Marcos 12
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ACF
1 Aghá rea doa, Iesu tutuno ea, kasia eini númandava eghá ririe. “Aayo numamo eini unda endava vaini da ghavesi govea, kara ea ovenembea, vaini bee simbia muu barida orukoda too ghambea simbugea, vaini kaifa ari kakatoda ghagha yafabe eini itia, guri utota baita rea, aná kaifa kakatoda ingova utue. Aghá ea, aná embó erea, roo enda einiva iya asumbetue. Ghavesi vaini da bee simbia muu barida orukoda gari eghá re.|src="26 Winepress SIL_G085.tif" size="col" loc="12:1" ref="Mak 12:1"
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Avore, aná ghavesida vuri rategarida rifo bubieta, aayo numamo unda sabua, buro ari kato eini vaini da bee bua furari-du, ninengetueta iye.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Iya bubia mo, aná aayo kaifa kakatomi erea, aná buro ari kato dedegea tuvetueta kaverea, ingo tefo iye.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Aghá etua-du, aná aayo numamo rekago unda buro ari kato embó eini ninengetueta etia bubia mo, umó beago detue. Ea, beforova dea baghetueta tatangu buburitueta, kuvia gegha regeguturota, tauga kavavana regegetue.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Aghá egegetueta, anada ambova umó rekago unda buro kato eini ninengetueta iya bubieta, númane umó dedegetueta ambue. Aghá egegutueta, anada ambova, aná aayo numamo unda buro kakato dumeni ninengetue. Aghá etueta, dumeni dedegetueta, oru susumbugetue, kotú dumeni dedegetueta ambubugetue.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Aghá ea sidara egegutueta, ambo jetuko aná unda neno bari mendi unda tofo nuenembo jiretue. Avore, unda mendi tofo nu ninenguturota eghá retue, ‘Anda mendimi yaita rouvia-du verua egegaita rousue.’
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Aghá rea, itieta iye-tago, aná aayo kaifa ari kakato, númane tofo-tofo eghá regegetue, ‘Oná gimasa etia bubia, aná aayo tofoda mendi re. Egege, namonde umó dedegota amburota, unda eini-eini nanjogo dano namonde anda tofo ae!’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Aghá regegea, aná mendi aayo rorova nandia dedegetueta ambueta bua ghambugea bubua etia, aayo kasava fugetue.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Avore, gigige! Atá, aghá egegadua mo, aná aayo numamo mo, daiyagha adu? Umó eghá aita rouvie. Umó furá bubua, aná aayo kaifa ari kakato, data ambubugota, aná aayo bua, enembo dumenida ingova utaita rouvie.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Aghá rea, tofo undufa iruguturota ririe, “Ená God da Gaga iruguturera, aĩ, tefo?
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Ená Jojabeeda ari re.
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Aghá ririeta niningigea, fristida* kokotofude Moses da Gaga irugari kakatode*, kotú Jiusi enemboda babarigaridemi Iesu nandia bundaita egeguturie. Anada bee mo, Iesu númane nundubuturota aná aayoda kasia riria-nu ningia, tanana egeguturie. Aghá tanana ea, umó nandia bundasue-tago, númane enemboda nundubaridu oru egeguturota, umó doa seseriguturie.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Anada ambova, fristida* kokotofude, Moses da Gaga Irugari kakatode*, kotú Jiusi enemboda kokotofude erea, Moses da Gaga irugari kakato dumenide kotú Herot da noni dumenide dano ninenguturieta, Iesu kuvia gaita igiguturie. Númanda uno mo, Iesu gaga sembago rasueta-gea, bua ya koto egegasue.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Aghá ea furia, Iesu du eghá regeguturie, “Irugari kato, námane gigigeta rosore, imó embó taubana bee re. Aghá-gea, imó God da Gaga bee nuenembo irugea goghó eta roravore. Enembo, kokotofu ra, o makasi enembo ra, danode imó inonova buta roravore. Amindu rege, niningigore! Namonde anda Agho Darimi reiria mo, daiyagha egega? Namonde anda gitofo Rom enemboda kotofudu takesi mo utara, aĩ, doara? Rege, niningigore!”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Aghá regeguturieta, númane umó kuviraita rea, aghagago egeguturia-nu geruria gia, eghá ririe. “Nímane dodu amó rekukuve? Guri* eini bua fu, gare!”
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Aghá ririeta, undú guri eini ututurie. Ututurieta, bua gerurota, uriga urie, “Atá, ená imumude ragarode mo, avoda ro?” aghá ririeta, númane mino eghá regeguturie, “Rom enemboda Jojabee Sisar da re,”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Aghá regeguturieta, Iesu mino númandu eghá ririe, “Avorego, Sisar da tofo aná undú ututuge, bae! Kotú God da tofo aná God du ututuge, bae!” Aghá ririeta, númane ningia, duduku-dadaka ea, mana-mana egeguturie.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Avore, aná Jiusi enemboda noni eini, Sadyusi* enemboda rari mo, enembo amburarivareta jo jebugea erambi gaa regegeta rousue. Númanena furia, Iesu dava bubua, uriga egeguturie,
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Irugari kato, Moses na, Agho Dariva namonde andú eghá gefirie. Embó evetu bua, sasingu jo sirorambi doa, amburadua mo, unda doru aná embóda jamena einimi foite ari-du gefirie. Aghá ea, aná doruda sasingu siroradua mo, aná amburari embóda sasingu asue.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Namonde kiki eini raita roreta, ningi! Sasingu vivide dano 7 sirorea vitirie. Anava begomi evetu bua vitirie-tago, mendi sasingu jo sirorambi doa ambubuturie.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Aghá urieta, unda doru aná unda fatirarimi rururie. Tago, mendi sasingu eini jo sirorambi irieta, umó ambubuturie.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Aghami-aghami uta aria, ambo jetukomi bua, mendi sasingu jo sirorambi, umó beago ambubuturie. Aghá ea sidara uria-da ambova, aná doru beago ambubuturie.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tago, rege, niningigore! Fefera ambova amburarivareta jebugea eradua mo, aná evetu mo, avoda evetu adu? Anada bee mo, embobo dano 7 evetu dabako ananu yagera egeguturie.”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Aghá regeguturieta, Iesu mino ririe, “Nímane dinunu gaa reisi-reravore. Anada bee mo, nímane God da Gaga gembari vitia-de God da anode jo gigigambi viteravore.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Atá enembo amburari vareta jebugea erari mo, númane anera aghago ea irirota, jo vai ambi kotú yagera ambi aita rousue.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Atá gigige! Ambua jebugea erarida gaga, aná eghá re. Kotú God da Gaga Moses da buka rova vitia mo, nímane iruguturera, aĩ, tefo? Sifá-sifáva ivari gambua bubura ueta, Moses gerua mo, God Moses da nuabua mane seibe sirivu uria-da tamova gaga eghá ririeta niningurie, ‘Niabua mane, Abraham, Aisak kotú Jekop endava irirota, gaabee egegeta uria, kotú oreki gaabee eta rousua-da God, aná amó re.’ God aghá riria-du, namonde amó reisi-gerore, God jo amburari enemboda God irambi re.
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Amburari enembo, jo amburota, sidara ambi vitie. Amindu, nímane gavera gaanu gaabee egeguturota, gaa beeda emboro reisi-kasovigutoravore.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Moses da Gaga Irugari kato* eini furia irieta, Iesu Sadyusi* enembodu gaga mino taubana rieta niningurie-gea, umó Iesu du uriga urie. “God da Agho Dari rova, gaga jojabe mo niavoro?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Aghá ririeta, Iesu mino eghá ririe, “Gaga jojabe evere: ‘Atá, ená nímane Jiusi enembodu rereta niningige! Jojabee God umó aná jojabe re.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Inda Jojabee God nu, inda neno roode, inda asiside, inda nundubaride kotú inda anode dano neno bu!’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Kotú, Agho Dari eini aghago aná evere: ‘Atá, imó indufa neno rei-rurora aghagonu, inda komana beago neno bu!’ Ená Agho Dari ungagha rera, aná jojabebei re. Dumenida bouvu jo ená ungaghade inono irambi re.”
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Aghá ririeta, Moses da Gaga Irugari katomi ririe, “Irugari kato, imó gaga rea goghó etoravore! ‘God umó dabako re, eini umongo tefo re.’
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Aná gaa bee re. Kotú ‘namonde amó nenode, neno nundubaride kotú anode dano Jojabee God neno rururota, namonde andufa neno reisi-rurora aghagonu, kokomana neno bubugadora,’ aná jojago re. O God dava namonde anda nino oka dea vesa dungota evaita rouvia, aná bee ijoko re,” ririe.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Aghá rirota, umó neno nundubuturota riria-du, Iesu undú eghá ririe, “Imó etera, God unda natofo* kaifa eta rouvia-va utuvako etoravore.” Iesu na númanda gagada mino aghá riria-du, enembo dano undava uriga eini ari oru egeguturie.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Iesu, umó God du Tafaroro Ari Kamboda* ghoukava terua iruguturota ririe. “God na embó eini ninengota furari-du riria-nu nundubuturota, Moses da Gaga Irugari kakatomi* daiyagha umó mo, Devit da mendi gaa regegeta rousu?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Aná mo, Asisi Kakarami rieta niningurota, Devit umó undufa eghá gefirie.
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Amindu, Devit umó undufa undú ‘Jojabee’ radua mo, daiyagha umó mo, Devit da mendi gaa reisi-rere?”
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Atá umó, númane nghaĩ ititiguturota eghá ririe, “Moses da Gaga Irugari kakato*, gia goghó egege! Mania Moses da Gaga Irugari kakatoda ambo-ambo egegata! Númane gangorogha asugari-dighari yayafabebei esiko-esikomi asugea ya, utua bari kambesiva bubota, enembomi númane kakara urota, ari oro rea goghó egeguturota, ghanena ari-du uno egegeta rousue.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ari dabako aghagonu nghaĩ itari kambova*, kotú banau feferava enembomi kokotofu enemboda asumbari kambesi taubananu utota asumbaita uno egegeta rousue.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Númane aghá urota, dodoruda kambode gugua-ghayafade tefo-tafo rururota, God du Tafaroro Ari Kambova terua jiria, enembomi númane raga rari-du rea, benunu numbotofo egegeta rousue. Aghá enembodu, God na fefera ambova mema jojabe kotú bouvu akuago beenu utota baita rousue.”
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Aghá rea doa, Iesu aria, God du Tafaroro Ari Kamboda* rova terua aria, vesa utari kibubu irieta gerurie-gea, rekimbea aria, yoveniva asumbuturie. Asumbea gerueta, enembo furia, númanda guri ututurie. Aghá ueta, gugua-ghayafa embobo guri oruabe ituturie.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Anada rorova doru makasi bee einimi furia, guri* auri kofa mi ari ijoijokoko ungagha kibubuva fefendueta gerurie.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Aghá urieta, unda ambo nimbi ghogho ririeta furia, danode urieta-gea, ririe, “Reisi-gerora, aná evetu doru umó makasi re-tago, umó jojabe kibubuva fendie. Enembo eini jo unda utua, aghago utambi re.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Anada bee mo, enembo dumeni númanda gugua-ghayafava gerurota bubua itie. Tago, ená doru makasi bee re. Undava donu vita, aná dano bua utue. Kotú, undava irasueta, umó ambova jijimu asua katogo, aná dano bua etia utue.” Iesu na aghá ririe.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.