Marcos 5
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ARIB
1 Iesu unda ambo nimbide dano sao jojabe, ragaro Galili, anava rekimbea aria, Gerasa enemboda roo endava, teteruguturie.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Terua, ghaa* ga doa vivitua mo, embó eini taimu akokogomi asuguturieta vitiria, umó uje singoi too ghambari rovareta bubua vorefuria, númane tafirie.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Tumba onembo umó uje kasava ooto itiva biruru urota, koko rea, singoimi unda tamo vegea isorisori eta urie.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Aghade, umó airo bee jiria, Iesu gerurie-gea, sumbua furia, dibe kena jua, koubomi jengiruturie.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Iesu undava uriga eghá urie. “Inda ragaro doro? Rege ningore!” ririeta, mino eghá ririe, “Námanda ragaro ‘Oruabe re.’ Anada bee mo, námane oruabe desea vitere.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Námane benunu rosore. Mania námane ninengota ená kambesi doa, kambesi einiva igigari-du rata!”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Aghade, gudoro jo airo bee irambi, anava naa oka mane oruaruabe 2,000 aghago undari undidigutueta gigiguturie.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Aná taimu akokogomi, Iesu du benunu eghá egeguturie, “Námane ninenge-gea, ya naa oka maneda tamo rova teterugore!”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Aghá regeguturieta, Iesu “Avore!” ririeta, taimu akokogo mane aná embó doa uvugea bububugea aria, naa oka manedava asusuguturieta, aná naa oka mane dano sumbua, kokava voraria, saova undidigea ambubuguturie.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Aghá egegutueta gigigea, aná naa oka mane kaifa kakatomi susumbugea aria, aná bogu naava bubua, kotú kasava vitiria naa dumeniva bububugea, númane donu geruria, aná isagha egeguturieta, enembo dano niningiguturie. Niningiguturie-gea, númane erea, aná gaga riria-da beenu niningigaita, kotú gigigaita rea,
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Iesu dava fufuguturie. Furia bubua, aná taimumi asuguturieta, beforo biruru ea vitiria embó, unda nundubari taubana urieta, umó boo urua asumbea irieta gigiguturie-gea, oru egeguturie.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Atá Iesu daiyagha urieta, taimu akokogo aná embó doa vorea aria, naa oka mane dava asusuguturieta vorea, uvuva undia ambubugea sidara uria-nu, aná avona númanda dibemi gigiguturia-mi, isagha egeguturieta, natofo niningiguturie.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Niningigea, Iesu númanda kambesiva vitiria-nu doa serigari-du regeguturie.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Regeguturieta, Iesu aria, ghaava vovorueta, aná embó taimu akokogoda asusugea vitiria-mi furia, Iesu dava uriga urie, “Amó angá yara?”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Tefo, imó jo namonde yambi aita roravore. Imó kaverea, inda enembo totofo dava ii! God indú neno mema urota, imó daiyagha sonembetueta jebugetora, ananu isagha ege, inda kokomana niningigoe!”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Iesu aghá ririeta, aná embó kaverea aria, frovensi Dekafolis anava biruru urota, Iesu undava donu uria-nu, reaveta, enembo dano niningigea duduku-dadaka ea, mana-mana egegeta urie.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Iesu unda ambo nimbide dano kaverea, sao jojabe rekimbea aria, ghaa* ga vitia jijiregutueta enembo oruaruabe furia, umó fugea rorogea jijireguturie.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Aghá egeguturieta, nghaĩ itari kamboda* beforo righari eini, ragaro Jairus na furia, Iesu gia, unda eka tuva jua vavosurie.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Aghá urota, ininigha undava benunu urota, eghá ririe, “Ariee! Anda ariri ijoko kae bua amburaita itoko rouvie. Fu ya, inda ingomi tamova righadi, jebugoe!”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Aghá ririeta, Iesu erea, numonde arie. Enembo oruaruabede dano umó fugea rorogea igiguturie.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Irueta, evetu eini furia, umó rorova tafirie. Aná evetu umó tatangu kae bua, tatangu gutiturota, ghaeko 12 sidara urie.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Umó ingi embobo dumenidava sonemba baita iru-furu eta urie-tago, númanda ingi ututa uria-mi, umó jo jebugambi re. Umó mema tumanadu itatama urota irita urie. Aghá urota, ingi embobodava yari furari urota, unda guri fugea, sidara urie. Urie-tago, unda kae jo sidara ambi irirota, aria jojabe urie.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Aná evetu Iesu da bingá ningia erea, natofoda rova unda ambova aria,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 unda tamo asugari sokuava ririkurie. Aghá uria-da bee mo, umó eghá nundubuturie, “Amó tefo, unda tamo asugariva righadora, amó jebugaita rore.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Aghá nundubea, Iesu da tamo asugariva ririkueta, unda tatangu kae gaimbo ambi tukú ueta, itatama urota, “Amó jebugetore.”
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 nundubutueta, Iesu unda ano avodava rekimbuturia, umó tofo itatama urie. Itatama urota, tutomi enemboda rorova kaverea jiria eghá ririe, “Avona anda tamo asugariva righi?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Aghá ririeta-gea, unda ambo nimbimi regeguturie, “Imó dodu aghá rere? Namonde amó natofomi fugea rorogetueta reisi-fora mo, avona imó sinia righari-du rere?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Tago, Iesu umó avona unda tamo asugariva ririkuria-nu, gaita kavere-kavere, urie.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Kaverea gerueta, Iesu na undava daiyagha urieta jebuguturia, ananu nundubuturota, aná evetu umó orugha eka ingo dadada urota, Iesu dava aria bubua, unda eka tuva koubumi jengirea, undava donu siroruturia-nu dano, Iesu du ririeta niningurie.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Aghá ririeta, Iesu undú eghá ririe, “Anda ariri, inda gaabee arimi imó jebugetoravore. Aghá-gea, siriri indava iroe! Ii, jebugea iradi!”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Aghá ria, aghi kakato dumeni Jairus da kambovareta furia bubua, Jairus du eghá regeguturie, “Ariri ambue. Amindu rea, mania ená Irugari kato bua yaita nundubata!”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Aghá ririeta, niningurota, Iesu na Jairus du eghá ririe, “Mania oru ata! Gaabee ege!”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aghá rirota, rourogo enembo numonde dano yauve-degea bureguturie. Buregea, Iesu na Pita, Jems kotú Jems da ikoko Jon, aghá bua numonde dano igiguturie!
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Aria, Jairus da kambova bububuguturia enembomi yove gaje rieta, dari sorara ueta gigiguturie.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Iesu aria, aná kambo rova terua, númandu eghá ririe, “Nímane dodu yove gaje regeguturota, dari sorara roso? Ená ariri jo amburambi re, umó evo rouvie.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Aghá ririeta, númane erea, umó kuvia gegha regeguturia-du, Iesu númane tuviturieta, buburiturieta, aná aririda nue numamo kotú unda ambo nimbi bakode numonde dano aria, aná aririda evari kambesiva teteruguturie.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Terua, Iesu aná ariri ingova righia eghá ririe, “Talita kumi!” anada bee mo, “Anda ariri, eradi rere.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Aghá ria aghade, aná ariri jebugea erorurie. Aná aririda ghaeko aná 12 re.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Mana-mana egegutueta, Iesu aná enembo rourogo natofo dumenidu isagha ata niningigauve-degea ininigha bureguturota, aná ariri undari utota undari-du ririe.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.