Lucas 17
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs BKJ
1 Iesu na unda ambo nimbidu nghaĩ ititurota eghá ririe, “Endava enembodava kuvia gari dibe eini be eini siroreaveta, mema kotú bouvu itatama eta rousue. Tago, aná kuvia gari rera-nu, avona bua furá anami unda komana eini kuvirota juradua mo, undava mema sembago sirorota, itatama aita rouvie.
1 Então ele disse aos discípulos: É impossível que não venham ofensas; mas ai daquele por quem elas vierem!
2 Amindu rea, avona sasingu maneda rorova eininu kuvirota, ari akuago adua, taubana mo, singoi jojabenu unda ukova dighia fugasueta, uvu kafuruva degimbasue.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado ao mar, do que ofender um destes pequeninos.
3 Amindu, nendufa kaifa ea goghó urota iririge!
3 Tomai cuidado de vós mesmos, se teu irmão peca contra ti, repreende-o; e, se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Atá, umó onembo dabakoda rova, fefera dano 7, indava ari-bari sembago ea, kotú fefera dano 7 kaverea furá indava, ‘Amó neno kaveretore.’ radua, umó aná nundubea gia do!”
4 E, se ele pecar contra ti sete vezes em um dia, e sete vezes em um dia retornar a ti, dizendo: Eu me arrependo, tu lhe perdoarás.
5 Iesu aghá rea sidara uria-da ambova, unda ambo nímbimi regeguturie, “Jojabee, námanda gaabee ari sonembe, bariroe!”
5 E os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta a nossa fé.
6 Aghá regeguturieta, Iesu mino númandu eghá ririe, “Nímanda gaabee ari ijokoko, ika ragaro maineda veego iradua mo, inona radi-gea, ená ika jojabe gavide inda gaa ningia, riribu numbua voriya karajeva jiria bariraita rouvie.
6 E disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de semente de mostarda, podeis dizer a esta amoreira: Seja arrancada pela raiz e plantada no mar, e ela vos obedecerá.
7 Nundubea gigige! Nímanda rorova enembo einida sabua* buro katomi unda sifi mane kaifa asua, o aayova buro asua mo, buro sidara asueta, ambova umó kaverea furá kambova bubasueta unda barirarimi, ‘Tutumi fu, terua asumbea undari undadi!’ rasua?
7 Mas qual de vós, tendo um servo lavrando ou apascentando o gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: Chega-te e assenta-te à mesa?
8 Aghá rasua katogo, doa unda barirarimi eghá raita rouvie. ‘Anda undarinu simbugea, eembo evia, amó kaifa uradi-gea, amó undaride uvude undia sidara adora-da ambova, imó inda undaride uvude undadi!’ raita rouvie.
8 E não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois tu comerás e beberás!
9 Atá, umó buro donu ari-du retueta etua-du, unda barirarimi undú ‘aiye’ rari jo nundubambi re.
9 Ele agradecerá ao servo, porque este fez as coisas que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Nímane aná sabua dabako aghago re! God nímane donu egegadi radua-nu, ege, sidara ata-gea, eghá regege! ‘Námane God da sabua enembo-gea, donu ari-du retua, aná nuenembo egegetore.’”
10 Assim também vós, quando tiverdes feito as coisas que vos for mandado, dizei: Nós somos servos inúteis, fizemos o que era nosso dever fazer.
11 Iesu Bogu Naa Jerusalem yaita aria, Galili frovensi doa, Samaria frovensiva rekimbuturia-da gorotova,
11 E aconteceu que, indo ele para Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 — ausente —
12 E, entrando ele em uma certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais ficaram parados de longe;
13 — ausente —
13 e eles levantaram sua voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós!
14 Aghá regeguturieta, Iesu, númane gia, eghá ririe, “Igige, fristi* manedava nímanda tamo nendufako irugadi!” ririeta, númane kaverea igigutueta, númanda tamo dano taubana urie.
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, eles foram purificados.
15 — ausente —
15 E um deles, quando viu que estava curado, retornou, glorificando a Deus em alta voz,
16 — ausente —
16 e caiu sobre sua face aos seus pés, dando-lhe graças, e ele era um samaritano.
17 Aghá urieta, Iesu na uriga urie. “Embobo dano ingo ungagha jebugetora mo, embobo 9 niavoro?
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os purificados? Mas onde estão os nove?
18 Númane dano jejebugetua mo, dodu kaverea furá, God du raga rambi dodogetueta, ená naa einiva embómi eti?”
18 Não se achou quem retornasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro.
19 Aghá rea doa, aná embódu ririe, “Inda gaabee arimi imó jebugetoravota! Erea ii!”
19 E ele disse-lhe: Levanta-te e vai pelo teu caminho; a tua fé te salvou.
20 Fefera eini Moses Da Gaga Kaifa kakatomi* Iesu dava uriga egeguturie, “God unda natofo* tumanadu kaifa aita rouvia-da fefera nanjigo bubadu?” aghá regeguturieta, umó mino eghá ririe, “God unda natofo tumanadu kaifa aita rouvia-da fefera nanjigo furaita rouvia, jo enemboda nundubarimi tanana ari inono irambi re.
20 E, sendo interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o reino de Deus, ele respondeu-lhes, e disse: O reino de Deus não vem com observação;
21 Enembo eini avona jo ‘God da riria fefera enanu bubie.’ o ‘Onanu bubie,’ rari inono irambi re. Anada bee mo, Afa God da enembo* kaifa ari fefera seibe unda natofoda neno rova vitie.”
21 nem eles dirão: Ei-lo aqui! Ou: Ei-lo ali! Porque eis que o reino de Deus está dentro de vós.
22 Anada ambova, Iesu na unda ambo nimbidu eghá ririe, “Nímane Enemboda Jojabee* kaverea furaita riria feferanu gaita uno urota, kaifa egegaita rosoravore-tago, aná riria fefera jo gambi aita rosoravore.
22 E ele disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem e não o vereis.
23 Atá enembomi, ‘Umó enanu bubie.’ o ‘Onanu bubie,’ riradua, ananu mania ningia, inda gaabee ari doa, númanda ambo-ambo ata!”
23 E eles vos dirão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali; não vades, nem os sigais,
24 Anada bee mo, Enemboda Jojabee furaita rouvia feferava, aná eghá aita rouvie. Eto-bato kirivami uutuva tari eaveta, uutu enda tano vareta tanova unana eaveta, enembo oruabemi gita rousua, aghagonu aita rouvie.
24 porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Avotago, umó aghá ambi-da tutunova, umó mema oruaruabe itatama urota, kotú orekida feferava enembo vitia-mi umó injigha egegaita rousue.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Eto-bato Noa da feferava ari-bari daiyagha siroruturia aghagonu, Enemboda Jojabeeda feferava beago, aghá siroraita rouvie.
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do homem.
27 Noa da feferava enembo boro-banau ueta, evevetu yagera ueta, kotú embobodava vai egegutueta, Noa unda ghava teterurie. Teterurieta, uria jojabe buburiturieta, aná enembo dano karaje undia ambubuguturie.
27 Eles comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio, e destruiu a todos.
28 — ausente —
28 Semelhante também como aconteceu nos dias de Ló; eles comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 — ausente —
29 mas no mesmo dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, e destruiu a todos.
30 Noa ungá Lot ghada feferava daiyagha siroruturia, aghagonu egeguturota, Enemboda Jojabee isaghava bubaita rouvie.
30 Assim será no dia em que o Filho do homem for revelado.
31 Umó furaita rouvia feferava, enembo avona kambo sebova iradua, o aayova buro rouradua, umó jo kaverea ya, kambova terua, unda eini-eini bambi asue.
31 Naquele dia, quem estiver no telhado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e o que estiver no campo, semelhantemente, não volte para trás.
32 Lot da evetunu nundubea gigige! Umó endada gugua-ghayafanu nundubuturota, bogu naa Sodom gaita kaveruturia, God na urieta, umó singoi ninditurie.
32 Lembrai-vos da esposa de Ló.
33 Enembo avona endava gugua-ghayafa nundubuturota, amburaridu oru ea, andú goitu fotadua, ambova umó jebuga tumanadu irarinu kasovigaita rouvie. Tago, enembo avona anda ragarova bouvu o mema jojabe itatama ea amburadua, ambova umó jebuga tumanadu irari tambaita rouvie.
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida perdê-la-á, e qualquer que a perder, preservá-la-á.
34 Amó nímandu eghá rere: aná fefera bubaita rouvia-da tumbade, enembo ungagha kambesi dabakova vasia eviviguturota, eininu rururota, eini doaita rouvie.
34 Eu vos digo que, naquela noite, estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão no campo; um será tomado, e outro será deixado.
37 Aghá ririeta, unda ambo nímbimi uriga eghá egeguturie. “Jojabee aná niavo siroradu?” regeguturieta, umó númandu mino ririe, “Amburari eini-eini einida tamo niavo betea masa uradua, dii kasi mane avo danode egegaita rousue.”
37 E, eles respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.