Marcos 5
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ACF
1 Iesu unda ambo nimbide dano sao jojabe, ragaro Galili, anava rekimbea aria, Gerasa enemboda roo endava, teteruguturie.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Terua, ghaa* ga doa vivitua mo, embó eini taimu akokogomi asuguturieta vitiria, umó uje singoi too ghambari rovareta bubua vorefuria, númane tafirie.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 — ausente —
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Tumba onembo umó uje kasava ooto itiva biruru urota, koko rea, singoimi unda tamo vegea isorisori eta urie.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Aghade, umó airo bee jiria, Iesu gerurie-gea, sumbua furia, dibe kena jua, koubomi jengiruturie.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Iesu undava uriga eghá urie. “Inda ragaro doro? Rege ningore!” ririeta, mino eghá ririe, “Námanda ragaro ‘Oruabe re.’ Anada bee mo, námane oruabe desea vitere.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Námane benunu rosore. Mania námane ninengota ená kambesi doa, kambesi einiva igigari-du rata!”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Aghade, gudoro jo airo bee irambi, anava naa oka mane oruaruabe 2,000 aghago undari undidigutueta gigiguturie.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Aná taimu akokogomi, Iesu du benunu eghá egeguturie, “Námane ninenge-gea, ya naa oka maneda tamo rova teterugore!”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Aghá regeguturieta, Iesu “Avore!” ririeta, taimu akokogo mane aná embó doa uvugea bububugea aria, naa oka manedava asusuguturieta, aná naa oka mane dano sumbua, kokava voraria, saova undidigea ambubuguturie.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Aghá egegutueta gigigea, aná naa oka mane kaifa kakatomi susumbugea aria, aná bogu naava bubua, kotú kasava vitiria naa dumeniva bububugea, númane donu geruria, aná isagha egeguturieta, enembo dano niningiguturie. Niningiguturie-gea, númane erea, aná gaga riria-da beenu niningigaita, kotú gigigaita rea,
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Iesu dava fufuguturie. Furia bubua, aná taimumi asuguturieta, beforo biruru ea vitiria embó, unda nundubari taubana urieta, umó boo urua asumbea irieta gigiguturie-gea, oru egeguturie.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Atá Iesu daiyagha urieta, taimu akokogo aná embó doa vorea aria, naa oka mane dava asusuguturieta vorea, uvuva undia ambubugea sidara uria-nu, aná avona númanda dibemi gigiguturia-mi, isagha egeguturieta, natofo niningiguturie.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Niningigea, Iesu númanda kambesiva vitiria-nu doa serigari-du regeguturie.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Regeguturieta, Iesu aria, ghaava vovorueta, aná embó taimu akokogoda asusugea vitiria-mi furia, Iesu dava uriga urie, “Amó angá yara?”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Tefo, imó jo namonde yambi aita roravore. Imó kaverea, inda enembo totofo dava ii! God indú neno mema urota, imó daiyagha sonembetueta jebugetora, ananu isagha ege, inda kokomana niningigoe!”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Iesu aghá ririeta, aná embó kaverea aria, frovensi Dekafolis anava biruru urota, Iesu undava donu uria-nu, reaveta, enembo dano niningigea duduku-dadaka ea, mana-mana egegeta urie.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Iesu unda ambo nimbide dano kaverea, sao jojabe rekimbea aria, ghaa* ga vitia jijiregutueta enembo oruaruabe furia, umó fugea rorogea jijireguturie.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Aghá egeguturieta, nghaĩ itari kamboda* beforo righari eini, ragaro Jairus na furia, Iesu gia, unda eka tuva jua vavosurie.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Aghá urota, ininigha undava benunu urota, eghá ririe, “Ariee! Anda ariri ijoko kae bua amburaita itoko rouvie. Fu ya, inda ingomi tamova righadi, jebugoe!”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Aghá ririeta, Iesu erea, numonde arie. Enembo oruaruabede dano umó fugea rorogea igiguturie.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Irueta, evetu eini furia, umó rorova tafirie. Aná evetu umó tatangu kae bua, tatangu gutiturota, ghaeko 12 sidara urie.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Umó ingi embobo dumenidava sonemba baita iru-furu eta urie-tago, númanda ingi ututa uria-mi, umó jo jebugambi re. Umó mema tumanadu itatama urota irita urie. Aghá urota, ingi embobodava yari furari urota, unda guri fugea, sidara urie. Urie-tago, unda kae jo sidara ambi irirota, aria jojabe urie.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Aná evetu Iesu da bingá ningia erea, natofoda rova unda ambova aria,
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 unda tamo asugari sokuava ririkurie. Aghá uria-da bee mo, umó eghá nundubuturie, “Amó tefo, unda tamo asugariva righadora, amó jebugaita rore.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Aghá nundubea, Iesu da tamo asugariva ririkueta, unda tatangu kae gaimbo ambi tukú ueta, itatama urota, “Amó jebugetore.”
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 nundubutueta, Iesu unda ano avodava rekimbuturia, umó tofo itatama urie. Itatama urota, tutomi enemboda rorova kaverea jiria eghá ririe, “Avona anda tamo asugariva righi?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Aghá ririeta-gea, unda ambo nimbimi regeguturie, “Imó dodu aghá rere? Namonde amó natofomi fugea rorogetueta reisi-fora mo, avona imó sinia righari-du rere?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Tago, Iesu umó avona unda tamo asugariva ririkuria-nu, gaita kavere-kavere, urie.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Kaverea gerueta, Iesu na undava daiyagha urieta jebuguturia, ananu nundubuturota, aná evetu umó orugha eka ingo dadada urota, Iesu dava aria bubua, unda eka tuva koubumi jengirea, undava donu siroruturia-nu dano, Iesu du ririeta niningurie.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Anda ariri, inda gaabee arimi imó jebugetoravore. Aghá-gea, siriri indava iroe! Ii, jebugea iradi!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Aghá ria, aghi kakato dumeni Jairus da kambovareta furia bubua, Jairus du eghá regeguturie, “Ariri ambue. Amindu rea, mania ená Irugari kato bua yaita nundubata!”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Aghá ririeta, niningurota, Iesu na Jairus du eghá ririe, “Mania oru ata! Gaabee ege!”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aghá rirota, rourogo enembo numonde dano yauve-degea bureguturie. Buregea, Iesu na Pita, Jems kotú Jems da ikoko Jon, aghá bua numonde dano igiguturie!
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Aria, Jairus da kambova bububuguturia enembomi yove gaje rieta, dari sorara ueta gigiguturie.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Iesu aria, aná kambo rova terua, númandu eghá ririe, “Nímane dodu yove gaje regeguturota, dari sorara roso? Ená ariri jo amburambi re, umó evo rouvie.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Aghá ririeta, númane erea, umó kuvia gegha regeguturia-du, Iesu númane tuviturieta, buburiturieta, aná aririda nue numamo kotú unda ambo nimbi bakode numonde dano aria, aná aririda evari kambesiva teteruguturie.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Terua, Iesu aná ariri ingova righia eghá ririe, “Talita kumi!” anada bee mo, “Anda ariri, eradi rere.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Aghá ria aghade, aná ariri jebugea erorurie. Aná aririda ghaeko aná 12 re.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Mana-mana egegutueta, Iesu aná enembo rourogo natofo dumenidu isagha ata niningigauve-degea ininigha bureguturota, aná ariri undari utota undari-du ririe.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.