene-mene ari kakatode asumbea, Iesu dava donu siroraita rouvia-nu gaita urota vitirie.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Aghade, fristi maneda kokotofude kanisera* manede dano Iesu data amburari-du regeguturota, gaga gaveranu rirota, osagho fufumbugari-du tava egeguturie.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 — ausente —
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 — ausente —
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Aghá regeguturieta, fristida beforo righari erea jiria, Iesu du uriga urie, “Ená gaga inda tamova reisi-ria-da mino mo, imó jo gaga eini rambi adora? Kotú, ená emboboda regegetua gagada bee mo doro?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Aghá ririe-tago, Iesu mino donu jo rambi urie. Anada ambova, fristida beforo righarimi undú ririe, “Amó God jebuga tumanadu irarida ragarova indú uriga rore. Imó God da Mendi o God enembo sonembari-du embó eini utaita riria, imó iradora mo, rege námane niningigore!”
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Aghá regeguturieta, Iesu mino ririe, “Aĩ, nímanda reisi-rera aghago re-tago, amó nímane nanjogodu eghá rere. Fefera ambova Enemboda Jojabee* God Ano tofoda ingo bee kenava asumbea vitia-mi, uutu vareta gooso etova vovorurota gigigaita rosoravore.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Aghá ririeta, fristida beforo righari ningia, neno akuago uria-gea, unda tamova asugari righia kisorea doa, eghá ririe, “Umó aghá rirota, God fara etue. Amindu, dodu gagada osagho fumbari enembo dumenida gaga niningiga? Gigige! Oreki umó God fara etua, namonde dano niningigetore.
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Amindu, nímane daiyagha reisi-nundubuto?” Aghá ririeta, númane mino regeguturie, “Undufa isagha etua-du, umó amburasue.”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 — ausente —
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 — ausente —
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Pita isaghava kambo kara rova asumbea irieta, Kaiafas da buro ariri eini furia, undú ririe, “Imógha dano Galili embó Iesu de dano vitaravore.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Aghá ririe-tago, umó númane nanjogoda dibeva kivu urota eghá ririe, “Imó dodu rera, amó jo gambi re.”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Aghá rea, umó bubua, ghouka bebatova aria jiria irieta, ariri einimi umó gerurie-gea, avo desea vitiria enembodu ririe, “Ená embó Iesu Nasaret embóde danode vita.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Aghá ririeta, umó rekago kivu urota, tamú-tamú ririe, “God da ragarova amó gaa bee rere. Aná rera embó amó jo gambi re!”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Anada ambova itoko irirota, enembo avo jijiregea vitiria-mi aria, Pita du regeguturie, “Gaa bee re! Inda gaga rera-da eromi isagha rouvia mo, imó númanda eini re.”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Aghá ririeta, Pita númandu eghá ririe, “Amó gavera radora mo, God na amó data amburaitare! Amó gaa bee rere. Nímanda reisi-rera embó amó itoko jo gambi re.” Aghá ria mo, kokora be difirie.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Aghá ueta, Pita Iesu da riria gaga nundubuturie, “Kokora be dimbambi irota, fefera bakode inona amó kivu aita roravore.” Iesu da riria-nu nundubea, umó isaghava bubua, jiimi neno gagajeguturie.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.