Marcos 6
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NAA
1 Iesu erea, aná naa doa, unda ambo nimbide dano unda naa Nasaret aria bububuguturie.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 — ausente —
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 — ausente —
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Aghá urieta, Iesu mino númandu eghá ririe, “Ferovetada gaga enembo dano ningia, umó kakara egegeta rousue. Tago, feroveta tofo unda natofo, kotú sasingudemi, umó jo gaabee egeguturota, kakara ambi egegeta rousue. Amó nímanda eini re. Aghá-gea, nímane gari dabako aghago andú eta rosoravore. Amó jo gaabee ambi eta rosoravore,” aghá ririe.
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Enembo jo gaabee ambi uria amindu, umó ivata bouvu bee, kotú anogha oruago ari jo inono ambi urie. Unda dabako uria aná evere: umó kae bua irari enembo dumenida tamova unda ingomi righia ririeta jejebuguturie.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Enembo jo umó gaabee ambi egeguturia-du, Iesu duduku ea, mana-mana urota, Nasaret naa doa, naa dumeni, Nasaret da kasava vitia, anava biruru urota, enembo irugeta urie.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Iesu unda ambo nimbi 12 nu aghi urieta, undava fufuguturie. Furia bububuguturieta, númane gategea ungagha-ungagha ninenguturie. Ninenguturota, umó taimu akokogo tuvarida ano númandu ututurota,
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 eghá ririe, “Nímane jo tutumi kaverea furambi aita rosoravore. Avotago, nímane eini-eini oruabe jo bua yambi egegaita rosoravore. Undari, guri kotú etota mane mania bua igigata! Nímane besia nuenembo bua igige!
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Nímanda eka andoro kotú nímanda tamo asugari asugea yaita rosoravore. Avotago, mania tamo asugari eini bua igigata.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ya, naa einiva bubua, kambo niavo teterugota, enembo ‘Orokaiva!’ rirota, ghaito teno fufugegea gangorogha nímane bubugadua mo, aná kambova iririguturota, buro egegadi! Sidara ata, aná naa doa igige!
10 E recomendou-lhes:
11 Kotú, enembo avona jo nímandu ‘Orokaiva!’ rirota, ghaito teno fugambi egegadua mo, aná naa doa seriguturota, nímanda eka ghandada avo dodovire-gea, númane ari akokogo rousua-nu tanana egegaita rousue.” Iesu aghá rea, númane ninenguturieta igiguturie.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Númane aria bubua, enembo neno kaverari-du rirota, minono reta egeguturie.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Kotú númane taimu akokogo oruabe tuviturieta, enemboda tamo rovareta fuava isaghava bububugeta urie. Kotú númane ika ragaro olivi da muu sifirieta vitiria-mi, kae bua irari enemboda tamova gharea reaveta jejebugeta urie.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Númane donu egegeta uria anada bingá, arieta Kini Herot niningurie. Anada bee mo, Iesu da bingá aná naa nanjogova sarigea aria, fafate urieta niningiguturie. Niningigea, enembo dumeni Iesu du eghá regegeta urie. “Jon Bafutaito Ari Kato God na ririeta, amburari vareta jebugea erora-jogo. Amindu umó ano jojabe bua, ená ari ivata anogha eta rouvie.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Kotú enembo dumeni eghá regegeta urie, “‘God da feroveta ragaro Elaija rekago kaverea furaita rouvie,’ riria, aghajora, umó ra-jogo,” Kotú dumeni eghá regegeta urie. “Umó God da feroveta eini mambube maneda feferava irita uria ra-jogo,”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Kotú, Kini Herot aná bingá ningia, umó eghá ririe, “Jon Bafutaito Ari Kato anona ririeta, ukó diveguturieta ambubuturia, unona amburarivareta jebugea erea vitie.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Amindu, Herodias umó Jon du neno akuago urota, umó data amburari-du uno urie. Urie-tago, Herot umó fafota urie. Amindu aná evetu Jon dari mana-mana urie.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Mana-mana uria-da bee mo, Herot geruria mo, Jon embó taubana kotú kakarago bee re. Aghá-gea umó Jon du oru urota, umó tavo eta urie. Tavo urota reaveta, Jon fuava undava gaga reaveta ningia gangoro eta urie. Tago, umó mana-mana urota, nundubari jojabe eta urie.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Herodias Jon daita nundubuturota irieta, Herot da sirorari fefera furia buburiturieta, umó goroto tafirota eghá urie. Herot gavanada kokotofu unda mene-mene ari kakatoda babarigari, kotú frovensi Galili da embobo jojabebei aná frovensiva irita uria-nu, dano aghi jufirieta furia, danode egeguturieta, númandu banau urie.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Banau ueta, Herodias da ariri aria terua, daa didivueta gia, Herot unda esega enembode dano gangoro egeguturie. Amindu, Herot na aná ariridu eghá ririe, “Inda uno rege, ningore! Imó dodu benunu adora, amó indú utaita rore!”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Aghá rea, be anogha gajiturota eghá ririe, “Imó donu uno adora-nu, rege utaitare! Anda kaifa eta rora roo enda gategota, dibe ungagha ata, dibe eini baita radora, amó utaitare.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Aghá ririeta ningia aria, nuedava bubua rea niningurie. “Amó donu benunu a?” ririeta, nue mino undú eghá ririe, “Imó Jon Bafutaito Ari Katoda beforonu benunu ege, utoe!”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Aghá ririeta ningia, aná ariri kaverea, bibitami sumbua aria, kini dava bubua, benunu urie. “Jon Bafutaito ari katoda beforonu divegea tevova fendia utota, bofu, bare!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Aghá ririeta ningia, Kini Herot neno mema urie. Tago, esega enembo banauva buburituria-da dibeva be anogha gajituria-nu nundubea, umó verua ea, aná aririda benunu ningia doari mana-mana urie.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Aghá riria-du, unda mene-mene ari kato einimi, dibura kambesiva Jon da ukó divegea, beforo bua furari-du ninenguturieta arie.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Aria, dibura kambesiva terua, Jon da ukó divegea, beforo tevova fendia bua furia, aná ariridu ututurie. Ututurieta bua aria, nuedava ututurieta rururie.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Aghá egeguturieta, Jon da ambo nimbi aná bingá niningigea doa aria, unda tamo bua furia furuguturie. Jon da amburari aghá uria-nu nundubuturota, Herot na Iesu da bingá ningia, Jon kaverea furari gaa nundubuturie.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Aghá egeguturia-da ambova, Iesu da ambo nimbi kaverea furia bubua, númane donu egeguturia-de kotú iruguturia-de dano, Iesu dava isagha egeguturie.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Aghá regeguturia-da ambova natofo jede númandava yari furari egegutueta, Iesu unda ambo nimbide dano asumbea, undari undidigarida goroto jo tambambi re. Amindu, Iesu númandava eghá ririe, “Fufuge, namonde itoko airo ya, enembo tefo kambesiva nangu undidigore!”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Aghá rea, ghaava* vorea, enembo tefo kambesiva rekimbea igigutueta,
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 enembo oruabe dibe fugia, númane sao jojabeva rekimbutueta gigiguturota, númane tanana egeguturie. Amindu, númanda naa dano doa, uvu kasava sei susumbugea aria bububuguturie.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Iesu ambova bubua, ghaa ga vitia geruria mo, natofo jededu neno mema urie. Anada bee mo, númane eto-bato oka ragaro sifi, kaifa kato tefo, aghagonunundubea, tutuno ea, irugari dibe eini be eini númandu iruguturie.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Irugutueta, jama ueta, unda ambo nimbi 12 furia, undava eghá regeguturie, “Fefera sidara etue. Kotú, ená kambesiva enembode kambode tefo re.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Amindu rea, ená enembo ninenge ya, naa dumeni itoko airo anava guri utua, undari bua undidigoe!”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Aghá regeguturieta, Iesu númandu eghá ririe, “Undari nímanena ututuge, undidigoe!” aghá ririeta, númane mino undú eghá regeguturie, “Imó rei-nundubutora mo, námane ya marabe 8 buro ea barida inono gurimi* farava bua furá utota undidigari-du rirota rera, aĩ?”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Aghá regeguturieta, umó númandava eghá ririe, “Nímandava farava nanjogo ro? Ii, gigigadi!” ririeta, númane aria gia doa kaverea furia, undava regeguturie, “Farava ingari ingo yoveni kotú uvu oka ungagha re,”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Aghá regeguturieta ningia, umó unda ambo nimbidu eghá ririe, “Enembo regege, unda dibe-dibe kirisava asusumboe!” aghá ririeta, númane aria,
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 regeguturieta, aná enembo dibe-dibe sarigea dumeni 100, kotú dumeni 50 aghago asusumbuturie.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Asusumbuturieta, Iesu aná farava ingari ingo yovenide uvu oka ungaghade bua, dibe jará ea uutuva urota, God Afadava “aiye” rirota, aná farava ingegebea, enembodu vesa egegota undidigari-du rea, unda ambo nimbidu ututurie. Aná uvu oka ungagha beago ingegebea, enembodu vesa urieta undidiguturie.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 — ausente —
42 Todos comeram e se fartaram,
43 — ausente —
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Embobo undari undidiguturia, aná inono 5,000 aghago re. Tago evevetu sasingu manede jo irugambi re.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Undari undidiguturia-da ambova, jo gaimbo ambi, Iesu tatavami unda ambo nimbi ririeta, ghaava* vorea, yoveniva rekimbea naa ragaro Betsaida igigutueta, umó aná natofo nineguturieta tará egeguturie.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Aghá ea, umó ootova avo benunu aita yavurie.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Aghade, jama ea, fefera vovorurieta, umó unuka aná kambesiva irieta, númane ghaava rekimbea aria, rorova buburitueta,
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 — ausente —
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Anada bee mo, númane Iesu gerurota, dano orumi jajareguturie.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Aghá rea, Iesu umó aria, ghaa rova vivitueta, yaurada torú-torú sidara urieta gia, númane neno mana-mana egeguturie.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Anada bee mo, númane nendufa egeguturieta, neno fakara urieta, Iesu da ano númandava iruguturota, farava vesa urieta, natofo undidiguturieta, inono uria-da bee, númane jo tanana egegambi re. Aghagonu, umó númandava buburiturieta, yaura tukú ea, binono uria-de dano, númane jo tanana egegambi re.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Aghá egeguturia-da ambova, númane rekimbea aria, roo enda ijoko Genesaraet anava terua, ghaa* gaiturie. Genesaraet rera-va, kambesi gevoto, kotú anada rova naa ijoijokoko dumeni irita urie.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ghaa ga vivitueta, enembomi dibe fugia, Iesu gia tanana egeguturie.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Tanana egeguturie-gea, númane tatavami erea aria, númanda kambesiva naa nanjogova bububugea, kae bua irari enembo bua, ghaitova itia, Iesu naa niavo iria-da bingá niningigea, undava fufuguturie.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Umó niavo irita uria, naa jojabebeide ijoijokokode kotú aayo dobova enembo unda bingá niningigea, kae bua irari enembo utua bari kambesiva bua fufuguturie. Bua furia bubua, Iesu na “avore” rata, aná kae bua vitiria enembo undava bubua, tefo unda eembo soriva sinia righia jejebugari-du, benunu egeguturie. Aghá egeguturia enembo dano, jejebuguturie.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.