Lucas 19

God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 — ausente —
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 — ausente —
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Amindu umó, Iesu gaita rea, Iesu da irua emborova sei sumbua aria, ika einiva viviturie.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Aghá urieta, Iesu aria, aná ika tuva bubua, dibe itiva ea, undú eghá ririe, “Sakius, tutumi vore, amó oreki inda kambova ya angá iraita rore.”|src="46 Jesus&Zacch_WA03891b.tif" size="col" loc="19:3-5" ref="Luk 19:5"
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Aghá riria-du, umó tutumi vorea, gangorogha undú “Orokaiva!” rirota ghaito teno fugiturie.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Aghá ueta, enembo dano ananu gigigea, mendó gaa eghá regeguturie, “Umó aná ari bari akokogo ari katoda esega embó ea, unda kambova yaita rouvie.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Aria, ungá kambova irirota, Sakius na erea jiria, Jojabeedu eghá ririe “Jojabee, gi, amó anda gugua-ghayafa gategea, dibe eini makasi enembodu utaita rore. Kotú, amó enembo avonu kuvia, unda eini-eini rururera-du mino aná aghagonu utaita rore-tago, etova dibe bakode itia utaitare.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Aghá ririeta, Iesu undú mino eghá ririe, “Ená kamboda numamo oreki God da jebuga tambie. Anada bee mo, Abraham God gaabee urota, jebuga rururia aghagonu ea, umó oreki Abraham da mendi bee eini ea vitie.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Enemboda Jojabee* reifia-da bee mo, umó avona baghimbea vitia-nu tava ea sonembota, jebuga bari-du rirota reifie,” ririe.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Avore, Iesu seibe furia, Bogu Naa Jerusalem utuvako jiria, aná gaga ririe. Kotú umó tanana urie, aná natofo unda gaga niningiguturia-mi, God Afa unda natofo* kaifa ari fefera seibe furia utuvako ari gaa regeguturie.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Amindu umó kasia eghá ririe, “Kotofuko bingáde embó eini roo enda airo bee einiva undufako yata, ‘avore’ ari utota, umó kini ea kaverea furaita nundubuturota simbugetue.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Umó yaita urota, unda buro kakato dano ingo ungagha ghogho retueta etia, danode desetueta-gea, guri dabako unda mino onembo 100 buro arida guri aghagonu bua númane daba-dabadu vesa ea doa, eghá retue, ‘Nímane ená guri bua, buro egegutu-gea, etova dumeni siroruturota, amó kaverea furore!’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Aghá rea doa, umó iye. Tago, unda natofo umó injigha egegeta ria-mi aghi kakato ninengetueta iya, avona rasueta, kini asua embódava eghá regegetue, ‘Námane ená embó námanda kini ari injigha rosore,’ regegetue.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Aghá regegetue-tago, umó kini ea, kaverea etia, unda naava bubie. Bubua, unda buro kakato aghi etueta bubua, danode desetueta, númane guri nanjogo nanjogo etueta siroretua-nu irugota gaita retue.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Retueta, unda buro kato eini sei etia-mi retue, ‘Jojabe, inda ututara guri dabakoda etova anona guri dumeni ingo ungaghada inono etore.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Aghá retueta, kini mino retue, ‘Aiye rere. Imó aná buro kato taubana bee re. Imó eini-eini ijoijokokonu kaifa ea goghó urota etueta, sirorea jojabe etua-du, imó bogu naa mane dano ingo ungaghada beforo righari aita roravore.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Anada ambova, unda buro kato eini etia retue, ‘Jojabee, amó inda guri ututara-da etova anona guri dumeni ingo dabako etueta siroretue.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Aghá retueta, kini mino undú retue. ‘Imó bogu naa dano ingo dabakoda beforo righari aita roravore.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 — ausente —
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 — ausente —
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Aghá retueta, unda barirari mino retue, ‘Rei-gerora? Imó buro kato embó akuago re. Inda gaga rera-mi anona imó iruraita rore. Imó gari re, amó aná embó fakara bee re. Kotú, imó nundubetoravore, enembo dumenida eini-eini, kotú númanda aayova eini-eini dano anona bari rei-nundubutoravore.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Amindu imó dodu anda guri bua ya, kambaruva itota, buro urota, amó kaverea furá, inda itadora-da etova dumeni sirorota bambi eto?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Aghá rea, enembo anava jijiregea vita-du retue, ‘Ená buro katodava aná guri rougea bua, buro kato avona guri ingo ungagha bua righia vitia-dava ututuge!’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Aghá retueta, númane mino regegetue, ‘Barirari, umó seibe guri ingo ungagha bie.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Aghá regegetueta, umó mino retue, ‘Nímandu amó eghá rere. Enembo avodava eini-eini oruabe iradua, anada etova oruabe utota baita rouvie. Tago, enembo avodava itoko iradua, aná rougea baita rouvie.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Avore, anda gitofo enembo avona amó númanda kini auve-degea, injigha egegetua mane bua fufuge eve, anda dibeva dedegadi ambubugoe!’” Iesu aghá ririe.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Aghá riria-da ambova, Iesu erea, númanda dibe kena Bogu Naa Jerusalem arie.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Aria, naa ungagha Betfeij Betani gha ooto ragaro Olivi vitia, anava bubaita igiguturota, unda ambo nimbi ungagha sei ninenguturota, eghá ririe,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Igige, nímanda dibe kena naava teteruguturota, oka donki da mendi, avo buri ari vitia-nu gigigaita rosoravore. Enembo eini jo sei aná okada etova asumbea iru-furu ambi re. Ananu vuregea bua kaverea, eve fufuge!
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Aghá urota, embó einimi, ‘Avona retueta rei-vureguto?’ radua mo, undú, ‘Jojabee na uno etue,’ regege!” Iesu aghá ririe.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Avonu ninenguturieta igiguturia-mi aria, Iesu da donu riria aghagonu tatambuguturie.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Tambua, aná donki mendida buri vuregutueta, unda tofomi uriga urie, “Nímane dodu aná donki mendida buri reisi-vureguto?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Aghá ririeta, númane mino regeguturie, “Jojabee na uno etue.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Rea, ungá bua furia, Iesu dava bubua, númanda asugari etova mane kosugea, aná donki mendida tamova beisi ea, Iesu bua ituturieta, vitia, etova asumbuturie.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Aghá egeguturieta, enembo númanda etova asugari mane kokosugea, emborova beisi egegutueta, Iesu avo fatia jiria arie.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Emborova aria, Olivi Ootovareta vovorurota, Jerusalem utuvako ueta gigiguturie. Gigigea, Iesu da yaveromi Jojabeeda ivata nanjogo uaveta númanda gigigeta uria-nu nundubuturota, be jojabe koko fugia, God du raga regeguturota, “Aiye!” regeguturie.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Raga eghá regeguturie,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Aghá regegutueta, Moses da Gaga kaifa kakato* dumeni enemboda raga rei-riria-da rova iririguturota niningigea, Iesu du eghá regeguturie, “Irugari kato, rege, inda yavero be dodogoe!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Aghá regeguturieta, Iesu na mino númandu eghá ririe “Gaa bee rere, amó rata númane be dodogadua, ená singoi vavasegea vitia manemi erea, koko regegaita rousue.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Iesu aria, Iesu Bogu Jerusalem utuvako urota, dibe fugia, aná bogu naa gerurota, unda dibe jiivu furia averegea vovorurie.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Umó jii rirota, eghá ririe, “Anda uno rora, oreki nímane siririda emboro gigigea tanana egegasiravore! Tago, emboro nímandava jo isagha ambi irieta, nímane jo gigigambi rosoravore.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Fefera ambova reifia aghade, gitofomi furá, nímanda naa aagha vegea, enda ghaghambegota vitia, jefuru ata-gea, avo vitia jiria rarigea vovoregaita rousue.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Rarigea vorea, nímanda naa susughi egeguturota, natofo dano data ambubugaita rousue. Nímanda naa singoimi dighia ovenembari vitia, aná dea bebejegota averegea vovoregea, unda unda ya, sidara aita rouvie. Anada bee mo, God da nímane sonembaita furia fefera, nímane jo gia tanana egegambi re.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Anada ambova, Iesu aria, God du Tafaroro Ari Kamboda* ghouka rova terua jiria, enembo eini-eini utua, guri rurueta gerurie-gea, tutuno ea númane tuviturie.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Aghá ea, númandu eghá ririe, “God da Gaga bukava eghá gembari vitie, ‘Anda Afada kambo aná benunu ari kambo re. Tago, nímane egegetueta, anda Kambo aná bagia enemboda nungegi ari kambo aghago ea vitie.’” ririe.
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Iesu fefera inono, God du Tafaroro Ari Kambova irugeta urie. Tago, fristida* kokotofude, Moses da Gaga Irugari kakatode* kotú enemboda babarigaride Iesu data amburari-du emboro tava rousurie.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Aghá egeguturie-tago, enembo nanjogo dano Iesu da gaga ria, ananu niningua-du, dedegari-da emboro eini jo tambambi egeguturie.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.