Lucas 1

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 — ausente —
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 — ausente —
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 — ausente —
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Kini Herot umó Judia enemboda beforo righari ea, Israel enembo kaifa eta uria aghade, fristi* eini, ragaro Sekaria, vitirie. Umó Aron da mambube Abiya da mambube maneda rorova siroruturie. Kotú unda evetu Elisabet beago, umó nuabua Aron da evetube eini re.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 God da dibeva ungá unda irari taubana re. Kotú God da Agho Dari gaga donu reiria-nu, aghá egegeta urie.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Tago, Sekaria da evetu Elisabet eero-gea, mendi sasingu fumbambi irirota, emboko evetuko egeguturie.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Fefera eini Abiya undida buro ari fefera buburiturieta, Sekaria God da dibeva buro eta urie.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Aghá ueta, fristi mane daiyagha egegeta uria aghagonu urota, fristi avona God du Tafaroro Ari Kambova* terua, ooru munodenu bua dungari-du rea kikindo gaegeguturieta, Sekaria da ragaro isagha urie. Ooru dungarida faro re.|src="31 IncenseAltar_HK00260B.tif" size="col" loc="1:8-10" ref="Luk 1:9"
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Aná ooru munode dungarida fefera buburituria aghade, aná tafaroro aita desuturia enembo isaghava burutugea jijiregea, God du tumogha baĩ urota, benunu egeguturie.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Sekaria na aná ooru munode dungarida faro ingo bee kena jiria irieta, Jojabeeda anerami undava isagha urie.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Aghá ueta, Sekaria gia, orumi ekade ingode dano dadada ueta-gea,
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 anerami undú eghá ririe, “Mania oru ata! God inda benunu ningie. Inda evetu Elisabet mendi fumbaita rouvie. Unda ragaro Jon righadi rere!
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Kotú unda siroraita rouvia-mi, ingá imode kotú enembo oruabede dano gangoro egegaita rosoravore.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Anada bee mo, umó Jojabeeda dibeva embó jojabe eini iraita rouvie. Umó vaini de, kotú uvu fakarade undambi aita rouvie. Nueda uro rovareta siroraita rouvia-va Asisi Kakara undava asugea iraita rouvie.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Unona minono rirota, Israel enembo niningigea neno kaverota bua, númanda Jojabee God dava furaita rouvie.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Kotú umó sei Jojabeeda dibe kena furaita rouvie. Umó eto-bato feroveta sei ragaro Elaijafuria aghagonu, God da Asiside anode bua furaita rouvie. Kotú unona irari-da emboro irugota, sasingu mane nue numamode besiga rousua-nu doa, neno dabako egegaita rousue. Kotú, gogore kakato nghaĩ itota, neno kaverea, irari taubananu nundubaita rousue. Aghá ea, unona Jojabeeda furaita rouvia-da gaga rata, enembo niningigea, neno kaverea, Jojabeeda furaita rouvia feferanu kaifa egegaita rousue.”
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Aghá ririeta, Sekaria na aná aneradu eghá ririe, “Amó emboko etore, kotú anda evetu umó mendi sasingu fumbarida ghaeko serigea vitie. Daiyagha andava siroradu?”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Aghá ririeta, aná anerami mino eghá ririe, “Anda ragaro aná Gebriel re. Amó God da dibeva jiria irita rore. Indú gaga taubana rari-du ninengetueta etere.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Tago, imó anda gaga ningia gaabee ambi etora-du, oreki enavareta ya, aná mendi siroraita rouvia feferava, imó aná gunga ea iraita roravore.” aghá ririe.
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Aghá ueta, enembo natofo nanjogo dano, “Sekaria Tafaroro Ari Kambo rova donu urota viti?” rea, mana-mana egeguturie.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Aghade, umó Tafaroro Ari Kambo rovareta bubua furia númandava be fangea, gaga rari mana-mana ea, ingomi tovoto urie. Aghá ueta gigigea, umó barau geruria-nu tanana egeguturie. Avore, Sekaria gunga ea irirota,
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 unda tafaroro ari fefera sidara urieta, umó kaverea, naava arie.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Aghá uria-da ambova, unda evetu Elisabet tambouvude urie-gea, kambo rova nungia irieta, marabe ingo yoveni sidara urie.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Aghade, Elisabet umó eghá ririe, “Oreki Jojabeena andú ivata jojabe eini etue. Unona sonembetueta, enemboda dibeva anda meka sidara etue.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Anada ambova, Elisabet umó tambouvude ea irieta, marabe ingo yoveni sidara ea, ingo yoveniva dabako sidara uria-da rova, God na anera ragaro Gebriel nu, ariri mose einidava gaga rari-du ninenguturieta vorea, roo enda Galili anava naa ragaro Nasaret buburiturie.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Aná aririda ragaro aná Meri re. Meri umó embó eini, ragaro Josep du datu dighari vitiria re. Kotú, embó Josep umó aná Kini Devit da mambube eini re.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Aná anera aria, Meri dava bubua eghá ririe, “Meri, vitera? Jojabee inda irari gia, neno gangoro urota, imó ea simbuguturota, ingá vitie.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Aghá ririeta, Meri duduku ea, mana-mana urie-gea, “Ená anera mo, ghanena goroto doda etu?” nundubuturie.
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Tago, anera umó Meri du eghá ririe, “Mania oru ata! God inda irari-du gangoro rouvie.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Atá ningi! Imó tambouvude ea, mendi fumbaita rora-da ragaro Iesu righi!
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 God Iti Bee itiva vitia-mi ‘Umó anda mendi re.’ raita rouvie. Aghade, God na nuabua Kini Devit da avo asumbari utota bua, enembo kaifa aita rouvie.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Gaa bee, nuabua Jekop da Mambube mane unona tumanadu beforo righaita rouvie. Kotú unda kaifa aita rouvia fefera, jo nanjigo aghade tano ambi aita rouvie.”
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Aghá riria-du, Meri aná aneradu eghá ririe, “Amó siroruturera kombo undiri ambi vitere. Daiyagha ea, ená ivata andava siroradu?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Aghá ririeta, anera mino eghá ririe, “Asisi Kakara indava asugea irirota, God Iti Beevami imó afuregaita rouvie. Amindu, aná mendi kakara siroraita rouvia-du, ‘God da Mendi bee re.’ raita rousue.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 — ausente —
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 — ausente —
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Aghá ririeta ningia, Meri mino eghá ririe, “Amó Jojabeeda sabua* re. Amindu do-gea, andava inda retora aghagonu siroroe!” aghá ririeta, aná anera ningia doa seriguturie.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Aghá uria-da ambova, Meri erea, tatavami Judia frovensiva bogu naa eini dafaru kena vitiria-va arie.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Aria, Sekaria da kambova terua, Elisabet tambua, ghanena urie.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 — ausente —
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Kotú, imó anda Jojabeeda aya re. Andava esega etera, jo aghá ari inono irambi re. Tago, gangoro rore.
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Amó inda ghanena niningua, jo gaimbo ambi soká anda uro rova gangorogha eka ingo ghusu-ghasa etue.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Imó Jojabeeda donu rita-nu gaabee utara-du, unda ea simbugari indava irota, unda donu indú rita aná sirorea, gaa bee aita rouvie.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Aghade, Asisi Kakara mi Meri da neno rova gaitueta, daa didivurota eghá ririe,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Kotú anda neno roomi God anda Sonemba katodu gangoro rore.
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 Anada bee mo, amó unda sabua* tuva bee re.
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 God ano katomi andú ivata jojabe eini etue.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Kotú enembo avona God du oru aita rouvia-da imendi gamendidava
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 Kotú unda ingomi ivata anogha urota,
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Unona reaveta, roo enda dumenida kini mane
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 Enembo baimana itatama egegutua-nu, undari taubana manemi unduturie.
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 — ausente —
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Aghade, Meri ungá Elisabet gha irieta, marabe bakode seriguturieta, Meri kaverea, unda naava arie.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Anada ambova Elisabet unda soká fumbari fefera buburiturieta, itatama ea, mendi reta fufirie.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Jojabee na Elisabet dava unda kauta kavevera iruguturia-nu niningigea, Elisabet unda enembo totofode, kotú unda kambo kasava irita uria enembode unda kambova furia numonde danode gangoro egeguturie.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Avore, onembo 8 sidara urieta, aná sokáda vii mendó andoro divegea, unda numamo, Sekaria da akau ririkigaita rea, fufuguturie.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Tago, nuena eghá ririe, “Tefo, unda ragaro aná Jon righaita rosore.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Aghá ririeta, aná enembo eghá regeguturie, “Avotago, inda totofoda rova enembo eini ragaro Jon, aná tefo re,”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Anada ambova Sekaria unda mendi ragaro donu ririkigasua-nu tanana egegaita isusu egeguturie.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Aghá egeguturieta, Sekaria na fae gembari-da eini-einidu benunu urieta, ututurieta bua, unda mendida ragaro “Jon” gefirie. Aghá urieta, aná enembo gigigea be angea bee sidara egeguturie.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Gaimbo ambi, Sekaria da be ifegea, kotú unda aveva dambu urieta, umó God du raga ririe.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Aghá urieta, númanda kambo kasava vitiria enembode kotú naava enembode dano ningia, oru egeguturie. Aghá urieta, anada gaga Judia Frovensi ootokena aria, kambesi dano fafate urie.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Enembo avona niningiguturia-mi, mana-mana egegea, mino-mino uriga eghá egeguturie, “Ená mendi mo, ambova daiyagha adu?” aghá regeguturia-da bee mo, Jojabeeda ano aná undava vitirie.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Aghade, Sekaria dava Asisi Kakarami asuguturieta, donu ambova siroraita rouvia-nu rirota, eghá ririe,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Namonde anda Israel enemboda Jojabee God du raga regegore!
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 — ausente —
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Aghade unona namonde amó gitofoda ingova,
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Aghá urota, umó namonde anda mambube manedava
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 Avore, God undufako namonde anda afa Abraham dava
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 — ausente —
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 — ausente —
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Atá, Jon da asisi ano ueta, umó neno nundubarigha baborurie. Baboruria, umó uvu tefo kotú enembo irambi kambesiva aria irieta, unda Israel enembodava minono rari fefera buburiturie.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.