Marcos 6
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC
1 Iesu erea, aná naa doa, unda ambo nimbide dano unda naa Nasaret aria bububuguturie.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 — ausente —
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 — ausente —
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Aghá urieta, Iesu mino númandu eghá ririe, “Ferovetada gaga enembo dano ningia, umó kakara egegeta rousue. Tago, feroveta tofo unda natofo, kotú sasingudemi, umó jo gaabee egeguturota, kakara ambi egegeta rousue. Amó nímanda eini re. Aghá-gea, nímane gari dabako aghago andú eta rosoravore. Amó jo gaabee ambi eta rosoravore,” aghá ririe.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Enembo jo gaabee ambi uria amindu, umó ivata bouvu bee, kotú anogha oruago ari jo inono ambi urie. Unda dabako uria aná evere: umó kae bua irari enembo dumenida tamova unda ingomi righia ririeta jejebuguturie.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Enembo jo umó gaabee ambi egeguturia-du, Iesu duduku ea, mana-mana urota, Nasaret naa doa, naa dumeni, Nasaret da kasava vitia, anava biruru urota, enembo irugeta urie.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Iesu unda ambo nimbi 12 nu aghi urieta, undava fufuguturie. Furia bububuguturieta, númane gategea ungagha-ungagha ninenguturie. Ninenguturota, umó taimu akokogo tuvarida ano númandu ututurota,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 eghá ririe, “Nímane jo tutumi kaverea furambi aita rosoravore. Avotago, nímane eini-eini oruabe jo bua yambi egegaita rosoravore. Undari, guri kotú etota mane mania bua igigata! Nímane besia nuenembo bua igige!
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Nímanda eka andoro kotú nímanda tamo asugari asugea yaita rosoravore. Avotago, mania tamo asugari eini bua igigata.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ya, naa einiva bubua, kambo niavo teterugota, enembo ‘Orokaiva!’ rirota, ghaito teno fufugegea gangorogha nímane bubugadua mo, aná kambova iririguturota, buro egegadi! Sidara ata, aná naa doa igige!
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Kotú, enembo avona jo nímandu ‘Orokaiva!’ rirota, ghaito teno fugambi egegadua mo, aná naa doa seriguturota, nímanda eka ghandada avo dodovire-gea, númane ari akokogo rousua-nu tanana egegaita rousue.” Iesu aghá rea, númane ninenguturieta igiguturie.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Númane aria bubua, enembo neno kaverari-du rirota, minono reta egeguturie.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Kotú númane taimu akokogo oruabe tuviturieta, enemboda tamo rovareta fuava isaghava bububugeta urie. Kotú númane ika ragaro olivi da muu sifirieta vitiria-mi, kae bua irari enemboda tamova gharea reaveta jejebugeta urie.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Númane donu egegeta uria anada bingá, arieta Kini Herot niningurie. Anada bee mo, Iesu da bingá aná naa nanjogova sarigea aria, fafate urieta niningiguturie. Niningigea, enembo dumeni Iesu du eghá regegeta urie. “Jon Bafutaito Ari Kato God na ririeta, amburari vareta jebugea erora-jogo. Amindu umó ano jojabe bua, ená ari ivata anogha eta rouvie.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Kotú enembo dumeni eghá regegeta urie, “‘God da feroveta ragaro Elaija rekago kaverea furaita rouvie,’ riria, aghajora, umó ra-jogo,” Kotú dumeni eghá regegeta urie. “Umó God da feroveta eini mambube maneda feferava irita uria ra-jogo,”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Kotú, Kini Herot aná bingá ningia, umó eghá ririe, “Jon Bafutaito Ari Kato anona ririeta, ukó diveguturieta ambubuturia, unona amburarivareta jebugea erea vitie.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Amindu, Herodias umó Jon du neno akuago urota, umó data amburari-du uno urie. Urie-tago, Herot umó fafota urie. Amindu aná evetu Jon dari mana-mana urie.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Mana-mana uria-da bee mo, Herot geruria mo, Jon embó taubana kotú kakarago bee re. Aghá-gea umó Jon du oru urota, umó tavo eta urie. Tavo urota reaveta, Jon fuava undava gaga reaveta ningia gangoro eta urie. Tago, umó mana-mana urota, nundubari jojabe eta urie.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Herodias Jon daita nundubuturota irieta, Herot da sirorari fefera furia buburiturieta, umó goroto tafirota eghá urie. Herot gavanada kokotofu unda mene-mene ari kakatoda babarigari, kotú frovensi Galili da embobo jojabebei aná frovensiva irita uria-nu, dano aghi jufirieta furia, danode egeguturieta, númandu banau urie.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Banau ueta, Herodias da ariri aria terua, daa didivueta gia, Herot unda esega enembode dano gangoro egeguturie. Amindu, Herot na aná ariridu eghá ririe, “Inda uno rege, ningore! Imó dodu benunu adora, amó indú utaita rore!”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Aghá rea, be anogha gajiturota eghá ririe, “Imó donu uno adora-nu, rege utaitare! Anda kaifa eta rora roo enda gategota, dibe ungagha ata, dibe eini baita radora, amó utaitare.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Aghá ririeta ningia aria, nuedava bubua rea niningurie. “Amó donu benunu a?” ririeta, nue mino undú eghá ririe, “Imó Jon Bafutaito Ari Katoda beforonu benunu ege, utoe!”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Aghá ririeta ningia, aná ariri kaverea, bibitami sumbua aria, kini dava bubua, benunu urie. “Jon Bafutaito ari katoda beforonu divegea tevova fendia utota, bofu, bare!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Aghá ririeta ningia, Kini Herot neno mema urie. Tago, esega enembo banauva buburituria-da dibeva be anogha gajituria-nu nundubea, umó verua ea, aná aririda benunu ningia doari mana-mana urie.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Aghá riria-du, unda mene-mene ari kato einimi, dibura kambesiva Jon da ukó divegea, beforo bua furari-du ninenguturieta arie.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Aria, dibura kambesiva terua, Jon da ukó divegea, beforo tevova fendia bua furia, aná ariridu ututurie. Ututurieta bua aria, nuedava ututurieta rururie.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Aghá egeguturieta, Jon da ambo nimbi aná bingá niningigea doa aria, unda tamo bua furia furuguturie. Jon da amburari aghá uria-nu nundubuturota, Herot na Iesu da bingá ningia, Jon kaverea furari gaa nundubuturie.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Aghá egeguturia-da ambova, Iesu da ambo nimbi kaverea furia bubua, númane donu egeguturia-de kotú iruguturia-de dano, Iesu dava isagha egeguturie.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Aghá regeguturia-da ambova natofo jede númandava yari furari egegutueta, Iesu unda ambo nimbide dano asumbea, undari undidigarida goroto jo tambambi re. Amindu, Iesu númandava eghá ririe, “Fufuge, namonde itoko airo ya, enembo tefo kambesiva nangu undidigore!”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Aghá rea, ghaava* vorea, enembo tefo kambesiva rekimbea igigutueta,
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 enembo oruabe dibe fugia, númane sao jojabeva rekimbutueta gigiguturota, númane tanana egeguturie. Amindu, númanda naa dano doa, uvu kasava sei susumbugea aria bububuguturie.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Iesu ambova bubua, ghaa ga vitia geruria mo, natofo jededu neno mema urie. Anada bee mo, númane eto-bato oka ragaro sifi, kaifa kato tefo, aghagonunundubea, tutuno ea, irugari dibe eini be eini númandu iruguturie.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Irugutueta, jama ueta, unda ambo nimbi 12 furia, undava eghá regeguturie, “Fefera sidara etue. Kotú, ená kambesiva enembode kambode tefo re.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Amindu rea, ená enembo ninenge ya, naa dumeni itoko airo anava guri utua, undari bua undidigoe!”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Aghá regeguturieta, Iesu númandu eghá ririe, “Undari nímanena ututuge, undidigoe!” aghá ririeta, númane mino undú eghá regeguturie, “Imó rei-nundubutora mo, námane ya marabe 8 buro ea barida inono gurimi* farava bua furá utota undidigari-du rirota rera, aĩ?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Aghá regeguturieta, umó númandava eghá ririe, “Nímandava farava nanjogo ro? Ii, gigigadi!” ririeta, númane aria gia doa kaverea furia, undava regeguturie, “Farava ingari ingo yoveni kotú uvu oka ungagha re,”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Aghá regeguturieta ningia, umó unda ambo nimbidu eghá ririe, “Enembo regege, unda dibe-dibe kirisava asusumboe!” aghá ririeta, númane aria,
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 regeguturieta, aná enembo dibe-dibe sarigea dumeni 100, kotú dumeni 50 aghago asusumbuturie.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Asusumbuturieta, Iesu aná farava ingari ingo yovenide uvu oka ungaghade bua, dibe jará ea uutuva urota, God Afadava “aiye” rirota, aná farava ingegebea, enembodu vesa egegota undidigari-du rea, unda ambo nimbidu ututurie. Aná uvu oka ungagha beago ingegebea, enembodu vesa urieta undidiguturie.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 — ausente —
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 — ausente —
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Embobo undari undidiguturia, aná inono 5,000 aghago re. Tago evevetu sasingu manede jo irugambi re.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Undari undidiguturia-da ambova, jo gaimbo ambi, Iesu tatavami unda ambo nimbi ririeta, ghaava* vorea, yoveniva rekimbea naa ragaro Betsaida igigutueta, umó aná natofo nineguturieta tará egeguturie.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Aghá ea, umó ootova avo benunu aita yavurie.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Aghade, jama ea, fefera vovorurieta, umó unuka aná kambesiva irieta, númane ghaava rekimbea aria, rorova buburitueta,
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Anada bee mo, númane Iesu gerurota, dano orumi jajareguturie.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Aghá rea, Iesu umó aria, ghaa rova vivitueta, yaurada torú-torú sidara urieta gia, númane neno mana-mana egeguturie.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Anada bee mo, númane nendufa egeguturieta, neno fakara urieta, Iesu da ano númandava iruguturota, farava vesa urieta, natofo undidiguturieta, inono uria-da bee, númane jo tanana egegambi re. Aghagonu, umó númandava buburiturieta, yaura tukú ea, binono uria-de dano, númane jo tanana egegambi re.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Aghá egeguturia-da ambova, númane rekimbea aria, roo enda ijoko Genesaraet anava terua, ghaa* gaiturie. Genesaraet rera-va, kambesi gevoto, kotú anada rova naa ijoijokoko dumeni irita urie.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ghaa ga vivitueta, enembomi dibe fugia, Iesu gia tanana egeguturie.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Tanana egeguturie-gea, númane tatavami erea aria, númanda kambesiva naa nanjogova bububugea, kae bua irari enembo bua, ghaitova itia, Iesu naa niavo iria-da bingá niningigea, undava fufuguturie.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Umó niavo irita uria, naa jojabebeide ijoijokokode kotú aayo dobova enembo unda bingá niningigea, kae bua irari enembo utua bari kambesiva bua fufuguturie. Bua furia bubua, Iesu na “avore” rata, aná kae bua vitiria enembo undava bubua, tefo unda eembo soriva sinia righia jejebugari-du, benunu egeguturie. Aghá egeguturia enembo dano, jejebuguturie.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.