Lucas 1
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NVT
1 — ausente —
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 — ausente —
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 — ausente —
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Kini Herot umó Judia enemboda beforo righari ea, Israel enembo kaifa eta uria aghade, fristi* eini, ragaro Sekaria, vitirie. Umó Aron da mambube Abiya da mambube maneda rorova siroruturie. Kotú unda evetu Elisabet beago, umó nuabua Aron da evetube eini re.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 God da dibeva ungá unda irari taubana re. Kotú God da Agho Dari gaga donu reiria-nu, aghá egegeta urie.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Tago, Sekaria da evetu Elisabet eero-gea, mendi sasingu fumbambi irirota, emboko evetuko egeguturie.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Fefera eini Abiya undida buro ari fefera buburiturieta, Sekaria God da dibeva buro eta urie.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Aghá ueta, fristi mane daiyagha egegeta uria aghagonu urota, fristi avona God du Tafaroro Ari Kambova* terua, ooru munodenu bua dungari-du rea kikindo gaegeguturieta, Sekaria da ragaro isagha urie. Ooru dungarida faro re.|src="31 IncenseAltar_HK00260B.tif" size="col" loc="1:8-10" ref="Luk 1:9"
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Aná ooru munode dungarida fefera buburituria aghade, aná tafaroro aita desuturia enembo isaghava burutugea jijiregea, God du tumogha baĩ urota, benunu egeguturie.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Sekaria na aná ooru munode dungarida faro ingo bee kena jiria irieta, Jojabeeda anerami undava isagha urie.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Aghá ueta, Sekaria gia, orumi ekade ingode dano dadada ueta-gea,
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 anerami undú eghá ririe, “Mania oru ata! God inda benunu ningie. Inda evetu Elisabet mendi fumbaita rouvie. Unda ragaro Jon righadi rere!
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Kotú unda siroraita rouvia-mi, ingá imode kotú enembo oruabede dano gangoro egegaita rosoravore.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Anada bee mo, umó Jojabeeda dibeva embó jojabe eini iraita rouvie. Umó vaini de, kotú uvu fakarade undambi aita rouvie. Nueda uro rovareta siroraita rouvia-va Asisi Kakara undava asugea iraita rouvie.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Unona minono rirota, Israel enembo niningigea neno kaverota bua, númanda Jojabee God dava furaita rouvie.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Kotú umó sei Jojabeeda dibe kena furaita rouvie. Umó eto-bato feroveta sei ragaro Elaijafuria aghagonu, God da Asiside anode bua furaita rouvie. Kotú unona irari-da emboro irugota, sasingu mane nue numamode besiga rousua-nu doa, neno dabako egegaita rousue. Kotú, gogore kakato nghaĩ itota, neno kaverea, irari taubananu nundubaita rousue. Aghá ea, unona Jojabeeda furaita rouvia-da gaga rata, enembo niningigea, neno kaverea, Jojabeeda furaita rouvia feferanu kaifa egegaita rousue.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Aghá ririeta, Sekaria na aná aneradu eghá ririe, “Amó emboko etore, kotú anda evetu umó mendi sasingu fumbarida ghaeko serigea vitie. Daiyagha andava siroradu?”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Aghá ririeta, aná anerami mino eghá ririe, “Anda ragaro aná Gebriel re. Amó God da dibeva jiria irita rore. Indú gaga taubana rari-du ninengetueta etere.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Tago, imó anda gaga ningia gaabee ambi etora-du, oreki enavareta ya, aná mendi siroraita rouvia feferava, imó aná gunga ea iraita roravore.” aghá ririe.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Aghá ueta, enembo natofo nanjogo dano, “Sekaria Tafaroro Ari Kambo rova donu urota viti?” rea, mana-mana egeguturie.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Aghade, umó Tafaroro Ari Kambo rovareta bubua furia númandava be fangea, gaga rari mana-mana ea, ingomi tovoto urie. Aghá ueta gigigea, umó barau geruria-nu tanana egeguturie. Avore, Sekaria gunga ea irirota,
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 unda tafaroro ari fefera sidara urieta, umó kaverea, naava arie.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Aghá uria-da ambova, unda evetu Elisabet tambouvude urie-gea, kambo rova nungia irieta, marabe ingo yoveni sidara urie.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Aghade, Elisabet umó eghá ririe, “Oreki Jojabeena andú ivata jojabe eini etue. Unona sonembetueta, enemboda dibeva anda meka sidara etue.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Anada ambova, Elisabet umó tambouvude ea irieta, marabe ingo yoveni sidara ea, ingo yoveniva dabako sidara uria-da rova, God na anera ragaro Gebriel nu, ariri mose einidava gaga rari-du ninenguturieta vorea, roo enda Galili anava naa ragaro Nasaret buburiturie.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Aná aririda ragaro aná Meri re. Meri umó embó eini, ragaro Josep du datu dighari vitiria re. Kotú, embó Josep umó aná Kini Devit da mambube eini re.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Aná anera aria, Meri dava bubua eghá ririe, “Meri, vitera? Jojabee inda irari gia, neno gangoro urota, imó ea simbuguturota, ingá vitie.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Aghá ririeta, Meri duduku ea, mana-mana urie-gea, “Ená anera mo, ghanena goroto doda etu?” nundubuturie.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Tago, anera umó Meri du eghá ririe, “Mania oru ata! God inda irari-du gangoro rouvie.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Atá ningi! Imó tambouvude ea, mendi fumbaita rora-da ragaro Iesu righi!
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 God Iti Bee itiva vitia-mi ‘Umó anda mendi re.’ raita rouvie. Aghade, God na nuabua Kini Devit da avo asumbari utota bua, enembo kaifa aita rouvie.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Gaa bee, nuabua Jekop da Mambube mane unona tumanadu beforo righaita rouvie. Kotú unda kaifa aita rouvia fefera, jo nanjigo aghade tano ambi aita rouvie.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Aghá riria-du, Meri aná aneradu eghá ririe, “Amó siroruturera kombo undiri ambi vitere. Daiyagha ea, ená ivata andava siroradu?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Aghá ririeta, anera mino eghá ririe, “Asisi Kakara indava asugea irirota, God Iti Beevami imó afuregaita rouvie. Amindu, aná mendi kakara siroraita rouvia-du, ‘God da Mendi bee re.’ raita rousue.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 — ausente —
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 — ausente —
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Aghá ririeta ningia, Meri mino eghá ririe, “Amó Jojabeeda sabua* re. Amindu do-gea, andava inda retora aghagonu siroroe!” aghá ririeta, aná anera ningia doa seriguturie.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Aghá uria-da ambova, Meri erea, tatavami Judia frovensiva bogu naa eini dafaru kena vitiria-va arie.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Aria, Sekaria da kambova terua, Elisabet tambua, ghanena urie.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 — ausente —
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Kotú, imó anda Jojabeeda aya re. Andava esega etera, jo aghá ari inono irambi re. Tago, gangoro rore.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Amó inda ghanena niningua, jo gaimbo ambi soká anda uro rova gangorogha eka ingo ghusu-ghasa etue.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Imó Jojabeeda donu rita-nu gaabee utara-du, unda ea simbugari indava irota, unda donu indú rita aná sirorea, gaa bee aita rouvie.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Aghade, Asisi Kakara mi Meri da neno rova gaitueta, daa didivurota eghá ririe,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Kotú anda neno roomi God anda Sonemba katodu gangoro rore.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Anada bee mo, amó unda sabua* tuva bee re.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 God ano katomi andú ivata jojabe eini etue.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Kotú enembo avona God du oru aita rouvia-da imendi gamendidava
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Kotú unda ingomi ivata anogha urota,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Unona reaveta, roo enda dumenida kini mane
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Enembo baimana itatama egegutua-nu, undari taubana manemi unduturie.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 — ausente —
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Aghade, Meri ungá Elisabet gha irieta, marabe bakode seriguturieta, Meri kaverea, unda naava arie.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Anada ambova Elisabet unda soká fumbari fefera buburiturieta, itatama ea, mendi reta fufirie.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Jojabee na Elisabet dava unda kauta kavevera iruguturia-nu niningigea, Elisabet unda enembo totofode, kotú unda kambo kasava irita uria enembode unda kambova furia numonde danode gangoro egeguturie.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Avore, onembo 8 sidara urieta, aná sokáda vii mendó andoro divegea, unda numamo, Sekaria da akau ririkigaita rea, fufuguturie.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Tago, nuena eghá ririe, “Tefo, unda ragaro aná Jon righaita rosore.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Aghá ririeta, aná enembo eghá regeguturie, “Avotago, inda totofoda rova enembo eini ragaro Jon, aná tefo re,”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Anada ambova Sekaria unda mendi ragaro donu ririkigasua-nu tanana egegaita isusu egeguturie.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Aghá egeguturieta, Sekaria na fae gembari-da eini-einidu benunu urieta, ututurieta bua, unda mendida ragaro “Jon” gefirie. Aghá urieta, aná enembo gigigea be angea bee sidara egeguturie.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Gaimbo ambi, Sekaria da be ifegea, kotú unda aveva dambu urieta, umó God du raga ririe.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Aghá urieta, númanda kambo kasava vitiria enembode kotú naava enembode dano ningia, oru egeguturie. Aghá urieta, anada gaga Judia Frovensi ootokena aria, kambesi dano fafate urie.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Enembo avona niningiguturia-mi, mana-mana egegea, mino-mino uriga eghá egeguturie, “Ená mendi mo, ambova daiyagha adu?” aghá regeguturia-da bee mo, Jojabeeda ano aná undava vitirie.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Aghade, Sekaria dava Asisi Kakarami asuguturieta, donu ambova siroraita rouvia-nu rirota, eghá ririe,
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Namonde anda Israel enemboda Jojabee God du raga regegore!
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 — ausente —
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Aghade unona namonde amó gitofoda ingova,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Aghá urota, umó namonde anda mambube manedava
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Avore, God undufako namonde anda afa Abraham dava
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 — ausente —
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 — ausente —
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 — ausente —
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 — ausente —
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 — ausente —
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Atá, Jon da asisi ano ueta, umó neno nundubarigha baborurie. Baboruria, umó uvu tefo kotú enembo irambi kambesiva aria irieta, unda Israel enembodava minono rari fefera buburiturie.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.