Mateus 20
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NAA
1 “Anada bee mo, God unda natofo* kaifa eta rouvia, aná eghá re. Enda numamo einimi rifogha erea, buro kakato dumeni mino ata, unda vaini ghavesi govetua aayova buro egegari-du rea, iye.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Umó, númane aná onembo dabako buro ea buta uria guri* aghagonu mino aita rea, aná buro kakato ninengetueta, unda vaini aayova igigetue.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Anada ambova, fefera vitia 9 koroki ueta, aayo númamo erea iya, utua bari kambesiva bubia mo, buro kakato dumeni buro ambi tefo jijiregea iririgutueta gie.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Gia, númandu eghá retue, ‘Nímane beago, igige, anda vaini aayova buro egegadi-gea, amó nímanda buro egegaita rora-nu gerurota, mino aghagonu utore!’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Aghá retueta, aná buro kakato igigetueta, umó onembo 12 koroki ueta, kotú jama 3 koroki ueta, dabako aghagonu etue.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Fefera 5 koroki ua, aná aayo numamo rekago iya, utua bari kambesiva buro kakato dumeni buro ambi tefo jijiregea iririgutueta gie. Gia, númandu uriga etue, ‘Nímane dodu buro egegambi ená onemboda yafa tefo jijiregea vite?’
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Aghá retueta, númane mino retue, ‘Anada bee mo, enembo avona námane buro ari-du jo mino ambi re.’ Aghá regegetua-du, unona númane beago ya, unda vaini aayova buro egegari-du retue.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Jama etueta, aná aayo númamo unda buroda beforo righari katodu retue, ‘Rege, aná buro kakato furota, númanda guri utadi! Fufugadua mo, buro kakato ambova bera-dava tutuno ea mino ututa ii, tutunova bera-dava sidara adi!’ retueta, aghagonu etue.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Avore, enembo rifo 5 koroki ueta, buro tutuno etua dano inonova, onembo dabako buro arida gurinu bubugetue.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Aghá etueta, enembo avona sei rifogha tutuno ea buro egegetua, númane mino jojabe baita rousua aghago nundubetue-tago, númane beago dabako aghago bubugetue.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Aghá bubugetue-gea, aná sei rifogha tutuno ea, buro etua enembomi, tutuno ea, aná aayo numamodava yove gaje rirota, mendó gaa eghá regegetue,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ‘Embobo dumeni fefera tufoko bee buro egegetue. Námane oreki fefera vevera akuagoda rova onembo dabako buro bouvu bee egegetore. Tago, imó númandu guri námandu utora dabako aghagonu utoravore!’
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Aghá retueta, aayo numamomi númanda einidu eghá retue, ‘Anda komana, amó jo imó kuvirambi re. Imó onembo dabako buro adi-gea, guri onembo dabakoda mino aita retora mo, imó “avore” retoravore. Amindu aghá etore.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 — ausente —
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 — ausente —
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Iesu unda gaga ambo gajari eghá ririe, “Amindu, ambova reifia enembo ya kofiri urota-gea, oreki kofiri-kofiri rousua enembo kaverea furá, ambo aita rousue.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Avore, Iesu erea, Jerusalem bogu naava yavurota aghade, unda ambo nimbi 12 nuenembo bua, airo jiria númandu eghá ririe,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Ninigige! Namonde amó Jerusalem reisi-vitifore. Yavua bubadora mo, Enembo da Jojabee dubo ata, fristida* kokotofude kotú Moses da Gaga Irugari kakatodemi* umonu bua, data amburari-du regegaita rousue.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Aghá ea, namonde amó Jiusi enemboda gitofoda ingova utota, umonu kavaga urota, gegha regeguturota fisurea, bua ya, ifatarava dedegota amburaita rouvie. Tago, fefera bakodeda ambova, umó rekago amburarivareta jebugea eraita rouvie.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Anada ambova, Sebedi da evetu unda sasingu ungaghade furia, Iesu dava bubua, unda dibe kena tumogha baĩ urota, unda uno uria-nu Iesu dava benunu urie.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Aghá ririeta, Iesu na “Inda uno doro?” ririeta, aná evetu eghá ririe, “Andava bee gajadi rere. Inda kini da ano badora aghade, rege, anda sasingu ungagha, eini inda ingo bee kena eini anda kena asusumboe!”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Aghá ririeta, Iesu mino aná evetu unda sasingudedu eghá ririe, “Nímane bee dodu benunu rosora, jo gerurota rambi rosoravore. Afana aagha andú utota bua dirota, mema itatama aita rora, aghagonu nímane itatama ari inono ra?” ririeta, “Námane inono re,” regeguturie.
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Aghá regeguturieta, Iesu mino eghá ririe, “Avore, nímane anda undaita rora aaghava undaita rosoravore-tago, anda ingo bee kena kotú anda kena asumbaita rousua enembo, anona gategari jo inono irambi re. Anda ingo bee kena o anda kena avona asumbaita rousua, aná Afa na undufa simbugea gategota asusumbaita rousue.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Aghá ririeta, Iesu da ambo nimbi dano ingo ungaghami aná bego ambo ghada gaga regeguturia-nu niningigea, neno akuago egeguturie.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Aghá uria-du Iesu na, aná enembo furari-du ririeta furia, undava danode desuturieta, eghá ririe, “Nímane reisi-geroravore, endava abua-abuada kokotofu númanda uno nuenembo egegeta rousue. Númanda tuva vitia enembodava ano tefo re. Númane aná kokotofu rera-da rari ningari re.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Avotago nímanda rorova jo aghagonu egegambi aita rosoravore. Avona nímanda barirari jojabe aita uno adua mo, umó enembo nanjogoda sabua* aita rouvie.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Kotú, enembo avona kofiri righaita uno adua mo, umó nímanda rorova enembodu sabua aita rouvie.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Enemboda Jojabee* aghá urota, enembo nanjogodu sabua ea vitie. Enembomi undú ara-kera ari-du jo furambi re. Unda jebuganu ututurota, enembo nanjogo sonembota, jebuga bubugari-du rea furie.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Aghá riria-da ambova, Iesu unda ambo nimbide erea, bogu naa ragaro Jeriko doa irueta, natofo jede erea, númanda ambova igiguturie.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Avore, Iesu aria serigutueta ningia, embobo ungagha dibe soikide mane emboro kasava asumbea vitiria-mi be jojabe koko fugia eghá ririe, “Jojabee, Devit da Mendi, námandu neno mema ea, sonembe!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Aghá regegutua, aná natofo jede Iesu da ambova aria-mi kaverea, númandu gaa ininigha rea, be doari-du regeguturie-tago, ungá rekago be jojabe koko fugia regeguturie, “Jojabee, Devit da Mendi, námandu neno mema ea, sonembe!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Aghá regeguturieta, Iesu ningia, tukú ea jiria, númane ghogho ririeta fufuguturieta, númandu uriga urie, “Amó ingá indú donu ari-du uno roso?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Aghá ririeta, ungá eghá regeguturie, “Jojabee, námane sonembe, dibe ifegota, unana gigigore!”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Aghá regeguturieta, Iesu ungá undú neno mema ea, unda ingomi ungá unda dibeva ririkurieta, jo gaimbo ambi, ungá unda dibe ifefegeguturieta, unana gigiguturota, ungá erea, Iesu da ambova igiguturie.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.