Mateus 20
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB
1 “Anada bee mo, God unda natofo* kaifa eta rouvia, aná eghá re. Enda numamo einimi rifogha erea, buro kakato dumeni mino ata, unda vaini ghavesi govetua aayova buro egegari-du rea, iye.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Umó, númane aná onembo dabako buro ea buta uria guri* aghagonu mino aita rea, aná buro kakato ninengetueta, unda vaini aayova igigetue.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Anada ambova, fefera vitia 9 koroki ueta, aayo númamo erea iya, utua bari kambesiva bubia mo, buro kakato dumeni buro ambi tefo jijiregea iririgutueta gie.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Gia, númandu eghá retue, ‘Nímane beago, igige, anda vaini aayova buro egegadi-gea, amó nímanda buro egegaita rora-nu gerurota, mino aghagonu utore!’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Aghá retueta, aná buro kakato igigetueta, umó onembo 12 koroki ueta, kotú jama 3 koroki ueta, dabako aghagonu etue.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Fefera 5 koroki ua, aná aayo numamo rekago iya, utua bari kambesiva buro kakato dumeni buro ambi tefo jijiregea iririgutueta gie. Gia, númandu uriga etue, ‘Nímane dodu buro egegambi ená onemboda yafa tefo jijiregea vite?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Aghá retueta, númane mino retue, ‘Anada bee mo, enembo avona námane buro ari-du jo mino ambi re.’ Aghá regegetua-du, unona númane beago ya, unda vaini aayova buro egegari-du retue.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Jama etueta, aná aayo númamo unda buroda beforo righari katodu retue, ‘Rege, aná buro kakato furota, númanda guri utadi! Fufugadua mo, buro kakato ambova bera-dava tutuno ea mino ututa ii, tutunova bera-dava sidara adi!’ retueta, aghagonu etue.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Avore, enembo rifo 5 koroki ueta, buro tutuno etua dano inonova, onembo dabako buro arida gurinu bubugetue.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Aghá etueta, enembo avona sei rifogha tutuno ea buro egegetua, númane mino jojabe baita rousua aghago nundubetue-tago, númane beago dabako aghago bubugetue.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Aghá bubugetue-gea, aná sei rifogha tutuno ea, buro etua enembomi, tutuno ea, aná aayo numamodava yove gaje rirota, mendó gaa eghá regegetue,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‘Embobo dumeni fefera tufoko bee buro egegetue. Námane oreki fefera vevera akuagoda rova onembo dabako buro bouvu bee egegetore. Tago, imó númandu guri námandu utora dabako aghagonu utoravore!’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Aghá retueta, aayo numamomi númanda einidu eghá retue, ‘Anda komana, amó jo imó kuvirambi re. Imó onembo dabako buro adi-gea, guri onembo dabakoda mino aita retora mo, imó “avore” retoravore. Amindu aghá etore.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 — ausente —
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 — ausente —
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Iesu unda gaga ambo gajari eghá ririe, “Amindu, ambova reifia enembo ya kofiri urota-gea, oreki kofiri-kofiri rousua enembo kaverea furá, ambo aita rousue.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Avore, Iesu erea, Jerusalem bogu naava yavurota aghade, unda ambo nimbi 12 nuenembo bua, airo jiria númandu eghá ririe,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Ninigige! Namonde amó Jerusalem reisi-vitifore. Yavua bubadora mo, Enembo da Jojabee dubo ata, fristida* kokotofude kotú Moses da Gaga Irugari kakatodemi* umonu bua, data amburari-du regegaita rousue.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Aghá ea, namonde amó Jiusi enemboda gitofoda ingova utota, umonu kavaga urota, gegha regeguturota fisurea, bua ya, ifatarava dedegota amburaita rouvie. Tago, fefera bakodeda ambova, umó rekago amburarivareta jebugea eraita rouvie.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Anada ambova, Sebedi da evetu unda sasingu ungaghade furia, Iesu dava bubua, unda dibe kena tumogha baĩ urota, unda uno uria-nu Iesu dava benunu urie.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Aghá ririeta, Iesu na “Inda uno doro?” ririeta, aná evetu eghá ririe, “Andava bee gajadi rere. Inda kini da ano badora aghade, rege, anda sasingu ungagha, eini inda ingo bee kena eini anda kena asusumboe!”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Aghá ririeta, Iesu mino aná evetu unda sasingudedu eghá ririe, “Nímane bee dodu benunu rosora, jo gerurota rambi rosoravore. Afana aagha andú utota bua dirota, mema itatama aita rora, aghagonu nímane itatama ari inono ra?” ririeta, “Námane inono re,” regeguturie.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Aghá regeguturieta, Iesu mino eghá ririe, “Avore, nímane anda undaita rora aaghava undaita rosoravore-tago, anda ingo bee kena kotú anda kena asumbaita rousua enembo, anona gategari jo inono irambi re. Anda ingo bee kena o anda kena avona asumbaita rousua, aná Afa na undufa simbugea gategota asusumbaita rousue.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Aghá ririeta, Iesu da ambo nimbi dano ingo ungaghami aná bego ambo ghada gaga regeguturia-nu niningigea, neno akuago egeguturie.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Aghá uria-du Iesu na, aná enembo furari-du ririeta furia, undava danode desuturieta, eghá ririe, “Nímane reisi-geroravore, endava abua-abuada kokotofu númanda uno nuenembo egegeta rousue. Númanda tuva vitia enembodava ano tefo re. Númane aná kokotofu rera-da rari ningari re.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Avotago nímanda rorova jo aghagonu egegambi aita rosoravore. Avona nímanda barirari jojabe aita uno adua mo, umó enembo nanjogoda sabua* aita rouvie.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Kotú, enembo avona kofiri righaita uno adua mo, umó nímanda rorova enembodu sabua aita rouvie.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Enemboda Jojabee* aghá urota, enembo nanjogodu sabua ea vitie. Enembomi undú ara-kera ari-du jo furambi re. Unda jebuganu ututurota, enembo nanjogo sonembota, jebuga bubugari-du rea furie.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Aghá riria-da ambova, Iesu unda ambo nimbide erea, bogu naa ragaro Jeriko doa irueta, natofo jede erea, númanda ambova igiguturie.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Avore, Iesu aria serigutueta ningia, embobo ungagha dibe soikide mane emboro kasava asumbea vitiria-mi be jojabe koko fugia eghá ririe, “Jojabee, Devit da Mendi, námandu neno mema ea, sonembe!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Aghá regegutua, aná natofo jede Iesu da ambova aria-mi kaverea, númandu gaa ininigha rea, be doari-du regeguturie-tago, ungá rekago be jojabe koko fugia regeguturie, “Jojabee, Devit da Mendi, námandu neno mema ea, sonembe!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Aghá regeguturieta, Iesu ningia, tukú ea jiria, númane ghogho ririeta fufuguturieta, númandu uriga urie, “Amó ingá indú donu ari-du uno roso?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Aghá ririeta, ungá eghá regeguturie, “Jojabee, námane sonembe, dibe ifegota, unana gigigore!”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Aghá regeguturieta, Iesu ungá undú neno mema ea, unda ingomi ungá unda dibeva ririkurieta, jo gaimbo ambi, ungá unda dibe ifefegeguturieta, unana gigiguturota, ungá erea, Iesu da ambova igiguturie.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.