Mateus 25
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH
1 Iesu rekago eghá ririe, “God fefera anava unda natofo* daiyagha kaifa aita rouvia-da kasia eini raita rore. Fefera eini gimasa eini unda datu ariri yagera aita rea, furueta, mosegamose dano ingo ungagha erea, númanda nanefa bua, aná embó tambua unumbea, banauva teraita rea, igigetue.
1 Jesus disse:
2 Mosegamose dano ingo yoveni númane neno nundubaride re, atá ingo yoveni númane neno jo nundubambi egegetue.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Aná neno nundubambi egegetua-mi, númanda nanefa bubugetue-tago, númanda nanefada uka muu sasaina jo bubugambi igigetue.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Tago, mosegamose ingo yoveni númane neno nundubaride-gea, uka muu númanda kofiriva rurukea bua igigetue.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Iya, aná evetu yagera aita rouvia gimasa jo unda feferava furambi irieta, kaifa rosago, dibe baĩ egegetua-gea, vasia evivigetue.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Evivigutueta, tumba rorova koko fugia, eghá retue, ‘Evetu yagera aita rouvia gimasa enanu bubieta! Erea, umó tambua unumbea fufuge!’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Aghá retueta, aná mosegamose dano ereregea, númanda nanefa jará ari-du rea, uiki righie.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Mosegamose ingo yoveni neno nundubambi egegetua-mi númanda kokomana ingo yoveni neno nundubea goghó egegetua-dava uka muudu benunu urota, eghá regegetue, ‘Námanda nanefa sona rouvieta, námandu uka muu dumeni bofu!’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Númanda kokomana ingo yoveni neno nundubambi egegetua-da benunu ningia, mino eghá regegetue, ‘Tefo, ená uka muu namonde danode jijimu ari jo inono irambi reta, nímane igige! Tava ea, enembo avona uka muu utua guri rei-rurua-dava gurimi mino ea bubugadi!’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Aghá regegetueta, númane uka muu bubugaita igigetueta, aná datu ariri yagera aita rouvia gimasa bubie. Bubieta, aná mosegamose simbugea kaifa rosa-mi yagera banauva teterugetueta bebato gajetue.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Anada ambova aná mosegamose ingo yoveni uka muu tava aita igigetua-mi, kaverea etia regegetue, ‘Jojabee, Jojabee, námandu bebato ifege!’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Aghá regegetua mo, aná gimasami númandu eghá retue, ‘Amó gaa bee rere. Nímane avouvi, amó jo gambi re.’
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Amindu, kaifa ea goghó egegadi rere! Anada bee mo, Enemboda Jojabeeda* kaverea furari fefera, nímane jo gambi re.”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Aghá rea, Iesu rekago eghá ririe, “Gaga retora dabako aghagonu embó eini esega yaita urota, aghi etueta, unda buro kakato etia, danode desetueta, unda eini-eini kaifa egegari-du rea, númandava guri vesa etue.
14 Jesus continuou:
15 Aná embó unda buro kakato bakodeda buroda aito fugarinu gerurota, embó einida vesa, guri dano K900,000 aghago utue. Einida vesa, guri dano K360,000 aghago utue. Kotú einida vesa guri dano K180,000 aghago utua doa, umó esega iye.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Aná guri K900,000 bia embómi iya, tutuno ea anami buro dumeni etueta, aná guri bia-da etova rekago K900,000 siroretue.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Dabako aghagonu, aná guri K360,000 bia embómi iya, tutuno ea, anami buro dumeni etueta, aná guri bia-da etova rekago K360,000 siroretue.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Tago, aná guri K180,000 bia embó, umó iya, enda ghambea, unda barirarida guri avo uje etue.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 Fefera yafabe serigetueta, númanda barirari kaverea etia, númane guri daiyagha jijimu etua mo, unda boanda ititigetua-nu kuvia gie.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Aná guri K900,000 bia embómi etia, unda bariraridu eghá retue, ‘Jojabee, amó indava guri K900,000 bua, anada etova rekago guri K900,000 etueta siroretue.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Aghá retueta, unda barirarimi undú eghá retue, ‘Taubana bee etoravore. Imó anda buro kato taubana re, buro ea goghó eta roravore. Imó buro ijoko ea goghó etoravore. Amindu, buro jojabe inona kaifa ari-du utaita rore. Fu, teradi-gea, angá danode gangoro urota iririgore!’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Anada ambova, aná guri K360,000 bia embó beago etia, unda bariraridu eghá retue, ‘Jojabee, amó indava guri K360,000 bua, anada etova rekago guri K360,000 etueta siroretue.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Aghá retueta, unda barirarimi undú eghá retue, ‘Taubana bee etoravore. Imó anda buro kato taubana, buro ea goghó eta roravore. Imó buro ijoko ea goghó etoravore. Amindu, buro jojabe inona kaifa ari-du utaita rore. Fu, teradi-gea, angá danode gangoro urota iririgore!’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Atá, aná guri K180,000 bia embó etia, unda bariraridu eghá retue, ‘Jojabee, amó tanana rore, imó embó fakarago bee re. Enembo dumenida aayo govari, inona iiava buta roravore.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Amindu, amó oru etore-gea, inda guri bua era, enda rova nungari vitata, bua etere. Inda guri eveta, gii!’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Aghá retueta, unda barirarimi undú eghá retue. ‘Imó buro kato embó akuago, kotú dogabi re. Imó seibe gari re, enembo dumeni da aayo govari, anona iiava buta rore.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Amindu imó dodu anda guri bua ya koromava itota, buro urota, amó kaverea furá, inda itasira-da etova dumeni sirorasueta basire?
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Ená buro katodava guri rougea bua, buro kato eini sei guri K1,800,000 bua righia vitia-dava, ututuge! retue.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Enembo avodava eini-eini oruabe iradua, anada etova oruabe utota bua, undava eini-eini oruaruabe aita rouvie. Tago, enembo avodava ijoko iradua, undava aná rougea baita rouvie.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Aghá-gea, ená buro katodava taubana eini tefo re. Umonu bua isaghava fufuge-gea, bingoiva vorea, memagha diitu kirisi-karasa urota, jii rirota iroe!’” ririe.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Enemboda Jojabee* unda kini da ano bua, anera kakara manede unda duroghade fufugaita rousua feferava, umó unda avo asumbariva asumbaita rouvie.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 — ausente —
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 — ausente —
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Aghá ea, kini mi unda ingo bee kena enembodu eghá raita rouvie, ‘Nímane anda Afami taubana ea simbugetua-du rere. Anda Afana, uutu enda uubu uria feferava, nímane tumanadu kaifa aita rea, kambesi taubana simbuguturia-va fufuge, teterugadi!
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Anada bee mo, amó baimana itatama uua, nímane andú undari ututuaveta undita urere. Kotú amó ukó mosisi kaĩ ueta, andú uvu ututuaveta undita urere. Aghago, nímane jo amó sei gambi re-tago, amó gerurera aghade, andú orokaiva rirota, ghaito teno beisi egegeta ureravore.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Amó taroba irieta, nímanena boo eembo ututurieta, dighia ombea urere. Amó kae bua iria, nímanena amó kaifa egegutureravore. Amó diburava iria, nímane furera, amó esega ureravore.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Aghá rata-gea, aná enembo taubana, dinunu tefo manemi undú eghá raita rousue, ‘Jojabee, nanjigo aghade imó baimana ueta, námane indú undari ututure, o imó ukó mosisi kaĩ ueta, uvu ututure?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Imó jo sei gambi re-tago, imó gerurera aghade, indú orokaiva rirota, ghaito teno beisi egegari gaa rera? Kotú nanjigo aghade, imó taroba irieta, námanena boo eembo ututurieta, dighia ombea ure?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Fefera domi imó kae bua irieta, o diburava irieta, námane imó esega egegeta ure?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Aghá regegota, kini na númandu eghá raita rouvie, ‘Amó nímandu gaa bee rere, anda ikoko mendi bingá tefo eve desea vitia enembo ijokodu donu egegeta urera, aná andú egegeta ureravore.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 Aghá rea doa, unda ingo anda kena enembodu eghá raita rouvie, ‘Ari-bari sembago ari kakato, God na seibe simboro uria, aná nímane re. Amó doa, airo igige! God na Satan unda anera manededu ivari tumanadu reivia-nu simbuguturia-va igige, vovoregadi rere!
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Anada bee mo, amó baimana itatama uua, nímane andú undari jo utota undambi re, amó ukó mosisi kaĩ uua, andú uvu jo utota undambi re.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Kotú, nímane sei amó jo gambi re-tago, amó gerurera aghade jo andú orokaiva rirota, ghaito teno beisi egegambi re. Amó taroba iria, nímane jo sonembota, amó dighia ombea ambi re. Kotú amó kae bua iria o diburava iria aghade, nímane jo amó kaifa egegambi re.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Aghá rata-gea, númane eghá regegaita rousue, ‘Jojabee, fefera domi, imó baimana o ukó mosisi kaĩ ueta, o taroba irieta, o kae bua irieta, o diburava irieta, námane imó sonembambi egeguture? Kotú, nanjigo aghade jo indú orokaiva rirota, ghaito teno beisi ambi egeguture?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Aghá regegota, kini na númandu mino eghá raita rouvie. ‘Amó nímandu gaa bee rere. Anda ikoko mendi bingá tefo eve desea vitia enembo ijokodu donu egegambi urera, aná andava beago jo egegambi egegutureravore.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Aghá raita rouvia-da ambova umó aná enembo sembago mane ninengota ya, sembagoda mino baita rousua kambesiva terota, mema jojabe tumanadu itatama egeguturota, enembo taubana, dinunu tefo ya, jebuga tumanadu irari kambesiva teterugaita rousue.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.