Lucas 19

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 — ausente —
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Amindu umó, Iesu gaita rea, Iesu da irua emborova sei sumbua aria, ika einiva viviturie.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Aghá urieta, Iesu aria, aná ika tuva bubua, dibe itiva ea, undú eghá ririe, “Sakius, tutumi vore, amó oreki inda kambova ya angá iraita rore.”|src="46 Jesus&Zacch_WA03891b.tif" size="col" loc="19:3-5" ref="Luk 19:5"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Aghá riria-du, umó tutumi vorea, gangorogha undú “Orokaiva!” rirota ghaito teno fugiturie.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Aghá ueta, enembo dano ananu gigigea, mendó gaa eghá regeguturie, “Umó aná ari bari akokogo ari katoda esega embó ea, unda kambova yaita rouvie.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Aria, ungá kambova irirota, Sakius na erea jiria, Jojabeedu eghá ririe “Jojabee, gi, amó anda gugua-ghayafa gategea, dibe eini makasi enembodu utaita rore. Kotú, amó enembo avonu kuvia, unda eini-eini rururera-du mino aná aghagonu utaita rore-tago, etova dibe bakode itia utaitare.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Aghá ririeta, Iesu undú mino eghá ririe, “Ená kamboda numamo oreki God da jebuga tambie. Anada bee mo, Abraham God gaabee urota, jebuga rururia aghagonu ea, umó oreki Abraham da mendi bee eini ea vitie.
9 Então Jesus disse:
10 Enemboda Jojabee* reifia-da bee mo, umó avona baghimbea vitia-nu tava ea sonembota, jebuga bari-du rirota reifie,” ririe.
10 Porque o
11 Avore, Iesu seibe furia, Bogu Naa Jerusalem utuvako jiria, aná gaga ririe. Kotú umó tanana urie, aná natofo unda gaga niningiguturia-mi, God Afa unda natofo* kaifa ari fefera seibe furia utuvako ari gaa regeguturie.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Amindu umó kasia eghá ririe, “Kotofuko bingáde embó eini roo enda airo bee einiva undufako yata, ‘avore’ ari utota, umó kini ea kaverea furaita nundubuturota simbugetue.
12 Então Jesus disse:
13 Umó yaita urota, unda buro kakato dano ingo ungagha ghogho retueta etia, danode desetueta-gea, guri dabako unda mino onembo 100 buro arida guri aghagonu bua númane daba-dabadu vesa ea doa, eghá retue, ‘Nímane ená guri bua, buro egegutu-gea, etova dumeni siroruturota, amó kaverea furore!’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Aghá rea doa, umó iye. Tago, unda natofo umó injigha egegeta ria-mi aghi kakato ninengetueta iya, avona rasueta, kini asua embódava eghá regegetue, ‘Námane ená embó námanda kini ari injigha rosore,’ regegetue.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Aghá regegetue-tago, umó kini ea, kaverea etia, unda naava bubie. Bubua, unda buro kakato aghi etueta bubua, danode desetueta, númane guri nanjogo nanjogo etueta siroretua-nu irugota gaita retue.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Retueta, unda buro kato eini sei etia-mi retue, ‘Jojabe, inda ututara guri dabakoda etova anona guri dumeni ingo ungaghada inono etore.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Aghá retueta, kini mino retue, ‘Aiye rere. Imó aná buro kato taubana bee re. Imó eini-eini ijoijokokonu kaifa ea goghó urota etueta, sirorea jojabe etua-du, imó bogu naa mane dano ingo ungaghada beforo righari aita roravore.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Anada ambova, unda buro kato eini etia retue, ‘Jojabee, amó inda guri ututara-da etova anona guri dumeni ingo dabako etueta siroretue.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Aghá retueta, kini mino undú retue. ‘Imó bogu naa dano ingo dabakoda beforo righari aita roravore.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 — ausente —
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 — ausente —
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Aghá retueta, unda barirari mino retue, ‘Rei-gerora? Imó buro kato embó akuago re. Inda gaga rera-mi anona imó iruraita rore. Imó gari re, amó aná embó fakara bee re. Kotú, imó nundubetoravore, enembo dumenida eini-eini, kotú númanda aayova eini-eini dano anona bari rei-nundubutoravore.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Amindu imó dodu anda guri bua ya, kambaruva itota, buro urota, amó kaverea furá, inda itadora-da etova dumeni sirorota bambi eto?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Aghá rea, enembo anava jijiregea vita-du retue, ‘Ená buro katodava aná guri rougea bua, buro kato avona guri ingo ungagha bua righia vitia-dava ututuge!’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Aghá retueta, númane mino regegetue, ‘Barirari, umó seibe guri ingo ungagha bie.’
25 Eles responderam:
26 Aghá regegetueta, umó mino retue, ‘Nímandu amó eghá rere. Enembo avodava eini-eini oruabe iradua, anada etova oruabe utota baita rouvie. Tago, enembo avodava itoko iradua, aná rougea baita rouvie.
26 — E o patrão disse:
27 Avore, anda gitofo enembo avona amó númanda kini auve-degea, injigha egegetua mane bua fufuge eve, anda dibeva dedegadi ambubugoe!’” Iesu aghá ririe.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Aghá riria-da ambova, Iesu erea, númanda dibe kena Bogu Naa Jerusalem arie.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Aria, naa ungagha Betfeij Betani gha ooto ragaro Olivi vitia, anava bubaita igiguturota, unda ambo nimbi ungagha sei ninenguturota, eghá ririe,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Igige, nímanda dibe kena naava teteruguturota, oka donki da mendi, avo buri ari vitia-nu gigigaita rosoravore. Enembo eini jo sei aná okada etova asumbea iru-furu ambi re. Ananu vuregea bua kaverea, eve fufuge!
30 com a seguinte ordem:
31 Aghá urota, embó einimi, ‘Avona retueta rei-vureguto?’ radua mo, undú, ‘Jojabee na uno etue,’ regege!” Iesu aghá ririe.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Avonu ninenguturieta igiguturia-mi aria, Iesu da donu riria aghagonu tatambuguturie.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tambua, aná donki mendida buri vuregutueta, unda tofomi uriga urie, “Nímane dodu aná donki mendida buri reisi-vureguto?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Aghá ririeta, númane mino regeguturie, “Jojabee na uno etue.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Rea, ungá bua furia, Iesu dava bubua, númanda asugari etova mane kosugea, aná donki mendida tamova beisi ea, Iesu bua ituturieta, vitia, etova asumbuturie.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Aghá egeguturieta, enembo númanda etova asugari mane kokosugea, emborova beisi egegutueta, Iesu avo fatia jiria arie.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Emborova aria, Olivi Ootovareta vovorurota, Jerusalem utuvako ueta gigiguturie. Gigigea, Iesu da yaveromi Jojabeeda ivata nanjogo uaveta númanda gigigeta uria-nu nundubuturota, be jojabe koko fugia, God du raga regeguturota, “Aiye!” regeguturie.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Raga eghá regeguturie,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Aghá regegutueta, Moses da Gaga kaifa kakato* dumeni enemboda raga rei-riria-da rova iririguturota niningigea, Iesu du eghá regeguturie, “Irugari kato, rege, inda yavero be dodogoe!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Aghá regeguturieta, Iesu na mino númandu eghá ririe “Gaa bee rere, amó rata númane be dodogadua, ená singoi vavasegea vitia manemi erea, koko regegaita rousue.”
40 Jesus respondeu:
41 Iesu aria, Iesu Bogu Jerusalem utuvako urota, dibe fugia, aná bogu naa gerurota, unda dibe jiivu furia averegea vovorurie.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Umó jii rirota, eghá ririe, “Anda uno rora, oreki nímane siririda emboro gigigea tanana egegasiravore! Tago, emboro nímandava jo isagha ambi irieta, nímane jo gigigambi rosoravore.
42 e disse:
43 Fefera ambova reifia aghade, gitofomi furá, nímanda naa aagha vegea, enda ghaghambegota vitia, jefuru ata-gea, avo vitia jiria rarigea vovoregaita rousue.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Rarigea vorea, nímanda naa susughi egeguturota, natofo dano data ambubugaita rousue. Nímanda naa singoimi dighia ovenembari vitia, aná dea bebejegota averegea vovoregea, unda unda ya, sidara aita rouvie. Anada bee mo, God da nímane sonembaita furia fefera, nímane jo gia tanana egegambi re.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Anada ambova, Iesu aria, God du Tafaroro Ari Kamboda* ghouka rova terua jiria, enembo eini-eini utua, guri rurueta gerurie-gea, tutuno ea númane tuviturie.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Aghá ea, númandu eghá ririe, “God da Gaga bukava eghá gembari vitie, ‘Anda Afada kambo aná benunu ari kambo re. Tago, nímane egegetueta, anda Kambo aná bagia enemboda nungegi ari kambo aghago ea vitie.’” ririe.
46 Ele lhes disse:
47 Iesu fefera inono, God du Tafaroro Ari Kambova irugeta urie. Tago, fristida* kokotofude, Moses da Gaga Irugari kakatode* kotú enemboda babarigaride Iesu data amburari-du emboro tava rousurie.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Aghá egeguturie-tago, enembo nanjogo dano Iesu da gaga ria, ananu niningua-du, dedegari-da emboro eini jo tambambi egeguturie.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.