Lucas 17
God Da Gaga Reka Re (BJZ) vs ACF
1 Iesu na unda ambo nimbidu nghaĩ ititurota eghá ririe, “Endava enembodava kuvia gari dibe eini be eini siroreaveta, mema kotú bouvu itatama eta rousue. Tago, aná kuvia gari rera-nu, avona bua furá anami unda komana eini kuvirota juradua mo, undava mema sembago sirorota, itatama aita rouvie.
1 E disse aos discípulos: É impossível que não venham escândalos, mas ai daquele por quem vierem!
2 Amindu rea, avona sasingu maneda rorova eininu kuvirota, ari akuago adua, taubana mo, singoi jojabenu unda ukova dighia fugasueta, uvu kafuruva degimbasue.
2 Melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequenos.
3 Amindu, nendufa kaifa ea goghó urota iririge!
3 Olhai por vós mesmos. E, se teu irmão pecar contra ti, repreende-o e, se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Atá, umó onembo dabakoda rova, fefera dano 7, indava ari-bari sembago ea, kotú fefera dano 7 kaverea furá indava, ‘Amó neno kaveretore.’ radua, umó aná nundubea gia do!”
4 E, se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes no dia vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; perdoa-lhe.
5 Iesu aghá rea sidara uria-da ambova, unda ambo nímbimi regeguturie, “Jojabee, námanda gaabee ari sonembe, bariroe!”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Acrescenta-nos a fé.
6 Aghá regeguturieta, Iesu mino númandu eghá ririe, “Nímanda gaabee ari ijokoko, ika ragaro maineda veego iradua mo, inona radi-gea, ená ika jojabe gavide inda gaa ningia, riribu numbua voriya karajeva jiria bariraita rouvie.
6 E disse o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te daqui, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Nundubea gigige! Nímanda rorova enembo einida sabua* buro katomi unda sifi mane kaifa asua, o aayova buro asua mo, buro sidara asueta, ambova umó kaverea furá kambova bubasueta unda barirarimi, ‘Tutumi fu, terua asumbea undari undadi!’ rasua?
7 E qual de vós terá um servo a lavrar ou a apascentar gado, a quem, voltando ele do campo, diga: Chega-te, e assenta-te à mesa?
8 Aghá rasua katogo, doa unda barirarimi eghá raita rouvie. ‘Anda undarinu simbugea, eembo evia, amó kaifa uradi-gea, amó undaride uvude undia sidara adora-da ambova, imó inda undaride uvude undadi!’ raita rouvie.
8 E não lhe diga antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me até que tenha comido e bebido, e depois comerás e beberás tu?
9 Atá, umó buro donu ari-du retueta etua-du, unda barirarimi undú ‘aiye’ rari jo nundubambi re.
9 Porventura dá graças ao tal servo, porque fez o que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Nímane aná sabua dabako aghago re! God nímane donu egegadi radua-nu, ege, sidara ata-gea, eghá regege! ‘Námane God da sabua enembo-gea, donu ari-du retua, aná nuenembo egegetore.’”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Iesu Bogu Naa Jerusalem yaita aria, Galili frovensi doa, Samaria frovensiva rekimbuturia-da gorotova,
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galiléia;
12 — ausente —
12 E, entrando numa certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais pararam de longe;
13 — ausente —
13 E levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós.
14 Aghá regeguturieta, Iesu, númane gia, eghá ririe, “Igige, fristi* manedava nímanda tamo nendufako irugadi!” ririeta, númane kaverea igigutueta, númanda tamo dano taubana urie.
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, indo eles, ficaram limpos.
15 — ausente —
15 E um deles, vendo que estava são, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 — ausente —
16 E caiu aos seus pés, com o rosto em terra, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Aghá urieta, Iesu na uriga urie. “Embobo dano ingo ungagha jebugetora mo, embobo 9 niavoro?
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os limpos? E onde estão os nove?
18 Númane dano jejebugetua mo, dodu kaverea furá, God du raga rambi dodogetueta, ená naa einiva embómi eti?”
18 Não houve quem voltasse para dar glória a Deus senão este estrangeiro?
19 Aghá rea doa, aná embódu ririe, “Inda gaabee arimi imó jebugetoravota! Erea ii!”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Fefera eini Moses Da Gaga Kaifa kakatomi* Iesu dava uriga egeguturie, “God unda natofo* tumanadu kaifa aita rouvia-da fefera nanjigo bubadu?” aghá regeguturieta, umó mino eghá ririe, “God unda natofo tumanadu kaifa aita rouvia-da fefera nanjigo furaita rouvia, jo enemboda nundubarimi tanana ari inono irambi re.
20 E, interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o reino de Deus, respondeu-lhes, e disse: O reino de Deus não vem com aparência exterior.
21 Enembo eini avona jo ‘God da riria fefera enanu bubie.’ o ‘Onanu bubie,’ rari inono irambi re. Anada bee mo, Afa God da enembo* kaifa ari fefera seibe unda natofoda neno rova vitie.”
21 Nem dirão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali; porque eis que o reino de Deus está entre vós.
22 Anada ambova, Iesu na unda ambo nimbidu eghá ririe, “Nímane Enemboda Jojabee* kaverea furaita riria feferanu gaita uno urota, kaifa egegaita rosoravore-tago, aná riria fefera jo gambi aita rosoravore.
22 E disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Atá enembomi, ‘Umó enanu bubie.’ o ‘Onanu bubie,’ riradua, ananu mania ningia, inda gaabee ari doa, númanda ambo-ambo ata!”
23 E dir-vos-ão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali. Não vades, nem os sigais;
24 Anada bee mo, Enemboda Jojabee furaita rouvia feferava, aná eghá aita rouvie. Eto-bato kirivami uutuva tari eaveta, uutu enda tano vareta tanova unana eaveta, enembo oruabemi gita rousua, aghagonu aita rouvie.
24 Porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até à outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Avotago, umó aghá ambi-da tutunova, umó mema oruaruabe itatama urota, kotú orekida feferava enembo vitia-mi umó injigha egegaita rousue.
25 Mas primeiro convém que ele padeça muito, e seja reprovado por esta geração.
26 Eto-bato Noa da feferava ari-bari daiyagha siroruturia aghagonu, Enemboda Jojabeeda feferava beago, aghá siroraita rouvie.
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do homem.
27 Noa da feferava enembo boro-banau ueta, evevetu yagera ueta, kotú embobodava vai egegutueta, Noa unda ghava teterurie. Teterurieta, uria jojabe buburiturieta, aná enembo dano karaje undia ambubuguturie.
27 Comiam, bebiam, casavam, e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio, e os consumiu a todos.
28 — ausente —
28 Como também da mesma maneira aconteceu nos dias de Ló: Comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 — ausente —
29 Mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os consumiu a todos.
30 Noa ungá Lot ghada feferava daiyagha siroruturia, aghagonu egeguturota, Enemboda Jojabee isaghava bubaita rouvie.
30 Assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Umó furaita rouvia feferava, enembo avona kambo sebova iradua, o aayova buro rouradua, umó jo kaverea ya, kambova terua, unda eini-eini bambi asue.
31 Naquele dia, quem estiver no telhado, tendo as suas alfaias em casa, não desça a tomá-las; e, da mesma sorte, o que estiver no campo não volte para trás.
32 Lot da evetunu nundubea gigige! Umó endada gugua-ghayafanu nundubuturota, bogu naa Sodom gaita kaveruturia, God na urieta, umó singoi ninditurie.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Enembo avona endava gugua-ghayafa nundubuturota, amburaridu oru ea, andú goitu fotadua, ambova umó jebuga tumanadu irarinu kasovigaita rouvie. Tago, enembo avona anda ragarova bouvu o mema jojabe itatama ea amburadua, ambova umó jebuga tumanadu irari tambaita rouvie.
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, salvá-la-á.
34 Amó nímandu eghá rere: aná fefera bubaita rouvia-da tumbade, enembo ungagha kambesi dabakova vasia eviviguturota, eininu rururota, eini doaita rouvie.
34 Digo-vos que naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 — ausente —
35 Duas estarão juntas, moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 — ausente —
36 Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.
37 Aghá ririeta, unda ambo nímbimi uriga eghá egeguturie. “Jojabee aná niavo siroradu?” regeguturieta, umó númandu mino ririe, “Amburari eini-eini einida tamo niavo betea masa uradua, dii kasi mane avo danode egegaita rousue.”
37 E, respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.