Marcos 5
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs BKJ
1 Iesu unda ambo nimbide dano sao jojabe, ragaro Galili, anava rekimbea aria, Gerasa enemboda roo endava, teteruguturie.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Terua, ghaa* ga doa vivitua mo, embó eini taimu akokogomi asuguturieta vitiria, umó uje singoi too ghambari rovareta bubua vorefuria, númane tafirie.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Tumba onembo umó uje kasava ooto itiva biruru urota, koko rea, singoimi unda tamo vegea isorisori eta urie.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Aghade, umó airo bee jiria, Iesu gerurie-gea, sumbua furia, dibe kena jua, koubomi jengiruturie.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Iesu undava uriga eghá urie. “Inda ragaro doro? Rege ningore!” ririeta, mino eghá ririe, “Námanda ragaro ‘Oruabe re.’ Anada bee mo, námane oruabe desea vitere.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Námane benunu rosore. Mania námane ninengota ená kambesi doa, kambesi einiva igigari-du rata!”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Aghade, gudoro jo airo bee irambi, anava naa oka mane oruaruabe 2,000 aghago undari undidigutueta gigiguturie.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Aná taimu akokogomi, Iesu du benunu eghá egeguturie, “Námane ninenge-gea, ya naa oka maneda tamo rova teterugore!”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Aghá regeguturieta, Iesu “Avore!” ririeta, taimu akokogo mane aná embó doa uvugea bububugea aria, naa oka manedava asusuguturieta, aná naa oka mane dano sumbua, kokava voraria, saova undidigea ambubuguturie.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Aghá egegutueta gigigea, aná naa oka mane kaifa kakatomi susumbugea aria, aná bogu naava bubua, kotú kasava vitiria naa dumeniva bububugea, númane donu geruria, aná isagha egeguturieta, enembo dano niningiguturie. Niningiguturie-gea, númane erea, aná gaga riria-da beenu niningigaita, kotú gigigaita rea,
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Iesu dava fufuguturie. Furia bubua, aná taimumi asuguturieta, beforo biruru ea vitiria embó, unda nundubari taubana urieta, umó boo urua asumbea irieta gigiguturie-gea, oru egeguturie.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Atá Iesu daiyagha urieta, taimu akokogo aná embó doa vorea aria, naa oka mane dava asusuguturieta vorea, uvuva undia ambubugea sidara uria-nu, aná avona númanda dibemi gigiguturia-mi, isagha egeguturieta, natofo niningiguturie.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Niningigea, Iesu númanda kambesiva vitiria-nu doa serigari-du regeguturie.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Regeguturieta, Iesu aria, ghaava vovorueta, aná embó taimu akokogoda asusugea vitiria-mi furia, Iesu dava uriga urie, “Amó angá yara?”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Tefo, imó jo namonde yambi aita roravore. Imó kaverea, inda enembo totofo dava ii! God indú neno mema urota, imó daiyagha sonembetueta jebugetora, ananu isagha ege, inda kokomana niningigoe!”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Iesu aghá ririeta, aná embó kaverea aria, frovensi Dekafolis anava biruru urota, Iesu undava donu uria-nu, reaveta, enembo dano niningigea duduku-dadaka ea, mana-mana egegeta urie.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Iesu unda ambo nimbide dano kaverea, sao jojabe rekimbea aria, ghaa* ga vitia jijiregutueta enembo oruaruabe furia, umó fugea rorogea jijireguturie.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Aghá egeguturieta, nghaĩ itari kamboda* beforo righari eini, ragaro Jairus na furia, Iesu gia, unda eka tuva jua vavosurie.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Aghá urota, ininigha undava benunu urota, eghá ririe, “Ariee! Anda ariri ijoko kae bua amburaita itoko rouvie. Fu ya, inda ingomi tamova righadi, jebugoe!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Aghá ririeta, Iesu erea, numonde arie. Enembo oruaruabede dano umó fugea rorogea igiguturie.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Irueta, evetu eini furia, umó rorova tafirie. Aná evetu umó tatangu kae bua, tatangu gutiturota, ghaeko 12 sidara urie.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Umó ingi embobo dumenidava sonemba baita iru-furu eta urie-tago, númanda ingi ututa uria-mi, umó jo jebugambi re. Umó mema tumanadu itatama urota irita urie. Aghá urota, ingi embobodava yari furari urota, unda guri fugea, sidara urie. Urie-tago, unda kae jo sidara ambi irirota, aria jojabe urie.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Aná evetu Iesu da bingá ningia erea, natofoda rova unda ambova aria,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 unda tamo asugari sokuava ririkurie. Aghá uria-da bee mo, umó eghá nundubuturie, “Amó tefo, unda tamo asugariva righadora, amó jebugaita rore.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Aghá nundubea, Iesu da tamo asugariva ririkueta, unda tatangu kae gaimbo ambi tukú ueta, itatama urota, “Amó jebugetore.”
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 nundubutueta, Iesu unda ano avodava rekimbuturia, umó tofo itatama urie. Itatama urota, tutomi enemboda rorova kaverea jiria eghá ririe, “Avona anda tamo asugariva righi?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Aghá ririeta-gea, unda ambo nimbimi regeguturie, “Imó dodu aghá rere? Namonde amó natofomi fugea rorogetueta reisi-fora mo, avona imó sinia righari-du rere?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Tago, Iesu umó avona unda tamo asugariva ririkuria-nu, gaita kavere-kavere, urie.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Kaverea gerueta, Iesu na undava daiyagha urieta jebuguturia, ananu nundubuturota, aná evetu umó orugha eka ingo dadada urota, Iesu dava aria bubua, unda eka tuva koubumi jengirea, undava donu siroruturia-nu dano, Iesu du ririeta niningurie.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Anda ariri, inda gaabee arimi imó jebugetoravore. Aghá-gea, siriri indava iroe! Ii, jebugea iradi!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Aghá ria, aghi kakato dumeni Jairus da kambovareta furia bubua, Jairus du eghá regeguturie, “Ariri ambue. Amindu rea, mania ená Irugari kato bua yaita nundubata!”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Aghá ririeta, niningurota, Iesu na Jairus du eghá ririe, “Mania oru ata! Gaabee ege!”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aghá rirota, rourogo enembo numonde dano yauve-degea bureguturie. Buregea, Iesu na Pita, Jems kotú Jems da ikoko Jon, aghá bua numonde dano igiguturie!
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Aria, Jairus da kambova bububuguturia enembomi yove gaje rieta, dari sorara ueta gigiguturie.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Iesu aria, aná kambo rova terua, númandu eghá ririe, “Nímane dodu yove gaje regeguturota, dari sorara roso? Ená ariri jo amburambi re, umó evo rouvie.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Aghá ririeta, númane erea, umó kuvia gegha regeguturia-du, Iesu númane tuviturieta, buburiturieta, aná aririda nue numamo kotú unda ambo nimbi bakode numonde dano aria, aná aririda evari kambesiva teteruguturie.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Terua, Iesu aná ariri ingova righia eghá ririe, “Talita kumi!” anada bee mo, “Anda ariri, eradi rere.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Aghá ria aghade, aná ariri jebugea erorurie. Aná aririda ghaeko aná 12 re.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Mana-mana egegutueta, Iesu aná enembo rourogo natofo dumenidu isagha ata niningigauve-degea ininigha bureguturota, aná ariri undari utota undari-du ririe.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.