Lucas 1
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs VC
1 — ausente —
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 — ausente —
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Kini Herot umó Judia enemboda beforo righari ea, Israel enembo kaifa eta uria aghade, fristi* eini, ragaro Sekaria, vitirie. Umó Aron da mambube Abiya da mambube maneda rorova siroruturie. Kotú unda evetu Elisabet beago, umó nuabua Aron da evetube eini re.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 God da dibeva ungá unda irari taubana re. Kotú God da Agho Dari gaga donu reiria-nu, aghá egegeta urie.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Tago, Sekaria da evetu Elisabet eero-gea, mendi sasingu fumbambi irirota, emboko evetuko egeguturie.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Fefera eini Abiya undida buro ari fefera buburiturieta, Sekaria God da dibeva buro eta urie.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Aghá ueta, fristi mane daiyagha egegeta uria aghagonu urota, fristi avona God du Tafaroro Ari Kambova* terua, ooru munodenu bua dungari-du rea kikindo gaegeguturieta, Sekaria da ragaro isagha urie. Ooru dungarida faro re.|src="31 IncenseAltar_HK00260B.tif" size="col" loc="1:8-10" ref="Luk 1:9"
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Aná ooru munode dungarida fefera buburituria aghade, aná tafaroro aita desuturia enembo isaghava burutugea jijiregea, God du tumogha baĩ urota, benunu egeguturie.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Sekaria na aná ooru munode dungarida faro ingo bee kena jiria irieta, Jojabeeda anerami undava isagha urie.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Aghá ueta, Sekaria gia, orumi ekade ingode dano dadada ueta-gea,
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 anerami undú eghá ririe, “Mania oru ata! God inda benunu ningie. Inda evetu Elisabet mendi fumbaita rouvie. Unda ragaro Jon righadi rere!
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Kotú unda siroraita rouvia-mi, ingá imode kotú enembo oruabede dano gangoro egegaita rosoravore.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Anada bee mo, umó Jojabeeda dibeva embó jojabe eini iraita rouvie. Umó vaini de, kotú uvu fakarade undambi aita rouvie. Nueda uro rovareta siroraita rouvia-va Asisi Kakara undava asugea iraita rouvie.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Unona minono rirota, Israel enembo niningigea neno kaverota bua, númanda Jojabee God dava furaita rouvie.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Kotú umó sei Jojabeeda dibe kena furaita rouvie. Umó eto-bato feroveta sei ragaro Elaijafuria aghagonu, God da Asiside anode bua furaita rouvie. Kotú unona irari-da emboro irugota, sasingu mane nue numamode besiga rousua-nu doa, neno dabako egegaita rousue. Kotú, gogore kakato nghaĩ itota, neno kaverea, irari taubananu nundubaita rousue. Aghá ea, unona Jojabeeda furaita rouvia-da gaga rata, enembo niningigea, neno kaverea, Jojabeeda furaita rouvia feferanu kaifa egegaita rousue.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Aghá ririeta, Sekaria na aná aneradu eghá ririe, “Amó emboko etore, kotú anda evetu umó mendi sasingu fumbarida ghaeko serigea vitie. Daiyagha andava siroradu?”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Aghá ririeta, aná anerami mino eghá ririe, “Anda ragaro aná Gebriel re. Amó God da dibeva jiria irita rore. Indú gaga taubana rari-du ninengetueta etere.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Tago, imó anda gaga ningia gaabee ambi etora-du, oreki enavareta ya, aná mendi siroraita rouvia feferava, imó aná gunga ea iraita roravore.” aghá ririe.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Aghá ueta, enembo natofo nanjogo dano, “Sekaria Tafaroro Ari Kambo rova donu urota viti?” rea, mana-mana egeguturie.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Aghade, umó Tafaroro Ari Kambo rovareta bubua furia númandava be fangea, gaga rari mana-mana ea, ingomi tovoto urie. Aghá ueta gigigea, umó barau geruria-nu tanana egeguturie. Avore, Sekaria gunga ea irirota,
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 unda tafaroro ari fefera sidara urieta, umó kaverea, naava arie.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Aghá uria-da ambova, unda evetu Elisabet tambouvude urie-gea, kambo rova nungia irieta, marabe ingo yoveni sidara urie.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Aghade, Elisabet umó eghá ririe, “Oreki Jojabeena andú ivata jojabe eini etue. Unona sonembetueta, enemboda dibeva anda meka sidara etue.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Anada ambova, Elisabet umó tambouvude ea irieta, marabe ingo yoveni sidara ea, ingo yoveniva dabako sidara uria-da rova, God na anera ragaro Gebriel nu, ariri mose einidava gaga rari-du ninenguturieta vorea, roo enda Galili anava naa ragaro Nasaret buburiturie.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Aná aririda ragaro aná Meri re. Meri umó embó eini, ragaro Josep du datu dighari vitiria re. Kotú, embó Josep umó aná Kini Devit da mambube eini re.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Aná anera aria, Meri dava bubua eghá ririe, “Meri, vitera? Jojabee inda irari gia, neno gangoro urota, imó ea simbuguturota, ingá vitie.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Aghá ririeta, Meri duduku ea, mana-mana urie-gea, “Ená anera mo, ghanena goroto doda etu?” nundubuturie.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Tago, anera umó Meri du eghá ririe, “Mania oru ata! God inda irari-du gangoro rouvie.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Atá ningi! Imó tambouvude ea, mendi fumbaita rora-da ragaro Iesu righi!
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 God Iti Bee itiva vitia-mi ‘Umó anda mendi re.’ raita rouvie. Aghade, God na nuabua Kini Devit da avo asumbari utota bua, enembo kaifa aita rouvie.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Gaa bee, nuabua Jekop da Mambube mane unona tumanadu beforo righaita rouvie. Kotú unda kaifa aita rouvia fefera, jo nanjigo aghade tano ambi aita rouvie.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Aghá riria-du, Meri aná aneradu eghá ririe, “Amó siroruturera kombo undiri ambi vitere. Daiyagha ea, ená ivata andava siroradu?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Aghá ririeta, anera mino eghá ririe, “Asisi Kakara indava asugea irirota, God Iti Beevami imó afuregaita rouvie. Amindu, aná mendi kakara siroraita rouvia-du, ‘God da Mendi bee re.’ raita rousue.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 — ausente —
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 — ausente —
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Aghá ririeta ningia, Meri mino eghá ririe, “Amó Jojabeeda sabua* re. Amindu do-gea, andava inda retora aghagonu siroroe!” aghá ririeta, aná anera ningia doa seriguturie.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Aghá uria-da ambova, Meri erea, tatavami Judia frovensiva bogu naa eini dafaru kena vitiria-va arie.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Aria, Sekaria da kambova terua, Elisabet tambua, ghanena urie.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 — ausente —
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Kotú, imó anda Jojabeeda aya re. Andava esega etera, jo aghá ari inono irambi re. Tago, gangoro rore.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Amó inda ghanena niningua, jo gaimbo ambi soká anda uro rova gangorogha eka ingo ghusu-ghasa etue.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Imó Jojabeeda donu rita-nu gaabee utara-du, unda ea simbugari indava irota, unda donu indú rita aná sirorea, gaa bee aita rouvie.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Aghade, Asisi Kakara mi Meri da neno rova gaitueta, daa didivurota eghá ririe,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Kotú anda neno roomi God anda Sonemba katodu gangoro rore.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Anada bee mo, amó unda sabua* tuva bee re.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 God ano katomi andú ivata jojabe eini etue.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Kotú enembo avona God du oru aita rouvia-da imendi gamendidava
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Kotú unda ingomi ivata anogha urota,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Unona reaveta, roo enda dumenida kini mane
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Enembo baimana itatama egegutua-nu, undari taubana manemi unduturie.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Aghade, Meri ungá Elisabet gha irieta, marabe bakode seriguturieta, Meri kaverea, unda naava arie.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Anada ambova Elisabet unda soká fumbari fefera buburiturieta, itatama ea, mendi reta fufirie.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Jojabee na Elisabet dava unda kauta kavevera iruguturia-nu niningigea, Elisabet unda enembo totofode, kotú unda kambo kasava irita uria enembode unda kambova furia numonde danode gangoro egeguturie.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Avore, onembo 8 sidara urieta, aná sokáda vii mendó andoro divegea, unda numamo, Sekaria da akau ririkigaita rea, fufuguturie.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Tago, nuena eghá ririe, “Tefo, unda ragaro aná Jon righaita rosore.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Aghá ririeta, aná enembo eghá regeguturie, “Avotago, inda totofoda rova enembo eini ragaro Jon, aná tefo re,”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Anada ambova Sekaria unda mendi ragaro donu ririkigasua-nu tanana egegaita isusu egeguturie.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Aghá egeguturieta, Sekaria na fae gembari-da eini-einidu benunu urieta, ututurieta bua, unda mendida ragaro “Jon” gefirie. Aghá urieta, aná enembo gigigea be angea bee sidara egeguturie.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Gaimbo ambi, Sekaria da be ifegea, kotú unda aveva dambu urieta, umó God du raga ririe.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Aghá urieta, númanda kambo kasava vitiria enembode kotú naava enembode dano ningia, oru egeguturie. Aghá urieta, anada gaga Judia Frovensi ootokena aria, kambesi dano fafate urie.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Enembo avona niningiguturia-mi, mana-mana egegea, mino-mino uriga eghá egeguturie, “Ená mendi mo, ambova daiyagha adu?” aghá regeguturia-da bee mo, Jojabeeda ano aná undava vitirie.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Aghade, Sekaria dava Asisi Kakarami asuguturieta, donu ambova siroraita rouvia-nu rirota, eghá ririe,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Namonde anda Israel enemboda Jojabee God du raga regegore!
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 — ausente —
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 — ausente —
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Aghade unona namonde amó gitofoda ingova,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Aghá urota, umó namonde anda mambube manedava
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Avore, God undufako namonde anda afa Abraham dava
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 — ausente —
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Atá, Jon da asisi ano ueta, umó neno nundubarigha baborurie. Baboruria, umó uvu tefo kotú enembo irambi kambesiva aria irieta, unda Israel enembodava minono rari fefera buburiturie.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.